donderdag 15 september 2005

# Zomaar een vraag uit een lange vragenlijst, voorgeschoteld door uitzendbureau Flut, ten behoeve van een flutfunctie:

Beschrijf in minimaal vijf zinnen hoe stressbestendig je bent.




# Zoon gaat op sollicitatie. Hij ziet er goed uit en terwijl ik, Saartje, nog even zijn schoenen poets, doet hij zijn haar.

"Die gel die stinkt!"

"Maar je deed toch nooit meer gel in je haar..?"

"Ja, nee, maar het moet nu een beetje gestructureerd zitten."




# Vannacht is het begonnen denk ik. Mijn lichaam gaat veranderen. En het doet best een beetje pijn.

Ik heb een halve Vanessa-onderlip.




woensdag 14 september 2005

# Even bellen. Moe was gevallen en had heel lang nodig gehad om weer overeind te krabbelen. Het halsalarm draagt ze niet en 'als ik het om had gehad had ik het toch niet gebruikt. Daar ben ik het type niet voor'. Nu heeft ze een dikke enkel, maar ze gaat niet naar de dokter, 'want wat kan een dokter daar nu aan doen?'

Wat is dat mens roteigenwijs zeg. 'En waarom moest je huilen? Het is toch maar voor drie maanden.' Emotioneel zitten we ook nog niet helemaal op hetzelfde vlak. Straks ga ik naar haar toe om haar een draai om haar oren te geven. Met de Libelle.




dinsdag 13 september 2005

# Het was nog even spannend wie er op reis mocht, want haar visum was betaald met mijn creditkaart en dat gaf wat problemen. Maar nu is ze echt weg.




# Of ik wel eens rare, impertinente mailtjes krijg, vragen de mensen dan. Eigenlijk zegt nooit iemand 'impertinent' maar ik wou het nu gewoon. Jawel, vannacht nog:

Hoi Cockie,

Ondanks het malle tijdstip vind ik het hoog tijd dat ik eens op zoek ga naar jouw rss-feed.
Heb je die?
Of vind je zoiets te chic?


Ik moest er erg om lachen, heb er van gehoord, weet in de verte wat het doet, maar nee, eerlijk gezegd weet ik niet wat het is. Ik zal het onderzoeken. Maar eerst een ontbijtje.

Nou, doeg Zezunja.




maandag 12 september 2005

# Mijn coming-out in Libelle maakt indruk. De commotie is groot: (klik!)

Win nu mooie prijzen.




zondag 11 september 2005

# Het was weer een nare droom. Ik had een man en kleine kinderen ergens alleen gelaten, ergens in een park, om even wat te gaan halen, maar ik kon ze met geen mogelijkheid meer terugvinden. Ik liep maar te dolen door een vreemde stad en raakte in paniek steeds verder van ze verwijderd.

Nu ik wakker ben verbaas ik me over het einde van die droom. Weet je wat ik deed? Ik nam een taxi. Ik stapte op een vrouw van een winkel af en vroeg of ze een taxi voor me wilde bellen. Dat wilde ze best. Ze was heel vriendelijk.

Dat ik dat nooit eerder heb bedacht. Mijn dromen zullen nooit meer dezelfde zijn.




zaterdag 10 september 2005

# Ik zat al een poosje in spanning, maar eindelijk daar is-tie dan:

Welkom lezers en lezeressen van Wired Libelle!

blz.50
blz.51
blz.52




vrijdag 9 september 2005

# Nedstat is evil tegenwoordig en ik probeer wat nieuwe tellers uit. Het aantal pageviews in Letsstat is aanmerkelijk minder dan in Nedstat, dus die is niet goed voor mijn ego.

Waar ik wel erg van zit te smullen is Onestat. Die geeft een boel informatie! Door de real time-intelligence web analyse kan ik bijvoorbeeld bijna zien wat u tijdens de lunch tot u genomen heeft.

Om niet kinderachtig te zijn zal ik dat van mijn kant dan maar verklappen: ik heb een Kampioentje (vierkant broodje met zaden, van AH) afgebakken, een helft besmeerd met rinse appelstroop en de andere helft met pindakaas. Had ik trek in.




donderdag 8 september 2005

# Het zijn spannende dagen in Huize O. met een dochter die over vier nachtjes al naar Australië vertrekt en nog steeds geen afritsbroek en Teva sandalen heeft...

Dat zijn dingen waar ik 's nacht wakker van kan liggen. Van Teva sandalen. Gelukkig hebben we sinds kort Eurosport en als het even kan sluip ik naar beneden om naar tennis te kijken.




woensdag 7 september 2005

#Tada! Voor al uw zoekopdrachten is er nu enige echte cockie.org googlelaar.

(Leuk geintje hè? Gepikt van Marnix. Want als die zegt dat het een leuk geintje is, nou dan IS het ook een leuk geintje.)




# Pssst.

Nu denken jullie natuurlijk dat we dat mooie weer te danken hebben aan toevallige hoge drukgebieden in bovenste luchtlagen. Niets is minder waar.

Daar ben ik persoonlijk verantwoordelijk voor.
Ik en mijn nieuwe luchtje.




dinsdag 6 september 2005

# Wat Actie kan, kan mijn moeder ook. "If you want to catch the grasshopper, then you must become the grasshopper."

Alleen kan ik er niet van die gruwelijk mooie foto's van maken. Zij wel.




maandag 5 september 2005

# Kijken:

Vanavond 21.30 uur Nederlandse tijd op BBC1: Deep Blue




# We zijn weer begonnen. Kijk eens wat een lief sportschooltje. Wie wil daar nou niet keihard trainen?

Ik doe Pilates en vandaag deed ik dat met gewichtjes aan mijn enkels en polsen. Om mij te pesten liet de juf ons 'in de lengte werken'.

Tandenknarsend maakte ik me lang in gedachten. Maar de geest heeft het begrepen. Die is aanmerkelijk verruimd.




zondag 4 september 2005

# Een zeepostje (uiteraard in zeekomkommerstijl)




# Nedstatbasic heet nu Webstats4U. Het nieuwe jasje was heel even wennen, maar verder is er niet zoveel veranderd.

Wat helaas ook hetzelfde is gebleven is dat vreselijk irritante, suggestief hoppende voorhoofdje. En natuurlijk trap je er uiteindelijk een keer in. Wat is dat mens in godsnaam aan het doen? Scrollbalkje blijkt geen scrollbalkje maar klikt in een keer door naar een ijskoude GSM site.

Bah.




zaterdag 3 september 2005

# Achthonderdeenendertig bladzijden dik en ruim een kilo zwaar. De auteur op de achterkant kijkt me licht verwijtend aan. Ja ik voelde me best bezwaard toen ik het meepakte. Van tafel griste.

Hij heeft er zeven jaar aan gewerkt en ik zag het, voorzien van een gele fluoriserende sticker "TOPPER - Leengeld één euro", helemaal nieuw nog, in de bibliotheek op de tafel tussen andere "Toppers". Liever zou ik er in de boekwinkel tegenaan gelopen zijn. Dan had ik het met dezelfde vaart meegenomen. Maar het boek vond mij, daar, en ik kon het niet laten liggen. Until I find you. John Irving.

Het heeft nog best een poosje op mijn nachtkastje gelegen, want het is echt een HEEL DIK BOEK. Vannacht in bed ben ik erin begonnen en, net zoals alle verhalen van John Irving, het pakte me meteen. Alleen liet ik het op bladzijde zestien alweer los. Het viel uit mijn handen. En het moet wel uit voor twintig september.




vrijdag 2 september 2005

# 'Overheard' in Oostzaan: drie jongens van dertien, op de fiets, gezellig naast elkaar:

"Nou en?"

"Denk je dat zíj dat niet weet, dat jongens van dertien daaraan denken..?"




donderdag 1 september 2005

# Het schijnt dat ik vroeger toen ze nog klein waren minstens twee van mijn kinderen gedwongen heb tot het eten van tenminste één zo'n bes.

En dat ze er héél lang over deden.




# De concertgebouwstoeltjes staan nu in de gang, zodat wij zittend een rij kunnen vormen voor het toilet. De oeroude dekenkist waar J. zo aan gehecht is staat weer prominent oeroud te zijn onder het schilderij van het wuivend graanveld en het Italiaanse designbureautje is terug op de vertrouwde plek zodat iedereen die thuiskomt zijn zakken daarop leeg kan kieperen.

Plotseling was er een roep om planten. In de plantenwinkel veranderde die roep in een schreeuw om bonsaï. Twee gedrochten die voor bonsaï door moesten gaan, maar waar een echt bonsaïkweker waarschijnlijk heel hard van zou gaan bonsaïhuilen.

Dat maakte mij niet uit. Ik vond ze leuk. Hebben.

Ze zijn afgesproeid en liefdevol verzorgd. Niks geen black metal professional grade japanese spherical knob/knuckle cutter fratsen. Met de blote Oostzaanse handjes.









mail ~ inhoud ~ lijstje ~ kiekjes