woensdag 15 september 2004



# "Mam, kom even ik moet je wat vertellen..."

Ik veer op van mijn bureaustoel, weet rustig de deur van haar kamer open te doen en bereid me op de rand van haar bed voor op een fijn, spaarzaam moeder-dochtermoment.
Ze is net terug van biologiekamp en ligt met rode slaapwangen wat uit te rusten. De radio verspreidt zacht het laatste nieuwsbericht gevolgd door reclame.

Ik aai over haar wang en probeer neutraal te kijken. Even blijft het stil. Ik probeer nog neutraler te kijken.

"Uit onderzoek is gebleken dat mannen meer stamppot eten dan vrouwen, voornamelijk boerenkool met worst."

Ik zie nog net haar grote grijns, voor die onder het dekbed verdwijnt.




# Op het werk zal ik vandaag de verhalen te horen krijgen over DE INSPECTEUR.

Die kwam gister, maar ik was er niet. Ha! (Inspecteur: "waar is ze? waar is ze?")

Mijn collega's waren maandag al nerveus, sommigen sidderden in stilte en ik ben heel benieuwd hoe het is gegaan... ik wed dat S. (leerling) "Hallo lekker ding!" heeft gezegd toen hij binnenkwam, want dat zegt ze tegen iedereen.








dinsdag 14 september 2004



# Welkom op mijn site! Hier kun je veel vinden van Rob de Nijs maar nog veel meer!

Kom op Cockie, je hebt een naam hoog te houden...




# Ik signaleer twee goednieuwsberichten in de media:

~ Lidl schaft haarband voor menstruerend personeel af.

~ Lidl komt sterk terug met verstelbare hoofdband voorzien van afneembare lamp en spatwaterdicht frame.

Voorzien van zwaailicht en sirene. Wat ik je brom.




# In de pauze zit ik nog even in de klas en zie hoe zich voor het raam van mijn lokaal een groepje vormt rond twee jongens. De een is een Downer uit mijn praktijkgroep, een heel vrolijk, open joch vol grappen, nog niet zo lang bij ons op school. De andere is een goser uit een van de leergroepen, een Crimineeltje in de dop met al een paar taakstraffen achter zijn kiezen. C. imiteert het gedrag en de gezichtuitdrukking van D. en het groepje omstanders staat schaapachtig te lachen.

Ik tik venijnig tegen het raam. C. voelt zich betrapt en schiet weg naar een plek waar ik hem niet kan zien. Een van de toeschouwers meldt dat hij daar op zijn voorhoofd staat te wijzen en zijn middelvinger naar me opsteekt.

Het groepje lost op. In de hoop dat de pleinwacht verder een oogje in het zeil houdt ga ik verder met mijn werk.

Even later wordt er op het raam getikt. D. wijst breedlachend op zijn voorhoofd en steekt heel stoer zijn middelvinger naar me op.








maandag 13 september 2004



# Huh? Frits Barend met een zijscheiding...

Minder schokkend: Frits in kippenpak.

(En dat fraaie logo moet eigenlijk aangepast worden aan de nieuwe looks...)




# Binnenkort wilden we een weekendje naar Brussel met vrienden, maar door onvoorziene omstandigheden kan dat niet door gaan en moeten we dichter bij huis blijven. We zoeken nog naar een alternatief programma.

Ik stel voor dat we met een pakje friet op schoot de foto's van Jimmy gaan bekijken. Ik vind ze echt geweldig.

(En volgens mij is hij onzichtbaar: nooit let iemand op de fotograaf. Hoe doet dat manneke dat?)








zondag 12 september 2004



# Eerlijk gevonden.

Wat zal ik er nu eens mee gaan doen...








zaterdag 11 september 2004



# Het blijft een beladen datum...

(zelfs voor scharreleieren).








vrijdag 10 september 2004



# Na een fijne, zeer vermoeiende dag werk en twee wijntjes is het gewoon voor iedereen beter als ik nergens meer reageer (dat is: in de reactiedingen).

Dat u het ook effe weet.




# Uit het rapport over het 'beloningsbeleid':

De topambtenaren op het ministerie van Onderwijs hebben elkaar jarenlang te hoge salarissen, extra bonussen en ontslagvergoedingen toegekend.
De rekenkamer constateerde 'onvolledigheden' van in totaal 1,4 miljoen euro over 2003.


Dan voel je je toch even voor l*l zitten in je schamele lokaal, waar de kinderen elke week 50 eurocent in de 'piekenpijp' stoppen voor iets extra's bovenop de opbrengst van de jaarlijkse rommelmarkt.

En onder 'beloningsbeleid' verstaan wij een stickertje bij vijf stempels...








donderdag 9 september 2004



# Binnen zeer korte tijd (twee minuten) sla ik met bruut geweld een inklapbaar zijkantje uit een boodschappenkrat. Die twee kratten gaan al jaren zonder morren mee, maar nu laat de een na de ander zich gewoonweg niet meer inklappen...

Dan moet je mij hebben. Een toonbeeld van begrip en geduld. Flats! Weg zijkantjes. Korte metten.

Wonderlijk zoiets. Het riekt naar sabotage...




# Aan alle dappere, geduldige mensen die hier nog langskomen...

Haloscan is stuk. Hun site is onbereikbaar en de mijne met heel veel moeite.

Schrijf uw commentaar op een papiertje, maak er een leuk tekeningetje bij, stuur de foto op... (Ho de G. je draaft door)

Wat ik zeggen wou: nog even geduld a.u.b.




# Toegegeven. Ik ben nogal een Mimosa Pudica.

Maar áls ik dan eens door de telefoon mijn ziel blootgeef aan een vertrouwd persoon, die een poosje luistert en vervolgens ophangt met: "Hé, maak je niet zo druk hè...?" dan heb ik daar meteen spijt van.








woensdag 8 september 2004



# Uit het huisreglement van de salsaschool:

Tot slot is het vanzelfsprekend dat je er altijd voor zorgt dat je fris en fruitig op de les verschijnt, voor een goede deodorant hebt gezorgd en lekker ruikt.

We gaan ons best doen en zien het als een uitdaging. Eind van de maand starten de lessen.

Fris no sweat. Maar fruitig... daar zullen we hard aan moeten werken.








dinsdag 7 september 2004



# Er zit een dilemma in mijn koelkast...




# Net kwam ik weer een tegen: een Nordic Walker.

Het is populair, het wordt een hype wat ik je brom, het is gezond ik weet het, maar het went niet. Ik vind het een RAARRRRR gezicht. Zo dapper rondlopen met je stokken. Geen berg te zien.

De mensen die ik in actie zag zijn ook zo serieus... zij walken nordic of hun leven er vanaf hangt. Ik zeg: trek die mondhoeken eens omhoog en doe plotseling wat leuks met je stokken. Wees creatief. Maak er wat van!




# Ik het begin vond ik ze leuk: de reclames waarin je een kinderstem heel serieuze grote-mensen-informatie hoort verkondigen. Het grappige is dat je extra goed luistert naar de tekst en je verwondert over de herkomst ervan: hoe doen ze dat?

Inene heb ik het plotseling helemaal gehad met deze grap. Er komen teveel van die eigenwijze opdondertjes en ik kan ze niet meer horen zonder me te irriteren (Het 'rot op, k*tkind!'-effect).

Leest u dit stukje nog eens over en denk daar de stem van een bekakte kleuter bij. Dat bedoel ik.







maandag 6 september 2004



# En ja hoor... het is weer eens zover:







zondag 5 september 2004



# Ik heb een au-teen, want helemaal blauw-teen.

Kleine linkerteentje. Gister gestoten aan het plankier van de strandopgang. Kent u dat gevoel? Heel gek... eerst voel je niks. De wereld staat heel even stil. Later wel! Godsallemachtig. En het duurde even voor ik naar beneden durfde te kijken om te zien in welke conditie hij erbij hing. Viel mee, geen bloed. Troostende woorden helpen... "Ja! Had dan ook eerst je schoen aangetrokken!"

Mijn voorgenomen clubkampioenschap (tennis, vanmiddag eerste ronde gemengd dubbel) dreigt ernstig in gevaarte komen. Eerst maar eens proberen of ik mijn tennisschoen nog aan kan.

Voor de liefhebber en tevens bedoeld als perfecte afronding van dit stukje lijfloggebeuren:

een foto van de au-teen.

(In Zijperspace zal men trots op me zijn...)







zaterdag 4 september 2004



# Point of view (een handdoek in Heemskerk).




# Een marktstalletje vol braaf poserende pompoenen langs de weg van Castricum naar Egmond (5 euri per stuk, maar groot genoeg om een koets van te toveren!):

Wie herinnert zich zijn legendarische: "Hello Pumpkin"...?

Een serie waarbij mijn echtgenoot schuddend en luid lachend op de bank zit en ik hooguit vol binnenpret mijn mondhoeken krul.

Idem nu ik zo het storyboard nog eens lees. Iets krullender zelf. Best goeie grappen :-)







vrijdag 3 september 2004



# Opvallend veel dames in bh (bij gebrek aan bikini) vandaag aan het strand (keurige foto van de branding).




# "Ik heb geitenkaas voor je mee, dat vind je toch lekker...?!"

Ik vis het platte plastic bakje 30+ kaas geïllustreerd met hartjes uit de enorm berg Aldi-boodschappen.

"Hier staat gatenkaas."

Had ie zijn bril niet op...







donderdag 2 september 2004



# Now playing: Zucchero.

Gister liep ik de Free Record Shop in en kocht impulsief als altijd zomaar drie cd's. Ik wilde muziek hebben die ik kon draaien als er visite was of gewoon om zomaar op te zetten in plaats van teevee. Punt is dat ik nooit weet wat ik kopen moet. Ik weet het wel, maar die muziek hebben ze niet bij Free Record. Als ik die muziek opzet is er altijd heel snel iemand uit het gezin die vraagt of die muziek uit mag.

Ik heb dus Zucchero met... ik zie even zo gauw niet hoe hij heet ik denk: Zucchero & Co. Die speelt nu en klinkt heel fijn. Het wachten is op Così Celeste (mijn lievelingsnummer) dat hij gaat zingen samen met met Cheb Mami (?). Heel benieuwd...

Voorts heb ik Jamie Cullum, waar ik ooit een nummer van gehoord heb (All at Sea) dat fijn klonk. Vooral ook de tekst.

En Buena Vista Social Club omdat ik daar altijd wel behoorlijk blij van word.

Still playing: Zucchero :-)




# Ik bedenk inene een superleuk woord (weet nog niet precies wat het betekent...)

Bummer. Eén iemand is me al voor (maar die weet het zelf nog niet)...




# Op het gymclubje zie ik voor het eerst de vrouw weer die voor de vakantie haar man heeft verloren. We zoenen en ik vraag hoe het met haar gaat.

Terwijl ik de tranen die uit haar ogen rollen wegveeg, probeert ze dat duidelijk te maken.
Bijna verontschuldigend vertelt ze dat hij niet meer wou. Dat de grote zorg voor hem nu is weggevallen.

"En nu wacht ik steeds ergens op..."






woensdag 1 september 2004



# De proef met het razend populaire 'zwemmen met dolfijnen' in het centrum van Zaandam is desastreus verlopen...






# Warning: objects in mirrors are closer than they appear!

Deze mooie, raadselachtige mededeling staat op de spiegels in mijn auto en geef ik u graag mee ter overdenking.

Wat moet je er anders mee, nietwaar?










mail ~ archief ~ lijstje ~ kiekjes