Vandaag

2birds
Aan Z
Ach het is wat...
Actiereactie
Bieslog
Brijnsblog
BluaP
Casaspider
Charis
Charlotte
Clockwise
Dazzonline
Ecritures
Elrado
Elswhere
Exploring Els
Faragon
Fusix
Gienera
Hello Again
Juul
Kika
Kristel's Kamer
Kruimelog
Kunst & Schrijfwerk
Lars
Mariskarade
Merelroze
Mijn kop thee
Misdruk
Mvrgr.nl
Naaoomieh
Niemsz
Noomore
Orfelio
Poste Restante
Prolific
Puck
Racey
Rolandow
Spockspot
Suffie
Tonie's kladblok
Uniquehorn
Uren Dagen Nachten
Vandenb
Veel-in-een Webkast
Webkim
Website4all
Westlands.org
Wodkalime
Zijperspace

loglijst




maandag 30 september

# Veelbelovend, maar onbegrijpelijk vies:



# Beautifall

# Meestal ben ik een geweldig sterke vrouw in de kracht van haar leven, maar vandaag even niet. Ik ben een watje: as watje as watje can be. Mijn hoofd zit er vol mee en dat slaat door op mijn hele lijf zeg maar.

Iemand voor blaasvoetbal? (Dat is: al kwattend en blazend in een hol pijpje er voor zorgen dat een watje bij de tegenspeler die hetzelfde probeert over de tafelrand verdwijnt.)

Niemand? Dan duik ik mijn bed weer even in.

zondag 29 september

# 4 jaar!



# Triomf.

Ik heb de go-anywhere, disposable Ropewatch die ik van vrienden kreeg, met behulp van de chinees-engelse operation instruction en het scherpe puntje van de kurkentrekker eigenhandig gelijk gezet.

Ik pushde de schier onzichtbare knopje "A" en "B" om de modes te activaten en te setten en: Hij doet ut!
Eerst nog in Alternate Flashing setting maar dat enjoyde ik niet very much. Nu dus in Normal Time setting

Mooi.

You've got more to worry about than losing your watch.
Get out there and play hard.
Oké dan!



zaterdag 28 september

A-pe-trots-log:

Ze staan 4-1 achter in de rust tegen het zeer gevreesde Hellas. Op weg naar de kleedkamer informeren ontevreden vaders wanneer hij de kansen eens een keer gaat benutten...
Hij zegt vol vertrouwen dat het wel goed komt.

In de tweede helft scoort hij er vijf op rij en de tegenstander niets meer, waardoor hij mij in één klap tot mamma of the match bombardeert natuurlijk.



En dan heb ik nóg zo'n kanjer... maar dan type 'bikkelharde verdediger'.

(Met dank aan fotograaf Henk van der Leur.)
(Beloofd is beloofd Henk.)
(Ik had Henk een eervolle vermelding op deze plek toegezegd als hij mij de krantenfoto zou toesturen.)

vrijdag 27 september

# Kijktip:
om 23.13 uur op Ned. 3 - Daar vliegende Panters
en aansluitend Rosie.

# De nieuwe (donkere) bril gezien in het spiegeltje van de auto:



# Quote van de dag:
(uit de grond van het hart van een zeer vermoeide collega)

Pak JIJ nou maar je KNEX en ga DAAR in die hoek zitten...!!!

# Ik heb het zwart op wit (Cockie is lief). Van Kim.



donderdag 26 september

# Uit het radiojournaal van 21.00 uur:
Op het terrein van paleis Het Loo is een aap gesignaleerd!

Het zal Ralph Inbar wel weer zijn... maar leuk nieuws is het!

# Ik heb een bril besteld type Nana Mouskouri, maar dan anders:



Nana lijkt hier trouwens verdacht veel op de bekende zangeres prinses Christina...
Ik zag en hoorde hare zingende hoogheid laatst bij Barend en Van Dorp en om te beginnen; een leuk montuurtje zou helemaal niet verkeerd zijn.



Maar goed. Waar bemoei ik me mee?
Binnenkort als het goed is een foto van mijzelve met de nieuwe bril.

# Er staan drie vuilniszakken kleding (hoofdzakelijk uit de vorige eeuw) in de gang klaar voor dumping in de container. Ik heb weer kastruimte, maar niet veel meer om aan te trekken eigenlijk.

# Lekker! Ik vond in de grote tas H&M spulletjes nog een pond gesorteerde roomboterallerhande van de Hema. Helemaal vergeten. Dat 'allerhande' valt trouwens erg mee: ik wilde maar twee soorten, namelijk: koggetjes (heten ze geloof ik) en die spritsjes met zo'n roze glazuurstreepje erover. Een pond...

# Spreeuwen...tsk...



Eerst komen ze heel uitsloverig naast je zitten als je met je broodje roomkaas op een bankje voor V&D ploft. Dan kijken ze heel lief en beginnen keihard te zingen... (en ze kúnnen eigenlijk niet eens zingen.)

Maar als je vervolgens een foto wilt maken draaien ze stoer hun kop weg en willen niks meer met je te maken hebben. Nou dan niet.

woensdag 25 september

Ik ben niet geboren om te rennen.

Al na twintig meter voorthobbezakken voel ik mijn rug, knieën en blaas. Wanneer ik vervolgens al drie goeie redenen heb gezien om mijn camera uit de auto te gaan halen, geef ik het op en wandel rustig terug om hem op te halen.

1. Ach kwezelke wilde gij dansen...:


2. Eveneens dood, klein egeltje:


3. Zwalkende zwam:


Kort nadat ik in een stil stukje bos deze waarschuwing heb gelezen:



besluit de man in de groene Opel Kadet, die ik al drie keer in het verder uitgestorven gebied ben tegengekomen, vlak achter mij te stoppen.

Ik duik een sluipweggetje in en het laatste stukje naar mijn veilige auto leg ik toch maar in verhoogd tempo af.

Rest de vraag: WHO IS JOHNNY?
(she said and smiled in her special way... El Debarge)

dinsdag 24 september

We hebben elkaar een high-five gegeven in de deuropening van het jongenstoilet. Ik kan helaas niet verder uitweiden, het is té privé, maar neemt u van mij aan: het was bijzonder!

Samen wandelden we opgelucht weer naar de klas. Hij (groter dan ik) met zijn rugzakje met attributen en ik met het plastic "stopbord" onder mijn arm, dat voor dat soort gelegenheden met klittenband op de deur wordt geplakt, opdat er geen ongenode gasten binnenkomen.

Het zijn bijzondere kinderen en dat zijn het.

maandag 23 september

Als je blaast of poep zegt val ik om of ga ik huilen van vermoeidheid, maar het was desalniettemin weer een topdag. Ik heb kennis gemaakt met twee andere groepen kinderen en die nieuwe indrukken vreten energie.
Bovendien proberen de schatjes mij ook erg uit natuurlijk. Zo heb ik er een paar uit de vensterbank en van tafel moeten plukken: klaar om te springen.
(En zij zijn niet de enigen die kijken hoe ver ze kunnen gaan: kijk even naar deze Google zoekopdracht. Ha!)

Van een zeer lieve collega heb ik CD's gehad van Joe Zawinal (nog nooit van gehoord) en van Joni Mitchell (wel bekend!).
Over Joe googlede ik net al even snel dat:

His schmaltz tendencies can be tiring, his propensity for smoothing out rough edges maddening. But he can also surprise and delight.

Mijn portie tiring en maddening heb ik al gehad vandaag. Met uw welnemen ga ik verder voor surprise en delight.

zondag 22 september

# Hé wat is dit ? Mijn persoonlijke homepage is gekelderd van 116 naar 160. Iedereen even flink klikken en linken graag! Help een gevallen vrouw aan een toppositie.

# De tuin van keramist Rob Riemersma is evenals zijn werk bijzonder sprookjesachtig.

Het atelier met zijn laatste werk.
(De pinup is van augustus 1991.)

Uit de serie mokjes koos ik die drie blauwe en de twee bruine helemaal vooraan.

Rode besjesdingen. Puur natuur.

Een snepvogel waakt over het weiland.

zaterdag 21 september

Ik stopte en stapte af in de Kerkbuurt bij de viskraam. J. bleef op afstand, want hij houdt niet van vis en bijbehorende geur. Hij zat achterop zijn bagagedrager en bekeek rustig leunend op het zadel het voorbijkomende volk vanonder zijn petje, één hand onder de kin.

Ik zag in hem het dorpsjochie dat hij eigenlijk nog steeds is.

vrijdag 20 september

# Je babbelt wat over boerenkool (en wijn).
Zij zegt geneugten.
Je moet iets uitleggen.
Het eerste en beste dat in mij opkomt:



# Het filter bij de pomp van je wasmachine moet je regelmatig leeghalen. Dat bevordert de levensduur van je wasmachine.

Ik heb het gedaan en er zaten vijf helemaal zwart aangeslagen muntstukken in. Drie ter grootte van een munt van twee euro en twee wat kleinere. Na grondige reiniging waren het tot mijn grote verbazing drie vijfguldenmunten, een kwartje en een eurocent.

Ja ik geef toe: de voorlaatste lediging was te lang geleden.
Maar het was nu wel een historisch moment zeg.

donderdag 19 september

# Lekker linkje van Onrust: Elke dag RuSt.

# Herkent u dat gevoel?

In de personeelskamer staat een koffie- en theeautomaat, die met één druk op de juiste knop en de nodige bijgeluiden voor de enkeling die dat ook wel eens wil proberen een fijne kop chocolademelk produceert. Dat persoon let niet op en blijft achteloos en met afgewend hoofd gewoon doorkletsen i.p.v. het bereidingsproces op de voet te volgen.

Mijn beker stond rechts, maar het straaltje chocomel tapte uit de opening ter linkerzijde.

Dat levert je een lege beker en een ontzettend droge slappe lach op.

Update: de slogan uit het postje hieronder is ook erg toepasselijk.

woensdag 18 september

Op de deur van een strandtent hing deze vergankelijke schoonheid. Refreshes without filling.



De meeste strandtenten werden afgebroken. Het maakte me een beetje triest. Dat kwam ook door de bedrukte atmosfeer en de dreigingende rookwolken van de Hoogovens op de achtergrond.
En mijn eigen horrormonen.

Daar komt nog bij dat ik in de auto ontdekte dat ik de kwaliteit van een dierbare CD verknald heb en ik zeg lekker niet hoe. Hoe stom. Ik.

Er is maar één remedie voor dit al: De Ketchupsong. En een Pepsi.

dinsdag 17 september

Via het schriftje met mededelingen dat in de rugzak mee naar huis gaat heb ik gevraagd of ze morgen misschien een paar sokken aan kan krijgen, omdat het erg fris was vandaag. De verslagjes en verzoekjes in deze schriftjes moeten in vriendelijke bewoordingen is me geleerd door een collega.

Ze is vier jaar. In de tijd dat ik haar ken zijn haar kleren niet één keer gewassen. Ze draagt roze plastic waterschoentjes. Ze ziet er verwaarloosd uit. Haar moeder is verslaafd. Een vader heeft ze niet. Wel een gezinsvoogd. Soms lacht ze met sterretjes in haar ogen. Vaak is ze onbereikbaar en diep verdrietig. "Kan zelluf!" zegt ze trots en kwaad als we onnodig behulpzaam zijn. De juffies heeft ze af en toe nodig om bij op schoot te zitten en getroost te worden als het te erg wordt.

"Komt het wel eens voor dat je je werk mee naar huis neemt?" vroeg iemand me laatst. Ik ontkende, want ik had daar nog geen last van gehad.

Vandaag wél.

maandag 16 september

# R. komt tevreden thuis van een paar uurtjes werk bij de drogist:

Ik heb vét goed gespiegeld al zeg ik het zelf.

# Kernwasserlinkdump...

De mascotte is een gedeformeerde kikker genaamd Kernie, maar het park zelf is garantiert strahlungsfrei.
Het bestaat al een paar jaartjes maar ik kan er nog steeds niet over uit.

Hoe haalt iemand het in zijn hoofd?

Kernwasserwunderland...

# Mag ik u even voorstellen aan Faragon.

# Ik kan het , ik kan het, ik kan het.

Ik moet mijn ogen zien open te houden tot een uur of half vijf. Dat zal niet meevallen, want ik kon vannacht na twee uur echt niet meer slapen. Pas om een uur of half zeven weer. Te laat.

Die kindertjes kunnen zich af en toe heel erg uitgebreid uitrekken en daar zeer hartgrondig bij gapen. Om daarna weer vol energie door te gaan.

Ik doe mee hoor.

zondag 15 september

# Wie wil er een kaartje van me?

Update: De Exota is vergeven. Die gaat vanavond nog op de bus.
Heb ik nog over: De Caballero - constante kwaliteit.





# Wat een skitterende dag.

In het Zaans Museum



is een overzichtstentoonstelling te zien van werk van Zaanse Kunstenaars. Daar ga ik pak um beet vijf dingen uit selecteren die mij iets doen, want daar gaat het om in de kunst... het moet mij iets doen. J. mag natuurlijk ook zelf zijn eigen favorieten uitzoeken.

Vervolgens springen wij weer op de karretjes en fietsen langs de betreffende ateliers die de kunstenaars speciaal voor ons hebben opengesteld vandaag. Op slinkse wijze zorg ik ervoor dat mijn route langs diverse terrasjes leidt uiteraard. Met een beetje mazzel fietsen J. en ik vandaag dezelfde route.

Nou doeg hoor.

zaterdag 14 september

# Ik had van de week in de klas mijn camera in de aanslag, want ik had graag een foto gemaakt van die koppies, eensgezind gebogen over de Intertoysgids. Er bestond niets mooiers op de wereld.

D., die normaal geen mens in zijn omgeving duldt zonder paniek- of woedeaanval, liet toe dat er drie kinderen over hem heenhingen. Ook vond hij het goed dat het boek aangeraakt werd en dat anderen de bladzijden omsloegen. Zijn boek. Hij werd niet gepest of uitgelachen. Er werd naar hem geluisterd.

Het nemen van een foto is er eigenlijk niet van gekomen. Ik concentreerde me teveel op de namen van de Megabotz.

De scoop van de vermelding van het eerste Intertoysboek is daarom voor Walter.

# Ik zei nog tegen de mevrouw van personeelszaken dat het niet hoefde...
"Ja maar wij bieden u graag een onkostenvergoeding aan."
Enigszins gegeneerd noemde ik ten overstaan van de gehele sollicitatiecommissie de getallen van mijn gironummer op.

Dat was weken geleden. Op de terugreis van vakantie direct langs de gesprekslocatie gereden. Het heeft me niets extra gekost. Het heeft me toen ook geen baan opgeleverd.

Maar vandaag heb ik 1 euro en 66 hele eurocenten bijgeschreven gekregen. Wat zal ik daar eens voor gaan kopen?

Kruidnootjes bij AH!
Jahaa ze zijn er weer!
Ze liggen naast de banketstaven.
Een familiezak voor 1 euro 73...
Met bonus: 1 euro 49!

Heb ik.

# Hij was goed!!!



vrijdag 13 september

# Hij vertelt wat hem op dit moment bezighoudt, dwarszit, en opwindt.
En het is om te lachen.

Vanavond ga ik naar Youp.

# Bij de Retourette is altijd wat te beleven:

De plastic boom die normaal kinderfilmpjes vertoont in zijn stam weigert dienst.
Keurige mama tegen keurig peutertje van amper twee jaar:

"Zeg maar dag tegen de lieve boom."

"Dag kloteboom."

donderdag 12 september

Zo. Thuis. Het was weer fijn.

Ik heb niet zo'n zin in de computer hoor. Ik ga nog even fijn genieten van de combinatie zon, tuintje en alcohol.

Maar waarom zou dit instituut



bij mij aangeklopt hebben? Opzouten hoor met die lawines.

Ze weten zeker dat ik een keer een week onder een lawine die dreigde te gaan lawineren in een hotel heb gezeten waar ik niet uitmocht. De enige highlights waren de helicopters die ons kwamen bevoorraden.

Ik ben er niet. Ik zit in de zon. Doei.

woensdag 11 september

Ik heb een vrije dag, maar ik weet van vrijigheid niet zo goed hoe ik daar mee om moet gaan. Uitslapen is mislukt en ik wil veel te veel dingen doen, het liefst tegelijk.

Ik ben al naar de kapper geweest. Dat ging zo:
"Wacht nog maar even lekker hier in de stoel",
"loop maar even lekker mee naar de waswak",
en
"dan mag je nu even lekker bij de spiegel gaan zitten"...

Nou lekker dan.

Ik heb literaire computerbladen verspreid aan de leden in het dorp.
De hoofdredacteur zit momenteel ideetjes op te doen in Rhodos.
Ja... die computerbusiness is een lucratieve business!

Ik heb gebakjes gekocht voor de liefste huisman van de wereld.

En ik zing de hele tijd: On the Fourth of July, omdat ik dat lied niet uit mijn hoofd krijg, terwijl ik toch echt probeer de datum van vandaag te gedenken.

dinsdag 10 september

Het zwaaitje van het kind dat als laatste wordt opgehaald met het busje. Daar doe je het voor.

Ik ga voor het grootse gedeelte van de tijd op mijn intuïtie af. Ook in het geval van het nieuwe jongetje dat voor het eerst in de klas kwam. Hij wilde niet blijven zitten tijdens het kringgesprek. Hij zag mij ook niet erg zitten en probeerde mij van mijn stoel te duwen. Een knuffel sloeg hij niet af. Het haalde niet veel uit, hij deed (zij het wat rustiger) nog precies waar hij zelf zin in had.

De orhopedagoge die hem een poosje had geobserveerd, zag haar kans schoon en vond het een goed moment om hem d.m.v. een puzzel individueel aan een soort test te onderwerpen. Al gauw vlogen de puzzelstukjes door de lucht.

"Nou je hebt er niet veel zin in hè?" stelde ze deskundig vast.
Het deed me deugd.

maandag 9 september

Als ik heel erg mijn best doe en met mijn zoetste stem een stukje zing wil er bij sommige mensen wel eens een lichtje gaan branden als ze vragen wie James Taylor is:

When your down and troubled
And you need a helping hand
And nothing, nothing is going right
Close your eyes and think of me
And soon I will be there
To brighten up
Even your darkest night

You just call out my name
And you know wherever I am
I'll come runnin'
To see you again
Winter, spring, summer or fall
All you have to do is call
And I'll be there
You've got a friend

Een klein stukje is hier te horen...
(nr. 14 van disc 2 - James Taylor Live)

Ik ga vanavond luisteren in Carre.

zondag 8 september

Deze mooie woorden schreef Uniquehorn gister:

There is no Way to Happiness
Happiness is the Way.
- Buddha -

Nou... daar wil ik even een sterk staaltje van uit de doeken doen, want het veronrust mij...

Vannacht. Om ongeveer 01.30 uur:
J. komt thuis en vertelt mij een on-voor-stel-baar goednieuwsbericht. Dat zei hij ook: "Je raadt het nooit".
Tis dat ik al in bed lag, want ik weet niet wat er anders was gebeurd. Je kent het misschien uit films.
Eigenlijk alleen uit van die kinderachtige tekenfilms.
[redactionele note to self: Gooi het eruit de G.]

Ik ging eerst een beetje raar van links naar rechts rollen met opgetrokken benen en vervolgens als een gek trappelen met diezelfde benen, vanuit de knieën dus. Ik geloof dat ik er ook rare geluiden bij maakte. Van blijdschap.

Nou ben ik bang dat ik weer heel gek ga doen als ik de betrokken twee mensen vandaag tegen het lijf loop. En het is nog een beetje geheim denk ik. [red. nts: Doe gewoon, doe gewoon de G.]

Met een beetje geluk ga ik ze alleen maar heel hard zoenen.

zaterdag 7 september

# Sjeng heeft het niet gered. Jammer.

Dan zou ik nu graag zien dat het Nederlands elftal straks wint van Wit-Rusland. Met drie vrienden vertrok mijn zoon om een uur of vijf richting Eindhoven, allemaal voorzien van een toefje oranje. Het enige dat ze uit konden brengen op mijn: "Veel plezier, fijne avond" was: "Winnen! Als we maar winnen..."

Kom op Oranje. Voor God, Vaderland, mijn zoon en zijn vrienden.

# J. sprak zich verontwaardigd uit over iemand die hij omschreef als: Die zakloper...!!!

Ik denken denken denken en nu weet ik wat hij bedoelt: het is een combinatie van een klaploper en een persoon die op iemand anders' zak teert.

Goed issie hè? Ik denk dat we er een speels oudhollandsch gezegde bij hebben, Van Dale.

# Dit weekend vindt op het tennispark de afsluiting plaats van de clubkampioenschappen dubbel. Mijn maatje en ik hebben geen kans meer op eeuwige roem, maar gaan straks gezellig en heel ontspannen een poulewedstrijd afwerken tegen twee andere kanslozen.

Vanavond zal het vernieuwde park worden geopend door onze burgervader in ambsketen en tennisoutfit. Hij gaat een balletje slaan. Maar... Sjeng Schalken komt rond die tijd ook op tv in zijn wedstijd tegen Sampras voor een finaleplek in de US Open.

Yeah! Go Sjeng Go.
Ow, ik hoop het zo.

(En het commentaar van Jacco Eltingh is ook heerlijk en vooral beschaafd...

Op matchpoint: mijn lieve hemeltje wat een spanning ...

Ik ben benieuwd welke krachttermen hij er vandaag uitgooit.)

vrijdag 6 september

Twee violen, en een trommel en een fluit..

Het heeft me een goed jaar van mijn leven gekost, maar ik heb het wéér voor elkaar: ik ben jarig!

Met veel liefde gegeven en in ontvangst genomen
(met meer liefs per ommekeer retour):

~ hartelijke felicitatiekaarten per post
~ geinige (!) e-cards
~ (het wachten is op een doerakje met een leuke bolchrysant...)
~ roomkleurige rozen
~ twee kaarten voor James Taylor
~ de cd October Road van James Taylor
~ een turquoise wc bril met schelpen en zeesterren
~ softe lenzen -2.25
~ mmm 'Flower' van Kenzo

En de dag is nog niet voorbij, want de the fat lady heeft nog niet gezongen...

donderdag 5 september

Ik probeer vandaag samen te vatten, maar het was zo veel. Ik kom niet verder dan een gesloopt gevoel en een brede glimlach. Het was mijn eerste echte werkdag op de school voor zeer moeilijk lerende kinderen. Ik zal me beperken tot de brandoefening.

Toen we de aangekondigde toeter hoorden stonden alle kinderen zoals afgesproken hand in hand bij de deur behalve D. Hij zei dat hij absoluut niet mee zou doen en NU heel erg woedend ging worden. Hij rolde met zijn ogen, maakte spastische bewegigen en rolde over de grond. Juf L. probeerde hem te bedaren en tot mijn grote bewondering kwam ze inderdaad veel later en inmiddels zelf helemaal over haar toeren met D. naar de afgesproken vuurveilige plek.

Hij had weten te bedingen dat hij zijn laarzen aan mocht zodat hij niet met zijn Pokamon (Pikachu) pantoffels over straat hoefde. Dat we daar even rekening mee moeten houden in het vervolg.

Weer veilig aan zijn tafeltje vertelde hij mij uit zijn hoofd aan de hand van zijn prentenboek de geschiedenis van het Egyptische volk, inclusief de namen van alle farao's, het gebruik van papyrus en de sarcofaag.

woensdag 4 september

# Kan iemand mij uitleggen waarom ik tot schuimbekkens toe blijf terugkomen op deze pagina, terwijl ik mijn browser permissie heb gegeven een uitzondering te maken voor dat domein.

Ik zou heel graag willen thuiswinkelen en "snel, veilig en makkelijk" (volgens 'Bij Magazine' blz. 95) een overdosis nieuw ontwikkelde Extra Large Bonbons (blz. 8) bestellen.

# Mijn buurman heeft altijd overal "spul" voor. Spul om de auto te laten glimmen, om onkruid tussen de stenen te verwijderen en om slakken uit te roeien. Hij wil altijd dat wij dat spul ook gaan gebruiken. Ik haat dat spul. Ik wil geen spul en als ik wel spul wil, neem ik mijn eigen spul.

Ik heb ook geen last van een beetje onkruid op de openbare weg vlak voor mijn huis, maar hij vindt het nodig demonstratief de halve straat met een hogedrukreiniger te lijf te gaan. En als je langs loopt zegt hij dat HIJ er spul voor heeft. Ik zeg dat ik het zeiknatte bosje ongeregeld er wel even uittrek met mijn handen. Is het toevallig de zichzelf akelig normaal voordoende maar vreselijk stekende Wakerstraatdistel.

Ik eet het onkruid waar hij bijstaat nog liever smakelijk op, dan dat ik laat merken dat er rode bulten op mijn handen ontstaan. Want dan heeft hij er natuurlijk weer spul voor.

# De blaaspijptijd is weer begonnen:



Dit pijltje is heel kunstig door een klein klapraampje in mijn wasmand geschoten, maar pijltjes draaien kan dit buurjongetje niet. Het laatste stukje is vastgezet met plakband. Spuug moet dat zijn. Vlegel.

# Mijn verlanglijstje is niet zo groot.
Gek Meischje denkt mee en roept vragend uit haar kamer vanachter de pc 'of ik een kussentje leuk vind'...

Cream, Cocoa of Cherry?

dinsdag 3 september

# "Hé juf doe je mee met memory?" vragen ze meteen.
Ja leuk!
"Een groen draakje en... een roze knuffeltje!" roep ik overdreven articulerend en denk: "Goed voor de begripsvorming".
Zegt één zo'n jongetje bescheiden: "Juf... het is Pokémon-memory... "

# Bij 'Burgerzaken' heb ik een verklaring omtrent een bewijs van goed gedrag aangevraagd en ik ben op zoek naar mijn diploma.

Het is nergens te vinden. Wél kwam ik in de doos op zolder mijn oude speldjesalbum tegen!



Ik zal het maar meteen eerlijk zeggen: die Samson leeuw is nep. Is geen echt speldje. Heeft mijn zwager voor mij gemaakt die bij Blikemba werkte, opdat alle kinderen zouden denken dat ik de enige op de wereld was met een zeldzaam Samsonleeuwspeldje.

Er bestaat een geringe kans dat de verklaring van goed gedrag over drie weken in de bus valt.

maandag 2 september

Een poosje geleden nam ik in het inmens grote atrium van een hypermodern kantoorgebouw afscheid van de office manager. Wanneer ik een beslissing had genomen mocht ik hem bellen op zijn directe nummer. Ik bedankte hem voor de ruimte die ik kreeg. Hij ondertekende mijn bezoekerspasje dat ik moest afgeven bij de portier.

"Je moet doen waar je het gelukkigst van wordt", had zijn collega me ten afscheid geadviseerd.

Ik duwde tegen de automatische draaideur, die het een lange seconde later pas nodig vond mij traag naar het bordes van de magnifieke uitgang te loodsen.

Vandaag rammelde ik twee minuten voor tijd aan een hekje dat de speelplaats begrensde van een stokoud schoolgebouw. Een meisje van een jaar of twaalf dat uiterst tevreden langzaam op haar driewieler rondreed zag meteen dat ik het niet open zou krijgen en tilde ter ontsluiting met exacte precisie een palletje uit een huls. Ik glimlachte dankbaar en een beetje beschaamd. Zij glimlachte breed en vanzelfsprekend.

De jongen die de taak van portier had, kwam doelbewust uit het gebouw op me af lopen, deed ernstig het hekje weer dicht en begeleidde het bezoek naar de voordeur. Hij vroeg gewichtig of ik een afspraak had om twaalf uur, maar het antwoord ("Nee, om één uur.") interesseerde hem niet echt. Hij hernam zijn positie in het vervallen halletje. Zijn werk zat erop.

Het mijne moet daar als het goed is binnenkort gaan beginnen. Ik denk dat het allemaal wel gaat lukken.

zondag 1 september

# Vanavond Huub v.d. Lubbe bij Van Dis. Potverpielekes Adriaan, dat wordt zweten!

# De foebalcoach van het team van mijn zoon wilde een steraanvaller duidelijk maken, dat hij af en toe mee moest verdedigen, alhoewel hij best kon begrijpen dat de spits dat niet zo fijn vond.

De coach heeft zijn spreekwoorden paraat. Hij luidt de klok, maar is de klepel af en toe even kwijt.

"Ik weet best dat jouw broertje een hekel aan verdedigen heeft..."

("Ik weet best dat jij een broertje dood aan verdedigen hebt.")

Nou ja. Johan is er groot mee geworden.

# Ik zoek, ik zoek een gekke site...

Wahahaha... (ikke op nummero uno)

"Dagelijks zet de levensgenietende weblogger iets opmerkelijks uit de krant of zijn dagelijks leven op de site. Foto, krantenbericht of gekke site."

Gekkie.

# Name a song that makes you cry. Caroline starts...

# Het thema is: Nazomeren.

"With luck,
Indian summer will soon
Be upon us,
A reprise
Of summer past.

Smoke, smell
Of burning leaves and active fireplaces,
Warm days give way
To sharp nights.

Such days carry
A thrill of nervousness,
An encore of elation
Then a swift sense of sadness
And farewell."

K.C. Heidorn
# Voor de liefhebber: Nazomer - Lucebert.

.

Co©kie.org





Stuur eens een mailtje

Dagboek: inhoud