mail ~ inhoud ~ lijstje ~ kiekjes


zondag 31 oktober 2004



# Trinity Hopper stuurde mij een mailtje getiteld: Your lover will jump for joy when you do this! en ik vind het zo'n ontzettend grappige mededeling.
Ik ga het bericht niet lezen maar er vreselijk over fantaseren. Dankjewel Trinity Hopper! (vast en zeker ervaringsdeskundige.)

Dit lollige jumpen even terzijde.

Eigenlijk wilde ik een postje schrijven over een mug. Geen gewone mug maar de kudtklötetiefusmug die vannacht om mijn hoofd zoemde. De bastard heeft een uur extra de tijd gehad om mij uit de slaap te houden en straks ga ik hem bij daglicht verpletteren. Wanneer ik zijn fragiele doch volgezogen lijf ergens ontdek, bij voorkeur op een witte muur, zal ik het staccato, met krachtige ritmische slagen in stukjes uiteen slaan, ver-plet-te-ren:

Het!Is!Nu!Win-ter-tijd!En!Jouw!Laat-ste!Uur-tje!Heeft!Ge-sla-gen!KUDT!KlÖ-TE!TIE-FUS-MUG!!!

Of zoiets. Misschien mep ik in stilte, maar wel met een verbeten trek om mijn tot witte streepjes vertrokken lippen.

Dan wil ik tot slot nog even even gapend het woord richten tot Bill:

Bill,

die truc met het terugzetten van die klok vind ik goed. Heel goed zelfs. Chapeau! (Hat!)
Eén klein dingetje... volgende keer wil ik graag mijn instellingen aangepast zien aan de wintertijd. Ok?

(Yeah, right, you can call me 'muggenzifter', maar-pas-op-...!)






zaterdag 30 oktober 2004



# Druk druk druk...






vrijdag 29 oktober 2004



# We deden schimmenspel en voerden ons stuk op in de aula, voor een heus publiek bestaand uit medeleerlingen.

Ik was de verteller en ik vertelde de kijkers over het verdrietige, lieve heksje dat niet meer kon toveren. Ik vroeg de leerling (Zwarte Kat) achter het scherm wat er aan de hand was... (in de veronderstelling dat ze me zou vertellen dat haar bazinnetje, de lieve heks, haar hoed en bezem kwijt was geraakt)

"Wat is er aan de hand Zwarte Kat?"

"Helemaal niks, lekker ding!"


En hoorde hoe mijn collega achter het scherm omrolde...






donderdag 28 oktober 2004



# Een onverwacht heftige namiddag. Ik kan er niet over uitweiden, maar het is begonnen nadat ik de gekookte eieren liet aanbranden. Hoe krijgt een mens het voor elkaar...? Het is een heel raar gezicht; gekookte eieren met een zwarte brandplek op hun schaal. Enkele exemplaren hielden het niet meer en explodeerden. Krampachtig probeerden resten eierdop nog enige vorm en steun te blijven geven. Vergeefs.

Ter verstrooiing ga ik vanavond naar het Australian Dance Theatre. Een voorstelling die door het theater voordelig werd aangeboden bij aankoop van een enorme hoeveelheid cabaretkaartjes en ach... Zwanemeer met hiphop.Why not? De voorstelling heet Birdbrain...




# Ik kon nog net op de fiets blijven maar moest wel even uitwijken.

Langzaam rolde een zwarte Hummer voorzien van Duitsche nummerplaat over het Zuideinde. Het had iets invasioneels.

De bestuurder telefoneerde overduidelijk niet handsfree. Ik denk zelfs dat ik een veldtelefoon meende te herkennen, die ik me nog voor de geest kan halen uit Mash, aan het oor van Cpl. Walter 'Radar' O'Reilly.

Misschien mobiliseert hij wel meer Männer mit Hummer.

Moet ik gaan hamsteren? Zijn er überhaupt Hamsterweken bij AH? Of eerst een poosje ramen en deuren dicht en de radio aan? Hebben we een rampenplan?






dinsdag 26 oktober 2004



# Ik ben terug van een fantastisch weekend (boel kiekjes in kiekjesboek) maar ik heb eigenlijk nog niet zo heel veel zin om stukjes te schrijven.
(Treur niet, dat kan opkomen als je weet wel.)

Vriendin miepje stuurde me een heel erg leuk filmpje (de reclame voor DE, die twee wijffies... ik ga de tekst uit mijn hoofd leren.)

We gaan gauw weer een bakkie doen miepje!






donderdag 21 oktober 2004



# Headin' south... (Limburg).

Vrienden bezoeken, Mondo Verde (heel benieuwd), Maastricht en wellicht de kasteeltuinen in Arcen.

Tot later.






woensdag 20 oktober 2004



# Via mijn neeffie:

(de oorspronkelijke tekst heb ik maar even weggehaald..., dan kan iedereen zelf wat bedenken, is beter zo neeffie ;)




# Hulde aan de bedenker van deze geniale krantenkop...




# Wat is het jullie waard als ik me inschrijf en (ervan uitgaand dat ik de uitverkorene ben) steeds weer, heel onverwacht, uiterst verrassende dingen ga doen achter de rug van Olga en Karl...?

Ik denk bijvoorbeeld aan konijnenoren en een lange neus. En dat alles op de maat van de muziek. Of juist niet natuurlijk.

Nou?

Klik hier voor inspiratie (extra oefeningen voorzien van audiofragment). Maak je keuze!






dinsdag 19 oktober 2004



# De oude barman met de grijze onverzorgde baard was vroeger zelf dansleraar in de zaal die hij nu verhuurt aan de salsaschool.

Zijn collectie vinyl uit die tijd staat in kartonnen dozen uitgestald bovenop een overtollig ribfluwelen bankstel in de hal.

Singles een euro, langspeelplaten iets meer, maar het liefst alles in een koop.

Zoals beloofd: foto's van De Dansschool.






maandag 18 oktober 2004



# Lekker rustig nog bij ballenbak D:






zondag 17 oktober 2004



# Mijn nichtje, die in haar eentje een paar maanden door Zuid-Amerika trekt, mailt dat ze een mountainbike tocht heeft gemaakt over de gevaarlijkste weg van de wereld (bepaald niet de Kerkstraat...)

De volgende dag heb ik een mountainbike tocht gemaakt over de meest gevaarlijke weg (met allemaal hobbels, bobbels en gaten) van Bolivia, 80 km downhill van 4700 m naar 1200 m. Na afloop pijn in mijn handen en pijn in mijn billen maar wel spectaculair. Vervolgens 5 dagen naar het regenwoud, erg gaaf, varen in een kano, wandelen in het regenwoud, hangen in de hangmat (gebeten worden door muggen), kijkend naar de sterren, luisterend naar de jungle geluiden, erg relaxed en ontspannen. Heel veel krokodillen, apen en schildpadden gezien en ook nog een paar wilde varkens. īs Morgens om 5 uur gewekt worden door de brulapen.

Op de terugweg in de kano luisterend naar U2, Itīs a beautiful day voelde ik mij erg gelukkig en bevoorrecht dat ik dit allemaal zo maar kan doen.


Ik ben blij voor haar.
En dat gevoel ken ik! Ik heb dat ook heel soms als ik alleen door de polder ren en merk dat het lekker gaat :-)






zaterdag 16 oktober 2004



# Beatlebangs, -bouffants, -bobs, -bubbles, -babydolls...

Ik zou best en bolgraag even willen bladeren!

'Bangs' wist ik toevallig en het is niet wat u denkt. Het is een bloempotpony. (Waar is de site 'girls with bangs dot com' trouwens gebleven?)
'Bouffants' zijn denk ik die opgetiste suikerspinnen, die mijn zuster ook zo goed kon maken.
De 'beatlebubble'... geen idee. Zo'n rond pagekapsel misschien?
Een 'bob' is wel bekend, maar een 'baby-doll' kapsel...?

Help! E:-) (=poging tot 'bangs'emoticon)






vrijdag 15 oktober 2004



# Ik zat me even te vervelen voor het rode stoplicht (en intussen stilletjes mijn herfstvakantie te vieren) en ik knipte een foto.

Jazeker de hypotheker en Denk als Henk.
Dat laatste moet ik u met klem afraden.

Ik ga in ieder geval mijn auto wassen in de herfstvakantie en voor de rest weet ik het nog niet. Alles is nog mogelijk.






donderdag 14 oktober 2004



# Goed. Een hilarisch stukje dus.

Vandaag ben ik van plan het huis niet te verlaten en stevig te gaan coconeren. Ik ben de enige in de wereld die dat zo noemt, wat op zich al een prestatie is. Ik ben de coconeerqueen.

Ik zal dus knus wat rondhangen achter krant en pc, een paar wasjes wegvouwen en hooguit het huis verlaten voor wat noodzakelijk mondvoorraad bij de buurtsuper. Echt veel beleven ga ik dus niet zul je denken, laat staan hilarische zaken om te loggen.

Maar dan moet je mij hebben: je moet niet gek opkijken als ik uitgerekend op een dag als vandaag een trein over de Kerkstraat zie rijden.

Dat soort dingen.






woensdag 13 oktober 2004



# In de Santé een artikel over de heilzame werking van schrijven en andere creatieve dingen.
Het weblog wordt ook genoemd en met name de heilzame dames: Lijn (interview met foto!) Jaqueline, Luna, Merel, Puck, Marloes en ik.

DE KUNST VAN HET WEBLOGGEN (klik!)

In mijn geval de kunst van het weglaten :-)




# Wat een leuk vak heb ik toch. Ik ga het bos in met een groep debielen.

Ik ben benieuwd waar we ons om tien uur bevinden. Tien uur is fruitpauze tijd. Fruitpauze is heilig. Ze kunnen geen klokkijken, maar om tien uur gaan ze zitten en diepen fruit en koekjes uit enorme rugtassen. Maakt niet uit waar we zijn of wat we aan het doen zijn. Men gaat vredig en geconcentreerd zitten smikkelen.

Tien uur fruitpauzetijd, dat zouden meer mensen moeten doen.






dinsdag 12 oktober 2004




# Soms gaat er nog wel eens iets mis tijdens de salsales. Gisteravond zat na een moeilijke, dubbelhandige draai waarbij de armen sierlijk over het hoofd horen te gaan inene mijn paardestaart schuin op mijn achterhoofd, terwijl ik de avond toch echt begonnen was met een pronte staart bovenop mijn bolletje.

De dansschool is van een zeldzame schoonheid, die in de jaren zeventig modern genoemd mocht worden. Met zelfgetimmerd meubilair, gestoffeerd in bruin oranje ruitje en heel veel lampjes, decorstukken en droogboeketten met rietsigaren uit die tijd.
Het zalencomplex is een doolhof van verlaten duistere ruimtes, maar wel uitgerust met een wachtbar en een afhaalbar, volgens de verwijzingen op de handgeschilderde bordjes aan de wand. Het lijkt me geen waterdicht systeen, want niemand weet er het fijne van en er is eigenlijk maar een bar, die bemand wordt door, naar ik vermoed de oude vader van de danslerares. Ik denk zomaar dat hij het best kan dansen van iedereen, maar hij heeft zich teruggetrokken in zijn bar en kijkt toe.

Een mooi moment van de avond is de opkomst van de hulpmannen. Dat zijn mannen die zijn blijven hangen na hun eigen les voor gevorderden en minzaam glimlachend de kring beginners binnentreden wanneer blijkt dat er een paar vrouwen alleen staan.






maandag 11 oktober 2004




# Spam:

Call out Gouranga be happy!!!
Gouranga Gouranga Gouranga ....
That which brings the highest happiness!!
Het bericht herinnert me aan foto's die ik deze zomer maakte:

Detail (kan groter geklikt worden) van
The biggest Mandala in the world made of sand:

"Just to glimpse this mandala"... lees meer
Gemaakt met behulp van dit gereedschap.

Nu denk ik te weten wat de monniken verzuchtten toen het laatste korreltje op zijn plek lag...






zondag 10 oktober 2004




# If you could read my mind love
What a tale my thoughts could tell...

Gordon Lightfoot zie ik sommigen van u denken.

Waar ik heen wil met deze tekst en afbeelding?
Ik weet het zelf niet. Het fraaie plaatje vond ik erg komisch. Bovenstaand muziekfragment kwam daar spontaan bij.

En ik laat mijn gedachten gaan over een wereld waarin we elkaars gedachten zouden kunnen lezen. Sommige aboriginals schijnen dat nog te kunnen.







zaterdag 9 oktober 2004



# Gisteravond had ik in vliegende haast per ongeluk de site van de computervereniging op de plek van mijn log gezet.

Cool he? :-)






vrijdag 8 oktober 2004



# We kijken een leerzame video van Huisje Boompje Beestje. De gemiddelde leeftijd van de leerlingen is vijftien jaar, maar neem van mij aan: ze vinden het amusant en interessant.

Het onderwerp is kleding. Kleding voor verschillende mensen en verschillende gelegenheden. We zien Balkenende. We zien Chakira. Van een van de twee hebben ze nog nooit gehoord.

En ow wat ben ik gek op ze.




# Hebbus... mijn allereerste eigen Gouden Boekje:

Het bed van Tim

geïllustreerd door Mrs. Eliane Duvekot.






donderdag 7 oktober 2004



# Opheffingsuitverkoop bij Vögele.

Ik had geen oog voor de lelijke kleding in de rekken (waar een hele vlucht grijze duiffies in stond te grutten), maar wel voor deze uitgerangeerde dames.




# Add to basket...?

Hmm... ik wil um best wel... want hij is stoer en past heel erg goed bij mijn auto (zelfde merk).

Maar ik zie mezelf nog niet met een zilveren beachfiets over de regenachtige Kerkstraat cruisen... iets houdt me tegen.

En ik heb al een mooie, degelijke, limited Gazelle. En een regenpak. En geen huis in Malibu.

Maar hij is wel stoer hè?






woensdag 6 oktober 2004



# 'Brood, daar zit wat in'...

Een stuk van mijn kies ja! :-(

Ik zat een lekkere tosti, gemaakt met Allinson volkoren en heel veel oude kaas, te eten en voelde een steentje...

'Goh wat is dat toch lekker grof dat brood' hoopte ik nog, en haalde een porseleinkleurig hoekig steentje uit mijn mond. Een heel voorzichtige inspectie met mijn tong langs mijn kiezen bevestigde een bang vermoeden... een heel belangrijk steunwandje van een al redelijk vaak gevulde kies: afgebroken.

Week van het brood dus. Er staat een unieke toegangscode op mijn broodzak en ik kan een Nissan Micra winnen, zie webzijde. Even snel een code invoeren kan altijd... maar zo werkt het dus niet.

Je voert je code in, lost een domme rebus op, vervolgens moet je een slagzin bedenken en tenslotte mag je al je adresgegevens, plus telefoonnummer en geboortdatum invullen en word je teruggestuurd als je dat 'vergeet'. Louter een e-mailadres wordt niet geaccepteerd. Dan niet. Stop die Nissan Micra maar in je [plek naar keuze] dan.

Ik ga mijn tandarts bellen.

(Mijn unieke toegangscode is trouwens: FF 4952103)






# Opmerkelijk berichtje uit het Parool van gister:

Vrouw laat trein over zich rijden en rijdt weg.

UTRECHT - Een vrouw is gisteren tussen Nieuweschans en Winschoten tusen de rails gaan liggen, liet een goederentrein over zich heen rijden en stapte daarna in een auto en reed weg. De politie kon haar niet achterhalen.
Ik moet er steeds aan denken...

Hoe gaat het nu met je, vrouw?
Wat ging er door je heen? (maar dat is flauw...)


update: meer hierover in het Dagblad van het Noorden.






dinsdag 5 oktober 2004



# Iedereen hield de adem in. Ik heb nog nooit iemand zo makkelijk voor zien dringen in een rij voor de kassa als daarstraks bij de drogist...

De benauwd kijkende dikke man, met het doosje Deflatine demonstratief in zijn hand geklemd, kreeg ruim baan zonder een woord te hoeven spreken.

Niemand vertrok verder een spier (maar in gedachten had men de ogen stijf dicht en de vingers in de oren, ik zag het zelf).






# Op het eerste gezicht lijkt het een bitch. Op het tweede gezicht ook. Maar als je daar eenmaal doorheen hebt geprikt, dan is ze soms heel lief.
Ik hou van dat soort mensen (waar je eerst een beetje in moet prikken alvorens een glimp van het kleine hartje op te vangen.) En dat ze een vreselijk goeie collega is, had ik allangelang al gezien.

Ze is helemaal weg van een band, 'een stel oerlelijke Denen' en die passie moet en zal ze op me overbrengen. In de pauze zingt ze met haar rug naar de anderen, heel stoer maar wel met steeds roder wordende wangen een stukje van een lied dat ik misschien wel eens gehoord heb...

En nee, ik ken ze echt niet, maar ik ben bij voorbaat al verkocht.

Nu moet ik van haar op internet uitzoeken welke cd ik beter vind, de eerst of de tweede, maar "eigenlijk geef ik ze je wel gewoon allebei".






maandag 4 oktober 2004



# Ik ging nog even langs moe, een lekker vlierbessenjenevertje drinken. Ze was verrast me te zien, want ze dacht dat we al weg waren. Ik had verteld dat we eind november een weekje weg gaan, maar dat wist ze niet zo goed meer.

Toen ik haar tv had gemaakt was ze helemaal erg blij met me. Haar ogen worden slechter en de krant had ze afgezegd. Ze kon alleen de koppen nog lezen. In de tv-gids had ze voor vanavond de programma's al onderstreept die ze wilde zien.

Als ik weg ga wil ze me met alle geweld uitzwaaien op de galerij. Van mij mag ze lekker blijven zitten, maar daar is geen denken aan. Dus hang ik traditiegetrouw het halsalarm om haar nek dat steevast onbereikbaar aan een stoel hangt en spelen we een stukje Olympische Spelen na. Ik overhandig haar haar stok die ooit van mijn vader was en samen lopen we naar de galerij. Ik stap in de retetrage lift en roep nog wat onzinnigs om de tijd te doden voor de deuren zich sluiten.

Eenmaal buiten zorg ik dat ik me minstens drie keer omdraai om te zwaaien.






zondag 3 oktober 2004



# Het gaat wel weer. Ik vermoed dat er een geheime bijholte in mijn hoofd verstopt zit en die ga ik nu te lijf met neusspray. En aspirines.

Eerst zouden we dus naar Brussel. Maar we gingen niet. En vriend W. bedacht een alternatief: fietsen door het groene hart van Nederland, 46 kilometer, hij noemt het 'circuit Bastide' (?) en rekent op mooi weer...

Zelf heb ik eigenlijk wel zin om als alt-alternatief rustig door het Archeon te slenteren onder een hedendaagse parapluie en met bezoek aan de nodige herbergen. Misschien dat ik dat straks bij de koffie maar eens ter tafel ga gooien. Een fikse regenbui rond die tijd zou helpen. Dat ik juist op dat moment mijn uit de krant gescheurde kortingsbonnen zwierig op tafel gooi...

Ik heb best flexibele vrienden.


update: het werd dus Vierhouten en omstreken en ik heb er geen spijt van gehad!






zaterdag 2 oktober 2004



# Splijtende hoofdpijn. Zum kotzen. Zo eentje waar je van in bed moet blijven, heel stil liggen met een kussen op je hoofd.

Morgen zou ik gaan 'fietsen met vrienden'. Morgen moet het over zijn.




vrijdag 1 oktober 2004



# Als kind zat ik vaak op de schommel, eigenlijk meer een rekstok, die in de schuuropening hing. Ik kon heel mooi schommelen. En ik zong.

Met moeite herinner ik me één liedje, geleerd van de juf (tekst Toon Hermans):

little, little ducky
ducky isn't lucky
swimming in the footbalpool
little, little ducky
ducky isn't lucky
swimming in the footbalpool
with a kwek kwek kwek
and a fishie in z'n bek
till the white, white christmas comes
then they put him in a pot
some like it hot
kwek that's the end of the ducky


Nu pas dringt de dramatiek van dit lied tot mij door. Stomme eend.