Mail ~ Inhoud ~ Rollcall ~ Blogrollme



woensdag 15 oktober 2003

# Ondanks het leed dat 'gebroken rib' heet, plus een opkomende zondvloed in de keuken is er wel degelijk sprake van huiselijk geluk alhier. Blij kan ik melden dat de contracten weer voor een jaartje verlengd zijn.

Traditiegetrouw was er toch wel weer wat sprake van lichte dwang (lees: pure omkoperij) want wie niet bijtekent krijgt geen gebak. En ik weet precies welke hij gaat kiezen. Daar houd ik dus eerst een poosje mijn duim op. Pas na een welgemeend 'Oooooowkeeeeeej dan maar weer" wordt het betreffende taartje vrijgegeven.
Zo doe je dat.

dinsdag 14 oktober 2003

# Huize O. is onder water gelopen. Er zat een lekje in de waterleiding onder het aanrechtkastje. De hele laminaatvloer moet eruit. Keuken en kamer. De watertoevoer is afgesloten dus tot morgen worden er geen w.c.'s doorgespoeld, er wordt niet afgewassen, gewassen en gedoucht door vijf personen. Nee, inderdaad, je kunt niet eens je handen wassen of een slokje water nemen. In Engeland put-ten ze in dit soort situaties even the kettle on, maar helaas.

De verzekeringsagent is net weg. Morgenochtend zal de loodgieter met open armen ontvangen worden en donderdag komt er een bouwvakker met een bouwdroger. Het wachten is op de indiaan en de kojboj. It's fun to stay at the YMCA.

Ik ga me vreselijk verheugen op een kurkdroge houten vloer.

# Dit bakkie gaat 200 personen bevatten en hangt aan kabels die twee kilometer overspannen zonder pijlers. Vanaf kerstmis dit jaar zal moeten blijken of het allemaal een beetje goed werkt. Meer info.

Eens was ik ooit erg bang in bakkies, 't is begonnen in het reuzenrad, maar ik heb geleerd me eraan over te leveren omdat het geen zin heeft om je druk te maken. Het inspecteren van ophangingen en verbindingen helpt ook niet echt. Genieten van het uitzicht, da's het beste en dat zou ik de testpersonen graag mee willen geven.

Voorlopig hoeft ik hier nog even niet naar toe. Het is me te groot en te veel en te duur. Ik moet het wel kunnen blijven overzien. :-)

maandag 13 oktober 2003

# Ik ontruim het keukenkastje onder de wasbak, want morgen komt iemand de lekkage verhelpen (die voor spectaculair bouncing laminaat zorgde).

Ik vind een flacon waarvan de naam mij vervult van schoonheid en troost:
een flesje Boomwond Balsem.

Ik wist niet dat zoiets bestond, laat staan dat ik het al jaren in huis had.

Gebruiksaanwijzing: Snijd de boomwond uit tot op het gezonde hout. Reinig de boomwond zo nodig voorzichtig met een staalborstel. Breng vervolgens een gelijkmatig laagje Boomwond Balsem aan.

In een volgend leven wil ik graag boomchirurg zijn, het liefst met een groene boomtraumahelikopter.

# Woensdag 15 oktober tot en met zondag 19 oktober
zijn er op de tentoonstelling LIFT-OFF in Eindhoven
60 tekeningen van elkedagRuSt te zien.

Meer info: www.lift-off.nu

Ruben hoopt, zoals hij zelf zegt, dat mensen dingen uit hun eigen dagboek in zijn tekeningen zien, of zich anderszins herkennen in de situaties...

Ik heb een vaas met daarin een bosje paarse anemonen en elke ochtend als ik beneden kom hangt er welgeteld één bloem dubbelgeklapt over de rand van de vaas. Ik heb er nu nog vijf.

zondag 12 oktober 2003

# Volgens mijn dochter R. (schat van een meid) verplaatst haar vader zich door het huis op dezelfde wijze als Ozzie Osbourne.
En lachen doet zo zeer.

# Plotseling gebeurt het. Een ongeluk komt nooit alleen. Het zwevende laminaat dat al minstens tien jaar strak in de keuken lag staat bol. Ik word een beetje misselijk als ik een paar keer heen en weer loop tijdens de voorbereiding van een ontbijtje op bed.

De deining van een aan het eind omgekrulde staalplaat op een bouwterrein waar je vroeger als kind zo lekker een poosje op kon wiegen.

Nou, dat gevoel dus. Woeoeoeiii!

zaterdag 11 oktober 2003

# Samen met de dokter van de ER bekijkt lieve J. zijn machtige torso.

Tijdens het snoeien van een boom bleek zijn elfde rib niet bestand tegen een valpartij. Maar de rest wel gelukkig!

Het kan wat stil worden op dit log want ik ga de verpleging in.
"En hoe voelen we ons vandaag Meneer O.?" :-)

# Ik heb een goed en een slecht bericht:
~ de zanger kwam niet opdagen gisteravond
~ in de mix-dubbel liggen we eruit.

Ik wou dat ik wat slechter tegen mijn verlies kon. Een mentaliteit van lik-m'n-vessie. Ik zie meteen weer allerlei voordelen. Ja zelfs al tijdens de wedstrijd.

# Wij keken elkaar even aan, knakten een handgranaat tussen onze tanden en gooiden die met een ruime boog richting naburig pand.

Even daarvoor waren mijn gedachten vooral bij enkele lager gelegen gezinsleden, die één dag per week een paar uurtjes de mogelijkheid hebben om uit te slapen. Uitgerekend deze dag hadden twee bouwvakkers uitgekozen om om half acht 's ochtends in de gevel van de buurman te gaan staan jekkeren.
Een enorme bouwlamp verschafte hun het nodige sfeerlicht en de hardrockende transistorradio maakte slim gebruik van de uitstekende akoestiek in het smalle straatje.

*BLAWM* direct gevolgd door een vernietigend *BLAST*.
En de rust keerde snel weer.

vrijdag 10 oktober 2003

# Als het goed is staan de komende dagen bol van het tennis. Mijn maatje J. en ik moeten wel eerst vanavond de eerste ronde van het toernooi en de bonte avond met volkszanger zien te overleven.

Als dat allemaal lukt mogen we morgenochtend om 09.00 uur (!) weer terugkomen voor de volgende wedstrijd. De finales zullen ook allemaal dit weekend plaatsvinden dus dat wordt flink hard doorslaan! En hopen dat het droog blijft.

# In een werkelijk puik humeur vanwege een zeer welkom onverwacht zonnetje fiets ik door de wijk. Mij komt een jongetje tegemoet, dat ik herken als een van de twee broertjes Bob en Tom. Zij schelen een paar jaar in leeftijd.

Natuurlijk weet ik hoe hij heet, want het is de jongste dat zie ik meteen, maar in gedachten zet ik toch even de juiste naam paraat, om die samen met een "Hallo" op het goeie moment vrolijk tegen hem te kunnen roepen. Hij nadert.

"Hallo Bob!"

"Tom."

Ow.

Stom!

# In plaats van dat ik gewoon aandachtig het recept ga lezen, blijf ik gebiologeerd naar het woord omeletjes staren.

Eén M? Hmm zal wel goed zijn. Twee LL-en dan? Ook niet. Vervolgens probeer ik hoe het woord klinkt met steeds een andere klemtoon.

Dat schiet niet op. Dat pakt zij veel beter aan.

donderdag 9 oktober 2003

# Ik vul de vaatwasser en hoor achter de deur naar de gang een noodkreet:

"Make me beautiful!"

Ik kijk op en vervolgens kun je me opvegen.



# Declaratie voor othodontische behandeling:
~ 23e Behandelingsmaand tarief 50,80
~ Vervaardiging orthopantomogram 36,50
~ Beoordeling orthopantomogram 21,40

Wat moet ik me bij die beoordeling voorstellen?
"Goh, dat orthopantomogrammetje van 36,50 heb ik toch weer mooi gemaakt. Wat zal ik daar nu eens fijn voor rekenen?"
Bah. Ik ga er niet eens naar googelen ook. Hij bekijkt het maar. Ik vind het goed.

# Zij (mega-toffe-vrouw) kan het altijd ZO lekker vertellen:
"Het was de eerste keer dat iemand zo direct reageerde op een door mij geschreven log. En dat is een vreemde gewaarwording."

Dat blijft het ook. Voor mij tenminste wel. Ik schrik er altijd eerst een beetje van. "Hè? Hoe weet hij/zij dat? Heb ik dat gezegd/gedaan?"

Niet meer doen jullie hoor! Ga zelf maar loggen.

# Skyline gezien vanuit mijn skybox vanochtend vroeg. Nu is alles muisgrijs.

woensdag 8 oktober 2003

# Shrubbery (omgeving Bergen) met geluid (Monsterous Monty Python Sounds).

# In verband met de wintervakantievoorpret ligt de Globus Taalgids Italiaans paraat op het toilet, zodat een ieder wanneer dat zo uitkomt deze "ideale reisgezel, met pasklare zinnen en uitdrukkingen" kan opslaan.

Ik voel me niet goed.
Non mi sento bene.
non mie sento beene

Ik voel me slapjes.
Mi sento svenire.
mie sento zveniere

Ik ben misselijk.
Ho la nausea.
o la nawzee-a

Ik ben duizelig.
Mi gira la testa.
mie dzjiera la testa

Het doet hier pijn.
Mi fa male qui.
mie fa malee kwie

Het is een stekende/doffe pijn.
È un dolore acuto/sordo.
è oen doloree akoeto/sordo

Het doet nog steeds pijn.
Mi fa continuamente male.
mie fa kontienoe-amentee malee

Het doet pijn wanneer u het aanraakt.
Mi fa male quando lo tocca
mie fa malee kwando lo tokka

En dat gaat zo nog wel even door. Natuurlijk een uitstekend uitgangspunt voor een life-log in het italiaans, maar ik geloof dat ik maar beter een beetje kan uitkijken met de alcoholische versnaperingen in de sneeuwbar.

(Saillant detail: de ons onbekende man die wel een foto wilde maken kreeg de opdracht de aantrekkelijke barman eveneens op de kiek te krijgen en het is hem nog gelukt ook!)

dinsdag 7 oktober 2003

# Gooly sprak:

"Het doet me denken aan een verhaaltje van Carmiggelt dat ik ooit gelezen heb.

Hij schreef dat ie vaak 's nachts wakker werd met een leuk idee voor een verhaaltje, maar dat ie altijd in bed bleef liggen en het de volgende ochtend vergeten was. Toen nam ie zich voor om pen en papier naast zijn bed te leggen. Werd ie weer wakker, maar had geen zin om overeind te komen en het op te schrijven. Na een lange innerlijke strijd, besloot ie om snel even overeind te komen, enkele trefwoorden op te schrijven en snel weer te gaan slapen.

De volgende ochtend stond ie op, en keek verwachtingsvol op zijn papiertje. Stomverbaasd keek ie naar de woorden: "Eekhoorn op lange weg"."

# Vannacht had ik een perfecte theorie bedacht. Nou ja.... perfect? Hetgeen mijn brein ontsproot was helder, duidelijk en logisch. Ik begreep het zelf nog net, zo goed was het. In een felle flits zag ik het licht. Het kwartje viel samen met een daverende knal. Dat kon geen toeval zijn.

Het is ochtend en het onweert nog steeds een beetje in de verte. Helaas ben ik vergeten wat ik vannacht zoal bedacht had. We rommelen maar weer lekker verder.

maandag 6 oktober 2003

# Hard meezingen met R.E.M. helpt. Vooral dat (do do do do do oooo...) :-)

it's been a bad day (please don't take a picture)
it's been a bad day (please)
it's been a bad day (please don't take a picture)
it's been a bad day (please)

(do do do do do oooo...)

zondag 5 oktober 2003

# Waarom denk ik bij dit bericht

direct aan een voetballer?
Ik heb echt teveel van hetzelfde gezien dit weekend.

De ware gelukkige blijkt een priester te zijn, die toch al best een poosje geleden het heden voor het hiernamaals heeft verwisseld.

# "Stop um in je reet man!" adviseerde een van 'onze' vaders de lijnrechter van de tegenpartij.

Terwijl de voorhoede teleurgesteld afremde en zich omdraaide, stak de man de vlag onder zijn arm, deed een paar passen en stond stil voor het lage hek. Oog in oog met de schreeuwlelijk.

Op zeer beschaafde wijze sprak hij een paar woorden tot hem die ik niet kon verstaan. Vervolgens legde hij zijn hand op zijn hart en bekende dat hij de laatste buitenspelsituatie inderdaad verkeerd had beoordeeld.

'Onze' man was de rest van de wedstrijd opvallend stil.

# Dit lijkt eigenlijk heftiger dan het was:

Een spontaan familieavondje voor de buis met de dvd van Dr. Hannibal Lecter in Red Dragon.

And the winner van de trofee voor de meest zinvolle opmerkingen (die getuigen van groots inzicht in de menselijke geest) issssssssssssss: zoon J.
Zelf zat ik er vaak een beetje goed naast of kwam een fractie te laat met het plot. Maar dat kwam omdat ik af en toe mijn ogen dicht had.

zaterdag 4 oktober 2003

# Wat mij betreft is de herfst nu al geslaagd.
Ik ben vandaag tot twee keer toe tot op het bot natgeregend. Tot op het bot ja.
En dan direct daarna zo'n pesterig zonnetje eroverheen. Bah.

# Op een veiling heb ik 45 euro geboden voor een twee uur durende rit per rolstoel door het winkelcentrum van Zaandam. De rolstoel zal voortgeduwd worden door een collega van me. De rit is mijn. De opbrengst van de veiling is ten bate van de werkweek.

Eigenlijk hoop ik dat een heel goeie oude kennis van me plaats gaat nemen in de rolstoel. Haar mobiliteit is de laatste tijd zodanig achteruit gehold dat zij alleen nog maar kromgebogen over een rollator door het huis kan scharrelen. Haar wereldje is zeer klein geworden daardoor. Ik hoop dat ze het een goed plan vindt...
Ik zal zeggen dat je met A. vreselijk kan lachen. Dat zal haar wel aanspreken, want zelf ziet ze ondanks alles snel ergens de humor van in.

Als ze echt niet wil, ga ik zelf wel.

vrijdag 3 oktober 2003

# Op de lokale radiozender, die ik toevallig vaak beluister deze dagen, is ze de watertander van de week. En terecht.
(Ik heb nog niet gehoord of er ook een knarsetander van de week bestaat.)
De officiële website komt nog, maar het liedje is weer om te smelten.

Lene Marlin

HÝr hele Lene Marlin's nye singel

# En daar ging weer zo'n stapeltje boeken ongelezen terug naar de bibliotheek...

De korte verhalen dan maar. Ik heb meegenomen:

- Heerlijk weer verhalen: de jaarlijkse Meulenhof-zomerverhalenbundel uit 1995.
Geweldige timing al zeg ik het zelf.
- Harde liefde: De ruigste verhalen uit de wereldliteratuur.
Als dat geen hoge ogen scoort nou dan weet ik het ook niet meer.
- PC-onderhoud - ComputerIdee. Duidelijk voor iedereen.
Dat zeg ik.

# In het Parool zie ik een opvallende advertentie: een rijtje fotootjes van een keukenstoel en een jasje in verschillende settings. De enige tekst is een internetadres. Fredplus.com.

Ik denk aan een meubelzaak, maar niks is minder waar. Fred is artiest, heeft een nieuwe cd en een fantastisch mooie webzijde. Het verhaal van de stoel wordt ook verteld. Allemaal kijken!

donderdag 2 oktober 2003

# Zuideinde - 08.15 uur.

Sorry van het boomkruintje. De foto had echt vele malen mooier geweest als ik het topje van de boom ook meegefotografeerd had. Maar om dat te bereiken had ik languit tussen de paddenstoeltjes moeten gaan liggen... en er wordt hier af en toe toch al een beetje raar naar me gekeken.

# Na een dansje op Wait a minute mister postman zette de juf tijdens de buikspieroefeningen voor de verandering eens wat trance op.

Tot twee keer toe had niemand anders in de gaten dat de cd bleef hangen en ik gaf ze toch echt ruimschoots de tijd.
Sterk spul, dat trance.

woensdag 1 oktober 2003

# Zo simpel. Zo schoon. Zo briljant. Verloren elastiekjes.

(Ik lijk potdorie wel een linkdumper. Maar ik ben het niet hoor. Hoor. Ik heb best wel een leven op dit moment. J. kwam met goeie plannen. Maar die ga ik hier natuurlijk niet vertellen.)

# Uren lag ik bewegingloos in de schuilhut,
maar eindelijk waren ze daar: de nummers 1 en 2 van de serie.

Dit in plaats van mijn voorgenomen plan te gaan trimmen, maar ik kreeg het lijf niet in de versnelling. Het grappige is dat je tijdens zo'n wandeling de meest bijzondere vogels ziet. Zonder hut.

# De Gouden Gniffel voor het fraaie lijnenspel gaat naar dit filmpje over de Olympics.

# Hèhè, eindelijk oktober.






De Razende Bol