donderdag 30 november 2006

# De natuur is van slag.

Ik hoor het niet graag en ik had niet gedacht dat ik het zelf ook nog een keer zou gaan zeggen. Maar ik ben overtuigd.

Ik zag een man met een kale schedel en grijze, lange wapperende plukken haar langs de zijkant van zijn hoofd. In een rode Triumph cabrio.




woensdag 29 november 2006

# Blogroll ligt al een poosje stil. Pingen is zinloos. En ik mis het!

Ik stel voor dat u allen 'ping' (of een kreet naar keuze) roept in het reactieding hieronder, na het verschijnen van een nieuw stukje van uw hand. Dat zou fijn zijn.




dinsdag 28 november 2006

# Ik vond mijn auto terug op de parkeerplaats met een enorme, erg nare deuk boven het achterwiel. Een groot stuk verbogen aluminiumkleurig, kaal plaatwerk grijnsde mij toe tussen forse loshangende schilfers zwarte lak. Op de stoep voor de aanpalende seniorenflat sprak ik ontdaan wat bewoners aan om te informeren of ze eventueel wat gezien hadden. Dat hadden ze niet, maar ik kon rekenen op hun steunbetuiging.

Op een balkon op de eerste verdieping stelde een man zich duidelijk zichtbaar op, de handen breed uit elkaar over de balustrade geklemd. Hetzelfde moment dat ik: "Heeft u misschien gezien wat er gebeurd is, er zit een enorme deuk..." riep, wist ik: foute boel! Dat was die vent die zich altijd doodergert aan het feit dat bewoners van een paar straten verderop hun auto wegens ruimtegebrek noodgedwongen wel eens ergens anders moeten parkeren. Als het maar even kan maakt hij zijn ongenoegen daarover luid kenbaar vanaf zijn commentaarpositie.

"Had u hem daar maar niet neer moeten zetten!" riep hij triomfantelijk.

Ik kan alleen nog maar aan elimineren denken.




maandag 27 november 2006

# In de kantine bestelde ik een kopje thee. Een voormalig buurmeisje, berucht om haar directe vragen van impertinente aard, kwam naast me staan. Ik besloot niet lijdzaam te blijven staan wachten.

"Ben je nog steeds met dat attractieve type?"

Bardame en buurmeisje keken elkaar vragend aan: "Aa-trak-tie-fe...???". Ze wisten niet wat dat was! In paniek zocht ik een omschrijving. Ik herinnerde me haar eigen woorden. Met moeite kreeg ik ze over mijn lippen.

"Ja, je 'tropische verrassing'..."

"Ow, die! Ik zie hem nog wel eens, maar ik denk niet dat het ooit echt wat gaat worden."

Gelaten hing ik een zakje Rooibos in mijn kopje heet water. Zij bestelde twee Marsen.




zondag 26 november 2006

# Hellup ik verzuip!


klik voor groter en 'leer te observeren en respect te hebben voor de natuur'...


Het antquarium schijnt heel educatief te zijn...
Marianne Thieme to the rescue denk ik dan; een Partij voor de Mieren desnoods.




zaterdag 25 november 2006

# De wanhopige schoonheid van zo'n zinnetje, ja ik ben ontroerd:

Firefox heeft vastgesteld dat de server het verzoek voor dit adres doorverwijst op een manier die nooit zal eindigen.




vrijdag 24 november 2006

# Sinds kort zit er een ondernemer in het dorp, die heel uitdagende teksten (voorzien van suggestief handgebaar) op zijn reclamebord durft te zetten.

Bah.




donderdag 23 november 2006

# Heel, heel voorzichtig steek ik mijn hoofd om een hoekje om te kijken of ze nog slaapt...




woensdag 22 november 2006

# Wat kan politiek toch leuk zijn, hè? Freek was briljant!

Hoe die man binnen een paar minuten de complete March of the Pinguins tot zijn essentie terugbrengt... en op dezelfde effectieve wijze de handel en wandel van onze politici, inclusief het loopje van Rita Verdonk.

Wouter Bos zal minder blij met hem zijn. Maar ja, "er zijn nu eenmaal zaken waar we niets aan kunnen doen..."




dinsdag 21 november 2006

# Op de najaarsmarkt bij moe in het bejaardenhuis heb ik uit een mêlée van gebreide knuffels (die allemaal net de x-factor misten) precies die ene hele goeie, ultracoole aap weten te vissen.

Hij mocht een stukje mee in het karretje van moe en nu zit hij hier bij me, te smilen op mijn bureau, bovenop een stapel cd's. Ik helemaal blij. Met een gebreide aap.






# Mijn vriendinnen zijn gemobiliseerd. Vanavond vormen we zo'n typisch doelgroepje, dicht bij elkaar op de tribune van de kleine zaal. Mooier kan bijna niet.

In het Zaantheater gaat de voorstelling WEG van Kees Prins in première, gespeeld door mijn favoriete actrices: Raymonde de Kuyper en Leny Breederveld.

"In een avondvullende voorstelling die ons meeneemt op een autorit door half Europa, komen we bijna alles te weten over de verlangens van de twee vrouwen, over hun gemiste kansen, over hun worstelingen met de liefde en hun hoop op een beter leven. Twee vrouwen, ergens tussen de veertig en de vijftig jaar, zoals zij zelf zeggen, lijken heel tevreden met hun leven. De een heeft een succesvolle baan, de ander heeft een man met een succesvolle baan. Maar niets is zo veranderlijk als de liefde. Als zij beiden, ieder op een andere manier, in de steek worden gelaten, wordt het tijd voor actie. Zij springen in de auto en zijn vastbesloten hun oude leventje achter zich te laten. Maar kan dat nog wel als je `ergens tussen de veertig en vijftig jaar' bent? En wat is hun doel?"

Wij gaan oren en ogen de kost geven. En ook eerst indrinken.




maandag 20 november 2006

# De relmuis op een wakker moment. (De relmuis slaapt zeven maanden per jaar.)




zondag 19 november 2006

#Ticket to the tropics.

Een virtuoos gitaarspelende Braziliaan die zich onder andere laat inspireren door Damien Rice en op zijn laatste cd het nummer 'Delicate' met behulp van percussie van Ierland naar Brazilië brengt... hmm, ik weet niet helemaal wat ik ervan moet verwachten.

Maar hee! Het zal er warm zijn: vanmiddag in de grote zaal van het Tropentheater, een ruimte waar ik me erg op verheug alleen al door het voorportaal: de marmeren hal.

'Na afloop van veel concerten is dat de plek voor swingende afterparty's en relaxte lounges'. Daar zullen wij met onze beginnerscursus salsa een beetje diep weggezakt in de benen nog wel eens voor verrassende wendingen kunnen gaan zorgen.




zaterdag 18 november 2006

# Een beetje ontgoocheld
lees ik vandaag pas
dat het gister
Domino D-day was.




vrijdag 17 november 2006

# Het was schitterend weer. Gezellig roeiden we samen een stukje op.
J. zit sinds kort op sportscholen en na het natte pak van woensdag zou ik hem een keer vergezellen om kennis te maken met de overdekte trainingsapparaten. Jammer van dat schitterende weer.

Ik had het heel druk met in de spiegel kijken hoe leuk we daar naast elkaar zaten te roeien. Natuurlijk hield ik ook nauwlettende de calorieënmeter en de afgelegde waterweg in de gaten.

Na tien minuten vergeleken we de score. J. zei dat hij met een taftje voorsprong gewonnen had. Een taftje???

Nou, toen stond ik paftje.




woensdag 15 november 2006

# Een stukje trimmen op de vroege ochtend is altijd fijn, mits het droog blijft. (Mits is van grote importantie hier.)

Na een kwartiertje hield ik het wel weer voor gezien.




dinsdag 14 november 2006

# Vier ruiters van de apocalyps zijn neergestreken op het dak hier schuin boven mijn werkplek. De buren krijgen een dakkapel.

Ik moest er maar eens vandoor.




maandag 13 november 2006

# Dochter R. opent de kamerdeur. De deur raakt een bos bloemen die daarachter wat onhandig op het keukenmuurtje staat opgesteld. Bos (met het elastiekje nog om de stelen), plens water en teer glazen vaasje tuimelen door de lucht. Ik kijk toe hoe mijn dochter een wijs besluit neemt. Ze VANGT de VAAS. Waarvoor hulde.

We nemen de situatie in ogenschouw, beginnen te dweilen en doen een paar minuten de babyfluisteraar na, kort nadat hij als medium contact heeft gelegd met een angry, Angry, VERY ANGRY child...






# De hele boodschap ontgaat me. Ik ben alleen maar bezig met de spaties. Volgens mij is dit dus heel erg fout.

Of niet? (want de pliesie zegt het...)

(Dat ik wel mooi nog even op tijd was met die foto: dat doek is aan het scheuren en gaat straks levensgevaarlijke situaties in de Kerkbuurt opleveren. De losgeslagen spaties zullen passerende automobilisten en fietsers om de oren vliegen. Ik zie het gebeuren. U kunt op me rekenen.)


update: Kort na publicatie van dit stukje heeft onze burgemeester de noodtoestand afgekondigd. Terwijl wij (boeren en burgers) deuren en ramen gesloten hielden, hebben moedige mannen met één klap van hun houweel het weerspannnige doek verwijderd. Ons rest een paar bungelende touwtjes. Opdat wij nooit vergeten.




zondag 12 november 2006

# Behendig plaatste de Aziatische chef een nagerecht, waarvan ik sterk zat te hopen dat het niet voor ons bedoeld was, op de rand van de bar en drukte op een belletje. Een ober snelde toe en liep er welgericht mee naar ons tafeltje.

De 'Specialiteit van de chef - voor twee personen' bestond uit een enorm glas gevuld met bollen ijs afgewisseld met toeven slagroom en in het midden daarvan drie zich verdringende parasolletjes. Op het onderbord in een kring daaromheen nog meer van die waterige bollen ijs en dotten slagroom. Het geheel besprenkeld met hagelslag en strepen decoratiechocolade uit een knijpfles.

Terwijl de ober tevreden de bestekjes schikte klonk er een kreet uit de keuken. Hij keerde om en kwam tot ieders verrassing terug met een brandend sterretje in zijn hand. Hij mompelde een verontschuldiging en plaatste het vuurwerk behoedzaam tussen de parasolletjes.

"Aaaaaaaaaaaaaah..."




zaterdag 11 november 2006

# We gaan een weekendje naar Haarlem en we hoeven ons niet te vervelen. In Haarlem is genoeg te doen.

Mijn computertje had veel moeite met het downloaden van de Heilig in Haarlem wandeling, dus we zullen er zelf maar wat van gaan maken... (feestelijk winkelen!)

We logeren in de Lion d'Or. Dat hotel stamt uit 1810 maar is gelukkig in 2002 gerenoveerd. Onze kamer heeft onder andere een broekenpers. De mogelijkheden van een broekenpers zijn legio. Daar ga ik niks meer over zeggen.




vrijdag 10 november 2006

# "Hee Cockie, zullen we vroeg eten?" Zuchterdezucht.

"Hoedatzo?"

"Ik zou leren tot het eten en ik heb geen zin meer."






# In Oostzaan vertoont het portret van Jan Marijnissen grote gelijknis met dat van Humpty Dumpty. Sorry Jan.




donderdag 9 november 2006

# Steevast wannneer ik het toiletpapier wil aanvullen, vind ik alleen een ruime hoeveelheid keukenrollen in de bergkast en omgekeerd gebeurt hetzelfde.

Dat zijn nou de dingen waar ik steeds weer tegenaanloop in mijn leven. Van die vastgeroeste rolpatronen.




woensdag 8 november 2006

# vandaag ben ik de hele dag op pad geweest om met engelengeduld opmerkelijk wildlife behaviour fraai in beeld te brengen. Het resultaat mag er wezen:

Een konijn in sluiphouding. De spanning is voelbaar. Wat volgt is een bloedig gevecht waarbij veren en haren in het rond vliegen. De afloop mag tragisch genoemd worden en konijn de koelbloedige winnaar.

Rest mij nog één vraag: wat heb je nou geleerd Lorre?




dinsdag 7 november 2006

# Het Dagblad Zaanstreek maakt melding van een nieuw fenomeen genaamd webloggen.

Het weblog neemt de plaats in van het dagboek. Maar van een weblog weet iedereen het laatje en heeft iedereen het sleuteltje.

En nou komt het: (dat wat mijn klomp deed breken)

Ze staan gewoon op internet.




zondag 5 november 2006

# In een restaurant te Schoorl keek ik de hele avond recht in het blozende gezicht van boer Hans, jeweetwel van boer zoekt vrouw.

Het IS hem hè? (Wat die vrouwen trouwens in hem zien is me een raadsel.)




zaterdag 4 november 2006

# Bwettig weekend!




vrijdag 3 november 2006

# De kachel snort. Emma ligt vredig te slapen in het bedje in haar hoekje van de kamer. Ik zit aan de keukentafel en verricht wat herstelwerkzaamheden aan het schattige hemdje dat ik laatst bij de Hema heb gekocht. Een stukje kant heeft losgelaten op boezemhoogte maar het woord voluptueus is hier niet van toepassing. Het hechten lukt wonderbaarlijk goed. Ik overweeg een carrrière als amateurchirurg.

Het is heel stil in de kamer. Allerlei prachtige gedachten over het gedrag van mensen in het algemeen, hun goeie bedoelingen en de vaak ongelukkige manier van de uitvoer daarvan dwarrelen door mijn hoofd. Het zou fijn zijn als ik mijn theorette daarover hier kwijt zou kunnen maar ze zijn weg voor ik er erg in heb. Nijver en vlijtig moest ik maar eens doorgaan met mijn werkzaamheden. Maar eerst een schep kolen op de cv.




donderdag 2 november 2006

# Mij was gemiddeld vier meter beloofd, maar dat haalt onze Dirx drogist bij lange na niet zag ik net maar weer even. De producten staan discreet opgesteld op het drukste punt van de winkel, namelijk pal in de krappe doorgang tegenover de kassa. En onze caissières zijn niet bijgeschoold, zeiden ze teleurgesteld.

Uit solidariteit wierp ik een verleidelijk opgestelde zak Verkade chocolade mix in mijn karretje.




woensdag 1 november 2006

# Het ging goed bij de tandarts hoor. Mijn gebit blijft daar twee dagen in quarantaine (in de goudvissenkom in de wachtkamer) en vrijdag wordt het teruggeplaatst.






mail ~ inhoud ~ lijstje ~ kiekjes ~ rss