Maandag 31 mei 2004

# Succes gewenst aan alle zwoegende omkatters.
Nog één daggie...

Zelf ben ik lekker snel klaar. Hoppetee.

Ideaal, zo'n garderobe.







Zondag 30 mei 2004

# Hoera! Ik weet het! Mijn stem gaat naar Emine Bozkurt.

Toen ik als pril juffie werd aangenomen als opvang voor de buitenlandse kinderen, zat zij al in de hoogste groep. De bordjes 'tafel' en 'stoel' in mijn klas waren aan haar niet besteed; zij had mijn hulp echt niet nodig, want ze woonde al haar hele leven in de wijk en sprak goed Nederlands. Aan haar zeer levendige neef die net uit Turkije kwam en ook in hun kinderrijke gezin woonde had ik mijn handen vol.

Ik herinner me haar als een intelligent, rustig, serieus meisje maar in die tijd was ik vooral onder de indruk van haar moeder: een Nederlandse vrouw met een mooie, trotse uitstraling die respect afdwong in haar doen en laten.

Ik wist niet dat Emine het zover geschopt heeft en slaakte een kreet van herkenning toen ik haar naam boven een artikel in de krant las. Ik ben ontzettend trots.

De kandidate voor het Europees Parlement staat als achtste op de kieslijst. Met voorkeursstemmen komt ze erin. Ik zeg het nog maar een keer: met voorkeursstemmen komt ze erin. Doe het voor mij. Uh... voor Europa natuurlijk!







Zaterdag 29 mei 2004

# Ik heb het er al eerder over gehad, maar hij blijft fascinerend:

de bubbel;

daar waar het IJsselmeerwater bruisend boven komt in de duinen tussen Heemskerk en Castricum.







# Oew, wat heb ik weinig geslapen. Vanwege het feest dat Luilak heet trok een groepje opgeschoten jongens door de wijk gewapend met pakjes boter, meel en dozen vol eieren. Zij hadden de bosjes schuin onder mijn zolderraam uitgekozen om het spul onder elkaar te verdelen alvorens auto's, ramen en huizen te willen besmeuren. Ik vind dat een verkeerde opvatting van traditie. Van mij mogen ze schreeuwen, op toeters blazen en blikjes achter hun fiets binden, maar die andere spullen horen in de keuken te blijven.

Even later stond er dus een vrouw in kamerjas buiten op de stoep om met één dappere achterblijver een woordje te wisselen: "Waag het niet, jochie!" daarbij dreigend naar het rijtje onschuldige auto's wijzend. De rest van het groepje was even daarvoor al geschrokken een kant op gevlucht vanwege een boze man in boxershort. En ik geef ze geen ongelijk!

Een kleine inspectietocht met kleine oogjes op de vroege morgen leert mij dat de auto ongemoeid is gelaten. Nog even smerig als daarvoor. Eén ei tegen de terrasdeur in de tuin. Heel knap gemikt over twee hoge schuttingen, dat wel.







Vrijdag 28 mei 2004

# In het slootje op de voorgrond heb ik met een schepnet naar beestjes en plantjes (voor in de vijver) zitten poeren. Ik kan het iedereen aanraden. Wel uitkijken met het vervoer van de emmer, want een golfje beestjes en plantjes over je Puma is op zijn minst verrassend.

Waar het eigenlijk om gaat is dat prachtige rode weiland. Ik heb dat eigenlijk nog nooit eerder gezien. Wat is dat voor spul? Als het een quiz was zou ik intuïtief 'zuring' zeggen, maar dat zou best wel eens vet fout kunnen zijn.







# You've got mail! roept die vent.

Ik schrik me rot, want ik heb nooit de boxjes aan maar nu wel vanwege het leuke filmpje van Giel Beelen: Serious Nightmare.

(Cast: Giel Beelen en Gerard Joling. Duur: 30 seconden. Hoogtepunt: Giel naakt.)

Ik blij, maar niet voor lang. I got spam.
Roep dát dan, eikel.

Ik loop een beetje met mijn ziel onder mijn arm. Hangerig door hoofd- en keelpijn. Veel vrije dagen in het vooruitzicht. Geen plannen. Kinderen allemaal een kant op voorzien van luchtbed, slaapzak en een goed humeur. Ik denk dat ik een hondje wil. Maar die worden ook ziek of gaan dood.

Ik ga mijn ziel uitlaten.







Donderdag 27 mei 2004

# Goed voor een grote glim:

Dezelfde blik, een andere kijk... - Meneer de Bril.







# Lost in Recreation.







Woensdag 26 mei 2004

# Casa doet nuttig onderzoek naar de mogelijke verdwijning van Megadikke vrouw.

Zelf houd ik vol spanning ook het log van Brijn ('eens per maand is ook regelmatig') in de gaten.

Ik heb het er maar druk mee.







# Ik koos het boek vanwege de smiley op de rug.

De tekst: eindelijk weer een boek dat even grappig is als bridget jones deed het me bijna weer terugzetten. Als ik schrijver was zou ik dat niet op mijn cover willen. Maar goed, als het echt 'humor om te lachen' bevat dan kijk ik daar graag overheen.

De auteur is ontdekt als zodanig via zijn homepage (things my girlfriend and i have argued about).

De ANGRY BED positions zijn in ieder geval funny. Klik voor meer.







Dinsdag 25 mei 2004

# Klein huiselijk geluk bij een ongeluk:

Ik kocht een hip t-shirt bij de ChillOut van de Bijenkorf. Eigenlijk zag ik nog veel hippere t-shirtjes hangen die ik best wel wilde hebben, maar die kon ik allemaal niet aan of het ging net, maar ik zag een hinderlijke flab (nur voor insiders).

Na de eerste (voorzichtige, ja heus) wasbeurt was het dure t-shirt verknald. De opdruk had afgegeven. Roze vlekken all over. Teruggaan? Op hoge poten? Lage ook niet? Neuh...

Het shirtje grijnsde mij een paar dagen hatelijk toe en opeens wist ik het: een verfbad. Dat gaat het doen! Ik kocht twee tinnetjes Dylon nr. 15 (knalroze), mikte ze in de wasmachine met wat zout en voilá: altijd al een paars t-shirt willen hebben. (Die donkere vlekken trekken weg, het shirt is nog nat...)



(Op de site van Dylon:

Before you leave our Colour Centre, we hope that you will be inspired to want to colour everything in sight! Just one tip - leave your pets alone!

Hmm...)







Maandag 24 mei 2004

# Vanochtend zag ik een fantastische mooie sierlijke zwaan over doodstil water glijden. Ik wilde het dier vastleggen, greep naar mijn camera en dacht op datzelfde moment vergeet het maar. Voor echt vreselijk goeie natuurfoto's moet je bij Actie zijn.

Ik ga mijn ijsbeer liefdevol verzorgen. Daar ben ik vast beter in. Om u een indruk te geven:

~ voor
~ tijdens
~ na

de behandeling.



Update: de onthulling (en weer heerlijk fris!)







Zondag 23 mei 2004

# Ik holde mijn rondje en werd vele malen gepasseerd door groepjes bejaarden. De toerclub had een deel van mijn route gebruikt tijdens het uitstippelen van de fietstocht. De dappere senioren hadden er zin en waren op alles voorbereid. Bijna iedereen tot de nek in regenpak want het weer leek mee te vallen maar je weet het nooit, petjes op, dikke fietstassen met thermosflessen koffie en zakken proviand. Een man alleen had een spelende radio in zijn stuurtas.

Luid en duidelijk roepend naar elkaar werd de kaart gelezen. Sommigen hadden slechte ogen maar werden gestuurd.
"Pas op Piet, daar staat een paaltje."
"Ja ik zie het, maar ik moet ook even om de jongedame denken."
Ik stond voor alle zekerheid al in de berm.

De stemming zat er goed in. Elke groepje dat voorbij kwam had een aardig woordje voor me over.
"Goedemorgen"
"Je hoeft voor ons niet zo hard te hollen hoor"
"Wil je achterop?"
"Ze hebben hem al!"

En iedereen kreeg op zijn beurt een aardig woordje van me terug, want van hardlopen word je blij.







Zaterdag 22 mei 2004

# Al een poosje ben ik verslingerd aan verse ananas.
In mijn enthousiasme heb ik er een als 'tip' richting Jac van KrakLog geslingerd en hij heeft hem geweldig ontvangen moet ik zeggen. Een beeldschoon resultaat.

Bij hem las ik de versregels van drs. P en ik vind ze zó grappig, dat ik ze hier ook maar even opschrijf:

Ik begreep de wending die onze verstandhouding had genomen
En ik voelde ook het verlangen dat ik in je ogen las

Mocht u zich nog afvragen wat dat voor verlangen was
Dan kan ik u een ding vertellen: het was niet naar ananas

ananas
ananas
ananas
ananas

(Iemand volledige tekst? mp-3-tje lalalala? Heel welkom.)







Vrijdag 21 mei 2004

# Het is druk op de weg. Langzaamrijdende file. Moe stelt goeie vragen. Waar gaan al die mensen toch naar toe? Zou de benzine in de wereld nooit opraken?

Het rode autootje met de grote gele reclameletters op de achterruit komt voor de vijfde keer voorbij. Ik neem een foto.

www.doedelzakspeler.com
www.bagpipeplayer.nl
www.kiltverhuur.nl







Donderdag 20 mei 2004

# "Hoera! Morgen een dagje met mijn schoonmoeder op pad" riep iemand gister met een grote grijns op zijn gezicht, handenwrijvend van voorpret...

En vandaag is het dus zover. Om 10.00 uur halen we mijn moeder op, die helemaal picobello keurig op tijd klaar zal staan met het handtasje in de aanslag. (Er zijn tijden geweest dat ze om te helpen ons alvast een stukje tegemoet liep en ergens langs de kant van de weg stond waar wij haar nooit gezien hadden. Dan wil een tourschema nog wel eens wat uitlopen...) Ze mag voorin zitten en als ik mazzel heb passt ze af en toe een snoepje uit de tas naar de achterbank.

Dan moeten we volgens de vooraf opgekregen routebeschrijving binnen een uur het zomerhuisje van mijn zus en zwager (reciderend op het meest ontoegankelijke en ondoordingbare, paradijselijkste stukje van de Veluwe) zien te vinden, alwaar wij verder wachten op instructie.

Eén ding is zeker: Koffie. Om 11.00 uur. Als geschenken uit het westen zullen wij aanbieden: een fles rosé, een verse ananas en een doos aardbeien. Ik hoop dat ons als tegenprestatie een kijkje in hun 'atelier' wordt gegund, want beiden zijn stiekem veelzijdig kunstenaar zo langzamerhand.







Woensdag 19 mei 2004

# Gezellig rendez-vous van waterjuffers en -heren aan de rand van de vijver.







# Vanaf een uur of negen hedenmorgen zijn plotseling de hitsige hits uit mijn nedstatteller verdwenen.

Ik zal de naam van de site van herkomst (goed voor honderden hits de afgelopen vier dagen) niet noemen, want een bezoek is niet aan te raden. Nog steeds verschijnt op de meest onverwachte momenten een niets aan de verbeelding overlatende popup op mijn scherm, die zich door Adaware en Spybot niet laat verschalken.
Het hele gezin is ingelicht over de herkomst van het ding, maar het lijkt me gewoon wat lastiger uit te leggen als je bijvoorbeeld op je werk zit en eerst je chef en vervolgens systeembeheer aan je bureau krijgt.

Ik was echt goed ziek van al die 'belangstelling' en was juist bezig een lijstje te maken met opvallende namen: Nile Online Egypte, Satyan Infoway Limited India, Bezeq International Israel, Rol Moscow, Kazakhtelecom, Wakwak Japan...

Hopen dat ze voorgoed opgerot zijn...
Foutje. Bedankt.
Kan ik morgen tenminste weer lekker rustig ten Hemelvaart.
Woosh!







Dinsdag 18 mei 2004

# Kleine Fooghul, luister

Het ding dat je hier voor je op haar buik op de grond met een fototoestel ziet liggen heet 'mens'. Daar hoef je in principe niet bang voor te zijn. En dat ben je ook niet, want je hipt naar de vijver om een slokje water te nemen. Dat doe je heel leuk. Je gooit je koppie achterover en doet iets als 'ghloek ghloek'.

Dan kom je terug naar het grasveldje met de ligstoel en verorbert een druif die we je aanbieden. En je luistert weer.

Waar je voor moet oppassen heeft vier pootjes, klauwen, en een snor. Heel geliefd onder loggers, maar niet goed voor kleine, dappere fooghuls.

En nou wegwezen. Ga! Ga nou...







Maandag 17 mei 2004

# Ik ging dauwtrappen en heb zwaluwen gezien.

Geloof me: meer dan één!







Zondag 16 mei 2004

# Over de tussenstop: gister kreeg ik weer eens zo'n rivierkreeftje op mijn bord en het zal gerust wel goed bedoeld zijn, maar mij maak je er niet blij mee...

Ik weet namelijk niet hoe je ze eten moet. Na enig moed verzamelen heb ik het weer een keer geprobeerd en het prachtige beestje op goed geluk uit elkaar getrokken, maar de smurrie die ik toen zag leek me niet de delicatesse waar het om te doen was. Ik had er spijt van.

Rivierkreeftjes zullen door mij alleen nog gebruikt worden om mee te spelen; een stemmetje geven en loopbewegingen mee maken over de rand van het bord.

(Ik weet eigenlijk niet of die kleine beestjes ook levend de pan in gaan... dat zou echt verboden moeten worden. Op deze 'informatieve' site neemt de kreeft in ieder geval goed wraak. De maker ervan is nooit meer teruggevonden... )







mail ~ archief ~ lijstje




Weblog Commenting by HaloScan.com