maandag 31 maart 2008

# Het is zwaar slecht gesteld met de levering van een Wii. Ik ben overal geweest, ze zijn nergens te krijgen. Nou heb ik wel een afspraak met een verkoper van een bepaalde winkelketen, dat ik a.s. dinsdag mag bellen, precies om 10.00 uur en als ik dan heel veel geluk heb ben ik de eerste en kan hij zo'n aparaat voor me reserveren. Ik heb dan welgeteld één uur om het op te komen halen, anders is mijn kans voorbij....

Zelf kan ik niet om die tijd, dus ik heb iemand in vertrouwen moeten nemen om dat klusje voor mij op te knappen.

Terwijl ik haar uitleg wat de bedoeling is, slaat de twijfel toe. Het is dus morgen wel gewoon 1 april...
(En ik doe om die tijd examen voor mijn vaarbewijs 1. Maar dat terzijde. Bakboord, stuurboord. Ik weet alles.)




zondag 30 maart 2008

# Ik heb slaap, ben moe, doe drie dingen tegelijk, en J. ook.
Het is leuk, maar ik heb het druk druk druk en J. heeft het ook druk druk druk. Nu even drie tellen de tijd om hier verslag van uit te brengen.

(('s Sinds gisterochtend passen we op Emma (bijna 2 jaar) en Réve (7 maanden). Hun ouders zijn een weekendje weg en ik krijg steeds meer respect voor ze. Temeer omdat er normaal gesproken ook nog een meisje van vier rondloopt, maar die is elders.
Ik ga nu terug naar het oppashuis hier vlakbij en ik verwacht iedereen (nu inclusief J.) daar nog slapend aan te treffen. Kan ik eindelijk eens een foto van ze maken.))




vrijdag 28 maart 2008

# Buurman heeft, zonder mij daarin te kennen, een keurige rij venijnige plastic prikkers op onze gemeenschappelijke schutting geplaatst.
Een beetje kat lacht daarom, maar toch schaam ik me. Ik wil geen prikkers op mijn schutting.

Bij deze een welgemeend sorry aan alle buurtkatten.




donderdag 27 maart 2008

# Van 8Weekly heb ik kaarten gekregen voor het AFFF (24th Amsterdam Fantastic Film Festival).

Twee gratis toegangsbewijzen voor een film naar keuze. En als ik het programma bestudeer valt dat nog niet mee. Ik hou niet zo van horror, schokkende slachtpartijen en rottende zombies.

Tussen
'sfeervolle horror uit Azië en het Amerikaanse platteland,
bloeddoordrenkte horror uit Frankrijk,
filosofisch getinte anime,
spectaculaire 3D-anime,
zombies,
Oosterse westerns,
een maatschappijkritische kijkdoosfilm,
een SF-film zonder ook maar één special effect,
een romantische road movie in het hiernamaals,
meer zombies,
een Zuid-Amerikaanse SF-parodie,
bijlmoordenaars,
schaarmoordenaars,
seriemoordenaars en zelfmoordenaars,
geflipte stuntmannen,
geflipte privédetectives,
zwaardvechters en pistoloro’s,
een Japans machinegeweermeisje
en nog meer zombies'

vind ik, het is bijna niet te geloven, een romantische Beatlesmusical: Across the Universe. Dat gaat 'm worden!

Words are flying out like
endless rain into a paper cup
They slither while they pass
They slip away across the universe
Pools of sorrow waves of joy
are drifting thorough my open mind
Possessing and caressing me

Jai guru deva ommmmmmmmm
Nothing's gonna change my world

etc etc :-)




woensdag 26 maart 2008

# Dochter R. bereidt zich voor op een studiereis naar Suriname. In het handboek met praktische tips, uitgereikt door de VU, vindt ze de volgende aanbeveling:

Kleding: Voor de interviews en presentatie is héél nette kleding niet nodig, gewoon representatief. Wel opletten: niet té bloot. Met uitgaan: géén sportschoenen en géén korte broek. Voor dames geldt dan wel weer eigenlijk zo bloot mogelijk: kort, strak en doorschijnend is hier vooral de mode! Dus je moet je hierin een beetje een weg zien te vinden.

Ik weet wat ik haar bij het vertrek op Schiphol na moet roepen.




dinsdag 25 maart 2008

# Toen ze klein waren kregen m'n kinderen veel verrassingseieren van oma. De speelgoedjes werden een poosje gekoesterd en uitgestald, maar belandden uiteindelijk in een doos. Na het zien van Holland Doc heb ik de verzameling er maar weer eens heel snel bijgepakt. Een smurfin met springtouw zou toch al gauw 900 euro opbrengen...

Die hebben we niet.

Wat we wél hebben: (klik voor meer)

Graag zou ik een recente catalogus van dat spul inzien, maar die zijn nou niet echt makkelijk te achterhalen. Zitten er nog kindersurprisedeskundigen tussen m'n lezers? Ik weet vooral dat ze érg lekker smaken.




vrijdag 21 maart 2008

# Fijne paasdagen!



met dank aan boomerang.nl




donderdag 20 maart 2008

# In de wiki vind ik een heel ingewikkeld geluidsbestandje met daarop de verrassende uitspraak van de plaats waar ik de paasdagen door ga brengen:

Winterswijk
Als ik drie keer snel achter elkaar op play druk, begint de keurige mannenstem te swingen en wordt het een rap.

Winterswijk, winterswijk, winterswijkswijk...




woensdag 19 maart 2008

# Moe heeft ons wat geld nagelaten en daar hebben we bij de jachtwerf om de hoek een bootje van gekocht. Daar ligt het nog in de loods, braaf te wachten.

Ons bootje gaat mijn achternaam dragen. Dat vind ik nog het coolst van allemaal. En straks, als het mooi weer wordt, varen we het naar ons nieuwe huis, leggen het aan de steiger en daar volgt de officiële doop, met heel veel champagne.

De watersport is nieuw voor ons en ik moet steeds aan Hyacinth Bucket (pronounced Bouquet!) denken in de aflevering "What to wear when yachting...?"



Voor J. is het makkelijk. Zelf ben ik er nog niet uit.




dinsdag 18 maart 2008

# Man en vrouw, al flink op leeftijd. Ze gingen vliegeren.

(Foto in de haast genomen, bijna vanaf de heup. Het was zo'n schattig gezicht. )




vrijdag 14 maart 2008

# Ik kom thuis in het donker, open de poort van de tuin en daar, op een stoel bij de haard, zit dit intrigerend personage.




donderdag 13 maart 2008

# Twee keer drie kwartier is hij aan het woord. Acteur Helmert Woudenberg kruipt in huid en hoofd van Pim Fortuyn en dat doet hij knap. Het publiek luistert ademloos.

Twee keer drie kwartier ben ik als de dood om een hoestaanval te krijgen. Want dan moet ik van die krakkemikkige tribune af en die grote schuifdeur openen om ergens in een ver hoekje van het gebouw uitgebreid en half stikkend uit te hoesten. Mijn hoestbuien zijn legendarisch. Dan houdt niemand het droog.

Opgelucht zie ik Helmert vallen. Precies zoals op de foto ligt hij op toneel. De zwarte lakschoenen priemen in de lucht. Ik heb het gered.




woensdag 12 maart 2008

# "Over een sperzieboon...!"

Het meisje van de groente sloeg dubbel van het lachen. Ze was de jongen van het vlees aan het uitleggen wat er zaterdag gebeurd was. Er was een vrouw uitgegleden.

Grinnikend vervolgde ik mijn rondje. Onbewust toch een tikje voorzichtig. Toen ik weer bij ze in de buurt kwam stond het meisje nog steeds uiterst vrolijk te kwebbelen.

""Preservatief", zei-die. Ik had nog nooit van dat woord gehoord. Jij?"




dinsdag 11 maart 2008

# In de tuin probeert een magnoliabloem zich uit de knop te werken. Ze lijkt wel gek. Heb je gezien wat voor weer het is? Binnenblijven. Diep wegduiken en het over een poosje weer eens voorzichtig opnieuw proberen.

Minstens zo dapper zal ik nu in kamerjas (met daaronder een paar sportschoenen) regen, wind en buren trotseren om er een foto van te maken.




maandag 10 maart 2008

# Op straat deed ik een interessante vondst, die ik niet kan thuisbrengen. Hij lijkt verdacht veel op een muntstuk van twee euro, alleen iets dikker.

Kent iemand deze man met bril
of is iemand bekend met zijn huidige woon- of verblijfplaats?

Terwijl ik dit schrijf, krijg ik een geniale ingeving: "Het zal toch niet...?" En jawel. Het is um. En daar gaat m'n postje, waar wel duizend mensen op gingen reageren.




zondag 9 maart 2008

# Emma. Ruim anderhalf is ze en ze zingt.

"O o o o o o o ooo, waaismailaifsowboring..."




zaterdag 8 maart 2008

# We zouden naar het strand gaan, maar het schiet niet echt op. Ik loop mezelf een beetje in de weg en ga eigenlijk liever eerst nog uitgebreid in een heet bad liggen lezen...

Lieve J. weet raad. "Ik ga een rondje trimmen. Zullen we daarna naar de Haarlemmerdijk gaan, waar jij dan die mooie schoenen kunt kopen die we daar laatst gezien hebben?"

En daar moet ik dan weer van huilen. :-)


Op deze bijzondere schoenen ben ik opmerkzaam gemaakt door Flora Fleempaard. Eerlijk is eerlijk. Maar nu: welke ga ik kiezen...?




vrijdag 7 maart 2008

# Ik heb pijn, vreselijke pijn. De nacht was een hel. Hattori Hanzo zwaarden schieten door mijn bovenarm.

Net, bij opengaan van de lijnen, gebeld en om 16.10 uur kan ik met m'n lamme vlerk terecht bij de dokter. Dat was het laatste vrije plekje voor vandaag. Naar dat moment leef ik toe met behulp van Tantum crème en tabletjes Voltaren K.

Wanneer hij vraagt naar wat ik denk dat het is zeg ik:
a. Een zenuwontsteking aan de aanhechting van de ... (hier moet ik nog een mooie Latijnse spier googelen)
b. RSI
c. Een snelgroeiend gezwel

Want dokters houden van multiple choise.




woensdag 5 maart 2008

# Het was weer een hectische dag. De spulletjes van moe zijn verdeeld en we hebben geen ruzie gemaakt. Hoera!

's Middags maakte ik een ritje met de ME bus. (Ik ga het maar niet uitleggen. Ben zo moe.)

De volgende dag. Een uitgeslapen update:
Ik was dus op bezoek bij politie Kennemerland. De korpschef hield een algemeen praatje met als uitschieter: "Na de film zullen de mensen elkaar de hersens inslaan. Die mogen wij opvangen. Met Wilders als lachende derde, en zes man persoonsbeveiliging."




dinsdag 4 maart 2008

# Ik had gehoopt de nacht na de crematie weer eens een keer beter te kunnen slapen, maar mijn geest blijft maar plaatjes projecteren. Ik zet er hier een paar neer:

-Het warme bad waar ik in terechtkom als ik na mijn praatje aan moe terugloop van microfoon naar zitplaats en op mijn stoel plaatsneem.

-"Is dát Corrie...?"

vraagt een demente tante ontredderd aan haar dochter.
Onderweg heeft die vergeefs geprobeerd haar moeder voor te bereiden en haar het doel van de reis duidelijk te maken. Na de ceremonie, pas wanneer ze bij het verlaten van de zaal de foto op de kist ziet, dringt het tot haar door.

-Een achterkleinkind, kwetsbaar pubermeisje, maakt zich los uit de kring naaste familie hand in hand rond de kist (die op het punt staat te gaan zakken) en wil daar absoluut een kus op drukken.

-Op verzoek van een neef 'die dat zo mooi vond', krabbel ik in de koffiekamer 'Natalie Merchant' en 'Motherland' op een papiertje.




zondag 2 maart 2008

# Ik weet niet hoe het met u zit, maar emotie, gedoe en stress zetten zich bij mij vast tussen de schouderbladen en iets daarboven. Vandaag was de condoleance bij moe in de aanleunflat en ik heb mij tussen de bedrijven door proberen te ontdoen van deze verschijnselen door het maken van allerlei rollende en rekkende bewegingen van diverse ledematen.

Ik ben bang dat hier nog lang en sneu over nagepraat gaat worden door verre familieleden die mij al een hele poos niet gezien hadden.




zaterdag 1 maart 2008

# Het gaat goed met me hoor. Samen met familie druk bezig met verwerken (idioot veel steun aan jullie reacties, mijn zus ook, mailde ze gister) en de dingen die gedaan moeten worden. We hebben alweer schandalig gelachen.

Zal ik eens iets geks vertellen? Moe had in ons midden haar laatste adem uitgeblazen. We konden bijna niet geloven hoe rustig dat gegaan was. En snel ook. Er kwam een verpleegster die dacht dat we wel eens gelijk konden hebben, ze zou voor de zekerheid een dokter bellen. Wij bleven rustig zitten. De verpleegster kwam nog een paar keer kijken, nee hoor nog steeds niemand geweest...

TWEE UUR later verscheen een dappere, overbezette co-assistente.

Ze tilde het dunne ziekenhuisdekentje op en plantte een stethoscoop op het magere borstkastje van moe. Iedereen hield de adem in. We hielden alles in. Ze luisterde nog geen seconde. "Ja hoor inderdaad", zei ze.

Moe had dit ook leuk gevonden.






mail ~ inhoud ~ longlist ~ kiekjes ~ rss