vrijdag 31 maart 2006

# Morgen heb ik toch zo'n coole lay-out. Ik kan bijna niet wachten. Heus 't is geen grap.

Morgen is ook mijn oudste zoon jarig. En als zijn kindje morgen geboren wordt, ben ik morgen grootmoeder.

Maar eerst vandaag. Vandaag ga ik lekker werken en ik heb er zin in.




donderdag 30 maart 2006

# Cardio-bingo. Ik wist niet dat het bestond. Ik lees het net in de krant.

"Vanaf de cardio apparaten, zoals de fiets of de lopende band, kruisen mensen het nummertje aan dat wordt omgeroepen. Ze vergeten dat ze aan het sporten zijn en kunnen nog een prijs winnen ook."

Dood. Dood moeten ze.




# De vijver, eens spoel van vreugde, bron van onstuimig leven, biedt een troosteloze aanblik. Het water is drabbig, doods en groen. Het lijkt wel erwtensoep. Zag ik daar een worstje drijven...?

Nu staat voor het eerst de pomp aan en het water begint eng te schuimen. Ik weet niet wat hierna komt. Misschien dat er onder het oppervlak aan een nieuwe levensvorm gewerkt wordt...




woensdag 29 maart 2006

# Tot drie keer toe vroeg J. mij met klem of ik voor hem 'Het uur van de wolf' over Keith Moon op wilde nemen...

Klem klemmer klemst.
Ja! jaha!! jahaaaaaaaaaa!!!

Normaal beheers ik de kunst van het videoprogrammeren tot in mijn vingertoppen en daar ben ik trots op. Dat had ik graag zou willen houden...

Toen ik om een uur of tien thuis kwam vond ik het al merkwaardig dat het apparaat nog stond op te nemen. Meestal zorg ik wel voor een paar minuten extra tijd, maar dit was overdreven. Ik voelde meteen waar het fout gegaan was. In mijn blinde gedrevenheid had ik de code van het daaropvolgende programma ingevoerd.

Koortsachtig zocht ik naar datum van herhaling, uitzending gemist, te bestellen video's maar kon zo snel niks vinden ter verzachting van de pijn. Daar hoorde ik de deur al. Nu moest ik het gaan zeggen: er is iets erg gebeurd...

"Zeg, jij vindt 'Met het mes op tafel' toch ook zo'n leuk programma..."




dinsdag 28 maart 2006

# In Johanna's Hof te Castricum staat een vrouw voor de gesloten deur van het toilet. Gespannen volgt zij de verrichtingen van haar dochtertje daarachter.

"Hij komt al bij-na!" klinkt het blij en opgewekt.
"Ah... gelukkig".
"Het is een he-le dik-ke... drol!" roept het kind na een korte stilte.
"Ow ja?" antwoordt de moeder.

Ik, in het hokje ernaast, had dat eigenlijk wel verwacht, maar ik mag natuurlijk niks zeggen.




maandag 27 maart 2006

# Ken je die reclame nog waarbij een uitgeblust stel aan de bar na een flesje Crodino (l'aperitivo non alcoholico) elkaar met bijterige tanden, opgetrokken bovenlip en stoute blik bijna levend verslindt...? (Ow, wat konden mijn vriendin en ik indertijd die reclame toch leuk nadoen, maar dat terzijde.)

Het spul is niet echt populair (alleen in Italië) en de Nederlandse Momento Crodino website staat op zwart.

Tot mijn grote verrassing vond ik op mijn werk de laatste vijf flesjes van Nederland, keurig weggezet achter het lamineerapparaat tussen de leermiddelen op een plank in het magazijn... (klik)

Ik heb nog geen navraag durven doen.




zondag 26 maart 2006

# Dochter R. mailt:

"Het gaat goed hoor hier in China, tenminste de afgelopen weken. Vandaag is een kutdag. We gingen al vroeg met de bus richting Wuhan en hadden een erg slechte chauffeur die heel langzaam reed. Het zou dus wel een paar uur gaan duren. Ik was een beetje in slaap gesukkeld en na een uurtje stopte de bus opeens waardoor ik wakker werd. Er bleek een ongeluk met een bus en een vrachtwagen te zijn gebeurd en we waren de eerste die eropaf reden. Iedereen stapte uit dus wij ook, ging richting het wrak om te kijken. We zagen mensen op straat liggen en een lichaam uit het raam hangen. De bus bleek tegen de achterkant van de vrachtwagen te zijn gereden waardoor de mensen voorin geplet werden. Het was zo vreemd want niemand deed iets. Er was geen paniek en niemand hielp de overlevenden. De dode mensen lieten ze gewoon liggen en na een tijdje werden die in de open achterbak van een truck geladen. Echt achterlijk zijn die Chinezen. In totaal heb ik 5 lijken gezien en iemand zien sterven en het dodental zal ongetwijfeld nog meer worden. Er kwam maar 1 ambulance. De rest dat nog niet dood was ging per politieauto. Als je hier dus een ongeluk krijgt, ga je dood, langzaam of snel, of je komt er met een schrammetje vanaf.

Het was echt onmenselijk. De mensen stonden erbij te roken en te lachen. Ze keken even of er nog leven in een lichaam zat en roggelden ernaast. De gewonden lieten ze gewoon aan de kant van de weg zitten. Ze tilden mensen zonder brancard, aan hun gebroken scheenbenen op. En dan die lijken die in de achterbak werden gedumpt. Echt niet te geloven. En we hadden zelf ook een klootzak van een chauffeur die net z'n rijbewijs had of zo. We moesten omrijden want we konden niet om het ongeluk heen. Gingen we door steden heen en ging ie steeds toeteren als hij dacht dat er gevaar was. Hij werkte iedereen op de zenuwen en als ie toeterde sloeg m'n hart steeds een slag over. We zijn van 5.00 uur s ochtends tot half 3 onderweg geweest.

Heb nog de hele tijd na het ongeluk er aan gedacht. Vooral aan het lijk dat uit het raam hing en aan het lijk dat op de grond lag. Met later een doekje eroverheen."




zaterdag 25 maart 2006

# Stairway to ...?




# Doet iemand nog wel eens wat met fimo tegenwoordig? (How is your fimo-life today?)
Ik denk dat er een opleving aan zit te komen. (The revival of the fimo.)

De keus is groot, maar eigenlijk gaat het mij alleen om die laatste:

fizonnegeel
filavendel
ficognac
filemon
figraniet
fichoco
fikers
ficaramel
fimoframboos

bron




vrijdag 24 maart 2006

# De spanning wordt hier nu ook voelbaar hoor. Kleinkindje kan elk moment geboren worden, maar het kan ook nog drie weken duren. Bij elk telefoontje slaat mijn hart een klopje over. Vooral als ik J. dan blij "Goed nieuws?" hoor vragen.

Blijkt het een geslaagde zakelijke dingus (transactiedingus) te zijn. Tsk.




donderdag 23 maart 2006

# Op tinternet is alles al een keer besproken, zo ook dit liedje (klein stukje).
En wel hiero ("mierzoet en heel erg fout...")

Nou, vanavond gaat het gebeuren hoor dames. :-)




# Negerzoen Buys Zoen... helaas, het bekt niet lekker.




woensdag 22 maart 2006

# Mag ik bij deze een lans breken voor het woord natuulrijk. Het is zo simpel. En het scheelt mij iedere keer opnieuw een hoop correctie.

Natuulrijk. Dat kan best.




# Tussen alle rommel die ik na de vakantie in de inbox vond, bevond zich een mailtje dat ik maar niet kan weggooien. Het is gewoonweg te curieus. En ook geen rommel, het is serieus.

Geachte heer/mevrouw

Ik ben zit momenteel in het laatste jaar vertaler - tolk (Engels/Spaans) in Vlekho (Brussel). Ik werk momenteel aan mijn thesis (een vertaling van het Engels naar het Nederlands + vertaalproblemen bespreken + een studie) over het therapeutisch effect van tuinieren. Kan u me de voor- & nadelen opsommen die volgens u wezenlijk zijn? Alvast bedankt! Vriendelijke groeten

[naam van de schrijfster], Vertaler - Tolk (Engels/Spaans), 2de lic.

Een klein beetje speurwerk, leidt me naar een postje van Odette (een heel beroemd therapeutisch tuinierster). Zouden alle reageurs misschien zo'n mailtje gehad hebben?

Ik heb nog niet geantwoord. I need help.

Alvast bedankt! :-)




dinsdag 21 maart 2006

# Deens: Lille Hjaelper
Duits: Helferlein
Engels: The Helper
Fins: Pikku Apulainen
Noors: Lille Hjelper
Zweeds: Medhjälpare

Maar hoe heet mijn favo stripfiguur in het Nederlands? (Wie googelt krijgt straf.)


Update:

uplossing




# "Enne... prettige wedstrijd."

Met die woorden besloot een collega ongemakkelijk lachend onze eerste briefing, (in het vervolg elke ochtend 08.15 uur sharp) waarbij hij de taak van de directeur maar al te graag waarnam. Dat zinnetje deed me denken aan het Phil's "Hey let's be careful out there" uit Hillstreet.

Niemand lachte. Iedereen moet nog erg wennen aan het fenomeen 'briefing'.
En aan die collega, op die plaats.

Een pittig dagje werd het wel. Een jongen uit de groep waar ik regelmatig inval bleek tijdens mijn vakantie in zijn kraag te zijn gevat en zit nu in een jeugdgevangenis. Dat nieuws kwam niet echt als verrassing, maar toch. En een meisje besloot na een ruzie in de pauze de kuierlatten te nemen, waardoor wij de hele wijk konden uitkammen. Intussen had zij zich door de politie al netjes thuis laten brengen. Dan nog dat jongetje met een uitgestippeld goedgedragsbeloningssysteem, dat het toch systematisch voor zichzelf weet te verpesten en het energievretende drukke, beswellieve kereltje met de chronische grote bek. Die laatste vond het ook wel grappig om mij van achter met beide handen in de zij te pakken. Dat is een doodzonde. En daar heeft hij nu spijt van.

Toen ik thuiskwam heb ik eerst een rondje door de polder gerend.
En vandaag weer een wedstrijd! Dat wordt nog even flink doortrappen als ik op tijd wil zijn voor de koffie briefing.




maandag 20 maart 2006

# . . . . . !

(Vijf letters, en het begint met een L)




zondag 19 maart 2006

# Koud teruggekeerd uit de Dolomieten zag ik 'Up': een fascinerende voorstelling zwevend tussen dans, sport, acrobatiek en theater, door de Italiaanse groep Kataklò. (Zij waren ook te bewonderen tijdens de spectaculaire openingsceremonie van de Olympische Spelen in Turijn.)

Met behulp van ski's en allerlei soorten klimgereedschap komt in het eerste deel de strijd van de mens naar de top van de berg zeer expressief tot uitdrukking. Als dat uiteindelijk gelukt is wordt de choreografie wat ingetogener en ligt het accent op de verbeelding van de schoonheid van de natuur. Bloemen en vogels.

Het was gran-di-oos. Prachtige muziek, geweldige lijven, onnavolgbare bewegingen, een ietsiepietsie humor, zeer originele kleding, mooie belichting. Wat een perfectie. Ik was geraakt en kreeg aan het eind, tijdens het Gregoriaans gezang, last van vochtige oogjes. Zo mooi was het.

Nine Inch Nails, Focus, Mari Boine, Dead Can Dance, Utah Saints, Sting, H-Bloch en tot mijn grote verrassing herkende ik een nummer van (boxjes open) Noa: Mishaela.

Ik denk niet dat haar naam veel loggers bekend in de oren klinkt ( Fusix en Marty uitgezonderd), maar zelf verheug ik mij zeer op haar komst, en dat van het Solis String Quartet, in Het Concertgebouw op 25 mei.

Vahalo dai li, dai li bechach? Vahalo dai li, vahalo dai bechach.




zaterdag 18 maart 2006

# Gelukt! :-)




vrijdag 10 maart 2006

# Het streven is sneeuwpret. Met een lekker zonnetje erbij. Tot over een week.
(En vergeet niet je stem uit te brengen op elke dag RuSt in de Parool Stripstrijd.)

Herstel: deze ronde gaat pas 8 april van start (stom stom). Maar elke dag RuST is er elke dag. Dus.





donderdag 9 maart 2006

# "Ik kwam Jan Marijnissen tegen bij Albert Heijn en ik heb hem gefeliciteerd."
"O, wat leuk. Wat zei hij?"
"Dankjewel."

Dat was het. Zonen kunnen soms zo akelig to the point zijn. Natuurlijk heb ik, omwille van dit stukje, geprobeerd meer informatie los te peuteren.

"Zat er een klein huppeltje in zijn pas?"
"Wat kocht hij? Taart? Tomaten?"
"Waarop plakte hij zijn jokers?"

Mijn informant liet het afweten.

Om hier toch nog een beetje goed mee weg te komen: een akelig goeie link die nog niemand heeft.




woensdag 8 maart 2006

# "Al een paar jaar geleden zong ik het liedje 'samen zijn'. Een prachtig lied en overal waar ik optreed vraagt men nog steeds of ik dat wil zingen. Want niets is toch belangrijker dan 'samen zijn'?"

Aldus Willeke Alberti, het boegbeeld van de Willeke Alberti Foundation.

Vandaag treedt ze op in het verzorgingshuis van mijn moeder. En er is tenminste één vrouw, die al dagen stellig beweert dat ze daar NIET heengaat. Mijn moeder.

Ik ben trots.




dinsdag 7 maart 2006

# Voorafgaand aan het voorgerecht bracht de serveerster een amuse: "een stukje paté met cranberrycomplot". Ik dacht dat ik het verkeerd verstaan had, maar J. bevestigde het.

Kort daarna bracht ze hetzelfde gerecht bij een tafeltje waaraan een engelssprekende man zat. Hij verstond haar niet zo goed. Zij herhaalde. "Here is the amjoews..." vingen we op. Door ons fluisterend aangevuld met: "with the cranberryconspiracy".

En dat je daar dan de rest van de avond op de gekste momenten steeds weer om kan gniffelen.




# Gister is al mijn energie opgeslorpt door een adhd-er met een opvallend drukke dag (en nooit ziek verzuchtte zijn juf). Volgende keer zal ik toch meer mijn best doen mijn aandacht te richten op een groepje heel stille meisjes. Zij vragen geen aandacht, maar ik ga het ze maar gewoon geven dan. Als ik de kans krijg.

Lichaam en geest schreeuwen (nou ja... heel in de verte hoor ik wat roepen) nu om een herstelrondje rennen in de polder. Ik zal proberen of ik een babyhooglander (oftewel: hoogpoeper) die donderdag j.l. tijdens een blizzard ter wereld kwam op de gevoelige plaat vast kan leggen. Hij Zij heet Ellen, lees ik in de krant. Hrm. Ellen dus.

Update:

Bummer. Geen baby te bekennen. Maar Ellen was here (evenals een ander schatje, alsook een nog narokende hoop (vandaar 'Schotse hoogpoeper').




maandag 6 maart 2006

# Bericht uit Bejing:

"Er zijn echt ontzettend veel chinezen hier en ze zijn ook heel vaak lelijk."




zondag 5 maart 2006

# Ik zit me heel erg te verheugen op de nieuwe serie 'Peking Express': de Mekong Route, die vanavond op Net 5 van start gaat. (Niet in de laatste plaats omdat R. over een paar weken ook een deel van deze route zal afleggen.)

Ik vind het een boeiend spel, ben benieuwd naar de nieuwe deelnemers en ik hoop dat zich snel een favoriet koppel aan mij openbaart. Vorige keer had ik wel een absoluut vet-niet-favoriet persoon: Reinier, berucht om zijn uitspraak "Drive, klootzak!" (tegen een man die zo vriendelijk was hem een lift te geven). Ook lekker, deelnemers om te haten.

Reinier zien we terug in het nieuwe programma op woensdagavond 'In het spoor van Peking Express' waarin bekende Nederlanders (dus ook Dennis van der Geest) op hun gemak dezelfde route volgen, maar zonder competitie en met meer tijd voor het bijzondere landschap en de mensen.




# Een pony of een lok, that's the question.

De afspraak met de kapper is al gemaakt. En ik weet dat die vraag en passant gaat komen. Elke keer als ik in de spiegel kijk stel ik hem aan mezelf. Trek gezichten, schud mijn haar, laat achteloos pieken vallen op verschillende plekken, op of naast mijn voorhoofd en aanschouw het resultaat. Ik ben er nog niet uit.

Lastig, die grote vragen des levens. (Waarom zijn wij op aarde? Heb ik mijn lichaam of ben ik mijn lichaam? En nu dus ook...)




zaterdag 4 maart 2006

# En nou heb ik wel effe zin in een chocoladebom.




vrijdag 3 maart 2006

# Spinazie. Ze mag kiezen en ze wil spinazie. Haar galgenmaal. Daar zal ik dan maar eens flink mijn best op doen (heel liefdevol ontdooien).

Lekker stukje vlees Valess erbij. Het kan naar mijn idee nog wel eens lastig worden voor een vegetariër, daar in het verre oosten.




donderdag 2 maart 2006

# Ik denk dat wij bij het betreden van de tuin ernstig rekening moeten gaan houden met een zogenaamde Dachlawine...




woensdag 1 maart 2006

# Ik zeg nog zó, doe mee met bommetje: vreemdelingenhaat

(zie ook: Merlo Roze)




# Een jaar lang werd er dagelijks gefilmd op een school voor zeer moeilijk lerende kinderen. Daar kwam een driedelige documentaire uit voort: Een klasse apart.

De documentaire toont de strijd van de kinderen om zich staande te houden in het dagelijks leven. Ik mag ook wel eens invallen op zo'n school en ga zeker kijken. Vanavond deel 1 , ned. 3, 20.25 uur.




# Onze naaste buren, die van het huis op hoek, gaan verhuizen en ze pakken het groots aan. Best raar, we woonden toch zo'n vijfentwintig jaar naast elkaar en nu gaan ze 'zomaar' weg.

Natuurlijk zijn we ook wel even gaan kijken in de appartementen aan de Zaan, waar mijn roots liggen, en waar heel veel dorpsgenoten naar toe trekken. Maar ze waren zo hoog en ik heb vreselijke h h h oogtevrees ... (foto met ogen dicht genomen)

Ik geloof dat ik een beetje gehecht ben geraakt aan dit dorp.







mail ~ inhoud ~ lijstje ~ kiekjes