Woensdag 31 maart 2004

# Of het goed was dat Azar, de stagiair uit Israël erbij bleef? Hij zou niet storend aanwezig zijn tijdens de behandeling. Dat was goed en eigenlijk best informatief, want de therapeut en hij wisselden voor mij ook best leerzame wetenswaardigheden uit in een mengeling van Engels en Nederlands.

Tijdens een ingewikkelde manipulatie pakte Azar de ruggengraat erbij om aan te wijzen dat hij goed begreep waar de dislocatie zat.

Het ding was minder stabiel dan hij verwachtte en viel krakend uiteen. De wervels rolden over de vloer. Vanuit mijn benarde positie kwam ik nog best leuk uit de hoek: "Is Azar still here? I hardly notice him..."

# Ik ben blij. Een beetje zoals die dame hierboven met zo'n prettig ingehouden lachje dat me niet loslaat. Geniet u er nog even van want morgen kom ik weer met een nieuw plaatje. April doet wat hij wil, weetje.

Zelf hou ik het gevoel ook graag zo lang mogelijk vast, maar tegen de middag zullen de zenuwen een beetje de overhand gaan krijgen en de trekken rond de mond een toepasselijk zenuwenlachje gaan vertonen. Ik moet naar de kraker; de man die je dubbelvouwt en je vervolgens met al zijn kracht fijnknijpt tot het ergens knakt, maar eerst zegt dat je je moet ontspannen. Mevrouwtje.

Ik probeer me te herinneren waarom Rudie S. en ik de slappe lach kregen op de lagere school. We moesten stoppen met lachen van de non die voor ons bankje stond, maar dat lukte niet. Toen kregen we straf.

De slappe lach. Da's lang geleden.

Dinsdag 30 maart 2004

# Gisteravond kwam ik op mijn weg naar de vuilnisbak een oude vriend tegen. Ik had hem nog niet eerder gezien dit jaar en ik was blij verrast. Dat ging zoals altijd gepaard met een gilletje, want ik schrik altijd als hij in het donker door de tuin springt en het went niet. Wel weer léuk, het weerzien met mijn trouwe koele kikker.

Ieuw! :-)

Maandag 29 maart 2004

# Klik op het plaatje en kijk heel goed of je de schaapshond kunt vinden...

# Bij mijn overbuurvrouw hangt een ei voor de ramen. Groot en ruimtelijk, gemaakt van dik sisaltouw. Daarnaast een soort juk waar beschilderde eieren aan bengelen. Over de roede van het keukengordijntje lopen kleine pluchen kuikentjes.

Huize O. steekt akelig kaal af. De enige eieren die je hier zult vinden zitten in een kartonnen doos in de koelkast. En hangen ze-ker niet aan een tak in de kamer in de vorm van een zogenaamde paasboom. Oké dan, een klein schaaltje op tafel met chocolade-eitjes. Chocola moet.

Heb je dan helemaal niks met Pasen, C.? Jawel. Het verstoppen van eieren kan leuk zijn, maar de heimelijke activiteiten van de paashaas worden helaas niet altijd goed begrepen door mijn dorpsgenoten.
En ik heb goede herinneringen aan de paasknutsels op de lagere school. Veel, enorm veel propjes van crêpepapier maar bovenal eieren met deurtjes en raampjes die OPEN konden, een klein trappetje en dan achter dat deurtje een kuikentje, want die woonde in dat ei. Dat vond ik geweldig.

# Mijn moeder sprak liever nooit over hoeren en maar heel soms over publieke vrouwen.

Nu zat ik zo eens voor me uit te denken...
mocht ik de publieksprijs voor beste vrouwelijke logger winnen, ik zeg nadrukkelijk mócht, dan zou ik in één klap

De Beste Publieke Vrouwelijke Logger
zijn. Hoe ga ik dat mijn moeder uitleggen?

Zondag 28 maart 2004

# Een poosje geleden wilde ik hier vertellen over een liedje van vroeger dat ik wonderschoon vond, bijna magisch.

Ik had er zelfs een mp3-tje van opgezocht, dat ik nu kwijt ben en niet meer kan vinden. Niet erg, want het werd gezongen door een kinderkoor met Gooise 'r'. En wij zongen het Zaans. Ik denk dat dat was tijdens touwtje springen, maar dat weet ik niet goed meer.

Ik heb het stukje toen niet geplaatst, want ik kon niet goed duidelijk maken waarom ik het zo mooi vond.

Bij George las ik het interview met Spinvis. En al snel met grote grijns.

# Het wil niet lukken met mijn zomertijd. Ik krijg het niet voor elkaar.

Er zit welgeteld één knopje aan mijn horloge en daar kan ik niet bij.
Sorry, wegens omstandigheden helaas geen zomertijd voor mij dit jaar.

Zaterdag 27 maart 2004

# De deur van de bejaardenwoning was niet op slot. Hoe vaak moesten ze haar nog zeggen dat ze het kettinkje erop moest doen? Ze was zo vreselijk vergeetachtig.

Oma:
Hallo lieve schatten, leven jullie nog? Neem zelf maar even wat te drinken en ga zitten. Dan zal ik jullie vertellen van wie ik ooit een stokje heb gehad.

Kleinkinderen (proberen niet verveeld te kijken):
Nou, we zijn weer heel benieuwd!

Oma:
Het zal denk ik in het jaar 2001 geweest zijn. In weblogland deed voorzichtig een van de eerste stokjes de ronde en iedereen deed nog enthousiast mee. Vroeger was je blij als je een stokje kreeg! En van welke beroemdheid denken jullie dat ik, huisvrouw te O., een stokje kreeg?

Kleinkinderen (onderdrukken een gaap):
Geen idee oma, maar het moet een heel geduldige man geweest zijn.

Oma (strompelt naar haar oude computer):
Nou, kijk zelf maar!

Vrijdag 26 maart 2004

# Nsfw: ('not safe for work' - waarschuwing voor foto's of postjes die je beter niet op je werk kunt bekijken)

Een originele belinda in winkelcentrum De Banne (Klein Hoog Catharijne).

# Mijn dochter had me geholpen met mijn sokken en bergschoenen en behoedzaam wandelde ik het kleine stukje naar de huisarts. Hij zei trek je schoenen en broek maar uit. Ja maar daar kom ik juist voor. Dat lukt me niet meer zelfstandig de laatste tijd. Die dokters van tegenwoordig moet je ook alles uitleggen. Wat denkt u zelf dat u heeft? Wij dachten Ischias.

In een fijn zonnetje wandel ik 'monter' en 'relaxed' fakend weer terug naar huis maar eigenlijk kan ik gewoon niet sneller. Ik kijk 'genietend' opzij naar een authentiek dorpsbouwvalletje met erf en ik smelt oprecht. Een pasgeboren lammetje met zijn moeder (al wat op leeftijd). Het viel nog niet mee om een foto van het tafereeltje te maken, want het lammetje verstopte zich steeds achter die grote berg wol. Toen zag ik dat het kleine beestje ook een beetje hinkte en zijn rechterpootje optrok. Samen hebben we even lekker staan mekkeren.

Donderdag 25 maart 2004

# Op de voorpagina van Het Parool zie ik een foto van een zwakbegaafd jongetje verkleed als bom. Vuile hufters.

Ook lees ik dat Raoul Heertje gaat stoppen met het schrijven van zijn stukjes. Ontzettend jammer. Hij wil niet schrijven over het voorpaginanieuws. Hij wil schrijven wat hij wil en dat mocht kennelijk niet. Ik zou willen schrijven als hij.

Aan zijn dochter Noa: 25 maart, alle vogels leggen een taart.

# Im Labyrinth der Medien...

Een prachtige titel voor een woordenlijst van ongeveer driehonderd Duitse termen, waarvan mijn dochter (5vwo) de betekenis moet weten. Doet u even mee? Een willekeurige greep:

1. die Assel
2. das Fachchinesisch
3. der Ziegenbart
4. zwitschern
5. die Druckerschwarze
6. fauchen
Update - De vertaling:
1. pissebed
2. vakchinees
3. geitenbaard
4. tsjilpen
5. drukinkt
6. snuiven, snauwen
Bij vakchinees dacht ik aan chinees in een vakje, een soort afhaalchineesautomatiek, maar ik denk dat er 'technische taal voor insiders' mee bedoeld wordt.
Het woord geitenbaard kan ik nergens anders plaatsten dan onder de kin van een geit. Ik begrijp niet waar de relatie met het doolhof der media ligt. Ik denk dat die geit goed verdwaald is.
Rest de vraag: waarom moeten leerlingen deze woorden uit hun hoofd kennen?

Woensdag 24 maart 2004

# Voorzichtig surfend kom ik gave spullen tegen. Van meer dan de helft wist ik niet wat het betekent of ik was het alweer vergeten. Maar 'More Info' is erg leerzaam en ook de Customer Action Shots (die hond! die hond!) zijn de moeite waard.

# Het mentale gedeelte mag ik dan misschien zelf nog een beetje onderhouden (gerecycled door Claver) het fysiek laat me in de steek. Ik hoopte dat het (AU!AU!MIJNRUG!!!@#$%&!*&$#godsgloeiendekl ja ho maar weer) vanzelf over zou gaan, maar het wordt alleen maar erger.

Bij mijn huisarts kan ik vrijdag terecht en ik belde ook alvast maar even de manueel therapeut waar ik een aantal jaar geleden ben geweest. Ik noemde mijn naam en hij wist nog wie ik was. Anastacia. Humpf. Toevallig noemde je mij altijd Martina Navratilova! Ja, nee, ik weet het echt nog en ik hou het op Anastacia. Ow men, ook dát nog, je zou me eens met kleine pasjes en vertrokken gelaat door de kamer moeten zien strompelen hier. Sprekend mijn moeder.

Staand lees ik de krant en ik kan u melden dat de legging terug gaat komen in het modebeeld deze zomer in felle fluorkleurtjes. Is dat niet fijn?

Dinsdag 23 maart 2004

# Plots geïnspireerd door Puck:

Wild Thing door Kermit (akoestische ukelele unplugged) met Floyd en Animal.

# Wie doet er mee Harry Pottertje spelen?

Ik kon hem niet laten liggen. Een volledig uitklapbaar boek in de ramsj bij V&D voor maar 8,50 euro (was 22,70). Er zitten heel veel dingen in om te ontdekken. Als ik bijvoorbeeld aan dat uitstekende lipje links trek, dan veranderen de ogen van het schilderij aan de muur. Nou, voor zulke speciale effecten ga ik plat.

Maandag 22 maart 2004

# Het voorlezen van prentenboeken vond ik het allerleukst om te doen. Kindje op schoot, arm eromheen, het grote boek af en toe met één hand vast om iets aan de wijzen, maar dan weer snel terug in positie.

En met met mooi weer een stukje fietsen. Kindje in het stoeltje aan het stuur. Beetje rondkijken en kletsen. Als er stilgestaan moest worden dan deden we dat. Bij 'happers' stonden we altijd stil. En er werd flink gebouwd in de buurt.

Op een dag was ik hem kwijt. Zomaar. Weg. In blinde paniek rende ik als eerste naar het grasveldje bij de sloot. En daar zat hij. Op een bankje. Naar de happer te kijken. Ik denk dat ik rustig even terug naar huis ben gegaan om het fototoestel te halen.

Zondag 21 maart 2004

# Het is zondagochtend en alles is in orde. (Deze zin ken ik uit een prentenboek dat ik denk ik veelvuldig heb voorgelezen, maar ik weet niet meer welk.) Echter, twee dingen verontrusten mij:

~ Ik krijg mijn sokken niet aan. Het is dat rottige plekje in mijn rug. Hoe ik mij ook wend of keer met die ene sok al een beetje toegankelijk en uitnodigend in mijn handen; ik haal het gewoon niet.
Gister heb ik Advil spray gekocht, iets nieuws voor soepele spieren en gewrichten. Uit de gebruiksaanwijzing:

De spray kan ik alle posities gebruikt worden. Zelfs ondersteboven.
Dat nog maar even proberen dan.

~ Mijn lijstje vertelt mij dat er nog weinig mensen geupdate hebben. De enkeling die ik aanklik baart mij zorgen. Ik kan hem niet bereiken. Mijn computer raakt keer op keer van slag en zegt dat ik contact moet opnemen met mijn leverancier. Kan iemand intussen even checken of het wel goed gaat met die man?

Zaterdag 20 maart 2004

# Het regent en dat is niet fijn want vandaag moet ik een kwartfinale in een tennistoernooi spelen. En in Westzijderveld gaan wij dan niet naar binnen om aardbeien te eten zoals in Wimbledon, nee, daar moeten wij nóg harder tennissen want de ballen worden heel zwaar en kledderig.

Er is één troost. Ik hoef dat niet helemaal alleen te doen, want mijn maatje J. doet met me mee. En gedeelde nat is halve nat. En wij zetten beiden een pet op. En dan gaat die machine weer draaien. Ik heb helemaal geen mental coach nodig. Ik heb een weblog.

Gatverdamme ik heb nog steeds geen zin. Niks laten merken.

Vrijdag 19 maart 2004

# Het alarm ging af toen ik bij Fooks weer naar buiten liep. Iedereen keek naar mij en mijn plastic tas. Ik zei: "Ik heb niks gestolen hoor. Ik heb net even verderop, bij de Gezelligste winkel van Heemskerk een Messersblock gekocht,7teilig met Klingen aus Spezialklingelstahl und Fugenlos verniete Griffe mit Fingerschutz en ik heb hem eerlijk betaald". Altijd al willen hebben, maar nooit van gekomen. Ik wilde met mijn messen gaan zwaaien, maar ze geloofden mij en da's maar beter ook.

# Ik wou hier een hele kwaaie zin neerzetten over een welbekende misdadiger uit België en een stukje fietsen, dat-ie van mij wel een stukje mocht gaan fietsen en dan beng, net zoals die man in Hoorn! Maar ik liet het even aan mijn zoon lezen en die zei doe maar niet. En toch wil ik het.

Donderdag 18 maart 2004

# Kijken en luisteren, heel apart: The Veils.

# Bij AH kocht ik met idioot veel bonus een grillpan, door mij liefkozend een gillpan genoemd omdat je er dan zo lekker hard in kan gillen. Wat je er verder precies mee moet weet ik nog niet, maar daar kom ik nog wel achter.

Wat ik wel graag wil delen is het volgende: het recept van een heel erg lekkere sladressing die J. losgepeuterd heeft van de barman van de sauna, waar die dressing plus salade geserveerd wordt. Ook bracht J. een klein plastic afsluitbaar bakje met daarin een grote dosis van die dressing mee naar huis. Maar dat houd ik zelf.

# In Huize O. rouleren sinds een paar dagen domme grappen over Cilly Dartell (Hart van Nederland). Cilly krijgt de rol van Miss Lynch in de musical Grease en duikt nu ik elk tv programma op om daarover te vertellen. Dat doet zij goed. Dat doet zij aardig. Eigenlijk is ze best leuk.

En hé wie zit daar in het ontbijtprogramma gezellig te keuvelen bij Daphne? Cilly weer. En 's morgens zijn wij op zijn ergst. Ik hoor 'travestiet' en 'wie daar heengaat moeten ze voor altijd het stemrecht ontnemen' en meer van dat soort genuanceerde, goed onderbouwde stellingen.

Woensdag 17 maart 2004

# Tijd voor wat hersentraining. (Voor u geknipt uit het wetenschappelijk weekblad Libelle, met dank aan de leesmap.)

Kijk naar onderstaand figuur.

Kijk ernaar net zolang tot u zonder moeite afwisselend twee kubussen ziet die in het vooraanzicht vast aan elkaar zitten én twee kubussen waarvan de beide achterkanten aan elkaar zitten. Herhaal deze oefening een aantal keren per dag.

Bij de meeste mensen staat de rechterhelft voor intuïtie, creativiteit en zintuigelijkheid en de linkerhersenhelft voor logica, rationaliteit en beredenering. Bij twintig procent van de mensheid zijn deze eigenschappen omgedraaid. Sosieso is bij veel mensen de ene kant beter ontwikkeld dan de andere. Sterker nog: er worden tegenwoordig mensen geboren bij wie de linkerhersenhelft (of de rationele kant) groter is dan de rechter (de intuïtieve kant). In een wereld waar rationaliteit en te meten slimheid vaak meer wordt gewaardeerd dan onmeetbare gevoeligheid en intuïtie, dreigt er een onbalans te onstaan bij veel mensen. Het bovenstaande figuurtje kan u helpen links en rechts in balans te brengen.

Ik zag zelf direct de kubussen die aan de voorkant aan elkaar vast zitten, maar heb heel erg lang moeten turen naar de andere insteek. U ook? Maar nu héb ik hem en laat hem niet meer los! Da's dus eigenlijk fout, want je moet juist zonder moeite afwisselen...
Kom gerust eens wat vaker langs voor een work-out.

# Abdullah fietst voorbij als ik vlakbij school uit mijn auto stap.

Hai Cockie alles goed?
Alles goed. Lekker weer hè?
Waarom jij niet op de fiets?
Uhm ja, je hebt gelijk.
Ik altijd gelijk.
Grote grijns.
Grote grijns.

Abullah en ik spelen vaak galgje. In verband met zijn beperkte woordenschat en laag zelfvertrouwen maakte ik het voorheen niet al te moeilijk.

Ik denk dat de tijd rijp is voor een H................................G.






mail ~ archief ~ lijstje







Weblog Commenting by HaloScan.com