~ mail ~
~ inhoud ~

Aan Z
Ach het is wat...
Actiereactie
Bareuh
Bieslog
Brijnsblog
Casaspider
Charlotte
Claver
Computerblondie
Cranium
Detslife
Ecritures
Elke dag RuSt
Elswhere
Faragon
Fusix
Juul
Lars
Lijn logt
Lostboyscout
Menno Nicolai
Merelroze
Micheline
Mijn kop thee
Misdruk
Mvrgr.nl
Naaoomieh
Niemsz
Noomore
Orfelio
Prolific
Puck
Tekstenuitlog
Uniquehorn
UrenDagenNachten
Vandenb
Webkast
Willy Dobbe
Wodka-lime
Zijperspace

~ blogroll me ~
~ fav's ~

maandag 31 maart

Vandaag gaan we met de hele groep leerlingen op kraamvisite bij een collega van me. Zij woont op een schip.

Mijn eerste zorg is de kinderen daar veilig te krijgen in een veulstegrote auto waar ik niet zo vaak in rijd. Daarna moet ik zorgen dat er bij het instappen niemand tussen wal en schip valt (de meesten zijn niet gezegend met een soepele motoriek).

Dan misschien nog even opletten of een willekeurig boefje niet en passant de trossen losgooit, maar dan ZIJN we er... (ik heb er wel een klein beetje slecht van geslapen)

Update: Het is allemaal goed gegaan! Het was heel ontroerend; die grote lijven die doodstil als in trance bleven zitten als ze het kindje even mochten vasthouden.

Er was voor vertrek heel even een misverstand toen er gewaarschuwd werd voor het gevaar van 'tussen wal en schip vallen'. Aangezien het schip in Amsterdan ligt, waren sommigen ervan overtuigd dat ze nu eindelijk eens een keer naar de wallen zouden gaan...

zondag 30 maart

Workin' at the car wash.
Workin' at the car wash yeah !
Come on and sing it with me car wash.
Get with the feelin' y'all car wash yeah.

# Hiep hiep hoera! Theo en Thea zijn weer even terug op tv met alle 'beste' afleveringen. Vandaag was dat: Lesbies.

zaterdag 29 maart

# Als er dan toch gevochten moet worden, dan vind ik sticky foam een geweldig leuk wapen. En spul dat vloeren glad maakt.

Alweer minder leuk: tranquillizers, opgelost in gas die slaap veroorzaken, laag-frequentie geluid dat misselijkheid, desoriëntatie en darmkrampen veroorzaakt, microgolven die de huid in een ondraaglijke mate verhitten naarmate men er dichterbij komt.

Dan weer liever: spijkers op de weg, reusachtige magneten, rotsblokken, katapulten (zomaar wat ideetjes, opgedaan tijdens Roadrunner, Knotse Kneuzen Ralley en Tom and Jerry) paintballpistolen en supersoakers.

# The Top Ten requested songs by British soldiers fighting the Iraq war:

1.The Boys Are Back In Town - Thin Lizzy
2. We've Gotta Get Out Of This Place - The Animals
3. Take Me Home - Sophie Ellis Bextor
4. Don't Know Why - Norah Jones
5. Without Me - Eminem
6. Half The World Away - Oasis
7. Writing to Reach You - Travis
8. Rock DJ - Robbie Williams
9. Rock The Casbah - The Clash
10. Hero - Chad Kroeger


Bron... mijn eigen oude rocker had het hier gelezen.
(n.b.: Philomena is de moeder van Phil Lynott, de overleden zanger van Thin Lizzy.)

# Hé da's gezellig... Brijn komt optreden in Zaandam.

vrijdag 28 maart

# En tussen de bedrijven door kwam Juul gezellig (maar licht uitgeput) op visite...

# Het jongetje verkocht tekeningen aan het strand. Toen zijn zusje zag dat ik van plan was er een te kopen kwam ze ook snel toelopen met haar stapeltje kunst. Ik stelde voor dat ze mij allebei hun mooiste tekening zouden verkopen. Het zusje vond het best, als ik haar in dat geval dan maar het geld zou geven, want 'meisjes moesten aan meisjes betalen...'.

Het leek me beter dat ik ze allebei het bedrag gaf waar ze recht op hadden: 20 eurocent. Het jongetje vond het een goede deal en gaf me zijn 'man met de grote harkhanden', waarschijnlijk een portret van zijn papa die even verderop zat toe te kijken. Hij was mijn! Het meisje zei, dat ik, als ik terug kwam van mijn wandeling, haar tekening weer bij haar in moest leveren.

Gelukkig heb ik de foto nog.

# De spanning op de eerste verdieping van ons huis is om te snijden. In ogenschijnlijk serene rust werken twee scholieren aan een werkstuk waarvan de deadline vanmiddag verstrijkt. Hun zware stemmen overleggen het hoognodige en het is duidelijk dat zij vaker met dit bijltje gehakt hebben.

Dat klopt, want die stomme oenen hebben vorig jaar onder exact dezelfde omstandigheden precies hetzelfde werkstuk in elkaar geflanst. In opdracht van een andere leraar. En dat werkstuk hebben ze niet bewaard.

Ik zit ongewild in een déjà vu én in het complot, want de printer staat op mijn bureau en ik mag elk blaadje eigenhandig een zetje geven. De nieuwe HP printer van de Aldi staat al klaar om geïnstalleerd te worden, maar daar wacht ik mooi nog even mee. Straks krijg ik de schuld. O wat zal ik blij zijn als die gasten over een paar maanden geslaagd zijn...

donderdag 27 maart

Vandaag hoorde collega E. een heggemus en zei doodleuk dat dat helemaal geen mus is. Pats. Dat kwam aan. Ik blijf het fascinerend vinden.

De heggemus: (roep: een luid 'siiii' en een meer vibrerend 'sisisisi'.)

De werkdag was er weer een om in te lijsten*, maar nu ben ik een beetje op. En ik heb heel erge honger. Die combinatie werkt bij het minste of geringste op mijn huilspieren, vooral als er heel onverwacht mooie muziek klinkt. Wat een watje ben ik toch. ('Tssss' en een meer vibrerend 'tststs'.)

*) Wat te denken van een jonge held die mij haarfijn uitlegt waarom het voor hem zo moeilijk is om zijn evenwicht te houden op een fiets met twee wielen...

woensdag 26 maart

# Na deze actie mag ik zeker niet achter blijven: graag uw aandacht voor het log van aanstormend jong cabaret talent: Menno Nicolai.

En neem om redenen van diverse aard, b.v. omdat Michel erg op mijn zoon lijkt, ook eens een kijkje bij: Michel

en bij Theo

en bij Robert

en bij Vlinderen

Niemand vergeten? Veel plezier met loggen allemaal!

Nu ga ik naar The pianist.

# In de koffiepauze zaten we met zijn allen in de patio en collega E. (de kookjuf) deelde soep uit. Er blijft meestal heel veel over van de gerechten die hij maakt en dat wordt altijd in opperste dankbaarheid door de rest van het team aanvaard. Zelfs vissoep rond koffietijd.

Helemaal gelukkig zakte E. daarna ook in een plastic stoeltje rond de soepterrine, maar veerde gelijk weer op met zijn vinger in de lucht:

"Hoor! De tjiftjaf!"

Wij hoorden tjielp en even later weer tjielp. Ik zei dat wij die dingen 's morgensvroeg altijd klotevogeltjes noemden. Collega E. verzekerde mij dat dit toch echt een tjiftjaf was en wist nog een verhaal over een zeer apart soort mus, jongstleden gesignaleerd in 't Twiske. Ha! Mij vang je niet! Ik wist natuurlijk meteen dat hij de orgas-mus bedoelde, waarop we meteen weer op het gebruikelijke niveau van de meeste pauzeconversaties zaten.

Maar collega E. kan het weten, want hij is gediplomeerd vogelspotter en zou in juli op de grens van Irak en Turkije naar zeer bijzondere exemplaren gaan kijken. Dat zou wel eens een probleem kunnen gaan worden.

Hier staat trouwens dat de tjiftjaf om 'whiet' roept. Luister zelf. Collega E. spreek ik morgen weer.

dinsdag 25 maart

# Simpy Red are in Holland today to record a TV programme called Barende.

Barende?

(RTL4 - 22.30 uur. Ik ben wel benieuwd hoe Mick eruit ziet these days maar J. is nog steeds kwaad dat ze in Sunrise 'I Can't Go For That' van Hall and Oates gepikt/gesampled hebben.)

# Het is feest in het dorp. De verbouwde Dirk van den Broek wordt geopend. Van heinde en ver komen de mensen een kijkje nemen. De slijter deelt champagne uit en in de winkel bieden vriendelijke dames koffie en feestelijke hapjes aan. De mensen kijken hun ogen uit en zoeken zich een weg door de winkel. Ja, het is 'wel even wennen...' (100 x)

Op de parkeerplaats staan de mensen elkaar zoals gewoonlijk naar het leven. Want die is nog steeds te klein voor zoveel volk. En dan worden blije mensen ineens vals. Het is daar heerlijk toeven. De mooiste verwensingen krijg je zomaar gratis naar je hoofd geslingerd. Maar je houdt je in. Niemand hoeft te weten dat je Buffy the Vampireslayer en Karate kid was en tegenwoordig een Ninja. Maar wat zou het heerlijk zijn om om eens even flink huis te houden op die parkeerplaats. Ja, het is feest in het dorp.

maandag 24 maart

Ik voel me niet echt helemaal top. Er maalt een boel door mijn hoofd, maar ik moet niet zoveel denken. Een stukje fietsen* zou beter zijn. Of zo.

Zal ik eens wat zeggen? Een mensch is geen machine. Maar soms wel.

* Update: Ze was er niet. Ook niet toen ik "Julia!" onder haar balkon riep.
Toen heb ik op de terugweg maar een broek met een heel circus langs de zijkanten gekocht: zakken, slierten, ritsen, dingussen... wat een feest.

zondag 23 maart

# Het pontje over het Noordhollands kanaal naar Ilpendam kost 50 eurocent en een paar kilometer verderop mag je voor 27 eurocent met zo'n zelfde pontje nabij Watergang weer naar de overkant.

Daar moet je dan nog een heel groot weidegebeied door met hier en daar paden van heel erg zoab, maar gelukkig zijn er ook bruggetjes met leuningen waar je even over kunt dubbelklappen en naar adem happen, en eindelijk ben je dan weer bij je auto, want het is wel weer even wennen op de skates.

# Mijn Ultravit Multivrouw is op. Er staat nog wel een andere doos in het keukenkastje die er verdomd veel op lijkt. Zal ik het wagen?

# Dit schilderij van Emilio Kruithof is vandaag de kijkersprijs in het programma Kunstblik (Ned. 1 - 18.20 uur).

Il wil dit schilderij heel graag winnen, want het past erg mooi bij een ander schilderij van deze schilder dat reeds boven mijn bank hangt. En ik heb nóg een bank.

De te beantwoorden vraag* is echter heel eenvoudig en ik ben bang dat er te veel mensen gaan meedoen.

*(U weet toch allemaal dat Toulouse-Lautrec aan het SARS-virus is overleden?)

zaterdag 22 maart

# The game is on. Alle mannen zijn naar de play-off's finale ijshockey Boretti Tigers vs MaxTigers. En wat ga ik doen?

Ik hoop vanavond een beetje te kunnen lachen bij Kopspijkers. Dan breng ik razendsnel mijn dochter met de auto naar een feest en hoop op tijd terug te zijn als er helemaal in mijn uppie en bij gebrek aan beter bij Yorin hopelijk lekker gesnotterd kan worden tijdens Autumn in New York.

Die titel herinnert me aan het volgende plaatje:

Ik ben benieuwd of u ziet wat ik zie. De meeste mensen zien het namelijk niet meteen.

# Gisteravond sprak ik mijn buurjongen die nog niet zo lang terug is van een reis door Australië, Indonesië en Nieuw-Zeeland. Hij had alles gedaan wat hij graag had willen doen, was op het nippertje ontsnapt aan de aanslag in Kutah, en had de vrouw van zijn dromen ontmoet waar hij een aantal maanden dag en nacht mee was opgetrokken. Na tien maanden was het geld op en moesten ze naar huis. Hij naar Oostzaan, zij naar Vancouver.

Ik vroeg hem of hij het daar niet erg moeilijk mee had. Hij antwoordde dat het geweldig was geweest, maar dat het leven doorging. Ik kon niet meer doen dan dat beamen.

Mijn buurjongen was een buurman geworden.

vrijdag 21 maart

Het echtpaar op de spinnewielen naast mij, dat samen het partijbureau voor de afdeling Herba Life Halfnederland vormt, was niet blij. 'Ze lagen er uit bij UPC en er was al dagen geen internet en mail. Zelfs de printer deed het niet! Wat moest dat nu met alle bestellingen?'

Het zag er niet best uit voor alle aanhangers en beminde gelovigen. Die gaan kilo's aankomen. (Dacht ik, maar ik zei niks.)
'En het is allemaal de schuld van UPC. Een mens kan niet zonder computer'.

Met mijn blik op oneindig en Boogy Wonderland in mijn oren fietste ik keihard door. Soms staand op de pedalen, de voeten strak ik de toeclips: Boogywonderland! Daar moest ik zijn. En van computers had ik nog nooit gehoord.

Dance!

donderdag 20 maart

Ik zal vertellen van de seukerkeukentjes.

Ik was erg met mijzelve in mijn sas. Op het laatste nippertje had ik een supercreatief idee voor een opdracht voor handenarbeid (een paashaan), alle benodigheden kon ik zonder veel moeite vinden, inclusief een enorme tak van een krulwilg die ik eigenhandig van de resten van een reeds gesnoeide boom had gezaagd in het stukje 'bos' tussen school en sloot. (In dat donkere bos liep ik heel alleen en ik kwam een pikzwarte jongen tegen. Waaah. Ik liep daar te wandelen met een zaag in mijn handen. Dat moet er op zijn minst raar hebben uitgezien. Ik zei tegen hem dat ik niet gevaarlijk was. Hij moest lachen.)

Mijn halfuurtje pauze voor aanvang van die les bracht ik onder genot van een kaasbroodje door op een bankje aan het Zilverschoonplein. Die naam doet meer schoons vermoeden dan er in werkelijkheid te vinden was. Een enorme betonnen verdroogde speelvijver met een fonteingedrocht in het midden domineerde de leegheid. Maar... er was wel een Lekkere-dingen-bakker.

Ik wilde ook graag een paar ons gele paaskippetjes om tijdens het knutselen uit te delen aan de schatjes, maar daar hadden we een probleem: de Zaanse verkoopster kon de naam van het snoepgoed niet vinden in de computer en wist de prijs niet. Tot drie maal toe belde ze een ander filiaal met de vraag: "Wat kosten de seukerkeukentjes?" en uiteindelijk maakte iemand aan de andere kant van de lijn haar opmerkzaam op haar domme uitspraak. Zij verontschuldigde zich tegen mij voor de lange wachttijd en zei dat het natuurlijk fondantkeukentjes waren. Geeft niks eulskeukentje.

woensdag 19 maart

De oorlog houdt net als iedereen ook de leerlingen erg bezig. Ronald had een krantenkop onthouden: Oorlog tegen Irak proeftuin voor nieuwe wapens VS. Hij wilde even bevestigd horen, wat hij dacht dat dat betekende. Hij had het goed begrepen.

De woordenschat en het stemgeluid van François Boulanger, later op de ochtend tijdens een spelletje Lingo met Abdullah (die onze taal nog niet helemaal machtig is), vervulden mij met plaatsvervangende schaamte. Alle clichés waren in het computerspel verwerkt met als topper: en dan gaan we weer van ballenmans als er ballen voor de kaart getrokken mochten worden. Wat moet zo'n jongen nou wel niet denken?

dinsdag 18 maart

# Gaaaaaaaap. Ik ben moe. Best nog veel gedaan vandaag, ondanks een ernstige aanval van pre-voorjaarsmoeheid. Wat jij Erwin?

(Met zeer veel dank aan de grote Nobody , altijd goed voor wat verstrooiing ende vertroosting.)

# Mijn zoon wil zich inschrijven voor Peking Express maar heeft niemand. Iemand?

De Razende Bol