Vandaag


2birds
Ach het is wat...
Actiereactie
Bieslog
BluaP
Charis
Dutch Curry
Dazz
Ecritures
Elrado
Elswhere
Exploring Els
Fusix
Geen held
Inkt
Juul
Kruimelog
Linda's Log
Mariskarade
Merelroze
Mijn kop thee
Misdruk
Much ado...
Naaoomieh
Niemsz
Orfelio
Peentje
Prolific
Puck's Podium
Rolandow
Smoel
Spockspot
Suffie
Tsja
Tussenhaakjes
Uniquehorn
Uren Dagen Nachten
Vandenb
Website4all
Werner
Westlands.org
Yannah
Zijperspace
Zlavanaph



Zondag 31 maart 2002

# De visite is de deur uit. Helemaal volgestopt. Mijn doel is bereikt. Het was heel erg gezellig. De jongens verdelen de enveloppen. Zij zijn ook tevreden.

Ik heb hele mooie bloemen van mijn kleine nichtje gehad. Zij was even buiten aan het spelen. Sorry lieve buren, voor de lege steeltjes in uw tuin.

Ik ben best moe zeg. Even snel opruimen en dan languit Waardenberg en de Jong kijken. Morgen lekker skaten.

# Bianca, Cockie en Plien.



Zaterdag 30 maart 2002



# Wow... ik klikte even rond op Visit Dublin en kijk eens waar we allemaal heen kunnen in de dagen dat wij er zijn...!
Van Morrison op eigen terrein is een must natuurlijk. Iemand nog suggesties voor de andere twee dagen?

May 03-Van Morrison-Olympia Theatre
May 03-Luke Slater-Temple Bar Music Centre.
May 04-P.O.D.-Ambassador Theatre
May 04-White Stripes-Dublin Castle
May 04-Van Morrison-Olympia Theatre
May 04-Bryan G-Temple Bar Music Centre
May 04-Bobby Conn-Whelans
May 05-The Hives and Richie Hawtin-Ambassador
May 05-Muse/The Revs and The Hives-Dublin Castle
May 05-Evan Dando-Olympia Theatre.

# Héb ik een snooze of bén ik een snooze, that's the question (vrij naar het filosofische Heb ik mijn lichaam of ben ik mijn lichaam?).

Ik heb geen wekker gezet, maar word ruim een uur vroeger dan nodig is wakker. Ik dommel lekker verder, maar open systematisch elk kwartier spontaan de ogen om verschrikt op de wekker te kijken.

Vanavond naar "Ngorongoro" van Plien en Bianca. We kregen pas geleden een telefoontje van het theater en bleken daar op een wachtlijst te staan voor op wonderlijke wijze geretourneerde kaartjes. Dat waren we al vergeten, maar willen graag gaan natuurlijk.

Tot die tijd: eerst trainen, veel vergeten boodschappen halen en dan weer nieuwe bedenken en heel lang in de tuin zitten voor een goed gesprek met de goudvis en het pas gekochte viooltje. Over hun seizoensverwachtingen en over de mijne... maar nu moet ik opschieten anders kom ik te laat!

Vrijdag 29 maart 2002

Tada... teruggevonden onder het zeil met de tuinrommel: de lekkerste stoel van het westelijk halfrond. Beetje vies, beetje nat, maar dat komt allemaal goed. En hij kleurt geweldig bij de groene tegels.


Donderdag 28 maart 2002

# Op het strand werden opnamen gemaakt voor de leader van de programmaserie "Surinamers zijn beter dan..." (half april bij de NPS). De twee presentatrices moesten langs de vloedlijn naar elkaar toe lopen, elkaar innig omhelzen en daarna stevig gearmd verder gaan. Dat deden ze goed.

Buiten beeld had een jongen een grote kuil gegraven en hij was met het zweet op zijn voorhoofd bezig met de tweede. Dat was nodig voor de eindscene. " Alleen zeggen de presentatrices dan dat ze die kuil zelf gegraven hebben..."

Ik wilde best een leuke foto van hem maken om dat misverstand voorgoed uit de wereld te helpen (bijschrift: wie een kuil graaft voor een ander mag er ook best even zelf invallen, ik had het scenario helemaal in mijn hoofd) maar helaas, het rode lichtje op het cameraatje bleef hardnekkig knipperen: mijn flashkaartje zat nog thuis in de cardreader. Oeps.

# Omdat het zulk mooi weer is, ga ik naar het strand. Dit weekend zal het daar wel verschrikkelijk druk worden, dus beter nu te gaan. Bovendien vieren eerste paasdag twee zonen hun verjaardag, dus daar blijf je voor thuis natuurlijk. Ik ga voor de zekerheid heel veel gebak bestellen in de hoop dat er heel veel overblijft.

Graag uw aandacht voor Koekie, oftewel Kruimelog. Ik heb wel wat met koekies. Bovendien staat mijn logje daar in een soort Rad van Fortuin. Ik zou zeggen, waag eens een gokje en misschien zie ik u dan weer terug hier (Op Goed Geluuuuuuk!).

Woensdag 27 maart 2002

# Ik ga snuffelen in de kunstkelder en kijken of dit doosje nog te koop is:

# Ja jottum da's leuk
  Suffie's grote Haiku strijd
  allemaal meedoen

# Aan de makers van Peijnenburg's Parel Kandij Koek:

Ik weet dat ontbijtkoek een laxerende werking heeft, maar na twee plakken van uw product krijgt een mens midden in de nacht plotseling ook enorme sprintkwaliteiten.
Mag het misschien wat minder?

(En ja, ik kan natuurlijk ook gewoon één dun plakje nemen 's avonds i.p.v. twee bijna vierkante hompen voorzien van een dikke laag boter...)

Of zou je van een halve zak paaseitjes met advocaatvulling (die niet eens lekker waren) ook zo'n verschrikkelijke kramp kunnen krijgen?

Ik heb mijn lesje geleerd: Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Vandaag maar eens rustig beginnen met twee beschuitjes en twee koppen thee.

# Gister in Nova zag ik de uitreiking van de nominaties voor de Libris Literatuur Prijs 2002. De enveloppe werd thuisbezorgd, de schrijvers deden zelf de deur open en keken vervolgens recht in de camera.

De prijs voor het meest charmant in ontvangst nemen van die nominatie, (die voor mijn gevoel ook direct recht geeft op het winnen van de prijs zelf) gaat naar Geertrui Daem (met "Koud"). Wat een leuk mens zeg.

Dinsdag 26 maart 2002

Schoolonderzoek Economie, niet zo goed voorbereid.

Bij thuiskomst stel ik de standaardvraag ("Ging het?") en neem al genoegen met het standaardantwoord: "Kweet niet".
Er komt dit keer alleen nog wat achteraan, heel verwonderd en zonder kapsones, gewoon lief eigenlijk.

Ik schrijf altijd alles op wat ik denk, en meestal denk ik wel goed.

En dan, nog steeds verwonderd...

Hij (leraar) zegt altijd dat het briljant is...

[red: Dit heeft hij duidelijk niet van mij hoor. Maar ik ga wel weer fluitend verder met waar ik mee bezig was, beetje logjes lezen, koffie, beetje mailen, beetje erg veel was opvouwen, lekker muziekje erbij, best fijn zo.]

Maandag 25 maart 2002

# Zucht. Ik heb het boekenweekgeschenk "De IJsdragers" in één adem uit. Bedankt Anna Enquist.

# De vraag hoe het beestje naar de hoofdstad is gekomen, is voor mij makkelijk te beantwoorden. De keren dat mijn moeder met lege kooi over straat liep, "Rikkie, Rikkie" roepend en hoopvol omhoog turend, zijn talrijk. Ook Rikkie die op mijn pen kwam zitten terwijl ik huiswerk maakte verkoos op een gegeven moment de vrijheid.

Ja wij waren een beetje makkelijk met los rondvliegende parkieten (allen Rikkie hetend) en open ramen. Te goed van vertrouwen ook. 'Ach nee hoor, dat doet-ie niet, deze niet." Maar ze zetten mooi allemaal koers richting Vondelpark. Een gouden tijd voor hippe vogels.

Zondag 24 maart 2002

Ik kreeg ontbijt op bed van Geert

"Digitaal Tafeltjedekje:

Een wekelijkse poŽziemail met daarin:
De Verste Kroket,
De Vraag van de Week,
Het Citaat van de Week,
en De Uitsmijter van de Week."

Maar ik snap de uitsmijter van de week niet:
"Een ooievaar is reiger dan een lepelaar."

?

Zaterdag 23 maart 2002

Een auto is emotie. Daar waren de twee heren het over eens.

Terwijl ik boodschappen deed, waste een van de twee ons karretje bij de autowasserette en kwam al snel in gesprek met een zeer enthousiaste voorbijganger. Er was sprake van diep wederzijds respect. Ze begrepen elkaar volkomen. Vrienden voor het leven. En er was geen speld tussen te krijgen. Toen de boodschappen in de auto stonden heb ik mezelf op een verdwaalde pallet met het gezicht richting zon gezet. Maar het duurde en duurde, er werd breed gelachen en op schouders geslagen.

Op mijn pallet in de zon straalde ik ongeduld uit, maakte kapbewegingen en probeerde een zojuist gekocht smeltend pak spinazie na te doen. Vergeefs. Overmand door emotie ben ik toen maar alvast in het voertuig gaan zitten en heb broemgeluiden gemaakt. Dat hielp. Maar pas na flink accelereren.

Vrijdag 22 maart 2002

# De humor legt gewoon voor het oprapen...

- Echtvriend bij het ontwaken, behoorlijk serieus: "Heb jij nog een piep in je oren...?"

- Bejaarde moedertje: "Weet je wat het is als je oud wordt: je gezicht gaat zakken! Kijk maar."
Ze wijst een moedervlek aan, iets boven haar lip.
"Die zat vroeger naast mijn neus."

- Zoon: Druk bezig met het printen en met uiterste precisie verzendklaar maken van een scriptie die per post naar de professor moet. Alles is gelukt. Tevreden legt hij de envelop achter zich op de grond.
"Wat denk je? Rij ik er met mijn bureaustoel dwars overheen!"

En de dag is nog niet voorbij.

# Pas aan tafel horen we van de verontwaardigde directeur dat iemand aan de andere kant van de telefoon tijdens een zakelijk telefoongesprek in ons kantoor aan huis zich bezorgd afvroeg 'of er iets gebeurde' ... hij hoorde de mega-vloek van zoon die een verdieping lager over zijn enveloppe reed.
"Nou dan zeg je toch gewoon dat je collega over 'delicate information' heenwalste..."

Donderdag 21 maart 2002

# Youp van het Hek tennist ook. In het aprilnummer van Tennis (met Anna Kournikova op de cover en een poster... hee van Anna Kournikova in het midden) zegt hij: "Mijn service is zo'n nichtenduw". Ik wil best mixen met Youp. Lijkt me lachen.

# Wat betreft die dotters: te vroeg gejuichd.

# Ik denk dat het vandaag gaat gebeuren. Ik hou ze in de gaten.



# Vanavond gaan we naar het Jimi Hendrix Music Event. Niet iets wat mijn gevoelige oren zelf uit zouden kiezen, maar je moet wat over hebben voor je oude rocker. "Wang Dang Doodle, all night long" maar ik hoop stiekem op erg veel ballads in het programma.

Terwijl ik de beschrijving van de artiesten lees, krijg ik er best zin in eigenlijk. Sentiment, wat zeg ik pure melancholie bij oude bekende namen. Ik had natuurlijk wel een poster van Hendrix hangen en ik schreeuwde hartverscheurend mee met Janis.

Ik ben benieuwd. De Ier Aimon kan bij voorbaar niet stuk natuurlijk, want hij "is born in the same maternity hospital as Bono."

Prettig bijverschijnsel: morgen mag iedereen alles tegen me roepen wat hij of zij ooit al eens had willen zeggen, want ik hoor het toch niet. Aardige dingen dus graag vandaag nog melden.

Woensdag 20 maart 2002

# De paarse bril die ik mee had 'op zicht' is terug maar de rechtmatige opticien met een 'ik kijk nog even verder'.

Zaken die mij opvielen:

Bij Etos verkoopt men diadeems met hazenoren. Ik vind het een goed plan dat iedereen met het oog op de paas een diadeem met hazenoren gaat opzetten. Lijkt me een waardevol gebruik en begin van een eeuwenoude traditie. Maar... die oren zijn wit met groen aan de binnenkant. Tsk. Dan loop je toch voor gek? Iemand wel eens een haas gezien met groene oren? Nou dan.

Voorts viel mij op dat de 'suits' zich rond lunchtijd verdringen voor het broodjesloket van de Hema, terwijl ik bij het loket van V&D (broodje kruidenkaas met bieslook) de enige was. Ik snap dat niet. De broodjes bij V&D zijn veel lekkerder. Wat bezielt de 'suit' van tegenwoordig?

# Sportiviteit zit in de genen.

Op deze vroege ochtend hoor ik uit een slaapkamer werkelijk zeer enthousiast en uit de grond van een zaalvoetballend hart dat op internet de uitslagen bekijkt: YES!!! YES!!!
Ik ben erg nieuwsgierig naar de bron van de vreugde en permitteer me de deur van de slaapkamer te openen:

Tis er?

Alweer helemaal tot zichzelf, gortdroog en met een ondertoon die uitdrukt dat ik de waarde van zijn woorden direct moet begrijpen:

Onberekenbaar heeft verloren.

Ik weet genoeg.

Dinsdag 19 maart 2002

# Van de baan geramd (God straft onmiddellijk). Ze waren veel te goed. 'Maar het was leuk om mee te doen en het was maar een spelletje'.

# De wedstrijdleiding belde. De tegenstander heeft zich teruggetrokken vanwege een blessure. Ow wat erg... (God bestaat!) Vanavond dus direct door naar de volgende ronde.

# De plastic tuinstoeltjes waar onze tassen opstonden vlogen over het veld. 'Sport is an Art' and 'We just did it' maar gisteravond laat halverwege een tennispartij in steeds heviger storm en regen hebben we de tegenstander (die niet wilde stoppen terwijl iedereen al in de kantine zat) een hand gegeven en hartelijk gefeliciteerd met de overwinning...

We hadden ons al met het verlies verzoend, geen hard feelings...

("Eigenwijze #%1&*&^!%$#!!&!!,
we hadden ze moeten #$%&*^%$#%@#!!!,
stelletje klere^&%$#@!#$!!%^&*")

maar de toernooileiding vond eigenlijk ook dat we vanavond de partij af mogen maken. Woosh!

# That's Entertainment!

Maandag 18 maart 2002

# Morgen zouden mijn dochter en ik een daggie naar Artis gaan want we hebben nog een paar vrijkaarten liggen. Na een zeer kort overleg hebben we net besloten dat dat echt zielig voor die beesten is met dit rotweer.

Iets in de redenering klopt niet, en Artis is altijd zielig, maar we gaan dus een andere keer.

# Zo dat was even lachen. We waren bij het reisbureau van Dirk van den Broek om een paar dagen Rome te boeken. De dame die ons hielp dacht daar anders over en had daar helemaal geen zin in. Alles was haar teveel. Zelfs een reisgids uit de kast trekken was moeilijk, moeilijk, moeilijk... na vijf minuten 'alles moeilijk' heb ik gevraagd of ze wel zin had om ons een reis te verkopen en heb (jawel... uniek in de geschiedenis) op hoge poten het pand verlaten met de woorden: "Ik ben weg hier". Mijn reisgenoot die het iets langer uithield, ving nog op van haar collega dat onze adviseuse inderdaad erg in de fout gegaan was. Tja... moeilijk hoor.

Wij naar de reisbalie van de Rabobank. Zelfde vraag gesteld "Drie nachten Rome s.v.p." en prima geholpen. De directeur kwam ons zelfs een hand geven: "Het maakt niet uit waar jullie naar toe gaan, als het maar ver en duur is..." Dat is tenminste een goed voorbeeld van eerlijk met je klanten omgaan.

Mijn geliefde reisgenoot merkte tijdens het uitzoeken van een hotelletje nog op, dat Hotel Trevi hoogstwaarschijnlijk vernoemd was naar de Trevifonteinen die volgens de beschrijving op loopafstand lagen... Dat bedoel ik nou, met zo'n man wil je toch wel de hele wereld rond?

# Ik heb me ingeschreven voor het Spring Out toernooi. Ik hoopte om te beginnen op een partijtje tennis op een zonnige zondag, geen duisternis, geen regen, geen wind. Maar niks van dat al: vanavond om 21.45 uur mogen mijn maatje Ellis en ik opdraven. Die partijen lopen altijd verschrikkelijk uit, dus als we mazzel hebben slaan we rond middernacht onze eerste bal (ace!).

Op National Geographic komt vanavond om 21.00 uur de documentaire over het Afghaanse meisje met de groene ogen, waar ik het een paar dagen geleden over had. Kijken dus (op video voor mij).

Mijn zoon brengt vandaag een bezoek aan Uniquehorn. Ze denkt dat hij haar levensverhaal wil horen, maar eigenlijk doet hij een onderzoek naar tatoeages... En ik heb gevraagd of hij wil zwaaien naar de cam, maar dat wil hij niet. Moeduuuuurrrrrrrrrrrrrr!!! Grrrr...

cockie.org


cockie@cockie.org
inhoud