Vandaag

2birds
Aan Z
Ach het is wat...
Actiereactie
Bieslog
BluaP
Charis
Clockwise
Dazzonline
Dutch Curry
Ecritures
Elrado
Elswhere
Exploring Els
Fusix
Geen held
Inkt
Juul
Kruimelog
Lars
Linda's Log
Mariskarade
Merelroze
Mijn kop thee
Misdruk
Much ado...
Mvrgr.nl
Naaoomieh
Niemsz
Prolific
Puck
Racey
Rolandow
Spockspot
Suffie
Tonie's kladblok
Tussenhaakjes
Uniquehorn
Uren Dagen Nachten
Vandenb
Website4all
Werner
Westlands.org
Yannah
Zijperspace




dinsdag 18 juni 2002

# Kijkje in de reddingsboot.

Ik kan bij alle noodzakelijke materialen wel een gerichte actie bedenken, maar het gaat mis na dollen bij triangel en worpzak...

Even serieus: Leve De Castricumse Reddingsbrigade.

# (Hee psst, Stanley heeft ook foto's, maar nog geen pas geloof ik...)

# Intussen gaat the heat on, it gaet on, dus hou ik me vandaag bezig met het nathouden van het gras. Het gras is drie dagen geleden in rollen door mij aangeleverd, (een wonder van de natuur trouwens, gras in rollen) en met uiterste precisie gelegd door J. Vanaf nu neem ik het weer over en ga de hele dag zes vierkante meter gras sproeien tot het een keer gaat onweren.

Dan ga ik op pad voor een motormaaier.

maandag 17 juni 2002

# Prachtige tropische avond aan het strand (onder het genot van Amstelbright , erg lekker!)



# Het leven staat nog steeds een beetje in het teken van de meeting:

Fraai fotoverslag bij Los Camarados.

Voor GJ een dikke zoen met terugwerkende kracht voor mijn vermelding in dat verslag als houdster van hele mooie digitale camera (zie ook alle foto's nr. 23).

Het journaalfilmpje van Olaf Bloemberg is te downloaden op Open log of direct hier
(maar van Punkey nog steeds geen teken van leven).

Verder kan ik melden dat ik niet hoef te trainen, omdat het te warm is...
en dat ik twee sollicitaties heb lopen...
en van één daarvan (met zeer moeilijk lerende kinderen) hoop ik nou eens dat het wat wordt.

Als referentie heb ik een aantal zeer moeilijk lerende loggers opgegeven waar ik een aardig contact mee heb, dus dat moet toch een keer gaan lukken?

zondag 16 juni 2002

# Hier had volgens mijn berekeningen De Zaanse Cultuurmarkt moeten zijn.



'Niet teveel' en veel troep. En we zijn bij nader inzien onderweg maar tien aanplakbiljetten met '23 juni Cultuurmarkt' gepasseerd.

Ik denk dat het vandaag niet meer echt goed komt.

# Weer terug. Weggeslagen in tennistoernooi, in de regen, eerste keer als 'echtpaar', shhh niet meer over hebben. Nu een tijdje logjes zitten lezen. Erg leuke 'meetingverslagen' allemaal. Ik weet inene zelf niet zo goed meer hoe ik het vond. Het wordt me even teveel en ik ben moe. Maar ik was er! En nu ga ik naar de cultuurmarkt. In Zaandam. Pfff... niet teveel graag.

# Gegroet anonieme buspassagier die hoogstwaarschijnlijk onderstaande sticker (voorzien van mijn URL) op zijn achterwerk heeft zitten. Het was de bedoeling dat hij op mijn rugzakje bleef plakken.

Later meer over de meeting (nu erge haast). Ik heb een paar mensen gezien die ik erg graag wilde zien in ieder geval. Maar ook veel niet. En voor zover ik het kan overzien is de schade op de foto's die overal opduiken erg beperkt, maar het blijft spannend.

Foto's:

Elwin
Openhaard open foto
Carin
Kika
en we kunnen straks film kijken bij Punkey.

Vandaag: zaterdag 15 juni 2002

Dit gaat 'm worden :



Opstaan in de tram is oké, maar mij met 'u' aanspreken kan uitlopen op een klein handgemeen of een mep met mijn taschje.

vrijdag 14 juni 2002

# YEAHHHH!!!!! Twee zoons zelden zo enthousiast gezien de laatste tijd... Korea scoort op geweldige wijze, Portugal staat met negen man en nog twintig minuten te gaan. Dat winnen ze vet!!! Als ik beneden kom zie ik nog net een Koreaanse speler buigingen maken naar het uitzinnige publiek.

# De parkiet van mijn moeder zat in extase naar de vogeltjeswals te luisteren. Echt waar. Dat lijkt heel grappig maar is eigenlijk heel zielig. Dat beest is overal te vinden waar zijn reflectie weerkaatst wordt (parkietmirrorproject) want dan denkt hij dat hij niet alleen is (en in dit geval dat hij lekker samen de vogeltjeswals staat te swingen).



De aanleunwonigen zijn berekend op twee personen, maar er wonen erg weinig echtparen zag ik op de naambordjes. Wel heel veel mevrouwen. Met zielige parkieten.

# RR gaat zondag op vakantie en neemt mee... tandenborstel, zonnebrand, UML, Soap, XML, MySQL en PHP boeken en een hoop kladpapier opdat alles weer 100 % gaat functioneren. Is dat niet geweldig? Prettige vakantie!

donderdag 13 juni 2002

Racey schrijft nu ook soap:

Cockie vertelt dat ze te voet naar Korea wil gaan. Gaby407 komt niet meer bij.

Ik ben alvast de taal aan het leren:
("Learn Korean in 5 Minutes", via mijn neef, bedankt weer hoor neef)

- That's not right............................................Sum Ting Wong
- Our meeting is scheduled for next week............Wai Yu Kum Nao
- Staying out of sight........................................Lei Ying Lo
- Great............................................................Fa Kin Su Pah

En meer van dat soort ongein.

Maar: tok king bout mie ting:

Mariska en ik hebben besloten zaterdag naar de meeting te gaan en vormen samen de afvaardiging van Noordhollandse Loggende Plattelandsvrouwen. Wij worden begeleid door J. (an) die ons (provinciaaltjes) door de Poel des Verderfs zal loodsen. Fa Kin Su Pah!

woensdag 12 juni 2002

# Voor wie ook alles al eens gehad heeft: lease eens een autoburger (bij AH uiteraard)



Bereiding: 5 minuten ritsen aan elke kant.

# Het is uit het leven gegrepen...

J. kwam een ver familielid tegen en informeerde hoe het met hem ging. De man wilde aangeven dat het de ene keer wat beter ging dan de andere en gebruikte hiervoor onbewust de originele term:

Ach, iedereen heeft zijn ups en dates.

# De klotevogeltjes en ik zijn niet geheel toevallig samen zo rond een uur of half vijf klaarwakker. Ik besluit de video te gaan bekijken die vannacht de herhaling van het programma opnam waar ik zondag over schreef. Vrije Geluiden! Best toepasselijk nu...

Ik ben benieuwd. Een kennis had al verteld dat we vaak in beeld waren, vooral aan het eind.... (voelt u hem aankomen?)

Ik zie mezelf in perfecte lotuszit wat in mijn rugzakje rommelen na afloop van het optreden van de Vietnamese gitarist. Dat is een karakteristieke houding van me (rommelen in mijn rugzakje). Maar precies vóór de apotheose gaan de beelden van het Amsterdamse Stringtrio bijna naadloos over in een fijne horrorfilm (ooit opgenomen door een van mijn fijne horrorkinderen).

Gelukkig heb ik de Moldy Peaches nog. Dub dudduh duh duh de duh de de duhduh.. (uit: Anyone else but you, één keer horen is genoeg).

Nu kan ik natuurlijk niet meer in slaap komen. Klotevogeltjes zingen ook gewoon als het regent. Zucht. Kreun.

dinsdag 11 juni 2002

In het oeroude gedeelte van Artis liepen twee stokoude wolven hun vertrouwde rondjes in hun nóg oudere kooi. Een jongetje dat op de schouders van zijn vader naar hen keek, vond ze kennelijk ook erg zielig.
"Hebben zij ook een moeder?", vroeg hij hoopvol aan de man onder hem.

Ze waren er wel: de pasgeborenen met trotse ouders. Altijd leuk. Juffrouw Ooievaar stond parmantig in het midden van een groot nest waarin twee witgrijze hoopjes lagen te maffen. Ooievaars die babies zelf houden... het moet niet gekker worden. Knappe vader die dat kan uitleggen aan zijn zoontje.

Ook lief: (niet spugen Chico!) baby lama met zijn mama:

maandag 10 juni 2002

Onze bestemming was eigenlijk Artis, maar bij Studio Plantage zagen we reportagewagens van het NOB staan. Over enkele minuten zou een live-uitzending van 'Vrije Geluiden' beginnen. We dachten niet lang na. Toen de presentator de kijkers welkom heette zaten we precies op tijd in een hoekje van de zaal. Er werd flink uitgepakt, want het was de laatste aflevering van dit seizoen. In één woord geweldig.

Het programma bevatte diverse, prachtige muziek en aan het eind speelden ongeveer tien verschillende en heel uiteenlopende groepen samen bij wijze van grote feestelijke finale: alle muzikale gasten, steeldrums, een scratcher, Denise Yannah (?), Afrikaanse trommelaars, een drumband en een fanfarecorps en nog veel meer. Daar tussendoor: VPRO medewerkers in polonaise, dus dat zegt eigenlijk wel genoeg...

Tot mijn grote vreugde heb ik kennis mogen maken met de uitgedoste mensen en de vrolijke muziek van de Moldy Peaches. "De Moldy Peaches komen uit New York en brachten rond het vallen van de Twin Towers hun eerste plaatje uit. Zeer ontwapenend, vol kleine folk-achtige liedjes, maar wel gebracht met een ontzettende punk attitude. Eerlijkheid en spontaniteit staan centraal in hun muziek."

'Starreporter' moest en zou na afloop natuurlijk op de foto met zangeres en heldin Kimya Dawson (met nog wat Moldende Peaches op de achtergrond). Met dank aan echtlief!



Vanavond zijn de Moldy Peaches nog te zien in Paradiso en dat belooft hilarisch te worden volgens de beschrijving ...

Dinsdagnacht 11 juni 00:50 uur (herhaling Vrije Geluiden)

zondag 9 juni 2002

# Er schiet me zo inene een zelfbedachte spreuk voor de signature van mijn geweldige nieuwe stoere webmail te binnen zeg:

~ Geluk zit in een klein hoekje ~

Is het wat?

Shit zeg, was ik weer te voorbarig... Google laat weten dat ik minder origineel ben dan ik dacht. Nou ja, voorlopig laat ik de handtekening staan hoor. Maar die van Loesje is natuurlijk ook goed:

~ Als een ongeluk in een klein hoekje zit, zit het geluk dan in de rest? ~

# We keken naar een schilderij van Wolkers uit zijn laatste en abstracte periode. Dat gedeelte van de mooie overzichtstentoonstelling in het Cobramuseum deed mij een klein beetje denken aan een expositie van modern behang. Veel zorgvuldig en ritmisch aangebrachte stipjes en streepjes. Niet onaangenaam om naar te kijken, heel veel werk om te maken, maar verder deed het me niks.

Dat laatste zei ik hardop en een oudere dame die al een tijdje doodstil naar dit schilderij zat te kijken, raadde me aan het werk eens door mijn oogharen te bekijken. "Dan ziet u het schilderij achter het schilderij."

Ik deed het en zag eigenlijk niets meer. Ik bedoel: ik zag helemaal niets. Door je oogharen kijken is heel moeilijk. Maar die dame kon het, want zij zag primitieve grotschilderingen. Volgende keer zou ze haar schetsboek meenemen om vast te leggen wat ze tussen de oogharen waarnam. Geweldig toch?! Zo'n spelletje 'ik zie ik zie wat jij niet ziet en de kleur is...'

Ik had mijn cameraatje mee en deed één oog dicht...

zaterdag 8 juni 2002

Voor Ton in Zijperspace (i.v.m. zijn Uitdaging tot 't schrijven van grootse geschriften)

Al ben je klein,
je kunt iets zijn,
je hebt iets weg te geven,
een lach, een knik, een lieve blik,
doen veel in heel je leven.

Dit is het eerste dat me te binnen schoot, maar ik denk nog verder. Dit thema is me op het lijf geschreven! Als kind al!

Ook uit het poëziealbum:

Kleine heldendaden, liefdedaden,
Woorden teer en zacht,
Hebben vaak in het kleinste huis,
't Grootst geluk gebracht.

ter herinnering aan Zuster Agnita.

(Daaronder heel veel hoofdletters, ik denk van haar meisjesnaam of haar officiële kloosternaam, geen idee eigenlijk. Ik ben even aan het nadenken wie zuster Agnita ook alweer was, er zat één verschrikkelijk kreng tussen, maar volgens mij was deze wel lief. Dat moet toch wel als je zulke versjes schrijft? Of niet? Dat plaatje dat ze erbij heeft geplakt vond ik niks aan. Dat weet ik nog goed. Ik wou glitterplaatjes.)

Update: Foutje. Sorry Sis. In mijn album staat liefdedaden... hoe kom ik nou bij heldendaden? Interessant. Misschien verschaft de inzending van Racey wat duidelijkheid in deze...

vrijdag 7 juni 2002

# Sta ik tot mijn enkels in het zand wildenthousiast gele steentjes af te borstelen,
aarde, gras en pissebedden vliegen in het rond,
zegt-ie fijntjes dat ik de koppen niet moet vergeten...

Tuurlijk niet schat en whap!
Een flinke haal met de borstel over zijn eigen kale koppie.
Don't mess around with me honey!

# We zijn het er over eens: Ad is geweldig en Astrid is ook best goed op de achtergrond :-)

Straks ga ik naar mijn oude moedertje. Ik ben blij dat ik haar nog heb en dat zij niet kan en wil internetten. Dan liever de lucht in!

donderdag 6 juni 2002

# Vanavond ga ik luisteren naar Astrid Young (de zus van Neil ja) en Ad Vanderveen in de grote zaal van De Kade.

Vanmiddag zong Astrid een aantal nummers, bijna alleen voor mij, in een kleine winkel voor gitaren.



# Mijn zoon vraagt of ik hem wil overhoren. Dat verzoek krijg ik niet zo vaak en ik pak het met beide handen aan. Ik krijg een woordenlijst in mijn handen gedrukt en begin. Ik zeg het Nederlandse woord en hoop op de juiste Duitse vertaling. Fout. Het is de bedoeling dat ik de Duitse woorden zeg. Jippie!!! Nou wordt het pas leuk.

Ik gooi mijn hele ziel en zaligheid in de juiste uitspraak en trek alle laadjes open. Vroeger op school heeft de lerares Duits me wel eens verweten, dat ik alles wel goed uitsprak, maar 'op z'n Nederlands'. Dat zal me geen tweede keer gebeuren.

Ik declameer: süchtig en wacht vergeefs op de vertaling. Ik maak prik- en snuifgebaren, maar zoon weet het nog steeds niet. Ik mag het voorzeggen: verslaafd. "O ja, dat wist ik wel."
Volgende woord: Der Spitzel.... niks, en hij had echt goed geleerd.
Mijn hoogtepunt: Der Streifen en ik maak klakkende bewegingen met mijn hakken. Betekent gewoon streep of strook, maar mijn zoon geeft het op. Hij doet het wel alleen.

"Ik kan het niet als ik de woorden hoor, alleen als ik ze zie..."
Ja wat wil je ook met zo'n fabelhafte uitspraak.

# Wat dragen we deze zomer? Voorproefje.

woensdag 5 juni 2002

Gister was ik de hele dag foetsie. Ik heb man en kinderen verzocht of zij misschien op wilden treden als gastlogger. Man haakte al snel af, maar kinderen vroegen waar ze dan over moesten schrijven. Ik vertelde dat al-les mocht en dat er zelfs loggers zijn die het leuk vinden elkaar af te zeiken en gore liedjes over elkaar te maken.
"Alleen met tekst?"
"Nee, zelfs inclusief mp3-tje."
"Maar hoe oud zijn die mensen dan?"
"Nou die hebben de grens naar volwassenheid officieel al lang geleden overschreden."

Zij konden het niet geloven. "Echt waar?"
Ja, het is te dom voor woorden, maar het is echt waar. Kinderen.
Ik moest snel wat bedenken om hun ontgoocheling te verzachten.
"Er zitten ook heel lieve loggers tussen hoor..."
maar dat wisten ze al.

Een bonte verzameling openhartige zielen. Een raar zootje ongeregeld, maar wél interessant. Zo zag ik dat er 15 juni zelfs een team van Zembla Documentairemakers naar de meeting in het Vondelpark komt. Als het tenminste echt waar is...
Dat wordt flink mediatrainen voor een enkeling. Maak er wat moois van jongens en meisjes. Ik wil graag een ijzersterk collectief zien in dat park. Jullie kunnen het.

'Familiegastloggen' zou gister wel een beetje lastig geweest zijn, want Internet was ook foetsie. De server had een stroomonderbreking, veroorzaakt door een heel hard klussende hus, niet overleefd. Telefonisch instralen door een vertrouwenspersoon met mijzelf als medium had geen enkel effect. Een persoonlijk consult was noodzakelijk.

Zo gebeurde het dat Niels rond middernacht eigenhandig de server weer tot leven bracht. Hij is behept met deze sciencefiction-achtige gave. Shhh. Bijna niemand weet dat. Alvorens hij en lieftallige assistente weer in de duistere nacht verdwenen, kreeg ik nog wat vage folders in mijn handen gedrukt. Een kopietje van Chapter 17 uit het FreeBSD Handbook: Advanced Networking. Nogmaals heel erg bedankt! :-)

maandag 3 juni 2002

Ik heb helaas niet gedroomd van romantische ridders en driehoeksverhoudingen, maar van een bezoek aan een sportschool. Het gebouwtje dat ik gewoonlijk bezoek wordt gedurende drie maanden verbouwd en ik vind dat ik een ander adresje moet vinden om die tijd te overbruggen en niet helemaal uit vorm te raken. Vanmiddag ga ik naar een dorp hier vlakbij en ik hoop dat het er anders aan toe gaat dan in die droom. Het wordt vast leuk... zucht.

En vanavond de ogen open zien te houden bij The man who wasn't there in een ongetwijfeld benauwd filmhuis, anders zie ik hem wéér niet... :-)

zondag 2 juni 2002

Na een mooie dag vol zon ben ik in slaap gevallen tijdens de First Knight. Ik heb mogen aanschouwen hoe Guinevere bij Lancelot op het paard zat, maar toen ging het scherm op zwart. Gelukkig heb ik die film al twee keer gezien. De manier waarop zij de naam Lancelot uitspreekt... ik had het graag nog een keer willen horen. Die dunne l-letjes, die doen het hem.

zaterdag 1 juni 2002

Volgens mijn luid gsm-ende buurvrouw die uitlegt waar zij zich bevindt, leg ik nu in een legstoel van de Beachclub.

Het is wisselvallig weer: wanneer er een dikke wolk verschijnt pak ik mijn "Opzij" en als de zon vol doorkomt sluit ik de ogen.

Ik lees een column waarvan ik wenste dat ik hem zelf geschreven had. Lenette van Dongen: Besef! Over genieten en genant gelukkige dagen.

Als ik even de ogen moet sluiten vanwege fel zonlicht is het moeilijk niet aan hem te denken: camking! Welk een expressie spreidt deze man tentoon voor zijn cam...! Daar is weinig verbeeldingskracht meer voor nodig. Ik krijg slaap! Maar eerst wegdromen... boodschappen doen en fonduen met camking.

Het geruisloze gezinnetje in de stoelen voor mij maakt absoluut geen overbodig geluid. Mama voert Ot en Sien een chipje, laat ze een slokje water drinken uit het flesje dat zij hen voorhoudt en samen gaan de kindertjes weer lief verder met het graven van de kuil. Een mens zou haast verlangen naar een lekker uitgesmeerd ijsje over die smetteloze toetjes.



Mijn overpeinzing wordt afgestraft met een venijnig prikje in mijn hand door een bronsbruin Castricums zeereetkevertje. Voor ik hem een mep richting blauwe wolkenlucht geef, vereeuwig ik het prachtige diertje in een fraaie sfeervolle compositie tesamen met legstoelen en jawel (als geroepen): Ot en Sien op de achtergrond. .

cockie@cockie.org
inhoud



"My painting is visible images which conceal nothing; they evoke mystery and, indeed, when one sees one of my pictures, one asks oneself this simple question 'What does that mean'? It does not mean anything, because mystery means nothing either, it is unknowable."

~ René Magritte
(La Grande Famille)