21juni


Albert
Albert-Jan
Annemieke
Bert
Daniëlle
Els
Erica
Emile
Fenny
Gerda
Irene
Jan
Jesper
Joop
Josee
J.
Karin
Lida
Margreet
Marion
Maxime
Misdruk
Moe
Monica
Niels
Pepita
Renee
Rosanne
Trude
Willem

Maandag 25 juni 2001

Tijdens het stofzuigen in een onverwachte hoek (he, een hoek!) vond ik op die plek achter de zolderdeur: "Het Almerespel. Business game, een spannend strategisch spel voor 2 - 4 spelers vanaf 8 jaar. Wie wordt de beste ondernemer van de stad?" Dit spel stond daar al een tijdje, want het was er behoorlijk stoffig. Ik heb het een paar maanden geleden aangeschaft op de rommelmarkt van het bejaardenhuis. Helemaal op nieuw, nog in het cellofaan, niks mis mee en maar f 4,50. Ik heb het gekocht voor mijn neef die met zijn jonge gezin de grote stap heeft gewaagd door uit de Amsterdamse binnenstad naar Almere te verhuizen. Een prachtig huis. Zegt men. Want hij heeft al drie keer gemaild dat hij de volgende mail een afspraak zou maken dat wij een keer langs mochten komen. Hij is nu al de beste politicus van de stad ;-)

Zondag 24 juni 2001

Dag met een gouden randje. We hebben lekker gefietst door Waterland en plaatsjes als Ransdorp, Holysloot en Durgerdam. Ik heb genoten. Veel vogels gezien: lepelaar, kievit, zwaan met jonkies, aalscholver en niet te vergeten de mus die na het broodje paling als dessert op mijn bord kwam zitten. Hij was heerlijk :-)

Ik had mijn boek van Nicci French (Het Veilige Huis) mee en dan is het een *goed* boek hoor, als het mee mag in mijn tas... Ik denk nog steeds dat ik al weet, wie de brute moord gepleegd heeft! JG las "Phil Lynott - The Rocker" (Phil is ook dood, zelf gedaan, teveel drugs). We reden langs een prachtige ouderwetse villa en in de tuin gaf de fanfare van Zuiderwoude een concert, dat vrij toegankelijk was en ook nog met gratis koffie. Ik heb even zitten luisteren en deze golden girl was ontroerd. Dat heb ik altijd bij fanfares. Vooral in de openlucht.

Genoeg gesnifd. Op verzoek ga ik noemen: 's werelds beste actiefotograaf van stilstaande huizen: Dennis Groen... zo goed, Dennis? En he-le-maal voor niks ook nog!!! :-)

Zaterdag 23 juni 2001

Roken is volgens de krant de grootste oorzaak van blaaskanker. Dat is gebleken uit grootscheeps onderzoek. Het verband met longkanker en roken over de longen had ik zelf ook wel kunnen bedenken, maar hier zou ik niet opgekomen zijn. Gelukkig rook ik niet en nergens over.

Ik kreeg aerobicles van een invaljuf. Zij had niet veel vertrouwen in onze vaardigheden, want toen ze zei dat wij een slokje mochten drinken, maakte zij daar voor alle duidelijkheid een 'drink'gebaar bij met zo'n kantelend handje... Ik was eerlijk gezegd ook niet erg op dreef. Pas bij Braziliaanse feestmuziek met veel fluitjes en trommels kwam ik een beetje op gang. De zanger schreeuwde opzwepend iets als "Secura, secura!!!", wat volgens de Spaanse vrouw die naast mij stond iets als "Shake it out" betekent. Ik heb het gedaan. Er schudde van alles, maar niet die attributen die die Braziliaanse dames altijd zo fraai voorradig hebben ;-( Maar het gaat om het gebaar, hè juf? :-)

's Middags gefietst in de duinen, maar ik was een beetje 'droef'. In zo'n bui kan ik wel 10 dingen opnoemen om eens lekker om te huilen, maar ik realiseer me dan ook meteen dat er wel 1000 zijn om dat niet te doen. In deze 'Mood Indigo' heb ik nog wel een paar opmerkelijke dingen geregistreerd:

  • Bij strandpaviljoen "De Vrijheid" in Heemskerk staat op de kaart dat je tosti's kunt bestellen tot 14.00 uur. Waarom later niet meer? Niet gevraagd. Voor de zekerheid om 13.55 maar een pistoletje brie besteld, waar een heel raar kleverig plat vies dingetje bij zat. Wel eerst even aan de serveerster gevraagd of het erbij hoorde om deze tijd en wat het was ("en nog een wijntje graag"). Het was een gedroogd tomaatje en smaakte best lekker.
  • Op het strand was een groepje jongens van een jaar of 16 in padvinderuniform bezig een zandkasteel te maken. Zoiets geloof je toch niet.
  • Gekeken bij het zweefvliegen. Als zweefvliegtuigen landen maken ze een heel mooi zoevend geluid.


  • Wat is indigo eigenlijk? Oeps. Ja maar, wat voor kleur is het? Ik hou het op paarsachtig donkerblauw. En het is al weer zo goed als over. Heel lichtblauw nog maar. Zweefvluchtblauw.

    Vrijdag 22 juni 2001

    Els heeft mij ervan weten te overtuigen, dat *ik* niet de doos ben, die zij vandaag heeft herkend (typisch twee gevallen van Aha-Erlebnis). Ik had me al ingedekt door te bedenken dat ik op mijn beurt dan zou zeggen, dat ik katten haat... etc. etc. Want dat is wat dozen doen. Maar het is al niet meer nodig. Ik vind sommige katten ook wel lief, hoor :-)

    Nu ga ik heel dozerig een foto maken van de panter-orchis: een zwaar beschermde zeldzame plant, waar bij ons in de polder velden vol van staan. Vooral hun bladtekening is heel apart. Ik heb een paar jaar geleden één zo'n panter-orchis heel voorzichtig uit de grond getrokken en die staat nu in mijn tuin, heel veilig in een plantenbak. Dit jaar zijn het er tot mijn verrassing opeens twee. Shhh. Niet verder vertellen.

    Gelukt. En nu eens aan het werk. Ik plan een route met een heuse routeplanner en als ik 'Lopkierkapel' intyp, dan weet dit ding automatisch dat ik 'Lopikerkapel' bedoel. Deze dag kan nu al niet meer stuk en het is pas 11.48 uur - Lopkierkapel-time :-)

    De garage belde eind van de middag, dat de auto gehaald kon worden. Dat heb ik gedaan en op de terugweg geraced met de geweldige man die mij had gebracht. Om beurten haalden we elkaar glimlachend in en keken afwachtend in de achteruitkijkspiegel als er eentje stom stom stom zichzelf klemgereden had achter een vrachtwagen en even niet verder kon scheuren... :-) De waarschuwingsborden in die bocht, waar je zo lekker de ideale lijn kan volgen, flitsten op: "U rijdt te hard!". Wij seinden telepatisch terug: "Jaha, dat weten wij en het is erg fijn!". Met 145 km kwam hij me voorbij. Op de Coentunnelweg - boordevol flitspalen, waar je maar 100 mag... toen heb ik hem laten winnen. Want het blijft je kind, hè?

    Donderdag 21 juni 2001

    Ik wilde het vandaag kort houden, maar ik heb intussen alweer zoveel indrukken opgedaan, dat ik toch wel wat kwijt wil hier. En het is ook nog eens de langste dag van het jaar...:-)

    Waar ik altijd bang voor ben geweest is gebeurd: ik heb een officiële, zakelijke e-mail volautomatisch ondertekend met --Cockie. Op die plek had: hoogachtend, onze firmanaam en de naam van de directeur moeten staan. De antwoordmail was behoorlijk pissig. Het voorstel dat deze heer gedaan werd beviel hem sosieso al niet en hij vroeg zich natuurlijk af: Wie is Cockie? Tja... :-) Om misverstanden te voorkomen, zal ik voortaan toch maar een URL in mijn signature vermelden.

    De website van Jos Verstappen krijgt volgens de krant gemiddeld 20.000 en in raceweekends 50.000 bezoekers per dag... Volgens zijn Nedstatteller is dat erg overdreven allemaal, maar het zijn er wel veel. Okee Jos, jij wint! Hoe voelt dat nou? ;-)

    Maar ik ga ze nu een keer noemen. Met hart en ziel. Allemaal. Stuk voor stuk. Zie kolommetje links Als ik je of iemand anders vergeten ben mail me alsjeblieft!!! Of als je van het lijstje af wilt ;-( Mailen mag ook als je zelf geen homepage hebt, maar wél een link wilt naar iets of iemand. Bedenk eens wat! :-)

    Zo! Dat doet Verstappen mij niet na :-)

    Woensdag 20 juni 2001

    Vandaag begin ik een heel nieuw leven zonder blokkades. Ik hoef namelijk niet meer terug te komen bij de manueel therapeut (waar ik in mijn vorig leven op 21 mei pikante details over verteld heb). De blokkade in mijn rug is met geweld en veel gekraak opgeheven en met de rest (een doodgewone scoliose) moet ik leren leven.

    Ik zou er anders niet aan begonnen zijn, want ik hou niet van thrillers en doorgesneden kelen, maar deze Nicci French heb ik gekregen van een schat die het een geweldig boek vindt. Ik worstel me nu door het begin heen. Ik weet nog niet precies wie wie is, maar ik heb al wel een vermoeden wie het gedaan heeft :-)

    Ik heb het zelf gedaan en ik kan het iedereen aanraden: het losdraaien van een zwanehals bij een verstopte gootsteen! De Bio Gootsteen Fix zou eigenlijk 24 uur moeten inwerken, maar ik kon me niet meer beheersen.. als een wilde draaide ik die schroefachtige dingen los en wowwie... wat een geweldig effect !!! Wel even eerst een emmertje plaatsen. De bovenkleding mag in de was en het eigen lijf even kort afdouchen. Tip: wend het gezicht af tijdens de eruptie! Alhoewel... nu ik even close in de spiegel kijk... dat Bio Gootsteen Fix doet wonderen voor de wat rijpere huid!

    Onze dorpsgrens met ophaalbrug wordt geasfalteerd en is afgesloten voor autoverkeer. Fietsers mogen op eigen risico proberen de wijde wereld te bereiken over een afstand van 110 meter vers asfalt, daarbij gehinderd door werkauto's. Daar zitten hele bijzondere exemplaren tussen, zoals de teerkoker annex -gladstrijker op rupsbanden, de hitsige hijskraan en de woeste wals. Alles zonder zijspiegels. Mannen van de BAM met meetapparatuur leveren commentaar en nemen je score op. Ik heb het er vandaag al twee keer levend vanaf gebracht, want ik moest erdoor om een t-shirt te kopen in het 'stadse' winkelcentrumpje even verderop. Ik ging voor zwart, maar het is legergroen geworden. Dan zien ze me misschien beter.

    Mocht het hier op deze plek nou een beetje stil worden, dan weet je in ieder geval waar mijn net gestarte nieuwe leven is geëindigd: onder het zoab (zeer open asfalt beton... bijzonder vervelend -- "tering!" -- onder je sportschoenen). Straks moet ik weer aan het werk en weer langs die weg. Ik mag niet aan mijn dagboek werken van de baas, anders zou ik me direct bij aankomst even gemeld hebben... nou lief dagboek, tot ziens dan maar hè?

    Hè gelukkig -- weer thuis, ik heb het gehaald: door het oog van de naald gekropen, want het teermonster had pech en werd door de voltallige ploeg geïnspecteerd...
    Lekker gewerkt vandaag, al verliet ik met een bloedneus het pand. Oorzaak? In ieder geval geen boze collega of ontevreden klant. Het zal de airco wel weer zijn.

    Dinsdag 19 juni 2001

    Uit de tuin van de buurman klinkt de laatste paar dagen gekraai van een nep-haan. Ik weet niet hoe het stomme ding eruit ziet, maar het geluid is verschrikkelijk irritant. Vanmorgen om 04.30 (!) heeft het apparaat ruim een kwartier staan kraaien. Ik was in staat woedend de buren te bellen, maar het mocht niet van JG. Ik heb nog steeds moordneigingen. Notre coq est mort. Maar eerst notre voisin.

    Een collega (niet geheel toevallig een heel beroemde atletiektrainer) heeft gevraagd of ik eens per week mee ga hardlopen met een aantal andere atletisch gebouwde :-) collega's. Mijn eerste reactie was: ik haat hardlopen! Het is niet helemaal waar. Ik heb het vaak geprobeerd, maar ik ben er niet goed in. Na heel lang opbouwen kon ik op topdagen zo'n kleine drie kwartier achter elkaar rennen, zonder te stoppen. Dat gaf een kick en heel soms: euforie. Het leek dan alsof het rennen vanzelf ging en geen enkele moeite kostte. Op die momenten voelde ik me zó fantastisch, dat ik ... schijnboksbewegingen ging maken. Vooral met harde wind tegen. Waarom weet ik eigenlijk niet, maar het was erg prettig om te doen. Zover mag ik het nu natuurlijk niet laten komen...

    Maandag 18 juni 2001

    Ik zit te dralen. Dralen ja. (Niet te lang over dit woord nadenken en ook niet gaan opzoeken in het woordenboek, laat nou maar gewoon staan). De dag ligt voor me, vanmiddag moet ik werken en ik had me voorgenomen 's morgens wat aan het huis te gaan doen. Dat is echt geen hobby van me, maar als ik eenmaal bezig ben kan het heel 'healend' zijn; het boenen van een plee. Eenmaal bezig wil ik graag alles tegelijk aanpakken, wat onmogelijk is maar wel erg nodig (Historische uitspraak van een vriendin: De schaamharen waaien door de badkamer!). Maar ik blijf nog even fijn dralen. Wat een lekker weekend was het trouwens. Veel gegeten ook! Wat hadden we een mazzel bij die boswandeling met het weer. Beetje raar openhartig bos-gesprek. Maar wel, laten we zeggen 'spannend' ;-) En wat vliegt zo'n ochtend altijd voorbij als je 11.30 uur pas naar je werk moet. Eerst even koffie zetten. Ga nou gewoon beginnen tr*t. Men neme een emmer...

    Verrek, de Jif is op. O ja, dat was hij heel lang geleden ook al. Moet ik nou echt naar de winkel voor een fles Cif?

    Toch maar even opgezocht:
    'dralen draalde, h gedraald aarzelen; talmen.
    Huh... talmen?
    'talmen talmde, h getalmd treuzelen.
    Ik bedoel dus eigenlijk talmen.
    Maar je begint toch zo'n stukje niet met: ik zit te talmen...

    (Nog geen vijf minuten bezig met de werkzaamdheden, belt de bewuste vriendin. Ik nog even navraag gedaan naar de uitspraak over die rondvliegende haren. Ze zei dat ze zich nog steeds rotschaamde, omdat ze dit in een gezelschap had gezegd, dat daar zacht gezegd nogal raar van opkeek. Hoef ik gelukkig niet meer op te zoeken, waar het woord schaamhaar van afgeleid is.)

    Zondag 17 juni 2001

    Iedereen nog in diepe rust. Ik ben vroeg wakker en zet beneden de tv aan: het kinderprogramma van de VPRO waarin een cavia, een konijn, een kikker en een schildpad met elkaar praten en 'een avontuur' beleven. Ik vind dat erg leuk, omdat ik weet dat dit VPRO-dieren zijn. Als het EO-dieren waren vond ik het bespottelijk natuurlijk. Het doet me denken aan erg lang geleden, toen onze kinderen nog klein waren en we op zondagochtend altijd in 'het grote bed' VPRO gingen kijken met z'n allen. Wat een geweldige tijd! (Met de stemmen van Cees van Kooten en Kees Prins).
    Vandaag is het vaderdag, waar we uiteraard helemaal niks aan doen. We gaan natuurlijk wel uit eten, want een gelegenheid om met z'n allen uit eten te gaan mag je niet voorbij laten gaan. 'Vader' heeft gereserveerd in de pizzeria. Niet omdat hij dat zelf zo lekker vindt (eerlijk gezegd helemaal niet), maar omdat hij weet dat zijn kinderen dat zo lekker vinden. Kijk, dat bedoel ik nou. Lief, he?

    Zaterdag 16 juni 2001

    Vanmorgen zag ik mijn auto terug met ingeslagen ruit en zonder autoradio/cd-speler. O-ver-al glas. De bedrading hing uit een leeg gat. Het rijtje cd's stond er nog, zó voor het grijpen. Inclusief een hele bijzondere "limited edition", waar ik nu naar luister. Als vette troost. Het boekje met inbouwadviezen en wat extra stekkertjes? Lag er ook nog (nog in het cellofaan). Keurig in het dashboardkastje. Bij het doosje waar je het frontje in moet doen, als je de auto verlaat. Ook als je denkt, dat het niet zo'n vaart zal lopen. #!^*!#*%! Moraal van dit verhaal? Wat een prachtige, bijzondere cd is dit toch.

    Vrijdag 15 juni 2001

    Niet zulk mooi weer. Jammer. Ik ga naar mijn zus en hoopte, dat we lekker in de tuin van haar landhuis met 'room for a pony' konden zitten :-) Deze zus (ik heb er drie) is een beetje speciaal voor mij, omdat ze óók een klein beetje gek is en ze vroeger altijd zulke leuke dingen met mij (nakomertje) samen deed. Toen zij op zeventienjarige leeftijd helemaal in haar uppie met de trein naar het buitenland vertrok om daar te gaan werken, moest ik op het perron erg hard huilen. Maar ze is gelukkig allang weer terug. Ze is stinkend rijk en houdt veel van golf ;-) Elke keer als ik haar spreek zegt ze dat ze mij ook wil leren golfen. Dat wil ik best wel, als ik haar mag leren internetten. Dat zal lastig gaan, want die golfclubs en een geruite broek -- ach die kan ik wel even lenen, maar... zij heeft nog geen computer! Die moeten we dus eerst nog aanschaffen, zus. Dan gaan we om te beginnen lekker mailen -- da's leuk, geloof mij nou maar. Om met de woorden van pa te spreken, toen jij de trein instapte: "Onderzoek alles en behoud het goede". Mooi gezegd pa.

    Donderdag 14 juni 2001

    Om 06.15 het bed uit en met een waterijsje er weer in: keelpijn... maar geen dropjes of zuurtjes te vinden. Komt denk ik door de airco op het werk. Mijn collega (chef klimaatbeheer) regelt dat heel goed en vraagt altijd vriendelijk of ik akkoord ben met nieuwe instellingen. Soms doet hij de airco uit en zet hij twee ramen tegen elkaar open waar ik precies tussen zit. Als ik er last van heb mag ik het zeggen. Ik zeg natuurlijk niks en waai met alle winden mee, want ik zat nog in mijn proeftijd. 'Zat' ja, want vanmorgen kreeg ik in een gesprek met de baas te horen, dat ik mag blijven. Dan moet het er nu maar eens van komen: een mantelpakje! Inclusief kokerrok, panty en pumps. Beeldige bijpassende blouse. En niet te vergeten... zo'n zijden sjaaltje losjes om de zere keel geknoopt! :-)

    Woensdag 13 juni 2001

    In het ochtendblad: "Meer hersenen, vaker string". Dure strings blijken vooral in trek bij hoogopgeleide vrouwen. Hoe kleiner, hoe beter. Dat u het even weet. Een CV is niet meer nodig. Je stuurt gewoon je onderbroek op. Liefst van kostbaar kant en maatje xxxs. Vooral geen referenties geven.

    Gister heeft de Rabobank een website over geld gelanceerd speciaal voor vrouwen. De site 'informeert vrouwen over geldzaken op een toegankelijke manier'. Onder het kopje 'Liefde en geld' staat bijvoorbeeld wat je allemaal moet regelen als je gaat samenwonen en hoe een voorbeeldpaar ruzies over geld heeft opgelost. Geldonline krijgt geen tegenhanger voor mannen. Ook niet voor toegankelijke. Mannen gaan straks raar opkijken als ze gaan samenwonen en ruzie over geld krijgen.

    Ik stink er volledig bij bewustzijn in en laat me maar al te graag verleiden door een foldertje van... de Rabobank, want "Er valt veel te winnen met Rabo Internetbankieren en de Rabofoon. Bijvoorbeeld één van de hier afgebeelde wondertjes van technisch vernuft!" (een serie 'drool'-opwekkende plaatjes). En dan komt het: "Prijzen kunnen bij uw eigen Rabobank worden afgehaald".

    Kijk -- nou ben ik waar ik wezen wil, want ik doe natuurlijk niet zomaar, domweg op goed geluk mee. Neehee... mijn schoonzus werkt bij onze eigen Rabobank!!! Zij doet daar de PéR (ze heet anders, maar wordt afgekort 'Pé' genoemd en alleen als ik met haar samen ben 'Peppi'... ;-( niet leuk!) en is altijd denk ik wel heel dankbaar dat iemand in haar homepage toch al zeker zes keer de naam Rabo heeft genoemd.

    Pé, als je kijkt, luister: ik wil graag die laptop! Ik kom hem zelf wel halen, want het is "Een computer om overal mee naar toe te nemen". Dat doe ik wel even voor je. Ik gebruik de Rabofoon trouwens al jaren. De korte stilte die valt tussen het noemen van het saldo en de toevoeging 'negatief' of 'postitief' is altijd ongekend spannend. Dat mag van mij wel in één adem door.

    O ja Pé -- ik bedenk net als leuk Rabo-hebbeding: de minuscule 'Rabostring'. Maar alsjeblieft alleen voor vrouwen!

    Dinsdag 12 juni 2001

    O boy, wat een dag. Gisteravond een gigantische stroomstoring, waardoor alles in huis uitviel en vandaag de he-le dag zonder Internet, want volgens iemand van UPC waren er werkzaamheden. Volgens een ander die ik 's middags aan de lijn had, zouden de werkzaamheden rond 17.00 uur klaar zijn. Om 19.00 uur had ik iemand die vertelde, dat de verbinding goed was en dat het probleem in het netwerk zat, waar hij geen ondersteuning voor gaf. Okee, dan doe ik het zelf wel (eerst even een noodkreet de ruimte insturen...) :-) Laat ik de server eens opnieuw opstarten...effe niks, wat gereutel en YIPPIE!!! Wat een opluchting.

    Ik heb de hele dag een beetje verpozing gezocht en dat lukte aardig. Mijn dochter speelde een tenniswedstrijd tegen een moslimmeisje. Zij droeg een zwarte hoofddoek. Ik vraag me echt af waarom dat nodig is, op een tennisbaan. Maar het was een aardige wedstrijd, het meisje speelde gelukkig een beetje vals en riep af en toe hartgrondig "K*T!" Dat vond ik eigenlijk wel een heel goed teken. Ach, wat maakt zo'n hoofddoek dan nog uit? Ik zou hem dan wel voorzien van Nike-logo of Adidas-strepen... een gat in de markt!

    Maandag 11 juni 2001

    Bij het aanmaken van een hotmail-account, moet je ter beveiliging een vraag bedenken, waarop alleen jij het antwoord weet. Indien je je password bent vergeten, wordt die bewuste vraag aan je gesteld. Pas wanneer je het juiste antwoord uit je geheugen weet te peuteren, zit je goed. Zo'n vraag bedenken valt nog niet mee. Je hele leven trekt in 10 seconden aan je voorbij, terwijl dat eigenlijk op heel andere momenten plaats hoort te vinden. Wel leuk, zo'n preview. Dat ik het account voor iemand anders aanvroeg, maakte de zaak alleen maar interessanter. Ik moest dus een vraag bedenken, waarop hij alleen het antwoord wist. Ook goed... en vervolgens trok *zijn* hele leven in 10 seconden aan mij voorbij. Wat gebeurt er eigenlijk als je op het moment supreme het antwoord niet weet? Vernietigt dan binnen die 10 seconden mijn computer zichzelf op James Bond-achtige wijze? Of zou in ons geval *zijn* computer met een plof en veel rook de geest geven? Best spannend. Goeie vraag ook, voor later.

    Zondag 10 juni 2001

    Mijn broer liet mij een testje doen. Ik moest een stukje Engelse tekst lezen en daarin het aantal letters 'F' tellen. Simpeler kan niet, zou je denken. Ik telde er 2. Het bleken er 6 te zijn. Beetje stom om dat hier te vertellen; je zou het moeten ervaren. Ik heb het de hele dag op iedereen uitgeprobeerd en de beste score was 4. Ik vind het nog steeds ongelooflijk. Ik heb nog niet uitgeprobeerd welke factoren van invloed zijn, maar het blijkt in het voorbeeld zo te zijn dat de hersenen het woord "OF" (dat drie keer gebruikt wordt) niet verwerken, waardoor je dus niet verder komt dan 3. Als je de eerste keer 6 F's geteld hebt ben je 'geniaal', 3 is wat een 'normaal' mens telt. Er staat niet bij wat je bent als jouw hersenen er als enige maar 2 hebben geteld...oF all people...

    Zaterdag 9 juni 2001

    Ik weet niet of het "de blues" is die ik voel, maar het lijkt verdacht veel op hoofdpijn. Feit is, dat Kaz Lux en z'n maten er pas rond 01.45 vanochtend mee ophielden en de biertjes goed smaakten. Vanavond in de Melkweg vervult mijn vriendin een hele grote bijrol in het leven van "The Blues Brothers", dus ik ga gewoon door. Er zitten toch al twee van die diepe wallen onder mijn "blue's". Ik denk, dat ik maar zo'n grote, snelle, zwarte zonnebril opzet. And "that's no joke"... !

    Vrijdag 8 juni 2001

    De dag ziet er veelbelovend uit. Prachtig weer. Ga mijn moeder bezoeken en ook nog even langs een vriendin. Vanavond kijken of ik "the blues" nog heb, want ik ga naar een concert van Flavium, dat is uitgebreid met half Brainbox. Maar waar het mij eigenlijk om te doen is: een optreden van Ana Popovich. Alleen die naam al! Ik ken haar helemaal niet en kan ook niets over haar vinden, behalve in de programmafolder: dat ze een rijzende ster uit Joegoslavie is en dat ze 'dampende rhythm & blues' speelt. Dat wordt zweten! :-) Ik ben erg benieuwd.

    Net terug van de visites. Lekker alles gefietst. Alleen het rare is, ik kan niet rustig fietsen. Ik fiets altijd alsof ik achterna gezeten word. Scheur overal langs en door en stap liever niet af om te wachten voor een stoplicht of zo. Als het echt moet dan zo lang mogelijk "sur place". Ik zou echt een hele goede fietskoerier zijn. Maar ik heb nog wel even gestopt om het nieuwe atelier te bekijken van mijn zwager die schildert. Ik ben zo trots dat ik een zwager heb die schildert en een eigen atelier heeft :-)

    Leuke verrassing aan de boerenjasmijn (ongeveer 10 jaar geleden geplant en aangeschaft, omdat deze struik op de camping te Bakkum zo heerlijk rook, dus met afgeplukt bloemetje naar het tuincentrum om te vragen hoe dit wondertje heette, zelf een exemplaar geplant, tien jaar gewacht en gedacht dat we toch de verkeerde gekocht hadden, maar nee...): één bloem en dit bloemetje ruikt net zoals toen!

    Donderdag 7 juni 2001

    Plotseling een beetje last van een 'writersblock'. Niet omdat ik niks weet vandaag, maar omdat het tellertje laat zien, dat een heleboel mensen (welkom women!) opeens dit blaadje bezoeken. Ben wel blij, dat ik elke dag weer nieuwe weblogs en persoonlijke schrijfsels ontdek. Moet veel mensen in mijn naaste omgeving vaak overtuigen, dat dit soort pages heel veel voorkomt en dat ik zeker niet de enige gek ben... :-) En zo'n tellertje, tja, het blijft toch raar, waarom wil je dat eigenlijk als het van niemand moet?
    Maar goed; lekker gesport vandaag. Geeft me altijd weer een goed gevoel. Ik verheug me op de halve finale Hingis/Capriati (lekker languit op de bank) en morgen weer een hele rustige dag! :-)

    Woensdag 6 juni 2001

    Ik heb me opnieuw ingeschreven bij de mailinglist van de boekgrrls. (Soms wordt het aantal mailtjes zelfs mij teveel en haak ik een tijdje af.) Vooral de off-topics zijn aardig om te volgen. Ik lurk altijd ademloos mee... :-)
    Vandaag is het nationale alarm-sirene-testdag. Een uitgelezen dag om mijn hysterische karaktertrek er eens voor een jaar uit te gooien: de dorpssirene staat namelijk op vijftig meter van mijn huis. Die oplopende toon... steeds hoger en hoger.... aaaaargh!!!! Ik denk dat ik maar naar binnen ga en ramen en deuren goed gesloten houd! :-)

    Dinsdag 5 juni 2001

    Iedereen is weer terug op de basis en dat betekent: uitpuilende wasmanden :-( Er moet wat administratie gedaan worden en wat ander werk voor 'de zaak', dus 'we zijn weer thuis'. Af en toe droomt mijn ene ziel (zie bordje) even weg naar de inspirerende omgeving van ons hotel, gesitueerd tussen Hoogezand en (ja hoor) Sappemeer met uitzicht op het Winschoter Diep! :-) Het Groninger Museum en de Hortus Haren zijn aanraders! De fietstocht is vanwege het slechte weer vervangen door een bezoek aan het kuuroord "Nieuwe Schans". Een hele aparte ervaring. Wij dachten daar even te gaan zwemmen, maar nee: 'kuren' houdt in dat je met een heel serieus gezicht een beetje wandelt door een basin jodium- en fluorhoudend water van 38 graden. Wie heel gek wil doen probeert te gaan drijven... soms met tweetallen, waarvan minstens één uitgedost met vrolijke badmuts... :-)

    Maandag 4 juni 2001

    Weer thuis. Ik vroeg me vrijdag nog af, wie ik eigenlijk was... ik weet het! (stond op een bordje in de prachtige Hortus Haren, volgens Keltische wijsheid ennuh... dat 'hysterische' valt erg mee, hoor!) :-)

    Vrijdag 1 juni 2001

    De try-out van Hans Teeuwen "En dat dan weer wel" was gisteravond erg goed. De man doet absurd, erg gek, bikkelhard en zingt soms zelfs mooie, gevoelige liedjes. Ik hou daar wel van. Op de terugweg nog even binnengelopen bij een concert van de ex-zanger van Deep Purple ("Sweet child in time") Glenn Hughes genaamd, want JG is nogal een hard-rock liefhebber ;-( Ik vond het verschrikkelijk, terwijl ik toch echt wel op de enige juiste plek stond (achter het indrukwekkende mengpaneel) en over de schouder van de geluidstechnicus mee mocht luisteren. Maar ik vond het ook wel weer leuk om even tussen het vreedzame volkje oude, softe 'harde' rockers (inclusief lang haar, ruige outfit en tatoeages) rond te hangen.

    Vandaag vertrekken JG en ik naar Groningen en blijven daar een paar dagen. "Ik omhels je met duizend armen" van Ronald Giphart moet mee (Geweldig boek en heel toevallig gebleven op blz. 74 bij The Groninger Situation :-) Op het overvolle programma staan: Bourtange, een rondje op de fiets om het Zuidlaarder meer, Schiermonnikoog, De Hortus in Haren en het Groninger Museum (benieuwd naar de objecten van glas). Mijn persoonlijke schatten verblijven allemaal apart in diverse uithoeken van het land. Luv you.

    In de cd-speler (sinds gister pas, dus nog niet heel vaak gehoord): 'Sailing to Philadelphia' van Mark Knopfler. Ik was niet zo erg weg van zijn stem en vooral niet van dat karakteristieke 'Dire Straits'-gitaargeluid. Teveel 'Sultans of Swing' gehoord, denk ik. Maar deze cd heeft meer. Het nummer 'Sailing to Philadelphia' was mij al eerder opgevallen (28 april) en nu weet ik waarom: het is de stem van James Taylor die ik zo mooi vind, maar nog niet herkend had. Dan: een nieuwe schok bij nummer 5: "The last Laugh" -- o wow, dat geluid dat mij ontroert van een man die mij al lang achtervolgt. Daar issie weer: Van Morrison "Games you thought you'd learned, you neither lost or won". Als laatste vermelding: de mandoline op 'Junky Doll' en het melancholieke slotnummer: 'One more Matinee', echt een tranentrekker, wederom door de inbreng van gastzangers (sorry Mark). Even luisteren? Dat kan. (Het zijn alleen niet de fragmenten die ik zelf zou uitkiezen, maar ja, wie ben ik?)

    Schrijf mij:        cockie@cockie.org          home



    24 juni





    23 juni





    22 juni





    20 juni
    Da's nou pech: een lekke rupsband...





    15 juni

    en dit is alleen nog maar het schuurtje...
    sorry: het gastenverblijf :-) (inclusief gast).






    Whiskas hoort 14 juni eindelijk geld rinkelen...
    d.w.z. snapt een flauwe grap ( tragisch genoeg gebaseerd op nothing but the truth). Die grap was door mij, Cockie dus -- maar "nee... (grrr) niet van dat bekende duo", reeds gemaakt halverwege 13 juni... :-)





    Ana Popovich
    8 juni. (Punt) en 9 juni... (Punthoofd)







    8 juni








    4 juni,
    weer terug in "Holland"
    (midden op de Afsluitdijk)
    en dat moet gevierd worden :-)



    Niemandsland

    Sinds ik de wereld introk met mijn ik
    Werd onze sterke band verleden tijd.
    Mijn ik onttrok zich stiekem aan mijn blik,
    Ik was mijn ik soms zelfs volkomen kwijt.

    Steeds vaker ging ik alleen op stap
    Op weg naar onuitsprekelijke zaken
    Er kwam een einde aan onze broederschap.
    Mijn ik joeg me het schaamrood op de kaken.

    Ik had mijn ik thuis moeten laten rusten.
    (Vertrek nooit met je ik naar vreemde kusten
    Als je verzekerd van je ik wilt zijn.)

    Een ik is blijkbaar iets als oude wijn.
    Ik trok de wereld in en, zie, ik schrik:
    Want als ik zonder ik ben, waar ben ik?


    Gerrit Komrij
    Luchtspiegelingen