maandag 31 juli 2006

# Heren, heeft u al een bodygroom?




zondag 30 juli 2006

# De deur van de nooduitgang mocht open blijven omwille van wat frisse lucht. We waren de enigen in de zaal, gingen er lekker voor zitten en zagen Factotum, met meteen aan het begin een delicate wals van Kristin Asbjornsen naar een gedicht van Charles Bukowski.

I wish to weep (luister naar te klein stukje)

All theories
like clichés
shot to hell,
all these small faces
looking up
beautiful and believing;
I wish to weep
but sorrow is
stupid.
I wish to believe
but belief is a
graveyard.
We have narrowed it down to
the butcherknife and the
mockingbird.
Wish us
luck.




# Arnon Grunberg in zijn e-mail aan Steven D. Green:

"Je draagt een zwart T-shirt waarop een foto staat van iemand, maar ik kan niet zien van wie."

...




# Mijn vriendin heeft de strandzesdaagse volbracht. Monter vertelt ze over haar belevenissen. Op Camping Duinrell is de groep wandelaars zeer ongastvrij ontvangen. Heel weinig ruimte voor de tentjes, nul sanitaire voorzieningen. Om een uur of half tien 's avonds hebben zij en haar maatje wel trek in een borrel en begeven zich te voet naar de eerste de beste horecagelegenheid op het terrein: toch nog een half uur lopen, en dat na een behoorlijk zware dagtocht.

Terwijl de bladen bier nog volop in de rondte gaan, krijgt ze te horen dat de tent gaat sluiten. "Maar dat kan toch niet...?" stamelt ze en legt de dame achter de bar uit welke moeite ze zich heeft moeten getroosten om tot hier te komen. Ze wordt keihard doorverwezen naar de Ierse Pub, een endje verderop. Een heel ongezellige tent met rotmuziek. Daar bestelt ze een wijntje. Ze krijgt het goorste bocht dat ze ooit gehad heeft, maar: ze drinkt het op! Want er zit alcohol in!

Ik ben trots op mijn vriendin.




zaterdag 29 juli 2006

# Pistache- en amandelkoekjes. Op Sicilië ging ik er voor mijn eigen veiligheid steeds met een grote boog omheen, maar Hey! Zis is Purmerend.

Ik bezocht er de internationale markt. De Belgische bonbonman kwam dus niet (vanwege de hitte) maar de man met leuke hoedjes en wollen truien uit Finland was present. Naast koekjes kocht ik fudge, vier ananassen, drie t-shirtjes, thee, koffie, koude rose en keek vooral lekker rond.

Klik voor een sfeerimpressie. (Ik hoop dat de Nederlandse man met de ideale damesportemonnee ook nog een goeie avond heeft gehad...)




vrijdag 28 juli 2006

# Als je niet zo goed geslapen hebt en alweer heel vroeg wakker was vanochtend, maar toch alert moet blijven, is dit programma niet aan te raden...




# Dat valt nog niet mee, zo'n mirrorproject met je pas ontwaakte kleindochter op de vroege ochtend.

Nu gaan we eerst een uurtje wandelen met de kinderwagen. Het is lekker buiten, niet zo warm meer. Een beetje bewegen kan trouwens helemaal geen kwaad. Ik ben een pond aangekomen door een butterscotchreep van 100 gram... (die gisteravond zo lekker bleef smaken bij een kopje thee.)




donderdag 27 juli 2006

# Tegen wil en dank word ik toch steeds weer een beetje blij van 'La Camisa Negra'. Ik kan er niks aan doen...

Vandaag heb ik maar eens even opgezocht of dat nou echt 'Het Zwarte Hemd' betekent. Ik vond dat zo merkwaardig, maar mijn vermoeden bleek waarheid. En wat blijkt? Eigenlijk is het helemaal niet zo'n vrolijk lied... eerder tragisch, zo las ik in de vrije vertaling van Eddy. Daar zit een gepassioneerde jongen te wachten met chips op de woensdagmiddag en zij komt doodleuk niet opdagen. (Miércoles por la tarde y tú que no llegas.)

Wat ik heel mooi vind hier zijn de gecamoufleerde vloeken. Er kan niet vaak genoeg gecamoufleerd gevloekt worden, vind ik.

Het schijnt slecht te zijn dat ik alleen achterbleef (gecamoufleerde vloek)
en het was puur, heel jouw leugentje (gecamoufleerde vloek)
Wat een verdomde pech heb ik
dat ik je die dag tegenkwam
Ik had ze nog niet als zodanig herkend, dus de eerstvolgende volgende keer wanneer het nummer voorbijkomt ga ik daar extra goed op letten en ongetwijfeld toch ook weer ongewild automatisch een beetje heupwiegen, hopelijk op gepaste wijze.




woensdag 26 juli 2006

# Help! Dit vieze goedje (schimmel?) wordt zienderogen groter. Twee uur geleden zat het nog verstopt tussen de planken van de vlonder en nu groeit het er al overheen. Wat is het...?




# Mijn zoon signaleert een ongewoon natuurverschijnsel, dat mij eigenlijk niet verbaast maar wel doet gniffelen, en gniffelen is goed:

"Die muggen vallen gewoon dood in mijn kamer neer..."




dinsdag 25 juli 2006

# De kapster verzuchtte een paar keer genotvol dat ze mijn luchtje (Code van Armani) zo lekker vond. Om ook iets aardigs te zeggen merkte ik op ik dat zij zo'n fijne airco had.

Ja we hadden het goed samen.




# Een opblaasman voor bange automobilistes. Briljant. Die wil ik wel.

Een kort onderzoek leert me dat er twee lekkere types op de markt zijn:
hij van de fopshop en hem van keukenlust.

Moeilijk, moeilijk...




# Ik gooide het ding niet echt bijzonder hoopvol in mijn karretje. Het zou wel weer zo'n 'handig' maar ingewikkeld keukenhulpje zijn, dat na gebruik in de la zou belanden om daar nooit meer uit te komen.

Het tegendeel is waar. Bij deze draag ik de bedenker van de Pinapple Slicer voor als ontvanger van de eerste de beste Nobelprijs. Een wondertje van vernuft, vierenhalve euro bij Albert Heijn.

Ik kan niet wachten om het kunstje weer te flikken: met één kurketrekkende beweging een ananas schoon uit zijn schil.

Kicken in een handomdraai.




maandag 24 juli 2006

# De vraag of we rust zouden vinden werd vrijdagavond al beantwoord. Dat was snel duidelijk. Het was er stil.

Op zaterdag fietsten langs de dorpen van Wijdemeren, stokoude boerderijtjes met rieten daken en kapitale villa's met parkachtige tuinen. Boten, scheepswerven en jachthavens.

Op zondag deden we de Plassentocht. We reden over verstilde smalle dijkjes met aan weerszijden enorm uitgestrekte meren vol waterlelies. En we slingerden langs de Vecht, met haar historische Vechtpaleizen en een enkel hypermodern, zeer gewaagd, niet zo heel geslaagd Vechtkasteel. Sommige mensen zijn echt buitensporig rijk. (Maakt dat die rijken ook per definitie een buitensporig gelukkig mens? denk ik er dan meteen re-re-re-lativerend achteraan...)

Heerlijk was het. Genieten met een kapitale G.

Zie Foto's, met een grote F.



Naschrift: Zondagavond, weer thuis, met de afhaalsienees in de tuin: op links het gebruikelijke geschreeuw (NIET DOEN CHANEL!!!!) (IK ZEG TOCH NIET DOEN CHANEL!!!!) en de buurman op rechts laat een grote dikke scheet (Zijn vrouw: "Nou Guus toch....").

We denken nu aan een Vechtpaleis... :-))




zondag 23 juli 2006

# :-)

 of klik!




vrijdag 21 juli 2006

# We zijn in de gelukkige omstandigheid dat we gebruik mogen maken van het medewerkerstarief bij het boeken van een hotelovernachting in Tuliphotels. Wanneer we zin en tijd hebben kiezen we een paar mogelijke bestemmingen. Dat kan alleen op heel korte termijn en lang niet alle verzoeken kunnen gehonoreerd worden. Zo zal hotel New York in Rotterdam nog heel lang op ons moeten wachten.

Aanstaand weekend wilden we wel naar Hoenderloo (een mooi landhuis met twee zwembaden) maar het is de tweede keus geworden: Loosdrecht, met heel veel plassen dus. Watersport zit niet zo in onze genen, maar fietsen kunnen we als de besten. Waterfietsen zou een leuk compromis zijn inderdaad. En ik zag een tuin waar je je eigen boeket bloemen mag samenstellen in de pluktuin. Dat wil ik ook graag doen. Ik zie wel aan wie ik het boeket dan ga geven, want meenemen is ook zo bewerkelijk. Iemand nog iets goed te maken omgeving Loosdrecht? Ik bezorg ze graag in opdracht, binnen (water)fietsafstand.




donderdag 20 juli 2006

# Wat ik tijdens het boodschappen doen bij Dirk van den Broek ('Lekker. Doen!') heb weten te weerstaan, maar wat me geestelijk nog niet met rust wil laten: MMM...

en wat ik dan wél in mijn karretje heb geladen: ookbeswellekker.




# Op donderdag en vrijdag zorg ik voor Emma. Om kwart over zeven meld ik me. Haar ouders en zusje vertrekken naar werk en kinderdagverblijf, ik ren naar boven en lang hoeft ik niet te zoeken: als een prinsesje ligt ze te slapen in het grote bed. Na het eerste flesje rijd ik haar in de hippe roze met zwarte Bugaboo naar mijn eigen huis en daar gaan we de hele dag knuffelen en dollen, een beetje kletsen en gekke bekken trekken. En weer even slapen. En zo door, tot een uur of zes. Dan breng ik haar weer terug.




woensdag 19 juli 2006

# De Etna is weer actief. Kijk eens waar deze tourist staat.

Een paar weken geleden stond ik op dezelfde plek (en ow, wat was het er kkkoud).






# Zo. De sneeuwvakantie (Ortisei, maart 2007) is geboekt.






# Vliegende mieren... weer zo'n goed voorbeeld van een diersoort waar ik te weinig van afweet. Zo was ik in de veronderstelling dat hun feestelijke nationale uitvliegdag dit jaar al had plaatsgevonden...

Mocht dat inderdaad het geval zijn, dan is dit feit voorbijgegaan aan het krioelende gevleugelde volkje dat ik tot mijn afgrijzen nietsvermoedend aantrof onder een bloempot op de vensterbank in het klaslokaal. En zouden we hier dan misschien kunnen spreken van een zwerm zeer moeilijk lerende vliegende mieren (ZMLVM) die op wonderlijke wijze toch weer heel erg haar plek is beland?

Multi mierende vliegen... met behulp van een sopdoek en een ruime zwaai uit het raam heb ik ze een eindje op weg geholpen, de wijde wereld in, vol onbegrensde mogelijkheden.




dinsdag 18 juli 2006

# Sinds kort verwijder ik mijn oogmake-up met behulp van wattenschijfjes gedrenkt in lotion. Elke keer wanneer ik zo'n schijfje uit het doosje pak, dwalen mijn ogen af naar het etiket en blijven dwangmatig steken bij de tekst achter het sterretje: * Consumentest onder 134 vrouwen.

Honderdvierendertig dappere vrouwen, die hun leven in de waagschaal hebben gesteld, voor mij. Ik kan het maar niet bevatten...






# Of ik even wil helpen.... hij heeft een emmer sop en een spons nodig.

Wanneer ik door het raam van de dakkapel kijk, zie ik hoe zijn voet de uitsparing zoekt die hij even daarvoor tussen twee dakpannen voor dat doel heeft gemaakt. Geheel onbevangen tikt hij op het raam ten teken dat ik de emmer sop aan kan geven, want J. wil de dakkapel schoonmaken. Nee. Dat doe ik niet. Een natte spons kan hij krijgen. Die reik ik aan door een kier van het raam, nog net niet met mijn ogen dicht.






# Ik ben weer terug van logpauze, alleen in een wat mindere vorm: tien kilo lichter.

Dus misschien wel met nóg kortere stukjes... ;-)






mail ~ inhoud ~ lijstje ~ kiekjes ~ rss