Mail ~ Inhoud ~ Rollcall ~ Blogrollme



donderdag 15 januari 2004

# Moments of awareness

Eens in Marokko, reisden wij in het gezelschap van Charlie, een Amerikaan die graag een paar kroonkurken achter zijn brilleglazen mocht dragen omwille van onze gulle lach. Hij had veel praatjes en kocht ieder souvenir dat hem werd aangeboden. En dat zijn er veel, in Marokko. Bij het nemen van foto's zei hij, in slepend 'slang': "Nice shot. Beautiful panorama!" Wij kochten geen souveniers, maar die term van Charlie gebruiken we nog erg vaak, te pas en te onpas.

Daar moest ik even aan denken toen ik het commentaar van Witold las bij de foto's van de zonsopgang hieronder: "(prachtig) (I guess this means gorgeous?) Very beautiful shots."

Witold Riedel is een Pool, die sinds een aantal jaar in New York woont. Hij is een zeer veelzijdig kunstenaar, fotograaf, tekenaar en blogger. Kijk zelf maar en neem een souvenir mee. Die zijn leuk! (In musea vind ik 'het winkeltje' ook altijd het leukst, maar dat terzijde.)

woensdag 14 januari 2004

# De hele dag was ik op zoek naar wat troost en nu, na een lange wandeling door woest gebied in de stromende regen, heb ik het gevonden. Mijn laarzen bleken lek en één voor één stroomden ze vol. Het water borrelde omhoog tussen mijn tenen en iedere stap veroorzaakte piepende geluiden.

Dat voelde als vroeger. Lekkere warme kaplaarzen vol water en gewoon keihard doorspelen en alles om je heen vergeten.

# Ik probeer nog wat te lezen in bed, maar ik kan mijn gedachten er niet bij houden. Het boek lijkt inene belachelijk. Ik denk aan de woorden die gezegd zijn in Nova, waaruit de totale machteloosheid van de deskundigen erg pijnlijk naar voren kwam. "Laten we beginnen met regels opstellen en zorgen dat iedereen op tijd komt".

Even daarvoor een interview op straat met een broer van een leerling, die bang was geweest dat zijn broertje de dader was. Ondanks zijn nerveuze giechellachje tussendoor, probeerde hij op indrukwekkende wijze een verklaring te geven. "Vroeger voetbalden wij op die leeftijd op straat, maar nu..."

Als afsluiting van de uitzending de botte mededeling van Jeroen Pauw, dat de adjunctdirecteur was overleden.

De aanklacht tegen de verdachte luidt: Dat hij willens en wetens en in het volle besef van de onwettigheid van zijn daden, na al eerder een schriftelijke waarschuwing van het Ministerie te hebben ontvangen na een soortgelijk vergrijp, op 2 augustus om drieëntwintig over negen in een door Dreuzels bewoond gebied en in aanwezigheid van een Dreuzel een Patronusbezwering heeft uitgesproken...

dinsdag 13 januari 2004

# De pörkölt staat te pruttelen. Dat lijkt uitheemser dan het is, maar hij staat ook gewoon op blz. 105 in de nieuwste Allerhande.

Het is goulash, maar voorlopig lijkt het nog verdacht veel op soep. Dat staat er ook: oorspronkelijk is het een soep die door Hongaarse herders werd bereid, 'gulyas' geheten.
Misschien waren zij ook een beetje uitgeschoten met de bouillon. Ik weet dus nog niet precies wat het worden gaat.

De meest gestelde vraag hier in huis: "Wat eten we?" kan ik dus ook nog niet helemaal uit volle overtuiging beantwoorden. Ik zeg gewoon pörkölt met peren.
Dat moet genoeg zijn. Want er zijn ontelbare varianten op...

# Ik dribbel mijn 'rondje polder' en kijk extra goed om mij heen. Als ik mijn camera niet mee heb genomen, kijk ik altijd extra goed om mij heen, om mezelf ervan te overtuigen welk een stomme beslissing dat is geweest.

~ De ganzen die gewoonlijk bezit nemen van het strandje, pootje badend en wat rondscharrelend, zitten nu verkleumd in een uithoek als bevroren witte kadetjes dicht op elkaar, kop in de wind.
~ Met gespreide vleugels leunt een kraai ontspannen op lucht en doet of het niks is.
~ Op een ondergelopen grasveldje baddert en spettert een stel merels.
~ Een paar knalgele ronde ogen kijken mij strak en verschrikt aan. Ik sta abrupt stil en roep vol bewondering: "Aaaaaaaaaaah!"... een grote bruine roofvogel in het gras een paar meter van mij af. Wij blijven elkaar een poosje observeren en dan kiest hij het luchtruim. Ik vervolg mijn weg, maar vanuit diverse boomtoppen houdt hij me in de gaten.
~ Een jong jachthondje denkt "Kijk mij eens goed speuren!" en gaat met zijn neus tussen zijn voorpoten de tegenstelde kant uit van het balletje, dat zijn baas net wegslingerde.
~ Een reiger komt over, strekt extra zijn nek, terwijl ik het geluid van een straalvliegtuig hoor. Maar daar trap ik niet in.

maandag 12 januari 2004

# Merkwaardig. Volgens Google ben ik dus kennelijk de enige die er last van heeft: horrormonen of zoiets.

Ik ben begonnen met me te verslapen en het is de hele dag nog niet goed gekomen.

zondag 11 januari 2004

# We zitten volop genietend te kijken. Die film is briljant. Uma Thurman bevindt zich in het Japanse barretje en speelt de onnozele toeriste.
Beng. Pauze. Jammer, maar we gaan toch maar even naar de foyer.

De twee jongens die nog niets te doen hebben gehad, wachten verveeld op werk en blijven in afwachting van de bestelling nog even hangen op hun plekje achter de bar als wij als een van de eersten aan komen lopen.

"Saké!" gebiedt mijn begeleider en slaat daarbij hard op het barblad.

Kijk. Daar hou ik van. :-)

# Tropenmuseum of Kill Bill?

Ik ben al weg.

zaterdag 10 januari 2004

# "Heb jij nog favorieten?"

"Nee, niet echt", en hij bleef strak kijken naar het darten op tv.

"Ik wel."

En ik propte de laatste tumtummetjes, van puur suiker (dus niet die spekkies en die kleine chocolaatjes) die ik zorgvuldig uit het bakje op tafel had gezocht, in mijn mond.

# Lekkere luchten (08.35 uur)

vrijdag 9 januari 2004

# Post voor mijn dochter. Dat is schrikken.

Ik dacht dat het wel goed met haar ging, maar achter mijn rug groeit zij op voor galg en rad, raakt van het rechte pad af en fietst in zeven sloten tegelijk.

En dat allemaal zonder licht.

donderdag 8 januari 2004

# Oef. Dat was even peentjes zweten, maar ik ben GESLAAGD!

Mijn keurmeester was Jens, en dat is volgens mij de beroerdste niet. Ik heb vernietigender oordelen gezien.

Beetje weinig plaatjes en kleurgebruik, ik moet wel zeggen dat je aardig wat lezers hebt die het waarschijnlijk wel leuk vinden. Het zal dus wel de inhoud zijn die 't m maakt.

Wat is daarop mijn reactie?

Hihi.

Geheel in stijl dus géén plaatje van de zilveren award.

# Ik ga sporten en neem mee: een paar spaanse sloffen vanwege de koude vloer en een hoofdkussentje. De muziek is aangenaam, de juf praat zacht. Wij ademen in, en weer uit, stapelen wervels op, rollen ze weer af en spannen spieren. Veel spieren. Daarna ontspannen we de hele zaak weer. Mijn favoriet is het over de schouder naar links en naar rechts kijken (in kleermakerszit met heel rechte rug en vooral geen opgetrokken schouders). Soms kraakt het.

Het heet groundcontrol of pilates (gewoon uitspreken zoals het er staat en niet op zijn engels als 'pajlets' zoals de vrouw op het matje naast mij, wat erg goed was voor mijn geheime lachspieren).

Ik voel me goed en heel relaxed (doch beresterk). Niemand krijgt mij meer kwaad vandaag. En mocht het toevallig wel gebeuren, dan moet je oppassen.

woensdag 7 januari 2004

# Mijn paspoort moet verlengd en ik heb een pasfoto nodig. Ik vind er een van ongeveer vijftien jaar geleden, maar het dunne brilletje dat ik toen op mijn neus had is eigenlijk wel weer mode... ik ga het proberen.

De ambtenaar bekijkt de gegevens zorgvuldig. Het blijft lang stil. Dan komt het:

"Bent u nog steeds 1.61m?"

"Jaha". (ik dacht eerlijk gezegd eigenlijk altijd dat ik 1.63m. was, maar daar ga ik niet moeilijk over doen met tien wachtenden achter mij.)

Gelukt. :-)

# Op de redactie van Het Parool zijn enige literaire nieuwjaarsgeschenken opgedoken, die men aanbiedt aan de lezers.

~ een kort verhaal van Marga Minco 'December Blues'
~ een lang gedicht en cd met ander lang gedicht van Arjen Duinker
~ selectie columns van Martin Bril
~ 'Leestekenen' van Joke van Leeuwen

De lezer mag kiezen. Titeltje aanvragen (één per persoon) via een emailadres. De eerstkomende winnen. Zolang de extreem kleine voorraad strekt.

Ik heb gistermiddag meteen gemaild en wacht nu in spanning, voorzien van heel veel hu hu humor! :-)

dinsdag 6 januari 2004

# Ik bezocht de tentoonstelling Kunst aan Tafel en zag een tekst die me op een of andere manier erg aansprak:

~ overzichtsplaatje
~ detail

# Ik ga de stad in om mij een leuk model snuiter aan te schaffen. Wie uit zijn hoofd weet wat snuiter in het engels is, is een held. Raden is leuker.

De kroonluchter met de echte kaarsen is een groot succes, maar ik moet elke keer op tafel staan om ze uit te blazen. Dat kan zo niet langer. Een lange snuiter moet er komen.

Vraag van de intelligente lezers onder u: Hoe steek je ze dan aan Cockie? Nou, daar heb ik een enorme electrische lucifer van 20 euro voor gekocht, die het dus niet doet. Elke keer sta ik voor lul met die lucifer in mijn hand als een soort vrijheidsbeeld zonder vlammetje. Die ga ik ruilen.

maandag 5 januari 2004

# Telefoon.

Met Cockie...

Met wie?

Met Cockie...

Spreek ik niet met mevrouw [noemt mijn al even hilarische achternaam]?

Ja daar spreekt u ook mee...

Ik heb daarnet op straat een portemonnee gevonden met daarin een briefje en de naam: J. [plus zelfde hilarische achternaam] en dit telefoonnummer.

Ow.... fantastisch! Dat is mijn zoon. Die is net overhaast naar voetbal vertrokken. Wat aardig dat u zo snel belt. Mag ik uw adres dan kom ik de portemonnee meteen halen.

Bonk maar op de deur, want ik ben een beetje doof.
Onderweg stop ik bij een zebra en wacht verzonken in gedachten tot al het verkeer voorbij is. Ik heb niet eens in de gaten dat er maar liefst twee auto's helemaal spontaan geduldig staan te wachten om mij de kans te geven om over te steken. Compleet verrast loop ik al zwaaiend naar de chauffeurs in een soort 'funny walk' naar de overkant.

Van dat laatste (die idiote huppel) heb ik spijt.

Ik bonk op de deur en mag binnenkomen. De fles wijn die ik in de haast voor haar heb meegenomen, wil ze in eerst instantie niet aannemen. Ze heeft ook een kleinzoon die zo vreselijk slordig met zijn spullen is, zegt ze terwijl ze me uitzwaait in de deuropening.

Blij en aangeslagen door de goedheid van de mens loop ik met de portemonnee (inhoud 70 euro plus diverse pasjes) in mijn hand geklemd weer richting huis en onder een auto. (Dat allerlaatste is niet waar, maar wel komisch.)

# U luistert naar de zalvende stem van Paul Jambers, die aanbelt bij:

"Lars - een duister geval..."

zondag 4 januari 2004

# We gaan kijken op De Kerf.

Ik heb stille hoop dat het daar vandaag 28 graden in de schaduw is en dat er palmbomen staan. De natuur is vreselijk in beweging de laatste tijd, dus je weet maar nooit.

Woei!!!

zaterdag 3 januari 2004

# Ze zegt dat ik kort&goed ben. Dus daar wil ik het graag bij laten.

Maar vergeet niet te kijken naar de fantastische dingen die ze maakt.

[Miepend tot mijzelf: Ow wat is dat mens creatief. Dat was ik ook eens (een beetje) maar het is weg. Ik wil het terug. Het enige dat ik vandaag voor elkaar heb gekregen is een lammetje uit een bruisbal van de Hema. Kom op zeg.]

vrijdag 2 januari 2004

# Ik koos het hazepad.

Dat schrijf je natuurlijk met een n, (hazenpad) maar er liep er echt maar één...
die verschrikkelijk schrok van een vrouw van drie meter.

Allemaal doen vandaag! Naar park of bos en een stuk lopen in de sneeuw en de zon! Daar word je blij van.

donderdag 1 januari 2004

# Een heel Gelukkig Nieuwjaar!














De Razende Bol


Weblog Commenting by HaloScan.com