dinsdag 28 februari 2006

# Vol trots presenteer ik u iets heel nieuws op webloggebied, een metier dat al zovele soorten postjes kent, zeer verschillend van aard en inhoud. Een innovatie van jewelste mag ik wel zeggen:

de observatiepost




maandag 27 februari 2006

# Zo. Dat was een behoorlijk agressieve verkoopster van Scarlet internet die daarnet aanbelde. Ik had de deur nauwelijks open of ze stak ferm haar hand uit, omdat ze zich zo graag even wilde voorstellen. Nou oke. Dan laat je zo'n meissie ook niet voor joker staan, maar het voelt wel raar, want ik had die behoefte helemaal niet.

Ze begon te ratelen en ik kon haar niet echt overtuigen van het feit dat ik geen belangstelling had. Ze bleef maar vragen op mij afvuren, die ik dapper pareerde. Ik ben tevreden met wat ik heb en ik wil het hier graag bij laten zei ik (ook niet voor de poes) en sloot de deur voor haar verbouwereerde gezicht. Het scheelde niet veel of ze had haar voet ertussen gezet.

Zo maak je geen vrienden, Scarlet.




zondag 26 februari 2006

# Het wordt nu serieus. Een week voor vertrek. De reispapieren zijn binnen. Dochter gaat drie maanden samen met een vriendin per openbaar vervoer door China, Vietnam, Laos (nog geen visum, aldaar proberen) Cambodja (idem) en Thailand.

De goedbedoelde foldertjes 'gezond op reis' en 'tips voor verre reizen' maken mij er niet geruster op en zelf trekt ze ook een beetje witjes weg bij het lezen van de beschrijvingen. Neem nou alleen al het rijtje 'ziekten door muggensteken en insectenbeten': malaria, dengue, gele koorts, japanse encefalitis, ziekte van Lyme en tekenencefalitis.

Dengue, oftwel knokkeloorts vindt ze het engst. Ze laat me zien hoe je handen dan gaan staan. Dan de goede raad: Het is belangrijk te zorgen dat u zo min mogelijk door muggen wordt gestoken of door andere insecten wordt gebeten, neem daarvoor bijvoorbeeld u moeder mee die "ksssht!" roept. Dat laatste verzin in zelf...

Nee, er zijn betere middelen. Maar eigenlijk vindt ze de aanschaf van een geïmpregneerd muskietennet een te grote aanslag op haar zuurverdiende centjes...
Dat krijg je van mij! roep ik heel erg hard.

Daarmee steun ik ook nog een erg goed doel, lees ik als ik me daar even in verdiep. Per verkocht Care Plus Mosquito Net wordt er een muskietennet gedoneerd aan de lokale bevolking in kleinschalige hulpverleningsprojecten van de Transparent World Foundation.

Tsja... er zijn natuurlijk meer ouders die zich zorgen maken om hun kinderen. Elke dag (!) sterven 4000 kinderen aan malaria. Mooi, dat 'transparent'.




zaterdag 25 februari 2006

# Mij bereikte een vriendelijk verzoek of deze foto gebruikt mag worden voor een folder. De horizon loopt scheef en hij is gemaakt met mijn oude, toenmalige cameraatje... maar wow, Friesland was wel erg fotogeniek die dag.

Mocht je dus binnenkort mijn naam in het colofon tegenkomen van een toeristische brochure, in opdracht van de NFM (naturisten federatie nederland), oplage 60.000, dan weet je ervan.

Helaas zonder budget voor foto's van geschoren schaapjes. Best een kale bedoening.




vrijdag 24 februari 2006

# Het wil niet zo erg lukken met mij vandaag. Ik worstel en... het liefst bleef ik beneden. Heel anders dan mijn nieuwe pet Oeps. (Even flink doorklikken. Extra leuk als je de March of the Penguins hebt gezien.)

Pinkwins, dat zijn pas bikkels. De vrouwjes lopen honderd kilometer, leggen een ei, lopen honderd kilometer terug om een hapje te eten. Wanneer ze dan dan eindelijk een wak zien wil het wel eens gebeuren dat ze daar met z'n tweeën tegelijk induiken en even klem komen te zitten.




donderdag 23 februari 2006

# Het centrum van mijn dorp staat een ingrijpende opknapbeurt te wachten, lees ik in de krant.

Het huidige Hannie Schaftplein (= de parkeerplaats van Dirk van den Broek) beschikt volgens de ontwerpers over weinig 'ruimtelijke kwaliteit'.

Ja het is altijd vechten voor een plekje.

Om daar verbetering in te brengen krijgt de parkeerruimte een andere indeling en wordt de entree opgefleurd met een bomenpartij en een zitmuur.

Een zitmuur?

De Kerkbuurt krijgt een ander aanzien door het aanbrengen van zogeheten fietssuggestiestroken.

Fietssuggestiestroken?




woensdag 22 februari 2006

# Een paar weken geleden plantte ik bollen, slaakte een zucht, duwde tevreden het schepje in de aarde... en kiek noe:




# Veelvuldig laat ik onvergeeflijke steken vallen.

Wederom trek ik na gedane arbeid bijna de stekker van de computer uit het stopcoctact in plaats van die van de strijkbout.




dinsdag 21 februari 2006

# Triomf.

Onder lichte dwang sleepte ik moe uit de uitleunwoning mee naar de bejaardengymclub in het aanpalende verzorgingshuis. Ze wilde niet, maar ik kende geen pardon. De tijd was rijp, en al een poosje.

In een kring zat een aantal grijze dames op een stoel te wachten. Natuurlijk mocht ze meedoen. Op een rustig muziekje voerden ze de opdrachten uit die het gymjuffie voorstelde. Rekken van de nekspieren, draaien van de schouders, aanspannen van arm- en beenspieren. Toen de kisten met klein materiaal tevoorschijn kwamen begonnen de oogjes van moe te glimmen. Ze kreeg er lol in. In het midden van de kring lagen plastic ringen die met behulp van een aan het uiteinde van een touw vastgeknoopt pittenzakje binnengesleept moesten worden. Het liefst zoveel mogelijk. Ik fluisterde alleen maar: "Stel me niet teleur". Meer was niet nodig.

Volgende week gaat ze weer. Ze had een hele leuke ochtend gehad, zei ze nog, toen ik haar licht hijgend en verhit weer thuis afleverde.




maandag 20 februari 2006

# Als logster met een grote dosis verantwoording naar de lezers, voelde ik me na het lezen van een artikel in Parool PS van de week, over de beste banketbakker van Nederland, verplicht daar zelf eens een kijkje te nemen,

een glaasje champagne mee te drinken en wat dingetjes te keuren.

Man... hier is geen woord van gelogen.




zaterdag 18 februari 2006

# "Boksbal" dacht ik, toen ik wakker werd. O ja.

Gister tijdens de pauze kwam een zeer gespannen autistische jongen melden dat de muziek zo hard stond in de klas. Een collega liep mee en vroeg een paar meiden of het wat zachter kon. Aan dat verzoek zal niet zonder gesar achteraf gehoor zijn gegeven... dat kunnen ze goed, die meiden. Even later brak de hel los. De getergde jongen ging finaal door het lint en een meisje te lijf. Hij beet in de arm van een toegesnelde mannelijke collega, die hem even daarvoor nog stevig vasthield, en snikte: "Waarom is hier geen afreageerkamertje...?"

Onder het bed van mijn zoon ligt een goeie boksbal al een poosje te niksen. Die gaat na de vakantie mee naar school en weer eens hard aan het werk.




vrijdag 17 februari 2006

# Het hoofdtelefoontje van mijn iPod was kapot en het rare is dat precies zo'n zelfde hoofdtelefoontje dus nergens te koop is, zelfs niet bij de Apple Store. Wel een veel duurdere uitvoering, voorzien van afstandsbediening.

Via via hoorde ik over rePod. Dit bedrijfje voert reparaties uit en levert desgewenst bijna alle onderdelen die normaal gesproken niet los te krijgen zijn, zo ook mijn felbegeerde originele hoofdtelefoontje, keurig verstuurd per post.

Ik ben weer blij.




donderdag 16 februari 2006

# Het eerste deel van de opdracht het ik goed volbracht. Ik maakte een reservering in een viersterrenhotel en heb opgelet hoe snel de telefoon werd opgenomen, of ik werd doorverbonden, vriendelijk en duidelijk en of mijn naam gebruikt werd, nadat deze bekend was. Mevrouw Cockie punt Org: mystery guest.

Het vervolg van de missie, lekker eten, drinken en slapen in een wereld van luxe, zal dit weekend plaatsvinden. De kritische vragenlijst gaat mee.

"Werd u naar de tafel begeleidt?"
Au au!
"Zo ja hoe verliep dit?"
Heel pijnlijk, met dt.

We zullen zien. Het gaat zwaar worden.




dinsdag 14 februari 2006

# Daar is de zon. Dat is het teken waar ik op heb zitten wachten. Ik moet. Ik moet van mezelf vandaag weer een rondje hardlopen. En wel nu. Ik ben het weer een beetje aan het opbouwen na een periode van griep en mag natuurlijk niet meteen serieus aan een bouwstop denken.

Gister dus voor het eerst weer even de polder in. En ook voor het eerst sinds ik daar loop op mijn schreden omgekeerd om een iets andere route in te slaan. Er kwam een man uit de struiken, vanaf een natuurpad, die ik niet helemaal vertrouwde. Hij wandelde voor me en ik wilde hem niet voorbij. Hij zou natuurliefhebber moeten zijn, maar zo zag hij er niet uit. Hij droeg zwarte lage puntschoenen.




maandag 13 februari 2006

# WAT een goed boek is dit.

Ik kan niet meer stoppen met lezen... een collega had me daar al voor gewaarschuwd en ze heeft nog gelijk gekregen ook. Eigenlijk zou ik het bewaren voor in de vakantie, maar ik heb weer een ruggengraat van karton.




# "Doen jullie nog wat aan Valentijn?" vraagt dochter R.
"Nee!" roepen J. en ik stellig en synchroon.

Wij zijn nog van voor het Valentijnstijdperk en houden dat dapper in stand.
Nou vooruit, morgen ieder een extra visoliepilletje. :-)




zondag 12 februari 2006

# Voorafgaand aan de film Grizzly Man gaan jij en je man gezellig uit eten met een stel goede vrienden. J. vraagt de ober naar de dagspecialiteit: "Stukje vlees met rivierkreeftensaus". Echtgenoot buigt zich oprecht verwonderd over naar de ober en vraagt : Driekeversaus??? Nou dan is de toon gezet.

En de film c? Mijn verwachtingen waren te hoog gespannen. Ik heb erg aan het accent in de commentaarstem van Werner Herzog moeten wennen, dat me deed denken aan een scetch van French en Saunders als artgallery eigenaars. De gekte van grizzlyman was al snel duidelijk, liever zag ik meer van zijn natuuropnamen. De interviews met bijfiguren waren niet erg spontaan en nogal in scene gezet. Het gedeelte waarin de lijkschouwer het woord mocht begon steeds meer op horror te lijken: de ogen van de beste man steeds meer op die van Charles Manson.




zaterdag 11 februari 2006

# De Daviscup mag als verloren worden beschouwd en ik zapp naar Nederland 2.
In close-up aanschouw ik de snotpegel van een sportief geklede man, die met een geweer in de aanslag languit op een matje in de sneeuw ligt. Winterspelen. Hoera!

Wanneer is het sleeën voor tweetallen?




# Twee mannen voegden zich bij ons in de sauna. Ze waren gezellig met elkaar aan het kletsen en hadden aan gepreksstof absoluut geen gebrek. Wisselende onderwerpen, soms heel persoonlijk. Geen seconde stilte.
J. en ik zaten stilletjes en lijdzaam te zweten, meeluisterend tegen wil en dank. Ik verbaasde me er eigenlijk over dat twee mannen op die manier met elkaar praatten. Ik dacht dat alleen vrouwen dat zo deden.
Op een geven moment gaf ik J. te kennen dat ik eruit ging. "Wij blijven nog even hoor" zei de ene man olijk.

"Ga je dit gebruiken voor een stukje?", vroeg J. toen we op de gang stonden. "Ik weet genoeg" antwoordde ik professioneel.

Ik de stilteruimte lag een vrouw keihard te snurken. Maar daar hoor je me dan ook niet meer over.




vrijdag 10 februari 2006

# Ik heb een foto gemaakt van de oude situatie (muur, oude leren bank met gat, kastje, schilderij, opvallend behang) en die bijna levensgroot uitgeprint.
De foto neem ik mee naar de meubelwinkel en daar gaan we kijken of dit bankje daarin gaat passen... en dan nog welke stof en welke kleur.

"We komen er wel uit" zegt J. altijd. Nou dat denk ik ook. :-)




donderdag 9 februari 2006

# Een hartelijk welkom aan de bezoekers die hier via de nominaties (dank! dank!) voor de Dutch Bloggies even komen kijken. U verwacht een goddelijk lijflog? Nou dit is het. Een aap met een rare kop.

Meestal heb ik niet zoveel te vertellen. Ik geef een aanzetje en de reageurs pakken dat vaak leuk op. En daar word ik op mijn beurt dan weer vrolijk van. :-)

Als u me nu even wilt excuseren. Ik ga voorlopig een poosje met mijn hoofd onder een handdoek boven een pan heet water hangen. Da's weer zo'n eigenaardigheidje van me.




woensdag 8 februari 2006

# Ik ben er nog niet achter wie die Vlaamse dichter was, die gister in 'De wereld draait door' zo bruut werd afgekapt door Matthijs van Nieuwkerk. Hij las een gedicht genaamd 'Kwijt' en vertelde op verzoek over zijn relatie. Eindelijk iemand die iets te zeggen had. Gerrit Komrij moest ook een gedicht voorlezen, maar daar was ook al geen tijd meer voor.

Wanneer 'Café De Wereld' begint ga ik meestal even iets anders doen, mijn wereld draait ook door, en kom dan meestal te laat weer terug. Zodoende heb ik zijn naam gemist.




dinsdag 7 februari 2006

# Om het voorspoedige herstel van moe te vieren brachten we na het controlebezoek bij de chirurg een bezoek aan de koffieshop. Daar rookten we een vette joint. Geintje. Nee, we namen een capuchino en ze kreeg er van mij een lekker kroketje bij, dat ze op haar gemak oppeuzelde.

Moe stond bij de uitgang van het ziekenhuis op me te wachten in haar rolstoel en ik zou even de auto ophalen. Die stond ver weg in een zijstraatje, want het parkeerterrein was afgeladen vol. Ik was net op de tijd om de dame van de parkeerpolitie na gedane arbeid rustig weg te zien wandelen. Heel even wilde ik haar achterna rennen en vertellen over de kroket. Toen ik zag dat de bekeuring vijftig euro bedroeg wilde ik alleen maar zachtjes huilen.

Op de terugweg in de auto konden moe en ik er alweer een beetje om grinniken. Ze bood grootmoedig aan de prent voor haar rekening te nemen, maar ik vond het beter om ieder de helft te doen.




maandag 6 februari 2006

# De gymjuf belt. De pilatesles gaat niet door want de kachels zijn stuk.

Ik besluit zelf maar wat te improviseren en haal de materialen van zolder. Plotseling word ik gegrepen door de schoonheid van de compositie.

Ja, daar kan ik uren naar kijken. :-)




zondag 5 februari 2006

# Languit op de bank met zakdoekjes, neusspray, hoestdrank en romantische dvd (Pride en Prejudice).

En

oooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooow

WAT een mooi einde. Dat ik dat nog mag meemaken. Snotter.




# Who does Bob the Builder think he is anyway...




# Afterparty.

Het met slagroom gevulde chocoladeschuitje, afgetopt met kers en schijfje mandarijn, is door niemand uitgekozen. Dat wist ik al vantevoren. Ik had nog tegen de juffrouw van de banketbakkerij gezegd dat ik die niet hoefde, maar op wonderlijke wijze is hij toch in de doos tussen de andere gebakjes beland. Gelukkig was er ook nog een gebakje met marsepein over.

Mijn boek (Het leven van Pi) heb ik vanochtend vroeg uitgelezen. Nu ben ik erover aan het nadenken. Dat gaat niet zo goed, omdat mijn hoofd pijn doet als gevolg van verkoudheid en hard hoesten.

De bliksembladzijde heb ik naar Peren gestuurd, want die verzamelt bliksem.




vrijdag 3 februari 2006

# Zo. Ik heb me even kwaad gemaakt en alle boodschappen zijn in huis. Morgen komt er boel visite, want dochter R. is jarig geweest en tevens 'in between travels'. Over een maand vertrekt ze alweer naar China en omstreken, dus extra leuk om iedereen weer even te zien.

Bij Dirk van den Broek staat tegenwoordig een vrouw in een net pak achter de rij kassa's scherp toe te kijken of iedereen wel netjes betaalt of zo. Wat ben ik blij dat dat mijn baan niet is. Maar nu ga ik eerst de zakken Lays chips even opentrekken om te constateren dat ik de ipod nano weer niet gewonnen heb en vooral terug moet komen op een minder druk tijdstip...




donderdag 2 februari 2006

# Ik heb gekozen voor een energieke aanpak van deze vrije donderdag.

Het alternatief was lekker met m'n boek in mijn bed van traagschuim onder een dekbed plus extra slaapzak blijven liggen (inclusief beetje keelpijn, een beginnend hoestje, ik zou daar gebruik van kunnen maken.)

Maar nee, ik moet weer zo nodig energiek. Ik denk zelfs aan een lijstje dingen die gedaan moeten worden (ik weiger hier 'to do-lijstje' te gebruiken, wat eigenlijk veel korter en makkelijker is.)

Ik houd een terugslag in de loop van de dag niet voor onmogelijk.




woensdag 1 februari 2006

# Vandaag aten we de spruitjes die eigenlijk voor zondag op het menu stonden.

Spruitjes willen nogal eens doorgeschoven worden, vooral spruitjes op zondag. Die laten zich maar wat graag vervangen door bijvoorbeeld afhaalsienees. Maar drie dagen, dat is een record.

Ze smaakten eigenlijk best goed, voor een doordeweekse woensdag.







mail ~ inhoud ~ lijstje ~ kiekjes