Vandaag

2birds

Ach het is wat...

Actiereactie

Bieslog

BluaP

Charis

Dutch Curry

Dazz

Ecritures

Elrado

Elswhere

Exploring Els

Fusix

Geen held

Juul

Linda's Log

Mariskarade

Merelroze

Mijn kop thee

Misdruk

Much ado...

Niemsz

Orfelio

Peentje

Prolific

Puck's Podium

Rolandow

Smoel

Suffie

Tsja

Uniquehorn

Uren Dagen Nachten

Vandenb

Website4all

Werkdag

Werner

Westlands.org

Zijperspace

Zlavanaph



Donderdag 28 februari 2002

Op deze laatste dag van Februari durf ik te beweren dat Maart vast en zeker zijn staart gaat roeren en dat April gaat doen wat hij wil.

Mijn voorspelligen voor mei gaan volledig de mist in, want hier en daar worden al heel mooie eieren gelegd.

Wel weet ik zeker dat Wim de Bie morgen de lucht in gaat: Bieslog.
Succes verzekerd, wat ik je brom...

Woensdag 27 februari 2002

Ik kwam een bekende tegen die ik ongeveer twaalf jaar geleden voor het laatst geproken had. Hij werkte toendertijd bij een drukkerij en was getrouwd met een collega van me. We raakten aan de praat en in dat gesprek werd mij beetje bij beetje duidelijk gemaakt dat hij eigenlijk niet meer hoefde te werken.

Hij was gescheiden, woonde bij zijn vriendin die een piepklein huisje bezat en een heel groot stuk grond. Eerst handelden ze in slankheidproducten, maar dat was nu niet meer nodig. Als iemand erom vroeg wilde hij uit goedheid nog wel advies geven, maar hij hoefde er zijn brood echt niet meer mee te verdienen. Dat kwam omdat ze het stuk grond heel goed hadden kunnen verkopen aan de gemeente.

Hij slingerde nog wat megaprijzen van huizen naar mijn hoofd die normaal waren in die omgeving en ook de maten van het stuk grond dat hij toch maar mooi beschikbaar had gesteld.

"Dus het gaat goed met je?"
"Miljonair", zei hij zelfverzekerd en liet een perfect getimede stilte vallen.
"Ook in euro's".

Ik was overtuigd, keer twee, plus tien procent.

Dinsdag 26 februari 2002

Omkat:


verchroomde grill


sidebars

Maandag 25 februari 2002

Het is weer tijd voor een aderlating. De derde herhalingsoproepkaart van de bloedbank is reeds op de mat gevallen, maar ik zie er een beetje tegenop. Ik ben niet bang voor de venijnige aanval met de eierenprikker van de eerste dame. Ook niet voor het inbrengen van de behoorlijk dikke naald door iemand van het Draculateam dat daarna staat te wachten tussen de gezellig in een kringetje opgestelde ligbedden. Want ik heb "mooie vaten". Dat wordt me tenminste altijd verteld door iedere kenner die de blauwe lijntjes aanschouwt en even met de vinger over de flauwe holte van mijn uitgestrekte arm strijkt.

Wat mij een beetje tegenhoudt is het feit dat ik op zo'n avond minstens vijf keer mijn geboortedatum door de holle ziekenhuisruimte moet schallen! De eerst keer is dat bij melding aan de balie. Oke. Daar kan ik inkomen. Maar daarna wordt het door iedere verpleegster die in je buurt komt standaard ter controle en erg vriendelijk gevraagd. Meeluisterende donoren in de ligstoelen, hun familie en bekenden in de wachtruimte kijken dan altijd vol belangstelling schattend naar de ondervraagde of datum en uiterlijk een beetje overeenkomen om vervolgens weer tevreden onderuit te zakken.

Het wordt vervelend, maar behoort tot de procedure zegt verpleegster nummer zes. Mijn bloed bereikt het kookpunt en kolkt langzamerhand door mijn prachtige aderen. Vaten van een meissie van achttien, dat moet toch voldoende zijn voor een afname in gepaste stilte zonder impertinente vragen. Vanavond moet het maar eens gaan gebeuren.

Zondag 24 februari 2002

# Weer terug!

# Alle populaire kledingstukken liggen bij de was, in wasmachine, droogtrommel of op de groeiende stapel 'te strijken'. Dit geldt zowel voor boven- als onderkleding. Ik loop dus noodgedwongen in een wonderlijke combinatie. Vandaag toont ons rijpere model Cockie een felgeel t-shirt met oranje "Fame"-opdruk dat achteruit de kast kwam, nog helemaal 'op nieuw'. Een beetje vergeten dat ik dat had. Daarbij een dunnige zomerbroek, doch fijn ruimvallend.

En dan de lingerie... tsja wat zal ik er van zeggen. Eigenlijk had ik wat er achteruit die la kwam al lang geleden een keer weg moeten gooien, maar waar laat je als vrouw tegenwoordig met goed fatsoen je oude onderbroek...

Donderdag 14 februari 2002

Eau revoir!

Woensdag 13 februari 2002

Ik zie ze nog nèt niet vliegen, maar in heb ze vanmorgen om 06.35 uur wel sinds lange tijd weer eens gehoord.

Eerlijk gezegd zag ik een paar dagen geleden al wél een ekster met een enorme tak in zijn bek voorbij komen. Het kan achterstallig onderhoud geweest zijn, maar ik denk het niet. Er hangt duidelijk iets in de lucht. Als ik straks terug ben van wintersport hoop ik dat de lente meedogenloos toeslaat, ik bedoel natuurlijk: zachtjes haar entree maakt (en liever niet in de vorm van de muggenplaag die ons huis al sinds een paar dagen teistert...).

We gaan naar Morzine in de Portes du Soleil en verblijven in Residence du Téléphérique. Dat klinkt echt veel mooier dan het is, (de kamers kun je vergelijken met een modale gangkast) maar die Téléphérique (gondel) die aan het hotel is opgehangen brengt ons in een zucht naar het veel hoger gelegen Avoriaz! Vue aérienne? Cliquant ici!

Even afstrepen. Ik heb bij deze de gegevens over de verblijfplaats achtergelaten bij de thuisblijvers. Wat nu nog? Best veel eigenlijk.

Dinsdag 12 februari 2002

Mijn meestal erg goedmoedige 'fella' heeft een voorliefde voor maffiaboeken en -films. Let wel: ik zeg 'boeken en -films' en geen -praktijken!!!

Als zelfstandig ondernemer moet hij soms wel eens na veel gezeur in de vorm van telefoontjes en brieven persoonlijk achter niet betaalde rekeningen aan. Zo ook vanmorgen. Het is helemaal niet raar als ik hem dan: "Pomp ze vol met lood!" toewens als hij in zijn zwarte pak en koffertje het huis verlaat om zich voor zijn afspraak met de boekhouding van betreffend bedrijf te melden. Capo di tutti capi op pad voor zijn famiglia.

Zo'n bezoekje werkt: men wil geen conflicten en gaat een gedeelte van het openstaande bedrag betalen. Ha! (hihi)

Maandag 11 februari 2002

Vandaag was ik in de gelegenheid mijn kinderen met de auto van school te halen waar ze vanmorgen vanwege storm en regen voor de deur waren afgezet. Dat bied ik heel af en toe spontaan aan en het scheelt ze ruim een half uur zweten en ploeteren.

Toen dat toevallig ter sprake kwam in aanwezigheid van een aantal andere moedervrouwen verklaarden ze me voor gek. Er bestonden toch regenpakken en het was nergens voor nodig. Daar werden ze niet hard van en ik zou ze verwennen. Nou en? En wat dan nog? Het was hardstikke gezellig in de auto. En bikkels zijn het weer als het nodig is op andere momenten.

Als baby mocht je ze ook niet verwennen en moest je ze volgens de geldende regels b.v. laten huilen 's nachts. Nou mijn bikkelbabies niet hoor. Die gingen gezellig in het grote bed. Ik heb er wel vertrouwen in.

Zondag 10 februari 2002

# Weer thuis: wat een prachtige film en wat een geweldige bioscoop zeg! (Diervriendelijk ook... er zat een oude vrouw voor ons met op haar schoot een fret in een kooitje.)

# Vanmiddag mag ik eindelijk naar Amelie of voluit: Le fabuleux destin d' Amelie Poulain. Ik heb er al veel over gehoord en gelezen en hij lijkt me heel mooi (maar ik was steeds te laat voor kaartjes).

"Een film die mensen laat dromen. Een sprookje van buiten en van binnen, visueel verbluffend maar ook hartverwarmend, ontroerend en erg grappig.
Het verhaal gaat over een wereldvreemd meisje dat hunkert naar liefde die ze niet kan vinden en waarvoor ze eigenlijk doodsbang zou zijn. In plaats van haar eigen bestaan te veranderen, probeert ze de levens van mensen in haar omgeving met creatieve listen en streken te manipuleren richting het geluk".

Ook staat er nog iets over een 'aardig' slot. Het thema voor deze druilerige zondag is dus lief en aardig. Perfect! ;-)

Wat erger is: ik heb nog steeds Bridget Jones's Diary niet gezien en ik weet eigenlijk al niet eens meer met wié ik die zou gaan zien (nee hoor Miepje, grapje). Maar we moeten nu wel een keer gaan opschieten; binnenkort draait hij zelfs al niet mee op video... your place or mine?

Zaterdag 9 februari 2002

Naast mijn toetsenbord ligt een heel mooi cadeautje te glimmen, heel fraai ingepakt met linten en strikken, helemaal voor mij.

Ik heb de parfumbon verzilverd die ik van mijn collega's heb gehad. Ze vonden dat een leuk cadeau voor mij en dat was het ook! Ik heb elk testflesje bewonderd en uitgeprobeerd natuurlijk. Eerst op mezelf en later, toen ik geen plek meer had, op van die papieren strookjes.

De keus is gevallen op: White Linen van Estée Lauder. Yummie. Het monsterflesje dat ik erbij kreeg heet: Truth van Calvin Klein. Monstertjes zijn eigenlijk weer veel leuker dan de grote fles zelf, maar deze naam is misschien wat ongelukkig gekozen door Calvin. Truthje was beter geweest.

Even later in een boetiek me nog wat fijne uitverkoopjes tussen de nieuwe collectie (de pastellen zijn hot dames), komt er een keurige vrouw binnen die de verkoopster vraagt waar de witte kleding hangt, want:
"Ze had zich voorgenomen elke maand iets wits te kopen..."

Merkwaardig maar toch erg origineel, vond ik. Een loofwaardig initiatief. De verkoopster keek haar een beetje ongelovig aan, maar ik wilde meteen trots mijn nieuwe White Linen uit het papier scheuren en omhoog houden: tadaaaaaaaa.

Maar ik heb me beheerst, tot nu.

Vrijdag 8 februari 2002

Als altijd bovenop het nieuws en hier is hij dan, mijn eerste sneeuwklokje van dit jaar, gespot in de tuin van mijn vriendin L.:

Met nog een andere vriendin hebben we lekker koffie gedronken en helemaal in the mood een weekendje "met z'n allen" d.w.z. mannen en kinderen ook, voorbereid.

Het belooft een wild weekend te worden vol uitspattingen van diverse aard. Alles speelt zich af in een ecobungalow. Volgens mijn eco-vriendin M. is dat een huisje: half onder de grond, met een laag mos op het dak. Dus niemand die het ziet.

Donderdag 7 februari 2002

Ik wil me even uitsluitend richten tot de liefhebbers van de tuinvijver (hallo Elisa) en mijn observatie met jullie delen:

Toevalligerwijs ontstaat er tijdens het bijvullen van de vijver een draaikolk van luchtbellen omdat de slang ( hallo Els Hè get, een wurm) half onder het wateroppervlak blijft:

De vissen verschijnen aan de oppervlakte en vinden zo'n bubbelbad ge-wel-dig. Hoewel ik ik ze nog nét niet hoor schateren, hebben ze volgens mij vette pret. Eén doerakje krijgt spontaan dolfijnneigingen en springt vrolijk half uit het water onder het motto: "Spring 's in the air".

Tot zover mijn portie nieuws uit de natuur over alles wat groeit en bloeit en altijd weer boeit... en nee ze hadden toevallig geen nijpend zuurstofgebrek.

Woensdag 6 februari 2002

Vandaag is het vijftig jaar geleden dat Queen Elizabeth de troon besteeg. De Britten wachten echter tot de zomer met de viering van dit jubileum. Ze zijn heel wat van plan. Drie maanden lang krijgt de vorstin alle gelegenheid om haar imago te verbeteren. Het Golden Jubilee programma meldt dat 3 juni:

The Queen and The Duke of Edinburgh will hold The Queen's Concert (Pop Concert) in the Gardens at Buckingham Palace; The Queen, accompanied by The Duke of Edinburgh, will light a National Beacon in the Mall and view a fireworks display.

Uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat Paul McCartney, Mick Jagger en Eric Clapton optreden en men hoopt dat Aretha Franklin en Stevie Wonder ook van de partij kunnen zijn!!!

Ik hoop persoonlijk dat de Queen voor het eerst van haar leven eens verschrikkelijk uit haar dak gaat. Het zou haar imago echt heel goed doen. Kom op wijffie, close your eyes and think of England. Zelf zie ik het al voor me.

Dinsdag 5 februari 2002

# Waarschuwing:

Ik ben kwaad. Dat komt niet zo vaak voor en ik ga er heel erg van profiteren door het heel erg binnenskamers te houden. Ik ga me uitleven op opgestapelde troep en uitpuilende kasten. Dat ruimt lekker op.

Kom niet te dichtbij vandaag. Explosiegevaar. Betreden op eigen risico.

# Beter voor geest en gemoed: stel in het kader van de Boekenweek je eigen dichtbundel samen op komliefste.com.
Vanaf vandaag kan iedereen aan de slag met het samenstellen van een eigen bloemlezing met tien liefdesgedichten.

Maandag 4 februari 2002

Een beetje duf, maar ik kan het uitleggen.
 

Zondag 3 februari 2002

Mijn grote echtvriend bezorgde vandaag twee wijken feestelijke Telegraaf, opdat ons prinsje die dat doordeweeks altijd zeer trouw doet normaal zijn ene keer per week kon uitslapen. Dat zie ik Alexander later nou niet zo snel voor zijn kindertjes doen!
(J. zag gister tijdens dat bezorgen een man in zijn tuintje liggen d.w.z. de voeten van die man die bij hem al bekend stond als zeer zonderling. Deze abonnee heeft geen krant gehad en kan daar hopelijk nog over klagen, maar J. wist niet hoe snel hij moest wegkomen van schrik.)

Terwijl Alexander en Maxima eindelijk rust hebben en knus de cadeaubonnen aan het tellen zijn, gaan bij ons de feestelijkheden gewoon door.

Gisteravond in het restaurant wilde mijn nichtje graag een vanille kinderijsje. Toen de serveerster die de bestelling kwam opnemen haar aankeek was ze de samenstelling een beetje kwijt: "Ik wil een familieijsje!"

Vandaag vieren we de rest van de verjaardag van R. met de mensen die vrijdag niet konden komen. In de loop van de middag verplaatsen wij ons naar een bijeenkomst van de wintersportgroep. Een jaarlijks hoogtepunt vol voorpret met de 14 mensen en mensjes waar we de reis mee gaan maken: het zogenaamde injodelen.
(Alhoewel we na een aantal jaren Oostenrijk alweer voor de tweede keer naar Frankrijk gaan, waar gelukkig weinig gejodeld wordt en de verblijfplaatsen belachelijk klein zijn, maar het skigebied fantastisch is mits er sneeuw ligt, waar we dan ook weer uitgebreid over vergaderen).

Een ander belangrijk punt is 'de route'. Bij iedereen natuurlijk bekend, maar de kaarten liggen op diverse tafels uitgespreid en we buigen ons erover als betrof het een nieuw te ontdekken continent. Waar we ons nou weer absoluut niet druk om maken is de overnachting tijdens de reis. Als we er genoeg van hebben rijden we een dorp in, bellen bij de eerste de beste herberg aan en er is gek genoeg midden in het hoogseizoen altijd plaats voor 14 man.
De mondvooraad voor onderweg is wel weer een belangrijk gepreksonderwerp, evenals de nog aan te schaffen of reeds gedane kledinguitverkoopjes, verhalen van spectaculaire vallen en opstaan, foto's en herinneringen.

Herinneringen vooral aan de man die er niet meer is en die elke keer meer gemist wordt.

Zaterdag 2 februari 2002

Me and my feestmuts! Verder ook geen commentaar.

Vrijdag 1 februari 2002

Note to self: een stukje schrijven over deze term. Ik kom hem regelmatig tegen en ik moet er altijd een beetje om lachen. Me, myself and I.

Mijn woelend ego vindt het nodig om 04.00 uur 's nachts notes to self te sturen. Binnen een uren durend mum van tijd repeteer ik zaken die gepasseerd zijn of nog staan te gebeuren:

- R. is al jarig nu. Het mooiste meissie van de wereld. De foto van J. met dat pasgeboren hoopje in zijn armen.
- Zaterdag om 08.00 uur 's morgens al trainen vanwege 'het' huwelijk. Tsss...
- Sjemig... Walter is gestopt.
- In mei 4 dagen naar Dublin. Jippie!!!
- Nog wat voor Karin en R. kopen, moe bellen, Gerda bellen.
- Geheid wallen straks.
- Sjemig... Walter is echt gestopt.
- Nog Googelen op 'muze Erato'.
- Afscheid genomen van collega's met bloemen, cadeautjes en lekker uit eten geweest.
- Eigenlijk zou het beter zijn als ik nu weer eens in slaap zou vallen.
- Ja

cockie.org

cockie@cockie.org
inhoud