zondag 31 december 2006

# Ik had heel lang geslapen, als een roosje, werd wakker en op de plek waar normaal mijn echtgenoot ligt vond ik een stalen spijkertje.

Natuurlijk zal hij beweren dat hij gister na het klussen even op bed is gaan liggen waarbij het spijkertje uit zijn zak is gevallen, maar ik zie ons in 2007 met een fakir-act door het land gaan.




zaterdag 30 december 2006

# De daklozenkrantverkoper drukte me een munt van 50 eurocent in mijn handen en vroeg met een Duits accent of ik een tompouce wilde kopen. Voor hem. Hij knikte naar beneden waar een kat met één rood doorlopen oog aan zijn voeten zat. "Niet alleen feestdagen voor mensen, ook voor dieren" voegde hij eraan toe.

"Euh... ja... okee", zei ik een beetje overdonderd, want ik was niet gewend dat hij me aansprak. Laat staan dat ik geld van hém kreeg. Meestal keek hij verlegen een andere kant op.

Zoekend in de winkel en nog steeds een beetje in de war besloot ik nog net op tijd dat hij toch waarschijnlijk een blikje kattenvoer (Tom Poes) bedoelde.






# Dat ik bij muziek die me echt raakt meteen aan mijn eigen begrafenis moet denken. Ik krijg het niet uit mijn systeem. En dat terwijl de Top 2000 a gogo toch echt bij uitstek een feelgood programma is, en altijd te snel afgelopen. (Nee het was niet The Sweet, en ook niet Barbra Streisand... ieuw! James Taylor weer.)

Bonusplaatje: een rondje feelgood engelen.




vrijdag 29 december 2006

# 'Het sneeuwt hier'
sms't mijn dochter vanuit Praag.
Heel even zwijmel ik romantisch met haar mee
maar dan bedenk ik me dat het MIJN suede laarzen zijn
die ze daar draagt.




vrijdag 22 december 2006

# De spulletjes zijn gepakt. We vertrekken. Ik heb een kerstgevoel merkte ik net: heel veel om dankbaar voor te zijn. Het begint eng te worden ;-)

De dierste dierbaren gaan niet mee. Die komen later, wanneer ze daar zin in hebben.

Zoon en dochter lopen hier om de beurt keihard: "Thank God it's Christmas!" te zingen. Uit de grond van hun hart. Wanneer ze de trap op rennen, of in de keuken naar eten struinen. Alleen dat ene zinnetje. Het lijkt afgesproken werk, maar dat is het niet. Ik denk dat we kunnen gaan.

Ik wens iedereen veel liefs en warmte.




dinsdag 19 december 2006

# Met kerst hebben we een open haard gehuurd aan de rand van de Veluwe. Voel u um? Fire away...! :-)

'Een flinke bos hout voor de deur' kop ik er voor het gemak zelf maar even in.




maandag 18 december 2006

# Overhoord door mijn opengekiepte dakraam: (Moeder, geïrriteerd en flink articulerend tegen dochtertje van een jaar of vier)

"Ga nou eens je eigen ding doen, Sharon!"

Dat moest ik ook maar eens gaan doen. (= Even een wandeling naar het waterkippenmeertje in bezit van zak brood.)




zondag 17 december 2006

# Zwem je dat hele eind, heeft ze geen brood bij zich...




zaterdag 16 december 2006

# Gisteravond zag ik achter het raam van een benedenwoning een stuk karton met daarop in potlood: "Hoera, het is een jongen!".

In deze tijd van excessieve geboorteaankondigingen en absurde kerstversiering vond ik dat een ontroerend gezicht.




vrijdag 15 december 2006

# "Heb jij vrijdagavond wat te doen?" vroeg de knappe jongeman. "Ga je mee naar De Wereld Draait Door?"

Als jullie iemand zien knikkebollen ergens achter de rug van de presentatoren (mijn dag begon al om half vijf) dan ben ik het, op de stoel naast mijn zoon.

En ik heb me ontzettend zitten verheugen op een ontmoeting met Matthijs van Nieuwkerk, maar... die komt niet! Da's wel even een domper op het geheel. Het programma ziet er desalniettemin erg veelbelovend uit.




donderdag 14 december 2006

# Klant tegen medewerker van de groenteafdeling:

"Ik ben op zoek naar druiven."
"Daar mevrouw, naast de kiwi's."
"Op sap."




woensdag 13 december 2006

# Dames, heren loggers: het avontuur lonkt. (Helaas word ik zelf al groen om mijn neus op de IJpont en dit zijn de scheepjes waar het om gaat.)

(Alles in het kader van het project: Zee op school.)






#En voor je het weet is het zover: Tuinvogeltelling 2006. Fluit u even mee?




dinsdag 12 december 2006

# Toen ik uit mijn auto stapte kwam er een oud vrouwtje op me af, een tasje stevig onder de arm geklemd. Ze vertelde dat ze op zoek was naar de Kerkstraat, waar ze een garagebedrijf had, maar eigenlijk de kluts kwijt was. Ik stelde wat vragen en snel werd duidelijk dat we de kluts niet meer zouden vinden. Ik vroeg haar mee naar binnen voor een kopje koffie en dat vond ze wel gezellig, want ze was al heel lang aan het zwerven.

Terwijl mijn dochter zich over haar ontfermde belde ik boven de politie. Ze zouden langskomen. Toen ik de kamer weer inkwam begroette het vrouwtje me met een hartelijk goedemorgen, alsof ze me voor het eerst zag en vroeg of het niet lastig was, zulke visite zo 's morgens vroeg. We babbelden weer wat en op mijn verzoek haalde ze een mapje uit haar tasje waar een Connexxionpasje met haar naam inzat en een telefoonnummer van de belbus. Met een paar telefoontjes werd duidelijk dat ze uit het bejaardenhuis kwam.

"Ik woon daar niet hoor, ik kruip er wel eens in voor de nacht", zei ze, toen ik vertelde dat ik haar naar huis zou brengen.




maandag 11 december 2006

# Ik ben me aan het inlezen over ginseng, de wonderwortel (maar we eten gewoon snijbonen hoor.) Het zit door de groene thee die ik nu drink en dat gaat me veerkracht en energie opleveren.

Ginseng, de magische levenswortel; mannelijk en vrouwelijk en allebei erg lelijk.




zondag 10 december 2006

# Zondagochtend, een parkeerplaats in een klein dorpje ergens in West-Europa: het is Globetrotter!

Twintig meter verder... het zijn De Schoenen van Globetrotter!




zaterdag 9 december 2006

# Ik heb nog precies vier minuten voor ik weg moet om daarna weer net iets te laat te komen op het sportschooltje. Vervolgens: boodschappen doen, een workshop bonbons maken (jawel!) en Japans uit eten met het hele gezin.

En het enige dat op dit moment in me opkomt om iets over te schrijven is het kapsel van Daphne Deckers. Ik ga daar verder maar geen woord over vuil maken, ik vermoed dat ze dezelfde kapster als koningin B. consulteert.



Choco-update:
Bij de decoratievlinders verloor ik de controle: ik vond dat ze een gezichtje moesten... de cursusleider zag een sterke gelijkenis met Gonzo.




donderdag 7 december 2006

# Vanavond een ballet dat is geïnspireerd op een filosofische tekst over de dood en het toeval: One toss of the dice van de Franse dichter Mallarmé.

Hieraan voorafgaand Silent Screen uitgevoerd door het Nederlands Danstheater, dat uhm... ook heel meeslepend schijnt te zijn.

Ik weet dus werkelijk niet wat me te wachten staat. Zet me bij een film, cabaret of muziek en ik voel me kind aan huis... hier meer de kat in het vreemde pakhuis. Maar het was mijn eigen wens om het Muziektheater (de Stopera) een keer van binnen te zien. Dus.

Let's dance!


Review met chocola op het eind:
Waarom zijn theaterstoelen altijd rood? Wel uitermate comfortabel en voorzien van extra hoge rugleuning. En wat een enorm podium, zoiets heb ik nog nooit gezien. De voorstelling was erg, erg mooi maar ik ben wel een klein beetje in slaap gesukkeld, want het was zo warm op het balkon. Het publiek had een heel hoog P.C. Hooftgehalte en was onbeleefd. Wanneer ik opsta voor mensen die erlangs willen vind ik het aardig om dankjewel te horen (not) en als er mensen (young urban kakkers) pal naast me op een stoel plaatsnemen zou ik 'goedenavond' ook op zijn plaats vinden (not). Hier nog een kwijlfoto van de Stoperabonbons.




# Doe maar een hondje.




woensdag 6 december 2006

# Met een grote stapel boeken en twee DVD's in mijn handen doorliep ik vlekkeloos het volledig geautomatiseerde uitleentraject in de bibliotheek: pasje scannen, boeken en DVD's bliepen, bonnetje printen, betalen bij het paystation, met munt of met chipknip? Met chipknip natuurlijk, ik ben een vrouw van de wereld!

De meeste mensen lopen op een bepaald moment wel een keer vast en dan komt uiteindelijk een in passend tempo toegesnelde medewerker uitkomst bieden aan zo'n hulpeloos om zich heen kijkende stakker. Maar niet voor mij. Trots nam ik de stapel materiaal mee door het detectiepoortje, dat natuurlijk niet ging piepen. Stille triomf.

Tot ik 's avonds een DVD in het reeds uitnodigend openstaande DVD-laadje wilde leggen. Steeds meer kwam ik tot de ontdekking dat ik die met geen mogelijkheid uit de doorzichtige, hardplastic beveiligingscassette zou gaan krijgen...




dinsdag 5 december 2006

# Doodeng is het, maar ik WIL die koekjes! (klik)




maandag 4 december 2006

# Ik leef een bevlogen leven. Mijn kortstondige sandwichspreadfascinatie is omgeslagen in een roggebroodobsessie. Met oude kaas.




zondag 3 december 2006

# Elke zondagochtend kijk ik naar '24' op video (de aflevering van de vorige avond). De hevige drang om te zijn als Chloe O'Brian ebt dan in de loop van de dag langzaam weer weg.

Mijn adoratie betreft haar computervaardigheid, haar schaamteloze gebrek aan sociale vaardigheden en de norse, verongelukte oogopslag.

Nu moet ik stoppen met dit stukje want Jack Bauer kan elk moment bellen.




zaterdag 2 december 2006

# De naam Kim Wilde is voor mij onlosmakelijk verbonden met de geur van poep. Dat komt zo: toen ik in de glorietijd van Kim Wilde les gaf aan groep vijf zat er een jongetje in die klas, dat met een gerust hart haar grootste fan op aarde genoemd mocht worden. Hij kon nergens anders over praten. Dat jongetje had, hoewel hij de gerechtigde leeftijd daarvoor allang gepasseerd was, niet altijd de controle over zijn sluitspieren.

Enfin, ik dacht dat ik deze geurherinnering voorgoed kwijt was, samen met de in de vergetelheid verdwijnende Kim, maar ze is terug, God mag weten waarom, met een nieuw album en een welbekend luchtje.






mail ~ inhoud ~ lijstje ~ kiekjes ~ rss