zaterdag 31 december 2005

# Ballen, bollen en bubbels. We gaan een jaar afronden vandaag.

Proost. Gezondheid! Rondheid!




vrijdag 30 december 2005

# Zou de koningin

ook weblogs lezen...?




# En dan tóch...

(klik voor 'rennen en klapwieken')

En ja hoor daar gaat ze... (luchtfoto van een stomverbaasde toeschouwer).




donderdag 29 december 2005

# Ik heb best zin om een link naar DING te plaatsen (en kan daar een foto van een stapel babypanda's mee verdienen, zegt Marten H., nou dan moet je net mij hebben).




# Iemand is op het idee gekomen deze rij windmolens te voorzien van een pastelkleurtje. Allemaal verschillend. Waarvoor mijn hartelijke dank.

Nuances des nuages avec un petit peu de Caran d'Ache et un ciel bleu noem ik mijn compositie. Of windmills of my mind. Zie je: het werkt, die kleurtjes.

BTW: kijk eens wat een ontzettend coole vulpen, ook van Caran d'Ache.




woensdag 28 december 2005

# Soms heb je van die woorden waar je honderd keer aan voorbijgaat als zijnde niks bijzonders en dan inene slaan ze toe! Dat had ik daarnet, onderweg van douche naar kledingkast, met het woord hunkeren. Hunkert u even mee? Wat een ontzettend idioot woord is dat. Wie heeft dat bedacht en waar komt het vandaan? Het lijkt echt nergens op. Het wordt vaak gebruikt in combinatie met iets van liefde. Je zit bijvoorbeeld niet vaak te hunkeren naar een bord boerenkool. Dat is meer smachten. Smachten.




# Ik lees een streekblaadje (terwijl op tv orca's onder het geluid van aanzwellende violen een stukje zwemmen. Altijd die verrekte muziek erbij, die beesten moeten daar wel agressief van worden). Maar goed, inene moet ik keihard lachen.

Een echtpaar hier even verderop is groot geworden door de verkoop van Herbalife produkten. Zij rijden een auto van de zaak en mogen af en toe naar Amerika voor de nieuwste herbasnufjes. Niks mis mee. Heel goed van hunnie.

Maar... op welke wijze profileert dit echtpaar zich hedenochtend in mijn streekblaadje? Als zijnde mijn Lifestyle Coach. Goede voornemens voor 2006? Bel telefoonnummer (Lifestyle Coaches hij en zij plus achternaam) voor een lichaams- en voedingsanalyse. Hahaha. Die laatste was ik.




# Er is veel gebeurt dit jaar. (met opzet fout geschreven, stoppen met mailen a.u.b. ;-))

Normaal hou ik niet zo van terugkijken, resumeren en evalueren, maar bovenstaand kort, pakkend, alleszeggend, niks verhullend zinnetje inclusief t (dat ik net ergens las) wil me niet loslaten en ik ben er speciaal weer voor naar boven gelopen om het hier op te schrijven. En daar wil ik het dan ook bij laten.

En: gister zat een collega van een desperate housewife, die blonde met kinderen, gewoon onder kantoortijd zijn log bij te werken! "What are you doing?" zei zij. "I'm updating my blog" zei hij. Ik dacht, nou komt het: nu gaat zij met een moeilijk gezicht vragen "Uh...huh.... your what?" maar nee, ze ging gewoon verder en vroeg hem of hij haar kinderen wilde ontvoeren, als test. Nou... nog een keer, omdat ik het niet kan laten.

Er is veel gebeurt dit jaar.

Trouwens: weet je wie ik in de Eemhof tegenkwam? Dirk Kuyt. Hij poseerde stoer lachend met zijn armen om een paar passerende mensen, vlak voor de Action Factory. Dat had ik ook wel gewild, op de foto onder zijn arm, maar ik wist even daarvoor nog niet wie Dirk Kuyt was.

Marcel Wouda was er ook! Maar die liep in zwembroek door Aqua Mundo, dat was een makkie. Nou... allerlaatste keer, fijn verzuchtend, oke ik hou al op.




dinsdag 27 december 2005

# Net thuis en even snel wat boodschappen in huis halen. Terug bij de auto vond ik de letters j o o p, vierkant en groot, in de lak van de nieuwe auto gekrast.

Ik kan heel veel namen bedenken voor de opgeschoten donkerharige gosers die ik verveeld tegen de muur van de supermarkt heb zien hangen en even later nergens meer te bekennen. Zelden zag ik twee jongens zo niet-joop.




donderdag 22 december 2005

# Samen met mijn dierste dierbaren ben ik een aantal dagen aan het kerstkneuteren rond een gourmetstel in een kerstkneutervakantiehuisje (voorzien van open haard en 'een volledig ingerichte keuken').

Bij deze wens ik alle dierbare lezers ook genoeglijke dagen en vrede op aarde.




woensdag 21 december 2005

# Ow wat zit ik lekker te speule...
(met dank aan Irene: eindelijk een spelletje dat ik ook leuk vind!)

Samorost 1 en Samorost 2




dinsdag 20 december 2005

# Juist onder de oppervlakte van mijn kin woedt een strijd die zijn weerga niet kent. Er zit een ontsteking die mijn vriendin en ik vroeger 'een onderaardse' noemden. De onrijpe puist laat zich aan de oppervlakte zien als een wat rode, niet echt spectaculaire verdikking maar gedraagt zich inwendig als een vulkaan met plannen. Heel pijnlijk.

Wanneer ik mijn vingers te vroeg in die plek ga zetten weet ik nu al dat ik de kerst niet meer toonbaar haal. Dat wordt een wondje, met een korst waar ik aan ga peuteren. Dat wordt een wond.

Er staat mij maar één ding te doen: eraf blijven. Het liefst ook niet meer bestuderen. Spiegels negeren. Afleiding zoeken. Het woord 'eruptie' verbannen uit mijn vocabulaire. Wat een lekker woord is dat toch. Dodijnen. Dodijnen. Dodijnen. Denk dodijnen.




maandag 19 december 2005

# Wanneer de nieuwslezeres een wetsuit onder haar colbert draagt, zou het wel eens een heel natte dag kunnen gaan worden.




zondag 18 december 2005

# Ik neusde wat rond op de site van de chocoshop, waar je chocolade kerstkaarten kunt bestellen en daar viel mijn oog op het woord: bestseller.

Nu volgt een bekentenis.

Ik heb als kind dus jarenlang nooit begrepen wat een bestseller was en dacht altijd te maken te hebben met een hardnekkige typefout. Een boek dat een groot succes was en niet meer op voorraad: een besteller.




zaterdag 17 december 2005

# En dan knapt er uitgerekend vlak voor de kerst weer geheel onnodig zo'n voorzichtig opgebouwd familiebandje. Nooit fijn.

Gelukkig biedt Simson solutie en een cursus heling: Plak je band in twaalf stappen.




vrijdag 16 december 2005

# Omdat ik WEET dat het GOED voor me is, ging ik een stukje trimmen. (Ik schrijf het maar even duidelijk op, zodat ik het later nog eens terug kan lezen als ik het niet meer zo goed weet.)

En OF het goed was...! Ik had graag door willen lopen naar de pot goud, maar helaas...




# Godsallemachtig. Opstartproblemen. Zowel geestelijk als lichamelijk.




donderdag 15 december 2005

# Een poppetje van de gevallen toren van Pisa heeft zich verschanst in de omslag van mijn broek zie ik bij thuiskomst. Ik denk dat hij er genoeg van had. Een toerist met een rugzak. Het spel was gespeeld, de toren stond nog, geen echte winnaar, maar na enig blazen kletterden de poppetjes alsnog over de formica tafel.

Ik speelde het spel met Downer F. die voor het eerst een dagje meedraaide in onze groep. Toen ze zag dat ik moeite had om mijn poppetje op de juiste plek te plaatsen, ik kon er niet goed bij, zei ze: "Kom maar, dat doe ik wel even voor je".




woensdag 14 december 2005

# Wat doet de afbeelding van een blote vent met een boodschappentas, met op zijn lijf allerlei onduidelijke codes die mij doen denken aan de spiergroepen van een stier op een prent aan de wand van een slagerij, in mijn verpakking Etos Multi Active Vrouw?

Wat wil deze tekening mij duidelijk maken? Of, zoals u wilt: wat is de boodschap?




dinsdag 13 december 2005

# In een hoekje hoog op zolder, bovenop de motor van het vertilatiesysteem, ontwaarde ik mijn kerstgroep. Heel erg design, helemaal van glas, heel erg van Blokker. De beeldjes zaten niet in een doosje, ze stonden daar al een paar jaar, zo rond het kribbetje van glas. Hun schaduwen tekenden zich af op de witte wand. Ik ben alleen bang dat ik geen Jezus meer heb. Ik ben bang dat ik ergens een Jezus moet gaan jatten. Hoe Jezus verdween uit Oostzaan (en weer terugkeerde). Vrienden en kennissen, houd uw Jezi in de gaten.




maandag 12 december 2005

# Zeer geconcentreerd stond ik met mijn camera in de aanslag heel lang te wachten voor de magische schuifdeuren. Het toestel had zichzelf al vijf keer uitgeschakeld. Op het moment suprême liep er helaas iemand voor de lens. Maakt niet uit. Ze is er.

Wie gisteravond net als ik iets opgevangen heeft van het programma Er is zoveel meer, waarin Irene Moors met geestenfotograaf Robbert van den Broeke op zoek gaat naar paranormale verschijningen, moet nog maar eens even naar die foto kijken. DE bollen. Vol energie.




zondag 11 december 2005

# "Wat wil je maandag eten?" vroeg ik. "Pannenkoeken, chinees of pizza", want dat had ze al heel lang niet gehad. Ik verwachtte iets heel gezonds, maar ze weet me altijd weer te verrassen.

Twee zware postpakketten snelden haar al vooruit. Morgenochtend in alle vroegte komt ze zelf. Cathay Pacific CX 271.




zaterdag 10 december 2005

# Ik was één meter zestig en zat op basketbal. Tijdens een toernooi zag ik een leegte voor me die ik besloot al dribbelend te doorklieven en scoorde in eigen doel. Mijn hoofd werd altijd verschrikkelijk rood door dat rennen en ik had ademnood door de vele sjekkies voor en na de wedstrijd, dat kon zo niet langer. Ik ging eraf.




vrijdag 9 december 2005

# Mijn oude moedertje heeft moeite met het onthouden van namen. Vooral die van de kleinkinderen gooit ze op een hoop.
Maar als ik bel en ik zeg mijn naam, dan roept ze snel: Jaaaaaah! Dat dacht ik wel!




woensdag 7 december 2005

# Ik had ineens zin in galanterieën:





# Iedereen deed het al, zelfs de grootste nono, behalve ik. Voor het eerst van mijn leven heb ik een cd-tje gebrand. Mijn nieuwe computer kan dat namelijk. Ik had verwacht dat het gepaard zou gaan met zacht gesis, een sliertje gele rook en kort daarna een penetrante stank, maar mijn zintuigen stonden voor niks op scherp. En ik hoefde maar een enkele keer op het knopje van het cd-laadje te drukken, de tweede keer ging dat al uit zichzelf open. Het moeilijkste gedeelte was eigenlijk nog het verwijderen van het cellofaan rond de recordable disc. En dan te bedenken dat ik al die jaren een heimelijke bewondering koesterde voor de alsmaar groeiende groep mensen die dit proces al beheerste.

Met gepaste nonchalance zal ik het product aanbieden aan mijn collega. De ongelovelijke blijdschap die ik voelde toen ik hoorde dat het schijfje het nog echt deed ook, houd ik voor mezelf.




dinsdag 6 december 2005

# Weer terug! En weer helemaal flex door de lekkere massages natuurlijk. De masseuse vond een spier in mijn schouder die 'knisperde'. En ooooooow, daarna deed ze de spiertjes in mijn nek, net onder de rand van de schedel, ik moest moeite doen om niet te kwijlen. Er zit wel een gat in zo'n massagetafel, maar niet voor dat doel. Dat was de klassieke massage. Ook kreeg ik nog een voetreflexmassage, maar dat was erg soft. De andere soorten massages zaten helaas bomvol.

Wel konden we nog terecht in de massagestraat in het dubbelzoute bronnenbad. Die bestaat uit een aantal krachtige stralen die onder water op verschillende hoogten uit de wand van het zwembad spuiten, te beginnen bij de voeten en steeds verder omhoog, heel spannend. Om de minuut klinkt een belletje en moet je een positie doorschuiven. Zeer plesant. Gegnuif en gegniffel.

Ja, na mijn verblijf in het kuurhotel tussen de andere hotelgasten, voel ik me weer een jonge blom.




zondag 4 december 2005

# Onze kinderen hebben ons voor een paar dagen verbannen naar een kuuroord in Noordoostgroningen. Het was nog wel even de vraag of ik dat ging halen, want gister was ik plotseling geveld door een razendsnel om zich heen slaand virus, dat maag en darmen vrij heftig deed opspelen. Maar het gaat. Aldaar ben ik van plan me alle soorten massages te laten welgevallen die men maar in huis heeft. Zoals daar zijn: 'klassieke massage, shiatsu massage, lymfedrainage, cyclo´de vibratie therapie, pantai luar, aqua massage, soft pack, en een hydrojet massagebed'. Mij hoor je niet meer.




zaterdag 3 december 2005

# Sinds de introductie van het product intiemspray (jaren '70?) heb ik moeite met het woord intiem. Het product zelf verdween vrij snel weer van de markt, maar toen was bij mij het leed als geschied.

In een zeer goedbedoeld mailtje kwam ik het weer tegen, intiem, maar in plaats van een voorstelling van een fijne, gezellige, warme sfeer in kleine kring moest ik een opkomende rilling over mijn rug onderdrukken.

Ik mag wel stellen dat intiemspray al op jeugdige leeftijd een hoop voor mij verpest heeft en dan bedoel in niet de zuurgraad van bepaalde lichaamsdelen, want ik heb het nooit gebruikt. Ik kán het wel hoor, intiem zijn, maar ik krijg het niet over mijn lippen (waar de spray dus wel oorspronkelijk voor bedoeld was).




# Het was al heel laat toen ik nog even iets na wilde kijken op de laptop. Terwijl ik daar mee bezig was zei de laptop: "De slaapstand wordt voorbereid".
Een paar tellen later kon ik hem zachtjes sluiten.




vrijdag 2 december 2005

# Heel even dreigde ik met mijn soul onder mijn arm te gaan lopen, maar toen gooide ik fluks een cd van Aretha Franklin in het laatje van de spelerd. Net op tijd. Nu sta ik swingend de was op te vouwen.




donderdag 1 december 2005

# Vanmiddag was ik beroepshalve op pad met een jongen, die steeds het laatste stukje herhaalde van de zin die ik even daarvoor tegen hem gezegd had, maar dan zingend. Als het zo uitkwam, maakte hij er een dansje bij, desnoods tijdens het oversteken. Ik werd er wel vrolijk van. Cockie, the musical.












mail ~ inhoud ~ lijstje ~ kiekjes