Mail ~ Inhoud ~ Rollcall ~ Blogrollme



maandag 15 december 2003

# Ik kom thuis en de man die vandaag met de nieuwe vloer begonnen is heb ik net gemist. Er ligt een ondervloer van gelijmde 'broodjes' en ik weet niet of ik daar over kan lopen. De lijm druipt er nog omheen.

Ik heb vreselijke honger en dorst. Het is drie meter op mijn tenen van de gang naar de wijnfles op het aanrecht en dan twee stappen terug voor een brok kaas uit de koelkast.

Mag dat?

zondag 14 december 2003

# Verhip. Je kunt de tekeningen van Ruben nu met één druk op de bestelknop bestellen.

# Onderweg.

# We liepen lekker door het bos. In pannenkoekenrestaurant Johannna's Hoeve betaalden we 11,85 euro voor twee warme chocomel met rum.

Toen we een beetje confuus weer verder wandelden, realiseerden we ons dat dat 26 gulden was.

# Het is een beetje raar. Ik loop 'anders' door mijn huis, waarin iedereen nog ligt te slapen. Straks maar gauw die kamerjas uit en in de kleren. Wel zachtjes doen in de badkamer.

Gister vertelde zoon2 dat hij een vriendin had en kort daarna mocht ik haar heel even zien: een wonderschoon elvenkind. Ik ben verrast en blij.
En of het goed was dat ze bij ons bleven slapen?

Dat was goed.

Niet één, niet twee maar drie meisjes blijven slapen, want ze had ook nog twee vriendinnen.

Wie had dat durven dromen? :-)

zaterdag 13 december 2003

# Chocolate moose!

# Het was vechten met de elementen. De zee was wit van het schuim; dikke vlokken joegen over de smalle strook zompig zand. Wij knokten ons een weg.

Niet vergeefs:

De Kerst-cd is samengesteld uit een (te) bonte mix van artiesten (The Jackson 5, Rita Reys, Ella Fitzgerald, Louis Armstrong, Willeke Alberti, Boys II Men en vele, vele anderen) en is ter beschikking gesteld door het Noordhollands Dagblad.

De cadeaubon is van Runnersworld en ik kan er een accessoire van kopen waar je U tegen zegt. Wel twee ook.

Het was vooral fantastisch om mee te doen.

# Deze piste is het hele jaar open ... helaas ook bij vliegende storm en striemende slagregen.

Op die fraaie locatie zou ik vanochtend om negen uur meedoen aan een start-to-run sessie. Sommige lopers doen dat als voorbereiding op bovenstaand evenement, maar dat is mij toch echt een paar kilometer te ver.

Nog niet helemaal tot in de tenen gemotiveerd lees ik nog even verder in de uitnodiging...

~ Iedere deelenemer onvangt een startnummer.
~ Blablablablabla.
~ De afsluiting is in hotel Zuiderduin en onder het genot van en kop koffie zal er een verloting van aantrekkelijke prijzen zijn op het ontvangen startnummer.


Ik heb nog nooit van mijn leven een startnummer gehad, laat staan een waar ook nog aantrekkelijke prijzen op kunnen vallen. Ik trap er vol in en ik ga!

vrijdag 12 december 2003

# Ik ben een kerstbal...

# Op de school waar ik nu ruim een jaar tot volle tevredenheid als invaller werk, is sinds vandaag een vacature voor twee dagen. De baan is mij aangeboden, zojuist per telefoon, maar ik twijfel enorm.

Ik voel me vrij als invaller, ik hoeft niet naar vervelende vergaderingen en heb verder weinig verplichtingen. Ik hoor erbij, maar ook weer niet en dat schijnt een rol te zijn die mij erg goed ligt.

Wat zal ik doen?

# Mijn dochter en haar vriendin vertrokken vanochtend om vijf uur met de bus bestemming Eurodisney vanaf de Rai. Bij het afscheid sprak ik gevleugelde woorden als: "Goed voor elkaar zorgen" en "Geen gedonder met Mickey!" en zo.
Vriendin zei dat ze zouden bellen als ze bij Utrecht waren.

Dochter en ik vonden dat allebei wat vlot, maar gelukkig bedoelde ze Utrecht op de terugweg. Bij benadering zal dat zondag rond middernacht zijn.

donderdag 11 december 2003

# How do you like your eggs in the morning
I like mine with a kiss
Boiled or fried I'm satisfied as long as I get my kiss

How do you like your eggs in the morning
I like mine with a kiss
Up or down I'll never frown eggs can be almost bliss
Just as long as I get my kiss

Als ik deze tune van Curry & the Crew zo'n beetje ter hoogte van de rotonde in Zaandam op de autoradio hoor, dan weet ik dat ik vijf minuten later mooi op tijd op mijn werk zal verschijnen.

Ik zing het oudbollige wijsje altijd uit volle borst mee en het stemt me meestal zeer vrolijk.

woensdag 10 december 2003

# Hoera. De eerste kerstkaart is binnen.

Zonnestudio Zuid, waar ik tien jaar geleden een kuurtje deed en waarschijnlijk nog steeds in het bestand sta, wenst mij een rimpelloos 2004.

Tsk. Sterk staaltje klantenontbinding. Waarschijnlijk gaan zij binnenkort iets leuks met botox doen om het hoofd boven water te houden.

# Op het Zuideinde hangt een opblaasbare kerstman op een slee, getrokken door een hert, al een paar dagen slap over de heg. Ik had mij dapper voorgenomen het tafereeltje vast te leggen, maar ik zal het maar eerlijk zeggen, ik durfde het niet.

Het ding is een dag in vol ornaat te bewonderen geweest en paste maar net in het kleine voortuintje. Ik vermoed dat die mensen hun huis niet meer inkonden door deze koddige versierselen.

Bij deze wil ik graag een wens uitspreken, die zijdelings met dit onderwerp te maken heeft: dood aan de lichtslang!

Dan ga ik mij nu na een heftige ochtend (het was letterlijk een gekkenhuis op school) en een rondje trimmen, onderdompelen in een bad met Lavendelolie van Kneipp, dat de geest ontpant en het lichaam verfrist.
Daarna weer terug naar school voor een heerlijk diner bereid door lieve collegae en het uitwisselen van pakjes met gedichten.

Maar nu eerst die lavendel.

dinsdag 9 december 2003

# De nieuwe digicam gaat terug naar de Aldi. Hij bevalt niet. Hij is log en traag en ik krijg heimwee naar mijn Kodakje als ik dat ding rondtors. Bovendien gaat er iets niet helemaal goed met een functietoets die mij door het menu moet laten bladeren.

Vanmorgen was ik al in het filiaal, maar er was nog niet genoeg geld in de kas om mij de 279 euro terug te betalen... straks weer terug. Dat wil ik best voor zo'n fijne service.

# Het huis is een chaos. De inboedel staat in een zielig hoopje kleumend dicht op elkaar in een hoek van de kamer. Gister hebben twee stukadores (veel mooier woord dan stukadoors) zich nietsontziend uitgeleefd op de benedenmuren en de trap.

De ontmantelde vloer bestaat nog steeds uit grijs cement maar volgende week zullen de brede planken gelegd gaan worden. De spulletjes moeten dan onder zeil in de tuin en zelf zullen wij een week op de bovenverdieping bivakkeren.

maandag 8 december 2003

# We hingen brede oranje crêpepapieren slingers op en dronken Jip en Janneke champagne uit de plastic melkbekertjes. Ik droeg een oranje stofoverall van Karwei. We la-la-lal-den het volkslied en scandeerden AJAX!!! Maar dat was een foutje.

We fantaseerden over de naam. Ik vond dat prinses Cockie best kon. Collega M. vond Minima beter klinken. Het was feest.

# Nieuwe fiets (alleen langsgelopen, ik geloof niet dat ik hier in durf)

zondag 7 december 2003

# Gisteravond hadden we een 'hackler' in het publiek. Dat werd ons tenminste verteld door onze engelse gastheer bij 'A Night of Comedy' in het Zaantheater.

A hackler is an audiance member who has something to add to the show. As comedian you can ignore him, but that would be unwise. A hackler might be unusable in the Netherlands, it is a normal phenomena in America and England. An american hackles because the comedian insults the audiance, an Englishman to test a comedian.
Ik vond het een groot woord voor een ongeveer dertienjarig rotjochie op de achterste rij, dat irritante geluiden zat te maken, waar zijn groepje vriendjes erg hard om moest lachen.

De eerste twee stand-up comedians werden er duidelijk een beetje nerveus van, maar de derde (Tom Sligting) die na de pauze kwam, had zich een beetje beter voor kunnen bereiden en het jochie hield zowaar zijn snavel. Dat was klasse.

Eerder hoopte ik eigenlijk dat een sterke kerel uit het publiek de Zaanse hackler bij kop en kont zou pakken om hem vervolgens de gang op te smijten. Maar toen Tom Sligting vroeg of iemand het symbool van Tegen Zinloos Geweld kende antwoordde ik braaf: een lieveheersbeestje. Hij zei, dat het altijd vrouwen waren die het juiste antwoord gaven.

zaterdag 6 december 2003

# Hedenochtend half negen:

vrijdag 5 december 2003

# Bij gebrek aan bisschopswijn dronken we Chardonnay Vonkelwyn.
De tekst op het etiket, een gedicht gelijk:

Hierdie vonkelwyn is afkomstig
van die wingerde van die pragtige Wes-Kaap
Elegant, met 'n mondvullende vrugtige karakter
Geskik om te geniet
tydens gesellige geleenthede.


# Toen ik nog in Sinterklaas geloofde was dit de langste dag van het jaar.

Maar nu vliegt de tijd. Ik heb drie uur bij de kapper gezeten en heb hip haar (geloof ik). Nu ben ik bezig mijn nieuwe camera (een Medion, van de Aldi) te verkennen. Hij heeft 5.0 megapixel en dat moet ik natuurlijk wel even natellen...

Tot later. Fijn 'heerlijk avondje' iedereen! We gaan gourmetten (met zachte g) en daarna: nog meer cadeautjes!

donderdag 4 december 2003

# Het bijschrift is deze keer aan u.

# Weet je wat we doen?

We maken een hekje om de lamp, opdat de hagedis er niet te dicht bij kan komen en er genoeg afstand is tussen het dier en de verzengende warmtebron.

# Kijk eens wie ik gevonden heb:

woensdag 3 december 2003

# Ik was dusdanig in gedachten, dat ik mijn arm uitstak alvorens ik met de auto de bocht nam.

Het zal het slaaptekort zijn. Verder geen reden tot bezorgheid. Het leven lacht mij weer toe, nu mijn overspannen gewaande collega zich vanmorgen weer uitgerust op het werk vertoonde. Volgens plan zullen wij samen de groep koters veilig richting kerstvakantie loodsen.

Morgen gaan we de stad in met het hele stel. Ik kan nog niet echt wennen aan de geshockeerde gezichten van sommige mensen, maar gelukkig hebben de kinderen er geen erg in, dat ze er een beetje 'anders' uitzien en soms aangestaard worden. We gaan het klassenbudget verbrassen en scheetzakken testen bij Bart Smit. We zullen ze een poepie laten ruiken.

Thuisgekomen wachtte mij een verrassing: een breed grijnzende dochter naast een pot thee en diverse zakjes sinterklaaslekkernijen van de banketbakker.
Had ze zin in.

dinsdag 2 december 2003

# Ik begin te geloven dat ik een gave heb. Ik zeg nog even niet welke.
Kijk zelf en ontdek het wonder.

Plantje vòòr de behandeling:

Plantje ná de behandeling:

maandag 1 december 2003

# "Ken je Daglicht van Judith Herzberg?" vroeg ze.

Daglicht

Uit chaos van lakens en
voorgevoel opgestaan, gordijnen
open, de radio aan, was
plotseling Scarlatti
heel helder te verstaan:
Nu alles is zoals het is geworden,
nu alles is zoals het is
komt het, hoewel, misschien
hoewel, tenslotte nog in orde.

# Veel te kort geslapen en veel te lang gepiekerd. Ik snap werkelijk niet waar dat voor nodig is. Niet getreurd: we gaan er weer tegenaan, ondanks een wrakkig gevoel.

Als ik het goed heb onthouden gaan we rond een uur of half elf volksdansen, onder andere op de knaller:

Hé kijk daar eens, daar loopt een dromedaris

waarbij we in een polonaise door menselijke poortjes lopen.
Een groot kind dat een beetje slecht ter been is, wil bij deze dans nog wel eens zwaar op mijn schouders leunen. Dat gaat helemaal lukken met die dromedaris...






De Razende Bol


Weblog Commenting by HaloScan.com