Vandaag

Actiereactie

After the floods

Bieslog

Bonga

Clockwise

Ecritures

Elrado

Elswhere

Exploring Els

Fusix

Linda's Log

Mariskarade

Merelroze

Misdruk

Niemsz

Orfelio

Peentje

Puck's Podium

Ramon

Vandenb

Uren Dagen Nachten

Weblogger

Zlavanaph



Maandag 31 december 2001

Gelukkig nieuw haar!



Zondag 30 december 2001

Alle relatiegeschenken zijn verzameld en d.m.v. lootjes verdeeld onder het personeel, zonder aanzien des persoons. Ik verliet de kerstborrel met nummer 26: een kistje wijn met de naam van een manager erop.

Het verdeel-en-heers-kistje staat me nu een beetje in de weg. Ik wrik het open en lees de beschrijving:
"De Chileense wijngaard is geïrrigeerd met smeltwater uit het Andesgebergte door middel van een verbazingwekkend stelsel van kanalen dat nog uit de tijd van de Inca's stamt. De fruitige tanninerijke Cabernet-Sauvignon Reserve heeft een lange levensduur. Behandel hem als een Bordeaux en hij zal zich na 4 tot 6 jaar ontwikkelen tot en zeer verfijnde wijn".

Dilemma. Mag je zo'n bijzondere fles uit eerbied pas opentrekken over 6 jaar of als er wat te vieren valt?

Ik doe het gewoon. Vandaag nog.
"Jong gedronken biedt deze wijn mooi rijp fruit en kracht."
Leve vandaag! :-)

Zaterdag 29 december 2001

Spiegels in vakantiehuisjes vertekenen. Het tl-licht erboven is meedogenloos en slecht voor het gemoed. Ik vermoedde en hoopte iets dergelijks, maar mijn dochter die wat verslagen naast mij stond bevestigde het: "Voel jij je ook altijd zo lelijk in vakantiespiegels?"

Mijn eigen fijne badkamerspiegel tussen twee schemerlampjes vertelde me echter bij thuiskomst, dat ik op moet schieten als ik mijn goede voornemen voor 2001 nog wil waarmaken: een afspraak bij de kapper. Ik heb gebeld en maandagochtend is er plaats in de agenda, wel twee uur lang.... Wat zal ik antwoorden op de hamvraag (Wat moet er gebeuren)? "Haal er maar anderhalve centimeter van af en neem vooral de tijd?" Of het meer gewaagdere plan: "Knippen en kleuren en in model föhnen!" (want dat moest erbij).

Ik krijg het nu al benauwd, vooral bij dat laatste. Waaah! Wélk model? Alles wat ik leuk vind kan toch niet met mijn haar (meewarige blik van deskundige en meevoelende kapster). De laatste keer dat ik geweest ben heb ik er ook een paar uur gezeten voor ruim honderdvijftig piek en daarna moest ik nóg aan iedereen uitleggen dat ik naar de kapper was geweest. De natuurlijke look. Ik kan natuurlijk ook heel natuurlijk afbellen...

Vrijdag 28 december 2001

Grüss Gotti! De familie Von Trapp is weer thuis.

Het was fijn. We hebben geskied in de zon en buiten gezwommen in het subtropische zwembad tijdens een sneeuwbui, fikkie gestookt in de open haard en Cathan gespeeld. Ik heb nog nooit een groepje mensen systematisch zo hartgrondig horen vloeken als tijdens dát spel... (inclusief mijzelve). Ik heb, bijna, 38 keer gewonnen...

Wat ik gelukkig ook nog kan navertellen: we reden voorzichtig en met sneeuwkettingen, maar waarschijnlijk iets te hard bergafwaarts. De auto raakte in een slip, maakte een complete slag in de rondte en kwam tot stilstand op de andere weghelft. Godzijdank geen tegenliggers. Bij onze reconstructie met een lucifersdoosje bleek dat iedereen het anders had beleefd. Heel merkwaardig. Zelfs over de draairichting dachten we verschillend. We hebben vooral verschrikkelijk zitten giechelen, maar dat zullen de zenuwen achteraf wel geweest zijn.

Nog maar net op de terugweg naar Nederland weer paniek en een schreeuw: de achterste passagier had iets over zijn hand voelen lopen... het was het veldmuisje dat we de avond daarvoor al door de kamer zagen scharrelen. Het had zich kennelijk weten te verschansen in een van de tassen als verstekeling op weg naar het Beloofde Kaasland. We zijn gestopt; alle deuren vlogen open en iedereen dook behoorlijk uitgelaten over de grond. Het muisje kon aan zijn staartje in de heimat teruggezet worden. Een dorpeling bekeek het tafereel, rustig leunend op zijn bezem. Ik denk niet dat hij helemaal begreep wat wij aan het doen waren...

Vrijdag 21 december 2001

Tom schreef:

To all my favorite webloggers,

I wanted to wish you all a Merry xmas
and a Happy New year.


Met een persoonlijk nootje voor een paar mensen. Voor mij:

Now Cockie don't you come back from that winter resort with your hands in plaster
that will be a real webloggers disaster.
(oops dat rijmpt nog ook)

Fore the rest of you, keep up the logs, so I can keep up my dutch reading.

Greetings dbk (dutch born kiwi) Tom and Ada


Erg lief hoor.

Ik heb zin in dit weekje vakantie met mijn familie. Ik zal voorzichtig zijn, want ik vind dat schrijven veel te leuk. Tot gauw allemaal en hou het warm met elkaar.

(Kijk op 'onze' webcam of het spazieren of skifahren wordt deze Weihnachten. Ik ga zwaaien bij dat schuin weglopende hek. In beide gevallen zal er tijd zijn voor een: "Heeeeey Biertje' in de Stube, zoals de schaaphoeder/foute skileraar dat zo lekker zegt in de Heinekencommercial.) :-)

Donderdag 20 december 2001

Ik kreeg een kaartje van Mieke voorzien van een tekst die alleen zij kan bedenken. Zij is geweldig.

Mieke en ik deelden een baan als remedial teacher. Allebei hadden we een zoontje van een paar maanden. In ons kamertje in de Europaschool lag een kladblok waarin we belangrijke dingen aan elkaar meldden. Eerst lag het kladblok open en bloot op tafel, maar later moest het verstopt worden. De verhalen werden te persoonlijk. Het is een heel bijzondere serie van zes schrijfblokken geworden. We hebben ze gedeeld na afloop van het schooljaar en de drie die ik mee naar huis mocht heb ik gisteravond van zolder gehaald. Ik heb zitten snikken o.a. van het lachen en wat uitspraken van haar voorgelezen.

"Vanmorgen ben ik al om 10.00 uur weggegaan, ik moest naar de gynaecoloog (washandje en handdoek mee, hier bij 't fonteintje de boel ingesopt, maar het was zo allejezus koud dat water: Dr. Brouwer heeft eerst een wak moeten slaan...)"

"Die kleine ettertjes hier zitten voortdurend te fluiten, ondanks mijn herhaalde waarschuwingen. Net greep ik Menno al in zijn kladden, maar die zei heel verontwaardigd: "Ik kan niet eens fleuten jufflouw".

"Oh jee, Hannah vraagt waarom vader Stekel niet gauw wordt aangevallen. Ik heb gezegd dat ie slechte adem heeft. En nu weer Edwin: waarom de bovenbenen zo dik en stevig zijn? Ik heb gezegd deze vraag tot volgende week te laten staan als jij er weer bent (Geintje Cock)".

"Ik hoorde net dat Ruud van D. niet meer naar school wil, alleen nog maar bij ons in het kamertje".

Woensdag 19 december 2001

Mijn Nokia 3210 is uit zijn zwaar verouderde jasje geknapt en ik moet op jacht naar een nieuwe. Dat valt niet mee. Er zijn alleen nog Tasmanian Devil- en WK Voetbalfrontjes. De aardige verkoper van Primafoon zegt, dat ik op de markt moet kijken, maar volgens de man van Dixtone hebben die nepdingen geen rubber beschermdopjes... kijk maar! En intussen heeft hij het allerlaatste officiële Nokia 3210 frontje van de wereld (dat ik eigenlijk niet wil omdat het gifgroen is) uit de verpakking gescheurd en om mijn telefoon geklikt. Wie ben ik dan om te zeggen dat ik liever naar de markt ga, omdat ze daar zonder dopjes wél minstens de helft goedkoper zijn...?

Ik stottter: Ja doe dan maar en wil betalen... portemonnee vergeten! Shit zeg, hoe kom ik nou uit die parkeergarage? Op dat moment stapt de man van mijn buurmeisje binnen die ik al jaren niet meer gezien heb. Marc, mag ik even wat geld van je lenen? Ik betaal het terug aan je schoonmoeder zodra ik thuis ben. Geen probleem en hij geeft mij 50 gulden. Geregeld. Hoesje, parkeergeld en nog een kwartje over. Trouwens, dat matte metallic groen is bij nader inzien erg mooi.

Of ik commercieel talent heb? Zomaar een vraag van een dame, die ik heb verteld dat ik op zoek ben naar een ander baantje. Nee mevrouw, anders nam ik mijn portemonnee wel mee als ik de stad inging. Zij leest de functieomschrijving voor... nee, ik zie mezelf nou ook niet direct als representatieve dame langs sjieke hotels gaan om de parfumautomaat "Le Tester" te demonsteren... dat wordt een geweldig komische act maar zal geen verkoopcijfers op gaan leveren!

Naast mijn kantoorbaantje dat binnenkort dus ophoudt te bestaan, klus ik sinds kort wat bij binnen de redactie van vandenb.com. Ik ben onderdeel van het plakteam. Het is heel gezellig, iedereen snapt het, alleen Bob moeten we soms een beetje helpen met Pivot.

Dinsdag 18 december 2001

Over een paar dagen gaan we op vakantie naar een resort. Ik verwacht dat ze me na een week wel weer laten gaan. We hopen op pakken sneeuw en anders gaan we lezen bij de open haard. Maar skiën is leuker!!!

Behalve die ene keer in Avoriaz, toen ik helemaal ziek van de hoogte en gedesoriënteerd door de dikke mist alle controle over mijn spieren verloor en me teneinde raad zwaar misselijk langzaam opzij liet vallen in de zachte sneeuw...

laat mij hier maar achter jongens, kijk maar of jullie de bewoonde wereld kunnen halen zonder mij...

Die val en mijn dramatische expressie wil men nog wel eens nadoen hier in huis. Zwaar overdreven natuurlijk. Aanstellers.

Maandag 17 december 2001

Bij ons in huis ben ik de "Chef kaarsjesaansteker". Niemand anders doet dat uit zichzelf en ik doe het graag. Heerlijk, hoe meer hoe beter.

Met vrienden in de bus op weg naar een restaurant in Amsterdam hebben we ons verbaasd en bescheurd om de mislukte lichtslang-kunstuitingen van veel (erg veel) mensen. Wat een wangedrochten. Iemand vertelde, dat haar naaste buren het in hun hoofd hadden gehaald een lichtslang te spannen over hun gezamenlijke erfafscheiding. Mensen zouden nu dus kunnen denken, dat die lichtslang van haar was. Dat zou voor mij aanleiding zijn om Rijdende Rechter, Frans Bromet en die vent van Breekijzer tegelijkertijd in te schakelen!

De inrichting van het restaurant bleek erg kaal en vermoedelijk trendy. Fel verlicht, veel kunststof en geen gordijnen. Menig yup had het erg naar de zin, maar het was voor ons even wennen. Het eten was goed, maar trendy :-) Sommigen onder ons vonden het nodig te blijven roepen om de schaaltjes groente en de gebakken aardappeltjes... de gezichtuitdrukking van de kokette bedrijfsleider bleef in de plooi. Die van ons werd erg los door al dat gedoe. We hadden toch mooi voor f 45,- een voorgerecht van 4 knoflookpoffertjes en als hoofdgerecht voor 65 gulden een hoopje rijst met champignons te pakken.

De entourage in de Winterefteling waar we zondag waren was ook bijna sober, maar erg stijlvol daarentegen. Complimenten voor de mensen die dat bedacht hebben. Niet helemaal illustratief voor de kunstwerken en originele ideeën die er te zien zijn, maar wat te denken van deze smaakvolle kerstwolf, die oma en Roodkapje toch maar gewoon komt opvreten... kerst of geen kerst... :

Zondag 16 december 2001

"Hope falls softly from your hands
Dreams burn deap beneath the land
Time casts shadows overall
Sweating fever, rain or river
Brushing winds beneath your call

Broken skin, distant fear
Shattered worlds of endless tears
Hidden fires, distant lies
Burried hopes beneath the cries
Broken skin, distant fears
Silent lips, so far, so near"


Vanavond om 19.30 uur op Nederland 3 in Paradisolife (klik 'ns bij recensies)
"Heavy soul for the open-minded": Nitin Sawhney.

Zaterdag 15 december 2001

Morgen gaan we naar de winterefteling. Sinds ik daar als klein kind de rode schoentjes heb zien dansen is de wereld niet meer hetzelfde. Het verhaal heb ik eigenlijk nooit zo goed gehoord, want pas als de vertelstem eindelijk ophield dan gebeurde het wonder.

Een andere favoriet is het sprookje van De Indische Waterlelies. Wanneer ik daar aan denk dan hoor ik steevast de muziek van Kapitein Zeppos. Morgen toch eens luisteren of dat echt het geval is.

Het liefst ging ik met een grote boog om Lavenland heen. Ik ben net zo dol op die figuurtjes als Merel, maar speciaal voor haar ga ik ga ik op zoek naar Ludolf de kerstlaaf. Kijken wat we daar voor creatieve dingen mee kunnen doen! :-)

Zo. Hè hè... lieve lifeloggers kunnen best wel leuk linken!
(Er staat alleen dat ik een hij ben... de wonderen zijn de wereld nog niet uit!) :-)

Vrijdag 14 december 2001

In het tuincentrum zag ik door de ballen het bos niet meer...

Voor 5 december lukt het niet meer, maar wie dit jaar een kerstkindje wil moet nog even flink aanpoten



Met een beetje groene vingers schijnt het mogelijk te zijn: zie Anne Geddes.

(Ik vind het alleen zo zielig voor die onschuldige kindertjes. Mijn schoonmoeder heeft ooit mijn zoontje ontvoerd voor een foto in Volendams kostuum... de foto werd mij als verrassing aangeboden. Het was heel lief bedoeld, maar ik vond het dus erg, erg zielig) ;-(

Donderdag 13 december 2001
Mijn dag begon goed. Ik kreeg een bloemetje van Niels. Ik ga het niet doorgeven hoor. Ik hou hem! Ik laat het geduldig drogen in een dik dagboek en dan gaat het regelrecht het plakboek in! :-)

Goed nieuws van de werkvloer: Sommige voor eeuwig verloren gewaande collega's komen geregeld even buurten aan mijn verbanningsbureau in de vrouwenvleugel. Er bestaan zelfs plannen voor een gezamenlijke theepauze :-)

Mijn strafwerk bestaat uit het invoeren van het gehele relatiebestand in een database. Ik ben daar al een tijdje mee bezig en ik ben nog steeds halverwege de B... ik begrijp nu heel goed waarom zo'n ding Data-b's heet. De bedenker van het geheel houdt onze prestaties meelevend in de gaten en roept goed bedoelde kreten over de mail: "Hé dames ... het gaat goed met jullie relaties hè? Nou ja, jullie begrijpen me wel..." Ja hoor Peter, ik ben heel populair en ik onderhoud bijzonder veel relaties... het duizelt me voor de ogen. Ik kan geen bab meer zeggen.

Dan nog even dit waar gebeurde verhaal: mijn krantenbezorger vertelde dat hij zich vanochtend rotgeschrokken is. Hij gooit de krant in een brievenbus en draait zich om voor de volgende. Plotseling hoort hij een sonoor: Ho, ho, ho! Hij staat stil en verwacht een abonnee type zeikerd die komt bedingen dat hij zijn zuurbetaalde krant linksgedraaid en uitgevoerd in origami, exact op het moment dat zijn eitje zachtgekookt in het dopje zakt, aangereikt wil krijgen... maar nee. Niemand. Het was vermoedelijk het geluid van een verdekt opgestelde en tot nu toe nog niet getraceerde kerstversiering. U bent gewaarschuwd. Vooral niet reageren!

Woensdag 12 december 2001

Zou God nog in ons geloven?
Toekomst... is dat niet iets van vroeger
Goede voornemens zijn nog altijd beter dan dat gezeik achteraf
Leve het hiernumaals

Niet zelf bedacht (zucht). Helaas niet nee... ze zijn van Loesje. Ik heb een stapeltje Loesje kaarten gekocht om te versturen i.v.m. de komende hoogtijdagen. Terwijl ik ze genietend stond uit te zoeken bij V&D kwamen er heel wat mensen met me mee genieten. Het werd zowaar gezellig :-) Iedereen is gek op Loesje. Knap is dat.

"Aanstaande zaterdag wordt Loesje 18 jaar. Ze houdt zaterdag een feestje door speciale verjaardagsposters door het hele land te gaan plakken. En op zondag kunnen mensen komen kijken op haar pand. Interesse: stuur een mailtje naar hanneke@loesje.nl. Hoe dat allemaal werkt en zo."

Meer over Loesje en hier nog meer! want je krijgt er nooit genoeg van!

Over het verschijnsel Cockie ben ik minder te spreken. Mijn linkerkant laat het zo langzamerhand afweten: zoals daar zijn
- een falende linkerhersenhelft (chronish, reddeloos)
- de wortel van een kies linksboven die ontstoken lijkt en mijn kroon eraf wil knallen
- een onderste (zwevende ?) rib uit koers die erg steekt, oorzaak onbekend
- een beklemd werveltje in mijn onderrug dat mij op links doet lopen als een vrouwtje van tachtig.

Maar: de rechterhelft nog puik hoor en erg kwiek voor de leeftijd. Ik ga aan het werk: eerst eigenhandig mijn linkse zijde een oppeppend virtueel kaartje sturen


en dan adressen schrijven op het stapeltje van karton dat ik gekocht heb. Ja ik ben gelukkig rechts.

Dinsdag 11 december 2001

Op kantoor ben ik noodgedwongen verhuisd van een ruimte met louter mannen naar een kamer met alleen maar vrouwen om me heen. Eén van hen kan regelrecht in mijn verzameling: liefste mensen van de wereld, maar... het is anders. Bij Oprah Winfrey heb ik ooit eens een gesprek gevolgd over een boek: "Mannen komen van Mars en vrouwen van Venus" en dat uuhh kwam hierop neer (en nou komt het): mannen verschillen van vrouwen! (-:

Bij de mannen had ik lol: er werden liederen meegezongen met de radio, weddenschappen gemaakt, verhalen verteld, grappen gemaakt en serieuze zaken besproken. En hard gewerkt natuurlijk.

Aan de dameskant is men erg vriendelijk en meelevend. Wij zijn heel druk bezig maar de radio mag niet aan omdat een van ons niet kan werken met muziek. Het begint al een beetje te wennen, maar...

IK WIL MIJN MARSMANNEN!!!

Maandag 10 december 2001

Ik had me voorgenomen het eerstvolgende stokje dat me aangeboden werd (hartelijk bedankt hoor Mariska) lekker vast te houden, maar het leuke van estafettestokjes is toch dat je ze weer weg mag geven en daar heb ik in het geval van het tripleee-muziekstokje echt ontzettend veel zin in!

Muziek betekent heel veel voor mij. Het kan mijn stemming maken of breken en weer maken :-) Maar ik zal het kort houden (members of the academy) anders word ik erg emotioneel:

Op het moment luister ik naar een dubbel-cd The Best of Singers/Songwriters met werk van o.a. John Hiatt, Carly Simon, Paul Weller, Jewel, Tori Amos and many others :-)

In de cd-speler in de auto zit: Wonderlust - The best of Heather Nova live.

De recordable disc die ik daarvoor het laatst gedraaid heb noemen we voor het gemak en voor de lol: "Dertien in een dozijn" (Bill Jones, Nitin Sawhney, Nancy Hanson en nog meer vrij onbekende namen) en is samengesteld en volgebrand met bijzonder mooie muziek uit de collectie van Niels. Dit exemplaar is door hem aangeleverd in een envelop, maar door mij warm ontvangen in het lege doosje van Crowded House' Recurring Dream. Dit hoesje had ik over, omdat die cd samen me de hem omringende cd-speler een tijdje geleden uit mijn auto is gejat.

Mijn muziekstokje gaat dus als vanzelfsprekend naar Niels omdat ik blij ben dat ik hem en veel van zijn muziek heb leren kennen. En Niels: gebruik het niet per ongeluk om verf mee te mengen... ik weet dat je het druk hebt met je huis! :-)

Zondag 9 december 2001

De strandopgang in Castricum wordt verbouwd. De projectontwikkelaar heeft zijn best gedaan. Het wordt mooi: een duinlandschap met glooiende vormen, natuurlijke kleuren en materialen. Het is nog niet helemaal klaar. Auto's van strandgangers staan schots en scheef geparkeerd op het bouwterrein terwijl er op de parkeerplaats ruimte genoeg is. Een paar natuurliefhebbers vinden het nodig hun auto dwars in een perk met jong, net aangeplant helmgras neer te zetten. Triomfantelijk stappen ze daarna zelf nog eens bovenop de plantjes om hun welverdiende dosis frisse lucht op de zondagmiddag te incasseren. En mooi 5 gulden parkeergeld uitgespaard.

Op het strand was het koud, maar fijn. Vooral toen de zon een klein beetje doorkwam. De blik op de wereld verandert daardoor zachtjesaan.

In paviljoen De Jutter was de Jägermeister ijs- en ijskoud en de chocolademelk met Malibu gloeiendheet dus wat wil een mens nog meer... een klein meisje had wel zin om een kerstbalklokje te laten rinkelen dat als versiering in de geheel in rood opgetrokken kunstkerstboom hing. Het mocht niet van haar moeder, maar volgens mij hing het klokje daar om die reden. Het peutertje had lak aan de waarschuwingen en genoot zichtbaar van het tere geluidje.

Wat verboden zou moeten worden is de steeds uitgebreider wordende verzameling lichtjes en ornamenten waar de mensen (vooral op de Kerkstraat) hun huis en tuin mee uitdossen. Mag het wat minder? Een boom met lichtstrengen die de vorm van de takken volgen is best mooi, maar de meeste idiote dingen worden rond deze tijd neergeplant in de tuinen. Als het maar licht geeft jongens en liefst iets meer dan de buren. Het mankeert er nog maar aan dat er grote luidsprekers opgericht worden om kerstdeuntjes naar eigen smaak over de straat te knallen. Het zal wel niet lang meer duren.

Ja, ik zou ook blij zijn als het weer 2 januari is. Het kerstgekneuter een ander zinloos geknal is niet zo erg aan mij besteed (dat van kurken uitgezonderd).

Maar... exploderend helmgras met de kracht van een flinke duizendklapper zou wel leuk zijn voor deze ene keer. Alles binnen de perken en door mij op afstand te bedienen natuurlijk. Een lekkere opfrisser voor geest en gemoed :-).

Zaterdag 8 december 2001

In Antwerpen zag ik op de kerstmarkt niets nieuws, maar op de gewone markt zag ik voor het eerst van mijn leven:

- smoutebollen
- karakollen
- rode benen
- boerenbeuning
- galetten
- ajuin
- en Gruyere Art

Vrijdag 7 december 2001

Je hebt het allemaal wel eens gezien bij de homevideo's: de kronkelende tuinslang die zich plotseling als een woedende cobra tegen een nietsvermoedend slachtoffer keert... het gebeurde mij toen ik de vijver wilde bijvullen. Een gilletje en wat dom gegrinnik. Dat was het. En een nat pak. Niemand zag het gelukkig.

Vannacht was ik weer lang wakker en ik bedacht me o.a. dat ik wat meer tijd zou moeten besteden aan mijn vrienden en kennissen, eigenlijk alle mensen die straks weer een kerstkaart van me krijgen. Elk jaar staat het me meer tegen, die kerstkaarten. Ik denk dat ik het afschaf. Nieuwjaarskaarten zijn wel oke :-)

Morgen gaan we met alle collega's op studiereis naar Antwerpen: (kerstmarkt) maar persoonlijk wil ik mij verdiepen in kroeg en frietkot (b.v. de meervoudsvorm... frietkotten? frietkots? Wij ollanders kennen eigenlijk alleen friettenten en frietkramen.) Tot later.

Donderdag 6 december 2001

Het is lang geleden dat ik 's nachts mijn bed uit ging om een stukje te schrijven, maar ik kan echt niet meer slapen, dus waarom ook niet?

Er viel veel te glimlachen gister:

- de mail en de logs

- een spontaan bezoek van mijn nichtje en haar dochter (en ondeugend alterego) van bijna vier jaar. Ik had helaas te weinig tijd en liep bovendien nog in kamerjas. (Schaam, schaam!) Dat is trouwens leuk met kleine kinderen die op visite komen: ze kijken even of ze bij goed volk binnen zijn, smijten hun jas op de grond, laten de boel de boel en gaan spelen. Dat verwondert me elke keer weer. Dat spelen.

- een heel klein en schattig Sinterklaasstoetje dat bestond uit drie ouderwetse iele brandweerautootjes die samen de minirotonde op de route naar mijn werk een paar keer extra rondden (en daarmee afsloten voor ander verkeer) met een air van 'wie doet ons wat?'

- een oergezellige pakjesavond met heel lieve cadeautjes en mooie persoonlijke rijmen

Wat me dwars zit is een verandering in de omstandigheden op mijn werk. Ik voel me er daardoor niet meer zo op mijn gemak en wat onzeker. Ik dacht daar als grote meid geen problemen mee te hebben tot het ter plekke ook tot een paar collega's doordrong dat de gang van zaken op zijn minst een beetje 'vreemd' was: Ja maar, hoe is het nu eigenlijk met JOU? En dan ben je bij mijn gevoelige zieltje aan het goede adres met alle melodramatische gevolgen van dien... assertief watje dat ik ben! ;-(

Vanavond met de afdeling uit eten in een Turks restaurant. Het liefst zou ik thuis blijven voor het bordje boerenkool en de gehaktbal, maar ik ga natuurlijk wel heen en als het nodig mocht zijn dans ik zelfs buik.

Zo! Dat staat :-)

Woensdag 5 december 2001

Toegeven: ik was eerst een Mondriaan en toen een afbeelding van Venus, maar ik heb net zolang doorgeklikt tot ik een plaatje zag dat me wel aanstond en ik had het gelezen bij Puck. Eerlijk is eerlijk. (Juxtaposition... mooi woord zeg.)

If I were a work of art, I would be M. C. Escher's Lizards.

I am a bizarre juxtaposition of the real and the unreal. Based in the realm of mathematics, my two-dimensional appearance belies a complex and free-willed behaviour which both delights and confuses people.

Which work of art would you be? The Art Test



Vandaag toch eens opletten hoe en dan ook maar wanneer ik eigenlijk glimlach, want dat was de eerste vraag waar ik meteen al diep over moest nadenken :-)

Dinsdag 4 december 2001

De kat van onze buren was een beetje geschift. Hij zat altijd te janken en jammeren en het zielige en briljante van die kat was: hij jankte de naam van de buurvrouw voor de deur zonder kattenluikje: Hildááááá. Ik had het eerlijk gezegd niet zo op Pierewiet. Hij was wild en vloog andere katten zonder reden aan.

De laatste tijd wordt mijn tuin bezocht door een heel lieve kat, zwart met wit, en daar ben ik een beetje gek op. Hij is ondeugend. Hij kan uren naar de vissen turen en als ik hem wegjaag zit hij binnen 3 minuten weer op hetzelfde plekje. Beetje poetsen, beetje likkebaarden en dan weer in opperste concentratie: vissen kijken!!! Vanochtend zag ik hoe hij verder wandelde en zich door een opening in het oranje zeil wroette waar de tuinmeubelen onder gestald zijn in herfst en winter. Het regende en hij had daar een geweldig plekje. Want dat waren toch altijd de leukste tenten: die van wasrekjes en oude kleden.

Ik zal me beheersen en niet achter hem aan in het tentje kruipen... best knus, fles drinken en snoep mee en een beetje roddelen over wijlen gekke Pierewiet. Mischien even uit volle borst zijn yel imiteren, want dat is erg dramatisch en fijn om te doen. Beter niet... wat zullen de buren denken? Goh wat leuk, buurvrouw zingt onder zeil?

Nee mensen, geen paniek, ik probeer op geheel mislukte wijze een brug te slaan naar de film over kattenvrouwtje Minoes die overmorgen in première gaat. Wie kaartjes wil winnen kijkt op de actieverpakking van het bekende merk dat in Nederland geen website meer schijnt te hebben. En voor de thuisblijvers is er natuurlijk altijd Whiskas. Veilig en vertrouwd!

Pfff...

Maandag 3 december 2001

De familie van George Harrison vraagt de mensen die hem willen gedenken vanavond om half elf één minuut te mediteren.

Ik wil best meedoen, maar ik weet eigenlijk niet zo goed hoe dat moet. Je bent stil, maar moet je aan hem denken of juist proberen nergens aan te denken of is het iets anders?

Vanochtend stond ik onder de douche en ik stond daar zo heerlijk na te denken over van alles en nog wat! Lekker is dat met dat warme water over je rug. Een vredig gevoel. Ik zou dat wel uren vol kunnen houden. Ik moest moed verzamelen om de kraan uit te draaien. Maar of dat nou mediteren is? Ik ben bang van niet.

Zondag 2 december 2001

Plassen vissen? Zomaar een vraag uit de Nationale wetenschapsquiz van dit jaar.

Ik verheug me erg op Wim T. Schippers en zijn verklaring van de antwoorden. Bij voorbaat verkneukel ik me om het geworstel van de hele echte wetenschappers. Zij zitten er evenals ik meestal faliekant en vol overtuiging naast. Geweldige gespreksonderwerpen voor de wat stille momenten des levens trouwens: de zogenaamde Grodino-momenten :-)

De Junior uitvoering van deze quiz is ook niet kinderachtig dus leeft u allen uit!

Voor een nauwkeurige observatie van de al of niet plassende goudvis ga ik me vandaag verdekt en wat achteloos opstellen aan de rand van de vijver, waarbij ik natuurlijk de privacy van de diertjes niet uit het oog verlies. Ook ben ik daar op mijn plek voor een mogelijk antwoord op vraag 20: Welke vijver is het meest geschikt om dienst te doen als spiegel? (Maar let vooral niet op mij visjes. Doe wat je misschien moet doen.)

De prijzen voor de gelukkige winnaars staan erg in het teken van... vis! Ontdekkingsreizen naar Vishakhapatnam, Vissenbjergen of Visvliet. Ik wil wel naar Vissenbjergen, ook op mijn gevoel af, want ik heb er nog nooit van gehoord. Kijken hoe ver ik kom.

Dan vandaag graag nog even uw aandacht voor Ramon en zijn verhaal (en mp3!) over Raoul en het vernieuwde werk van Robert.

Zaterdag 1 december 2001

Ik heb een glimmende bol ontdekt die mensen vroeger neerzetten om heksen af te schrikken. De heks zou haar vertekende spiegeling zien en van schrik verdwijnen... O nou, ik ben al weg hoor. Ik ben trouwens een goede heks.

Annie ook. Aukje Holtrop in Vrij Nederland: `Ik weet nu hoe ik Annie Schmidt zou willen noemen: de heks van de Nederlandse kinderliteratuur. En je begrijpt wel dat ik "heks" als Super-Eretitel bedoel: iemand die al het lekkers van de wereld voor je heeft op het moment dat je van alle andere volwassenen onvoldoendes, straf en gezanik te verduren hebt. De goede toverheks dus, die eigenlijk niet bestaat.'

Uit het dagboek van De heks van Sier-kon-fleks

Dit is de heks van Sier-kon-fleks,
ze woont in Kopenhagen.
Iedere dag doet zij wat geks
en alle mensen klagen:
O, wat een heks,
wat een akelige heks,
hoe lang moet dat nog duren?
Wie wil de heks van Sier-kon-fleks
voorgoed het bos in sturen?

Op zondag neemt zij de kolonel
en tovert hem om in een mokka-stel.

Op maandag doet zij niet zoveel,
dan jakkert zij op haar bezemsteel.

Op dinsdag eet zij een schooljuffrouw
en laat het verder maar blauw-blauw.

Op woensdag neemt zij het mokka-stel
en tovert hem om in een kolonel.

Op donderdag neemt zij het dameskoor
en schuift het onder de voordeur door.

Op vrijdag bijt zij de griffier
en wikkelt hem in vloeipapier.

Op zaterdag gaat zij in 't bad,
zodat het in de rondte spat,
en verder speelt zij met haar kat
het spelletje 'wie doet me wat'.

Dit is de heks van Sier-kon-fleks,
ze woont in Kopenhagen.
Alle mensen staan perpleks
zoals die heks kan plagen.
O, wat een heks,
wat een griezelige heks,
't is niet om te verdragen.
Wie wil de heks van Sier-kon-fleks
voorgoed het bos in jagen?


Om 08.45 stond dit heksje alweer in de sportstudio en ik heb daar heerlijk (waarom schrijf ik altijd eerst heelrijk, echt altijd?) gedanst op Not that kinda girl van Anastacia: wat een geweldig nummer als je de shuffle, mambo en pivot precies op de maat doet en inderdaad: diezelfde heelrijke pasjes dan weer de andere kant op... nou ja, het ging gewoon lekker. Wel een ideetje om nog snel op mijn verlanglijstje te zetten: de nieuwe van Anastacia en die bril wil ik ook.

Juf Laura had na de les een aerobickledingverkoop georganiseerd inclusief brunch en het was bar gezellig. Leuk ook om te zien hoe veel dametjes een totale metamorfose ondergingen in die mooie nieuwe outfit. De joggingbroeken mogen ritueel in de fik! Woeoeoeoeoeoeoeoeoeiii!!

Schrijf mij:     cockie@cockie.org      inhoud