woensdag 31 augustus 2005

# Ik ben gek op woorden die een geluid weergeven. Klein voorbeeldje: kataklop kataklop, het overbekende paardengeluidwoord. Er is vast een mooie taalkundige uitdrukking voor.

Wie vanaf nu door de Duitse politie wordt aangehouden, moet rekening houden met een nieuw geluid. Het 'tatu-tata' van weleer is vervangen door het politiesignaal uit de Amerikaanse televisieseries: en nou komt... een geluid dat 'yelp' wordt genoemd.

Dat kan beter.




dinsdag 30 augustus 2005

# "Om de bruikbaarheid van Chello Quick Fix te evalueren, zijn we je dankbaar indien je de tijd wilt nemen om dit evaluatieformulier in te vullen."

Nou sorry jongens, als jullie het niet erg vinden doe ik dat liever een andere keer. Ik heb toch al zo'n rare dag. Vanochtend deed het internet het niet en daar gaat mijn hart altijd zo van in mijn keel zitten. Toen ik belde met de Chello zei een stem dat het een goed idee zou zijn als ik Quick Fix zou downloaden... ja maar ik heb geen internet.

Nou, 's middags was alles wel weer in orde, ik heb gedaan wat jullie gezegd hebben, ik heb niet zoveel tijd meer, dat formulier komt een andere keer wel en nu wil ik graag weer verder.

Maar dan verschijnt met een plofje een wrede, veel minder vriendelijke pop-up:




maandag 29 augustus 2005

# Heeft u laatsleden nog iets upgepimpt?

Bedoelde u: oppompen vroeg Google beleefd.

Het laatste dat ik heb opgepompt is een luchtbed. Gisteravond nog. Wachten op een bed voor topsporters duurt lang.

(In topsport immers, is een juiste arbeids/rustverhouding en eveneens het juiste matras en kussen van essentieel belang. En wanneer dit geldt voor ons, dan geld dit uiteraard ook voor u! au au au)




zondag 28 augustus 2005

# De vrouw van 1-1-2 vroeg of ik nog even uit het raam kon kijken of ze er nog stonden. Eigenlijk hoefde ik niet te kijken, want ik hoorde ze zo ook wel schreeuwen. Zij heel angstig huilend, Russisch, en hij heel hard, dronken en dreigend, Engels. Zij viel in de bosjes. Hij schreeuwde, sloeg en schopte.

Ik legde de hoorn op het bureau en deed een paar stappen naar het zolderraam. Zij liep weg en hij praatte, veel rustiger nu, tegen een kalme man met zachte stem die ik niet goed kon zien. "Ik probeer haar uit de prostitutie te houden".

Toen ik terugliep hoorde ik hoe mijn zoon een verdieping lager ook iemand van 1-1-2 aan de lijn had: "Ja ik heb die goser wel vaker dat meisje zien slaan, maar op dit moment praat mijn vader met hem". Ik liep terug naar het raam en ja nu zag ik het ook.

Het duurde eindeloos voor de politie kwam. J. lag alweer diep onder zijn dekbed. Een stukje verderop in de wijk praatten de jongen en het meisje nog heel lang, schreeuwden soms. Zij rende weg en kwam weer terug. Even voor een politieauto de straat inreed, keerde en weer snel verdween, liepen ze verder. Hand in hand. "Thank you, thank you", zei ze tegen hem.




vrijdag 26 augustus 2005

# Very High Impact Postje Met Tildes:

~ Zoon2 stapt op dit moment in een lesauto en doet om 09.50 uur rijexamen.

~ Dochter R. stapt over een kleine veertien dagen in een vliegtuig naar Australië, helemaal alleen met een rugzak.

~ Zoon1 (nu al 'pap') wordt vader in april.

Tralalapompiedom.




donderdag 25 augustus 2005

# Ik moet toegeven dat ik graag iets te lang naar mijn lichaam luister ("doe het niet, je hebt er de energie niet voor") maar vandaag kreeg ik weer eens de geest ("lopen kreng!").

Een verslag:

Dit beestje wilde met alle geweld een 'wedstrijdje' dus moest ik nog even flink de tanden op elkaar zetten.

Mijn kruimige kruintje werd angstig lang bestudeerd door deze roofvogel, waarvan ik de naam niet eens ga gokken. Wat stom dat ik dat nou nooit weet.

Bij het meertje stonden twee politiewagens en er reed een ziekenauto weg. Een vrouw met een groen hesje aan deed denk ik forensisch onderzoek. Met een prikstok verzamelde ze materiaal in een ruime kring rond een groepje druk pratende agenten.

Best griezelig. Wanneer ik naar de wc ga in het verlaten toiletgebouwtje kijk ik uit gewoonte altijd eerst even onder de deur.




# 'Spermashow anticlimax' kopt de krant.

Ge-wel-dig. Niks meer aan toevoegen.

Ik wou alleen nog even kwijt dat ik naar 'Open Hearts' heb gekeken. Prachtig prachtig. "Een film die de regels volgt van Dogme 95, het Skandinavisch filmmakersmanifest dat aan de basis stond van internationale arthousesuccessen als Festen, Mifune en Italian for Beginners." Iets met schokkerige cameravoering is dat. Ik had eigenlijk alleen maar oog voor de fascinerende hoofdrolspeelster. Dat was namelijk een fraaie combinatie van Wendy van Dijk en Corrie van de Webcam.

Verder zag ik nog de documentaire die Karel van de Graaf ons aanraadde, over drie Duitsche echtparen en hun videohobby. Heel vermakelijk. Bijzonder fanatiek en bloedserieus produceerden zij respectievelijk een kookrubriek, een countryprogramma en voerden maatschappelijk actie. En dat alles zonder ook maar een keer te lachen.

En daar tussendoor scoorde Wesley Sneijder nog even fabelhaft 3-1.




woensdag 24 augustus 2005

# En tóch herinnert de promotiestunt van de Stones me aan de Beatles.




# Verkwikt, fit en helemaal klaar voor de nieuwe dag. Op die manier behoor je als het goed is je bed uit te stappen. Het lukt me de laatste tijd niet meer zo goed. Een brak wrak met een licht sluimerende hoofdpijn boven de rechterslaap. Meer kan ik er niet van maken.

Maar: dan zijn er weblogs. Ik blader wat en lees hier en daar, plaats als het zo uitkomt overmoedig een dom commentaar (want daar ben ik erg sterk in) en daar issie dan: de eerste flauwe glimlach om de lippen. De dag kan beginnen. Er wacht een schuurtje op me dat nodig uitgemest moet worden.




dinsdag 23 augustus 2005

# Tot vervelends toe had ik iedereen gewaarschuwd. Het was ons al een keer in Barcelona overkomen en daar zijn we tot op de dag van vandaag eigenlijk nog steeds confuus van. Dus voor iedereen zijns weegs ging riep ik ze nog even terug. Terwijl zij vragend in de deuropening stonden te wachten, liet ik een korte stilte vallen. Precies lang genoeg. Als ik niet goed time dan geloven mijn kinderen me namelijk niet.

"Pas op voor zakkenrollers. Ze worden steeds gewiekster."

Volgens mij kwam het wel over, want met een "O ja" haalden ze fluks hun portemonnee uit de achterzak van hun broek en propten hem aan de voorkant.

Op de laatste middag liepen J. en ik al kletsend door een stil stukje plantsoen. Even daarvoor hadden we een hoogbejaard echtpaar ingehaald en we waren niet echt op onze hoede voor lui met snode plannen. Plotseling hoorden we een rauwe kreet. De oude man schreeuwde iets in het Spaans. J. draaide zich iets sneller om dan ik. Pal achter ons stonden twee meisjes, duidelijk ook toerist en voorzien van zonnehoedje, rugzak en plattegrond.

"Zakkenrollers!" zei J.

Ik keek om me heen en zag niks. De meisjes staarden even verbaasd naar ons als wij naar hen. Toen draaiden zij zich op hun schreden om en liepen vlot weg. Wij keken ze na. Ik zwaaide nog net niet.

"Die ene had haar hand op de sluiting van je rugzak!"

Het echtpaar schuifelde ons voorbij. J. was gelukkig nog zo netjes om de man te bedanken met een universeel 'gracias'-gebaar, maar ik stond nog lang met mijn mond open naar de in rap tempo verdwijnende meisjes te kijken.




maandag 22 augustus 2005

# Ow ja...

Voorlopig maar even niet meer op blote voeten door het huis en goed kijken waar ik mijn voeten zet. Het raceseizoen is geopend.




# Binnenkort zijn wij vijfentwintig jaar getrouwd en om dat te vieren namen we onze kinderen een paar dagen mee naar Madrid. Zij mochten ook nog een vriend of vriendin naar keuze meenemen. Wij natuurlijk niet om begrijpelijke redenen.

Foto's!




donderdag 18 augustus 2005

# Er waren maar een paar mensen op de hele wereld die het boek nog niet gelezen hadden...

Aanschouw de dame achter mij met deze wereldberoemde pageturner.

De volgende vraag luidt natuurlijk: wie is die mysterieuze vrouw met zwarte bril en hoedje?
Noem naam en telefoonnummer.

Nee hoor, geintje. In Madrid ga ik op zoek naar zo'n geborduurde kaart voor Marloes en Job en vooruit, ook een voor Irene en Zeekomkommer. Tot over een paar dagen.




woensdag 17 augustus 2005

# Het meisje op de berg achter mij leest een boek. Welk boek is dat?

Inzenders van het juiste antwoord krijgen van mij een ansichtkaart uit Madrid met daarop een Spaanse danseres in een echte flamencojurk.




# Bootjes kijken.

Sommigen doen dat vrijwillig vanuit een bakkie,
de ander wordt meegetrokken in een karretje,
een enkeling neemt de bus,
en ik had mijn eigen berg.

Wachten op tall ships duurt eindeloos lang.
Maar eindelijk verscheen in de verte de Stad Amsterdam.




dinsdag 16 augustus 2005

# "Het woonproject 'Huis zoekt muzikant' is een zogeheten co-housing project. Dat houdt in dat mensen met gemeenschappelijke achtergronden of leefstijlen bij elkaar wonen en gebruik maken van gedeelde faciliteiten."

Daar valt fijn over te filosoferen. Hoe zou een webloggerswijk eruitzien?
Van welke gedeelde faciliteiten gaan wij gebruik maken?
Welke activiteiten gaan wij ontplooien op het plein voor onze webloghuisjes?
Welke huisdieren nemen wij?
Wie logt over wie?

Ik spreek u op de eerstvolgende vergadering.




# Mevrouw punt org nu ook in het Engels
(en voorzien van een randje kattenbont).




maandag 15 augustus 2005

# Moe van bijna vijfentachtig vertelde dat ze dit keer gedoucht was door een jongen, een vakantiekracht, en dat ze dat eigenlijk helemaal niet prettig vond.
Hij had nog wel gezegd "Als u het niet wilt dan ga ik wel weer weg hoor." Maar moe zei: "Nou ja, nu je er tóch bent..."

En heel serieus tegen mij: "Ik heb tenslotte nog een goed figuur, maar er lopen hier vrouwen met..."

Terwijl zij met haar armen ruimtelijke bewegingen maakte op borst- en buikhoogte rolde ik langzaam van mijn stoel.




# Waarschuwing: een klik op deze link kan mogelijk het einde betekenen van menig log...

onze kat...

En dan nog deze: zonder gevaar, erg leuk en om te lachen (al een keer vertoond bij Marten Hoepla en mevr. Groenteman maar nu dus eindelijk ook op cockie.org)

stuff on my cat




zondag 14 augustus 2005

# Alles sal reg kom.

Kijk eens wat er uit de plooi van mijn bodemloze tas tevoorschijn kwam:

een geluksdubbeltje




# Ik ben sip zonder aanwijsbare reden.
Zo'n dag waar je jezelf een beetje doorheen moet duwen.

Zondag sipdag.




zaterdag 13 augustus 2005

# Vannacht vond mijn zwaartepunt haar dieptepunt. En sneller dan ik dacht.

Ken je dat gevoel? Dat je je in het holst van de nacht omdraait op je luchtmatras en dan inene bodem voelt: even gaan verliggen en doen alsof je je het verbeeld hebt, om even daarna weer keihard met je kont op de feiten te worden gedrukt...

Toen moest ik dus wat lucht bijpompen en omdat ik toch het lampje aanhad ging ik een stukje lezen en daarna nog naar de transistor luisteren. Zolang onze slaapkamer gebruikt wordt als schildersatelier blijf ik elders in eigen huis kamperen. Misschien is er vanavond wel bingo.

Daarnet heb ik nog een paar onvergetelijke momenten als dood gewicht aan het been van J. gehangen en het omklemd met alle kracht die ik in me had. De rest van J. hing uit het raam en stond half op het dak om de dakkapel schoon te maken. Als tegenwicht is zo'n flink zwaartepunt dan wel weer handig.




vrijdag 12 augustus 2005

# Achteraf beschouwd was het interview een peuleschil. Binnenkort in een van de bladen: de waarheid over het weblog. Mijn weblog dan hè.

Maar dan die foto.... dat wilde allemaal niet erg lukken. HJ had ook nog erg haar best gedaan, maar de redactie was streng! En ik werd steeds radelozer.

Uiteindelijk stuurde men een officiële afgezant, een hele leuke goeie, met verstand van licht. Want daar gaat het natuurlijk allemaal om. We babbelden wat, vertelden anekdotes, dronken koffie en hij maar knippen. Ik kreeg er zowaar lol in. Natuurlijk wilde ik ook graag meteen het resultaat zien, maar dat mocht nog niet. Nog even geduld. Oke Nout.




donderdag 11 augustus 2005

# De krant doorbladeren met je duffe hoofd.
Een paar woorden noteren waar je ogen net iets langer op blijven rusten:

atoomwaakhond
ophokplicht
spermadonorshow
energiekaravaan
designmuseum

En dáár dan een samenhangend, wel doordacht, goed onderbouwd stukje over schrijven.
Mooi zou dat zijn.




woensdag 10 augustus 2005

# En wederom pikt iemand zonder iets te vragen een foto van me om daar leuk mee te doen op een forum.

(Mijn postje van 4 augustus.)




# Ik bereid me een beetje voor op een bezoek aan Madrid (madrid.nl) en mijn belangstelling is gewekt:

Het hoogste gebouw van Madrid is de Torre Picasso. Deze toren is ontworpen door de Japanse architect Minoru Yamasaki. Deze Japanner is tevens de ontwerper geweest van de Twin Towers in NYC. De Torre Picasso is 157,25 meter hoog en heeft 43 verdiepingen. Op het dak bevindt zich een helikopterplatform. Daarnaast kent het gebouw een intelligente computer die echt alles in de gaten houdt.

Helaas:

De toren is niet toegankelijk voor toeristen.

Ja maar ik wil die intelligente computer zien die alles in de gaten houdt. Waarschijnlijk hoeft ik niet zo erg mijn best te doen alvorens hij mij ziet dan...




dinsdag 9 augustus 2005

# Ik wou dat ik twee zeeleeuwtjes was...

De kleine babyolifant heb ik ook gezien! (Het gonst in de wandelgangen dat ze Cockie gaat heten.)

En ik wilde heel graag zo'n gebreide Artis de Partis pop, maar die kostte nog een kleine 20 euri... nu heb ik er een van karton (die zat gratis onder de ruitenwisser van de auto. Ook best leuk.)




maandag 8 augustus 2005

#Lieve pieper.




# Het zijn rare dagen... 's nachts wil ik nog wel eens piekeren, langer dan me lief is, maar overdag bulk ik toch veelvuldig beurtelings van trots en binnenpret.

Ik ga het heus wel een keer vertellen, maar laat me nu maar even rustig bulken.




zondag 7 augustus 2005

# Er waren meer katten op straat dan mensen. En ze kwamen allemaal mauwend op me af:

"Waarom heb jij geen kat, cockie punt org? Het mag een wonder heten dat jij het zonder ons nog zo ver geschopt hebt als weblogger!"

Ja nou, ik hou niet zo van katten.

Zo... jij durft! En zorg nu maar als de wiedeweerga dat wij op dat log van jou terechtkomen.

Nou oke dan, voor deze keer. Ik vond jullie toch wel lief namelijk...

Kat 1: Ik voel me een beetje alleen, en loop lekker een stukje met je mee, maar pas op: ze noemen me ook wel Count Dracula.

Kat 2: Ze ziet me niet ze ziet me niet... dus kan ik mooi een snelle uitval doen naar haar veters.

Kat 3: Hee jij vindt mij eng he ik zie het, je hoeft niet te gillen hoor, kan ik het helpen dat ik op een gemeen, fout hondje lijk.

Kat 4: Ik doe net alsof ik haar niet zie, maar dan inene, heel geraffineerd: oogcontact!




# Terwijl grote wereldsteden zich voortdurend zorgen maken, zit het bestuur van mijn dorpje ook niet stil om de veiligheid van haar burgers te garanderen.

Zie een verordening in de zondagskrant van vandaag.

Uit mijn postje van vrijdag jongsleden blijkt maar weer wat een onzettend brave burger ik ben.

Voorts: op het programma van vandaag staan voorlopig alleen nog maar een bezoek aan moe en daarna een bedaard partijtje tennis. Maar eigenlijk heb ik wel zin in wat stoers.




zaterdag 6 augustus 2005

# Straks begint de Vondelparkmeeting. Ik ben er klaar voor.

Ik hoop dat het heel gezellig wordt en dat jullie veel mooie plaatjes uploaden. Graag veel close-ups en als het even kan de namen erbij.




# Vannacht om half twee rolden de wieltjes van zijn koffer over het tuinpad. Zoon2 was weer thuis van een reis naar Kreta met een groep kameraden.

Het was niet allemaal even goed gegaan. Een deel van het gezelschap moest een andere appartement opzoeken, een gehuurde quad sloeg over de kop, en er waren wat 'confrontaties' met medetoeristen (scheve neus, blauw oog). Zelf was hij gelukkig een beetje buiten schot gebleven en had ook geen dikke pens van het junkfood opgelopen, stelde hij tevreden vast, iets onderuitzakkend op de bank.

Uit de koffer kwamen een enorme Toblerone voor J. en een doosje Merci voor mij. En voor zichzelf een katapult: een opvallend mooi stukje handwerk. "Ik wilde eerst een andere kopen, maar die man wilde graag dat ik deze nam. Hij had hem zelf gemaakt had en zei dat ik aan hem moest denken als ik hem gebruikte." Hij had werkelijk geen beter souvenir voor zichzelf kunnen uitkiezen.




vrijdag 5 augustus 2005

# Gisteravond had ik voor het eerst onze nieuwe snoeischaar in handen.

Het ding ging er met me vandoor, ik liet me graag meeslepen. De hele tuin is kort en klein.

Vandaag ga ik resten tapijt schrapen. Met een schraper. Gesteld doel: de hele vloer op de bovenste verdieping kaal, inclusief het stukje onder de zware linnenkast. En de trap.




donderdag 4 augustus 2005

# De kermis is in het dorp.
Met een speciale aanbieding:

5 x kinderen slaan voor 2 euro

Altijd prijs!




# Ik gedachten verzonken leunde een donkere man tegen de deuropening van zijn auto. In zijn handen droeg hij een kooitje met een kanarie.

Iets verder op de parkeerplaats haalde iemand een platte rieten duivenmand uit zijn kofferbak.
Nee dit leek mij geen eerlijke strijd... tenzij het om een zangwedstrijd zou gaan natuurlijk.

Even later later cirkelden er een stuk of tien duiven boven mijn hoofd. De kanarie en ik hadden het nakijken.




woensdag 3 augustus 2005

# ik mag nie lachen ik mag nie lachen ik mag nie

ik doe het toch (waarschuwing: hoge hoeveelheid horror!)




# Twee meisjes van hooguit een jaar of vijftien hangen over het stuur van hun fiets. Ze staan te wachten op de distributie van het Parool.

"Ik was in Italië.... aaaaaaaaaaaaah die jongens daar! Wanneer je die aan de achterkant ziet denk je Oooooooooowh Wat een Lijven... maar als je dan even later die kop erbij ziet dan denk je Laat Maar."

Het andere meisje knikt begripvol. Ik mik geconcentreerd mijn brief in 'overige bestemmingen'.




dinsdag 2 augustus 2005

# Onze gemeente gaat de overlast van cruisende homo's aanpakken met brandnetels... brandnetels zijn voor mietjes!

Persoonlijk zie ik meer in het overdekken van de gemeente met een laag "schapen- en koeienpoep, want hier komen veel insekten op af en dit kan de pret wel eens drukken..." zie het banenoverzicht

Maar het is wel lastig ja. Het 'rondje' iets onder het midden van het kaartje in het banenoverzicht lijkt op een atletiekbaan en dat rondje mag ik tijdens het trimmen graag drie keer rennen. Dan kom ik dus vaak drie keer dezelfde cruisende homo's tegen, ik begin ze zelfs een beetje te kennen en tsja wat zeg ik dan: Drie keer is tracteren? Drie keer is scheepsrecht? Drie is teveel?

Meestal heb ik eigenlijk gewoon blik op oneindig en harde muziek in de oren.




maandag 1 augustus 2005

# Ik zat te wachten tot het droog zou worden en zag de buren voorbijtrekken met wc-rollen en pisemmertjes







Morgen meer foto's, voornamelijk van wolkformaties.

Je zou het misschien niet zeggen, maar ja, het was fijn.









mail ~ inhoud ~ lijstje ~ kiekjes