dinsdag 31 augustus 2004



# Het feit dat ik in onderstaand ding ging, was een daad uit grote collegialiteit. Als nog 199 vakbroeders zich bij het sportcentrum melden voor een proefles en aangeven dat ze wel vaker willen sporten daar, dan krijgen wij fikse korting met z'n allen. De keus was groot (fitness, spinning, badminton, squash, slenderbanken) maar ik (altijd even net iets anders) dacht: "Ach, doe mij de vacustep."

Dat was eens maar nooit meer. Wat een stom ding. Je krijgt een loden jurkje aan. Het rokje sluit de bovenkant van het apparaat af. Terwijl de lucht daaronder wordt weggezogen maak je moeizame loopbewegingen op de pedalen. Het voelt alsof de handrem er nog op staat. Geen fijne beweging. Ik had uitzicht op slenderende dames en daar wordt een mens ook niet vrolijk van.

Was ik nou maar gaan vacu badmintonnen...




# Vanmiddag ga ik op proef tot mijn middel in dit ding, gratis en voor niks...

Ik ga er niet verder over uitweiden, want dat is ontzettend gênant, als ik zo de beschrijvingen lees...










maandag 30 augustus 2004



# Moose en ik waren in training. Het valt niet mee je eigen Moose op te gooien en vervolgens nog eens goed in beeld te krijgen, dat kan ik u verzekeren.
En wat zullen de buren van me denken?

Ik wed dat Bob een andere taktiek gebruikt heeft. Maar hier zijn ze:

halve flying moose
trainingsmoose
flying moose










zondag 29 augustus 2004



# Niet lachen. We gaan op Salsa.

Zes dubbele lessen - niveau 1 - Intensief (!)
Te beginnen eind september op de maandagavond. Klinkt dat niet perfect? Salsa op de maandagavond...

En dan wil ik zo tegen de kerst wel een poosje naar Cuba.

(We hebben plechtig beloofd dat we deze cursus af zullen maken. Ooit, lang geleden, zaten we op stijldansen en dat is uitgedraaid op een .... nou niet op een perfecte Engelse wals. Ik geloof dat we (en met ons iets teveel andere cursisten) daar net mee bezig waren die onder de knie te krijgen, toen we er allebei zo de balen van hadden dat we het pand schielijk in alle drukte stiekem verlaten hebben.

"Zullen we er vandoor gaan? Ja! Komop! We smeren um!"

Helaas had ik mijn tasje vergeten, dus J. moest nog een keer terug die zaal in om mijn kostbaar bezit op te pikken alvorens wij het op een lopen konden zetten om nooit meer terug te keren.)

Bij deze een dringende oproep een vrienden L. W. B. en M.: kom ook!










zaterdag 28 augustus 2004



# Wat ik zoal uitspook zaterdagochtend om tien uur:

Mantra: Ik weet dat ik ze niet heb, ik weet dat ik ze niet heb.... maar waarom jeukt het dan steeds op mijn hoofd? (er is hoofdluis geconstateerd, heel veel hoofdluis, bij een meisje uit de klas)

Terwijl ik het sanitair reinig vraag me af of iedere man vandaag even zijn fiets controleert en dan met name of het stuur lager staat dan het zadel. Is beter tegen potentieproblemen. "Vermindert de druk op de liezen" stond er vandaag op de voorpagina van het streekblad. Dus heren allemaal even de steeksleutel ter hand. Dat scheelt op den duur weer een hoop spam.

Terwijl ik het sanitair reinig loop ik af en toe even langs de computer waar ik onderhoud aan verricht. Adaware, Spybot, Trend-Micro, Schijfopruiming, Windows-update en straks even lekker defragmenteren. Ja ik ben in mijn nopjes.

Eigenlijk is het sanitair nu wel klaar en zou ik nu de deur uit moeten voor het rondje trimmen, ik loop natuurlijk niet voor niets al anderhalf uur in mijn trimkleren dat steeds uit te stellen. Ik kan niet wegkomen. Startproblemen.

Tweede bak koffie. Hee de krant!




vrijdag 27 augustus 2004



# Voor de liefhebber: dit weekend

het laatste weekend van Deining 2004: http://62.194.53.242

Hopelijk deint u niet weg op de gestaag dreinende regen.




# Vrijdag! Lekker man!

Wegens tijdgebrek een lekkere linkdump (ik heb nog vijf minuten en wil mijn tanden nog poetsen):

the band.










donderdag 26 augustus 2004



# Vanmorgen gingen we met de hele groep 'gekkies' boodschappen doen bij de Co-op. Een collega ontfermde zich over de benodigheden voor de rijst met kerrie die we gezamenlijk zouden bereiden in de grote 'gaarkeuken' die onze school rijk is. Zelf wandelde ik wat ontheemd rond, zoals je rondloopt in een jouw onbekende supermarkt, gevolgd door wat 'studenten'.

Meisje S. in het voorbijgan tegen de vrouw die de bak met kadetjes stond aan te vullen:
"Goedemorgen mevrouw. Lekkere kadetjes!"

Jongen E. (twee meter hormonen lang, een hormoon breed) tegen de vrouw die kadetjes stond aan te vullen:
"Goedemorgen mevrouw. Lekkere seks!"

En wat zat er bij aankomst bij de kassa in mijn mandje: Een blik Davelaar Jodenkoeken en een rond doosje Almhofer Schweizer Assortiment, met van die puntjes kaas in heel moeilijke folieverpakking. Zes soorten. Twaalf puntjes. Beide producten heb ik in geen jaren gegeten.

Na werktijd, in de auto op weg naar huis, rukte ik mijn aankopen voor het rode stoplicht open. De puntjes kaas smaakten zoals ik wist dat ze smaakten, maar de Jodenkoeken vielen heel erg tegen. Die smaakten eigenlijk nergens meer naar.










woensdag 25 augustus 2004



# Ik kom juist een heel klein beetje tot mezelf bij een pizza Tre Formaggi, waarover ik eigenhandig nog twee soorten kaas uit voorraad heb gelegd voor de extreem lekkere trek, en noodzaak tot troosteten. En dan die telefoon.

"Neem jij um effe, ik ben er niet!" gevolgd door bezwerende gebaren die duidelijk maken dat ik er echt niet ben.

Nu heb ik al spijt. Sorry lieve N., ik bel je morgen. Morgen beter.










dinsdag 24 augustus 2004



# Een ouder vertelt over haar zoon, die moeite had met de dood en het afscheid van een oude tante:

"Hij heeft ook in de kist gekeken. Eerst vond hij het eng, maar later liep hij er omheen.

Hij zei: Doeg lieverd, ik wens je heel erg veel succes in de hemel."










maandag 23 augustus 2004



# Topdag. Maar één keer uit mijn slof geschoten.

Ik schiet uit mijn slof als iemand mij zonder dat ik het zie van achter met twee handen in mijn zij grijpt. En dat deed ze. Een heel guitig meisje, dat dacht dat ze leuk was tijdens het speelkwartier. Dat was ze ook, want ik slaak behoorlijk rare kreten in zo'n situatie.

Maar ik heb haar gewaarschuwd.

"Dit. Moet je. Nooit. Meer. Bij mij doen. Want daar kan ik niet tegen."

Met 'de blik'. Mijn blik van dat ik het meen.










zondag 22 augustus 2004



# In het tentje bij Wim (zie ook Bieslog)




# De zeer weledelgestrenge jongeheer Miesepies schreef er ooit een mooi miesepieserig stukje over.

Toen ik dat las wist ik het: die film moet ik zien. Zes uur lang. Vandaag dus.

Hij draait er voor de 27e week. Vorige maand heeft het Filmmuseum Cinerama de 100.000-ste bezoeker aan La Meglio Gioventù mogen verwelkomen.

(Die Mies toch...)

"Een liefdesverklaring aan de jeugd, aan de elementaire wetmatigheden die de betrekkingen tussen mensen beheersen, aan het Italiaanse landschap - maar misschien nog het meest aan de geschiedenis." (MichaŽl Zeeman)










zaterdag 21 augustus 2004



# Zoon en dochter gaan naar Mysteryland.

Wat een feest. Het is rotweer, er zijn gevechten tussen hooligans aangekondigd en in mijn achterhoofd fluistert een duiveltje dat zegt dat het beter is grote mensenmassa's te vermijden in verband met terreuraanslagen.

Mumma to the rescue!

Kijk eens wat ik voor ze heb: de emergency poncho...










vrijdag 20 augustus 2004



# Maandag beginnen de scholen en ik ben gecontracteerd. Ik was zo blij dat ik weer aan het werk mocht, dat ik ja-op-alles heb gezegd door de telefoon.

Favoriete school, groep, collega, eerst full-time, later wat minder, EN de vrijdag. Ja doe mij de vrijdag er ook bij! Op vrijdag is iedereen NET een beetje anders en daar hou ik van. En van de afsluitborrel.

Genoeg heerlijk gelanterfant.
Werken kreng.










donderdag 19 augustus 2004



# Ergens heb ik een fout gemaakt...

Samen met J. zet ik twee zonen op de wereld, kanjers van gosers. Totaal verschillend, maar ieder 'kanjer' op zijn eigen manier. Ze zijn dit seizoen voor het eerst samen opgesteld in het eerste voetbalelftal. De een als behendige aanvaller, de ander als bikkelharde verdediger. Deze laatste speelt met een gebroken kleine linkerteen, nog lang niet genezen. Voor mij een reden om niet te gaan kijken. Of ze mijn auto konden nemen. Natuurlijk jongens.

Omdat het zo'n mooie, stuimige avond is, wil ik eigenlijk toch heel graag even gaan kijken. En ik moet opschieten, want het begint om zeven uur. En het is in Amsterdam. En ik moet op de fiets.





# Het is een onstuimige dag en ik denk dat wanneer ik straks even naar buiten ga dat mijn dag dan nog onstuimiger wordt.

Wie heeft 'onstuimig' bedacht? Dat zou ik nou wel eens willen weten. En of er ook stuimige dagen bestaan. Dat ook.










woensdag 18 augustus 2004



# Test.

Ik kan het uitleggen, maar ik doe het niet. Ow nou ja okee dan.

Straks ga ik op mijn eigen stukje reageren en dan kijken of ik daar een e-mail notification van krijg. Wie wil dat nou niet? Dat zou moeten kunnen, omdat ik de jongens van Haloscan een flink aantal dollars betaald heb. En uw reacties van vier maanden geleden zijn nu ook weer zichtbaar, anders zou u hier voor niks leuke dingen gaan zitten reageren. En die zij nu voor in de eeuwigheid als het goed is.

Wat ik wel moet doen is een eigen creditcard gaan aanschaffen. Ik ben weer een vrouw van de wereld van niks. Nu moet is steeds creditcards lenen van Jan en alleman :-) en dan uit een oude sok wat geld opdiepen en terugbetalen.










dinsdag 17 augustus 2004



# Nog nooit heb ik iemand zo enthousiast uit een film zien komen. Hij verordonneerde dat we ook moesten gaan en dat doen we.

Vanavond Big Fish.

Iemand anders voorspelde dat we zouden gaan snotteren. En dat gaan we doen. Dat weet ik zeker.





# Mijn geheim?

Het loslatende laagje zilvercoating van mijn tube Colgate Sensation Whitening Nieuwe Formule smeer ik na het tandenpoetsen ongemerkt met mijn vingertoppen en wat dagcreme over mijn gelaat.

En ik straal.










maandag 16 augustus 2004



# Ik mag dan misschien niet zo'n interessant leven hebben als menig andere logger, maar hoe ik het [lelijk woord] (was godverdomme) elke keer weer voor elkaar krijg al die boodschappen in kasten, koelkasten en niet te vergeten overvolle diepvriesladen weet te proppen is óók een prestatie....

Maar daar hoor je natuurlijk weer nooit iemand over.










zondag 15 augustus 2004



# Oew dat is lang geleden.
(Te lang... zie datum hagelslag.)
Maar ik had er zo'n trek in.




# Hahahahaha!




# Ik sloot de wasmachine vakkundig aan. De installateur stond goedkeurend te kijken en besloot dat hij wel even koffie kon gaan drinken met J.

Met een plamuurmes bikte ik nog even wat vastgekoekte materie weg bij de plint. Het bleek hol te zijn. Uit de opening onstnapte binnen een mum van tijd een massa insecten. Snel vliegende wespen en trage, reusachtige kakkerlakken. Snel sloot ik de badkamerdeur achter mij en rende naar de mannen.

Zou het komen door gister? Ik tilde nietsvermoedend het deksel op van de groene bak en gooide er haast zonder te kijken wat tuinafval in. Uit een ooghoek zag ik maden. O-ver-al. Ook op het deksel dat ik daarnet nog aanraakte. Maden. Ik wist niet hoe snel ik weg moest komen. (ooggetuigen: "We zagen je rennen, we dachten dat je gestoken was")

J. heeft ze verdelgd en de bak ontsmet. Hij is een held.










zaterdag 14 augustus 2004



# Ik ben in de tuin met een heel dik boek. Af en toe kijk ik olympisch zwemmen. Er is veel veranderd in de badpakkenmode.










vrijdag 13 augustus 2004



# Ik heb nu een echt fotoalbum (de lijm is al bijna droog) en ik ben er heeeeeeeeeeeeeel erg blij mee!


***dankjewel***











donderdag 12 augustus 2004



# Goed. Tijd om wat zaken helder te krijgen. Aanleiding is een reactie van George. De zoveelste...

Lang geleden kreeg ik mijn Moose van G. en M. per post. Het is een schattig beestje. Hij ligt meestal bij mij op de bureaulamp en af en toe doet hij wat ondeugends b.v. komt-ie aanrennen: "Ik ben een appelmoose ik ben een appelmoose"... de bengel.

En hij zeurt steeds of ik 'lucht'foto's van hem wil maken... (ooit gezien bij Superolog, bijzonder cool. Dat gaan wij ook een keer doen.)

Maar wat ik zeggen wil: Ik heb dat beestje in de hand.

Later heb ik George als gezelschap ook een Moose doen toekomen. Maar George weet niet wat opvoeden is. Dat beest is onhandelbaar, breekt de tent af en zwaait sensueel met haar heupen. Ja mannetje, ik heb je nog zo gewaarschuwd: Nooit, maar dan ook nooit "In the Moose" van good old Glenn Miller draaien. Dan is het hek van de dam...

En dan nog wat: wanneer ga je weer eens loggen?
En het woord herfstreces wil ik niet horen.










woensdag 11 augustus 2004



# Ik was weer even op het eiland (Terschelling) vrij onverwacht.

Tijdens mijn rondje door het recreatiegebied vanochtend had ik even moeite met omschakelen. De waterhoentjes moesten het ontgelden. Die lagen mij zo dom aan te kijken terwijl ik over de stuwdam hobbelde. Ga eens even wat doen jongens. Strijd met de elementen, werp je tussen eb en vloed, vecht voor je bestaan... lig daar niet zo doelloos te dobberen!

Weet je wat ik zag op de strekdam in West, de enige plek waar het nog uit te houden was... een meeuw koos al vliegend positie, oester in zijn snavel, keek nog eens goed naar beneden, richtte en liet de schelp vallen op het beton. Tot drie keer toe flikte hij dat. Toen had hij hem open en klemvast tussen een paar keien en kon het smikkelen beginnen.

En, heel zielig, een vogeltje dat dacht dat het kon zwemmen. Maar die heeft het tenminste geprobeerd!










zaterdag 7 augustus 2004



# Post! (nou ja, post-je...)










vrijdag 6 augustus 2004



# In alle vroegte was ik op Schiphol om mijn nichtje uit te zwaaien. Over vierentwintig uur zullen zij en haar rugzak in Quito aankomen en grote avonturen gaan beleven. Goeie reis lieve M. Tot eind december.

Direct na de flits (wat flitsen die Canons overweldigend zeg) stond er een marechaussee met doorgeladen karabijn naast me, die mij gebood de foto te verwijderen. Ik liet hem zien (het achterhoofd van J., want die sprong er net voor in alle emoossie) en de foto mocht blijven. Vanwege 'veiligheidsvoorschriften' mocht ik maar één richting uit fotograferen, dus niet in de richting waar die stoere mannen in uniform, met allerlei attributen aan hun riem, indrukwekkend stoer rond stonden te kijken naar het inchecken.

Zag ik toch even mooi de fluoriscerende vrouw met het verdachte pakket!










donderdag 5 augustus 2004



# Ik heb een humeur om op te schieten. Misschien omdat ik nauwelijks geslapen heb. Ik denk 'ik ga eerst even in bad met mijn nieuwe perzikshampoo alvorens ik keihard op therapeutische basis de ramen ga lappen en misschien ook nog wel even de auto was'. Blijkt het mango te zijn. En die haan hier even verderop moet dood. Of minstens gehandicapt. Aan zijn kraaiinstallatie.










woensdag 4 augustus 2004



# Ik heb zin in de Olympische Spelen.

Gisteravond keek ik naar een documentaire over Inge de Bruijn. Ik vind het altijd fascinerend om te zien hoe topsporters zich voorbereiden, de wisselwerking met de trainer. In Amerika trainde ze met een oudere man, type knuffelbeer. Hij zat uiterst kalm op een stoel aan de rand van het zwembad met een notitieblokje. Intussen hield hij door middel van hoofdknikjes dertig topzwemmers individueel aan het werk. Hij overhandigde de zwemmers een kaartje met daarop hun persoonlijk doel, waarvan hij dacht dat het haalbaar was. Voor Inge is dat weer een nieuw wereldrecord.

De avond ervoor keek ik naar een turnster en haar trainer. De emotie op het gezicht van die man terwijl zij bezig was met de oefening, die haar zou moeten kwalificeren voor de spelen... geweldig.










dinsdag 3 augustus 2004



# Doe het niet! Nog niet. Brr.










maandag 2 augustus 2004



# We stapten op in Durgerdam en fietsten over de dijk langs het IJsselmeer, richting Marken. Bij Manzanillo in Uitdam riepen twee pannenkoeken "Eet ons, eet ons" dus dat hebben we maar gedaan. Ze waren alleen wat klein, niet de wagenwielen die we voor ogen haddden, dus toen even later bij het passeren van de snackkar de vers gesneden friet van JG (voor een lekker snackidee) begon te roepen, moesten we aan dat verzoek ook voldoen.

Marken was vroeger een eiland, maar is nu dus door middel van een dijk verbonden met het vaste land. Je kunt het hele eiland rondfietsen over een smal, hobbelig fietspad. Bij het schilderachtige haventje stuitten we heel toevallig op de demonstraties van de reddingsbrigade, dus niet getreuzeld... huppetee een reddingvest gehaald en in de rij voor de boot. De grote boot was vol en wij mochten mee met dat hele kleine, felle bootje. De stuurman schepte er bijzonder groot genoegen in de hekgolven van de grote boot op te zoeken om daar eens even flink overheen te rossen, inclusief overslaande golf water en nat pak. "Dan weten jullie ook eens wat wij allemaal mee moeten maken" met grote grijns.
Het was niet eng, erg kicken, maar ik moest me wel heel erg goed vasthouden, wat een beetje moeilijk ging, omdat mijn camera, ingeschakeld en al, nog aan mijn arm bungelde.

Na dit spektakel fietsten we door naar het paard van Marken, dat ik altijd al een keer in het echie heb willen zien en ziedaar. Een plaatje, vooral door het skitterende weer.

Rest mij nog de vraag: wie weet waar deze balken voor dienen? Ik weet het, want we hebben het gevraagd aan een oude Marker (Markinees? Mark? Marketeur? Marko?) die langs wandelde en het graag wilde vertellen.

Trug in Durgerdam goten we ons vol met rosé en bier en rolden van de dijk af waar we eerst nog op zaten. Dit laatste is niet waar. Wel hebben we iedereen besproken die op het terras onder aan de dijk zat. Dat was schandalig natuurlijk. Maar er zat toevallig wel iemand van de penose, want dat zagen wij aan de bundel geld die hij uit zijn zak haalde, alvorens hij in een speedboot stapte. Naar wij dachten.

update: mooi stukkie van Els
(deze is voor jou els; de dorpsjeugd van nu)










zondag 1 augustus 2004



# En zo zat ik tot mijn grote schrik heel erg onverwacht in Marken op een snelle boot achter de brede rug van een reddingswerker van de KNRM, die kei- en keihard over de golven van het IJsselmeer ging blazen. Het was su-per-cool! (morgen meer over Marken)




# Op bezoek bij moe in de aanleunflat:

Moe had een uitbrander gekregen van de benedenbuurvrouw omdat ze op haar balkonnetje de planten heel voorzichtig water gaf en er per ongeluk een druppel water op de nieuwe parasol daaronder terechtkwam. "Ik kon haar wel slaan" zei moe. Maar tegen de buurvrouw zei ze dat ze de volgende keer nog beter zou uitkijken. "En die parasol is niet nieuw, die staat er zeker al voor het vierde jaar."

(Mijn moeder geeft ook altijd de vogeltjes heel behoedzaam en in het geniep haar broodkorstjes, omdat de vogeltjes anders openlijk poepen op het terrasje van de benedenbuurvrouw en dan zwaait er weer wat.)

"En dan nog wat: met klaverjassen wil er altijd een best enge man meedoen. Ze zeggen ook dat hij stinkt. Afgelopen woensdagmiddag zat hij ook al zo te fiegguhleere, maar reken maar niet dat hij mee mag doen van haar. Ik zei toen: Ach, laat die man..."

"Fiegguhleere? Bedoel je speculeren?"

"Nee, fiegguhleere! Dat woord ken je toch wel, dat zeiden we vroeger altijd. Toch?"
Ze begon aan zichzelf te twijfelen en sprak het nog een keer proevend, zacht voor zichzelf uit.
We zochten het op in het Grote Puzzelwoordenboek. Het zou toch verdomd aardig zijn als het er echt in stond...

Hardop las ik voor:
Vigileren: waken, loeren, tippelen, overleggen, prakkizeren, verzinnen.

En toen die bevrijdende glimlach.










mail ~ archief ~ lijstje ~ kiekjes


Weblog Commenting by HaloScan.com