Mail :::::::: Inhoud :::::::: Fav's :::::::: Blogrollme



zondag 31 augustus 2003

# Heb je wel eens gehoord van Claes Compaen, de Oostzaanse Johnny Depp?

"In the few years that he was active as a pirate he was able to capture several hundreds of ships. He did not fare so well on Land though: he died in poverty on February the 25th of 1660 in Oostzanen."

Misschien liggen zijn vergaarde schatten hier wel ergens in de buurt begraven. Dat zou toch zomaar kunnen.

# Een nieuw element op mijn parcours: de man met de metaaldetector.
(Mag dat mag dat?) Midden in het weiland, zeer geconcentreerd.

Wat on earth staat die daar te doen? Zelf kwam ik niet verder dan spijkers op laag water of zware metalen...

Ik wilde mijn ijzersterke vraag stellen, zette in met een voorzichtig "Hai...", maar alsof hij het aanvoelde... hij reageerde niet. Het kan ook zijn dat hij het niet duidelijk hoorde, want kennelijk gaf zijn koptelefoon het seintje dat hij als door een adder gebeten een puntig ijzeren schepje onder een graspol moest plaatsen om die venijnig schuin omhoog te wippen. Nee. Daar lag niet wat hij zocht. Plechtig plette hij de plag weer op zijn plaats.

Nog verder omkijken lukte niet en niet helemaal achterstevoren proberen hard te lopen staat raar.

# Zo.
07.59 uur.
Genoeg gedraaid en gemaal gemalen gemaald.
Ik ga een stukje rennen.

zaterdag 30 augustus 2003

# Op=op. Binnen een uur. Maar wij waren er op tijd bij!

Het was spannend! Om acht uur 's morgens had zich al een bescheiden rij gevormd. De setjes van twee stoelen bleken nogal zeldzaam te zijn en waren het snelst weg. Er viel niet veel te keuren of te kiezen. Ons is een in redelijke staat verkerend setje van drie toebedeeld met stoelnummers 9, 10 en 11.

Het was even zoeken waar de nieuwe aanwinst het best tot zijn recht zou komen, maar het staat nu te pronken in de gang die vanaf nu de naam Concertgebouwvestibule gaat dragen.

Voor mensen met minder mazzel: www.bioscoopstoelen.nl.

vrijdag 29 augustus 2003

# Even snel. Nieuwe broek. Staat smashing. Helaas... tien centimter te lang. Visite binnen een half uur. Geen tijd om te zomen. Nietjes. Welles.

# Ik hoor zoeoeoeoeoeoeoeoeffffffff en wordt ingehaald door de postbode op een ontzettend gave bakfiets.

Meer bijzondere fietsen op www.bakfiets.nl

# "Moetie, wil je een briefje schrijven?"

O ja natuurlijk, een briefje, dat is lang geleden zeg. "Wat moet erop?"

Dus ik scheur een blaadje van mijn kladblok, begin met het vormelijke 'L.s.' en leg uit dat R. naar de beugeltandarts is geweest (maar zeg er niet bij wanneer en ook niet dat ze zich vanochtend verslapen heeft en het eerste lesuur heeft uitgetrokken om weer zeer toonbaar op school te verschijnen).

Mijn moeder schreef vroeger ook in opdracht zonder problemen zulke briefjes met zoete doorzichtige leugens om bestwil. En mede daarom hou ik nog steeds van haar. Het is een kwestie van investeren.

donderdag 28 augustus 2003

# Het is eruit voor je er erg in hebt...

Commentator tijdens de eindfase van de partij Pierce-Dokic op de Us-Open:
"Nu een Mary Pierce zoals we haar weer kennen, eerst liet ze alles lopen... qua tennisspel dan... ow hoe lul ik me hieruit ik doe net of ik niks geks gezegd hebt maar nu IS ze er weer." Jawel. En hoe!

Vergeet ook niet te kijken naar het WK Atletiek. Ik hoop dat er nog beelden komen van het discuswerpen en met name van het afstandbestuurbare karretje dat de discus na de worp weer ophaalt. Geweldig. De close-up van het hoofd en de reactie van de coaches bij het kogelstoten mag er ook zijn.

# Ik heb de reispapieren voor Barcelona opgehaald. Bij Opmerkingen staat: de kamers in dit hotel zijn minder ruim dan wordt beschreven in de brochure.

Ik kan me niet herinneren dat ik een brochure heb gezien bij de boeking. Alles zat vol en wij namen ten einde raad genoegen met alles wat ons aangeboden werd voor een schappelijke prijs. Ik had dit helemaal niet hoeven weten. Nou ja, we zien wel, wat maakt het uit. Ik hoop alleen dat mijn nieuwe kekke koffertje op wielen, zo'n rechtopstaand model, erin past. Meer vraag ik niet.

# Bladerend door mooie prentenboeken valt mijn oog op deze dingen:

Zij worden waterspuwers of gargouilles (gargoyles) genoemd en zij genieten mijn grote voorliefde bij het aanschouwen van indrukwekkende oude bouwwerken. Toch meen ik me te herinneren dat een gids ze ergens tijdens een rondleiding een andere benaming gaf, het kan ook om andere gevelornamenten gaan zonder water, maar ik kan er niet meer opkomen en zulke dingen drijven me noten. :-)

woensdag 27 augustus 2003

# De werkster van de kapster had pauze en kwam even gezellig naast mijn stoel staan om letterlijk over mijn hoofd met haar de laatste dorpsnieuwtjes uit te wisselen. Ondertussen werkte ze vrij luidruchtig een handvol nootjes naar binnen. Ik voelde mij steeds kleiner worden en zakte wat dieper weg in mijn stoel, maar werd er keer op keer door de vrolijk en op volle sterkte terugbabbelende kapster aan mijn haren bij getrokken. Het was alsof de dames via mijn gehoorgangen communiceerden.

Zonder mij een blik te gunnen of enige dankbaarheid te tonen voor deze dienstverlening en met een 'ik weet genoeg' wierp de dame links de laatste nootjes achter in haar keel en verliet driftig kauwend en vol energie de salon om haar werk te hervatten.

Moet kunnen, hoge jofele noot breekt wet.

dinsdag 26 augustus 2003

# Bio Tofu Classic Naturel is neutraal van smaak en is door zijn unieke structuur en samenstelling makkelijk op de door u gewenste smaak te brengen.

Herhaal dit minstens honderd keer zachtjes en bezwerend tegen u zelf alvorens u de moed heeft opgebracht dit wonder der natuur in plakjes te snijden en ban het woord SPONS uit uw vocabulaire.

maandag 25 augustus 2003

# Note to self: niet vergeten deze week de AH kortingsstickers in de juiste kleuren mee te nemen.

Ja het is me dus al een keer overkomen dat ik kwijlend van pret lekker stond te stickeren bij de lopende band en dat het kassameisje koeltjes zei dat ik de verkeerde kleur gebruikte. Nee. Dat nooit meer!

zondag 24 augustus 2003

# Op zondagochtend maak ik graag plannen voor de rest van de dag. Dit is het geworden:

We fietsen naar het pontje bij De Woude en wagen de overvaart op eigen risico. Dan wandelen we over het eiland dat erg de moeite waard moet zijn. Op de terugweg kunnen we nog iets meepikken van

al weet ik nog niet precies wat. Maar een biertje op een terras en kijken naar de kabbelende Zaan kan altijd.

Goed plan? Achterblijvers verwijs ik naar vriesvak en magnetron of de chinees.

zaterdag 23 augustus 2003

# "Er is niks hoor, ik bel alleen even om te zeggen dat het hier ontzettend bruut is, ik sta te dansen met ontzettend veel mensen en je hoeft niks terug te zeggen want ik hoor je toch niet..."

Dit vond ik toch wel een zeer erg ontzettend bruut telefoontje! :-) (uit Mysteryland).

# Op zoek naar een jeugdfoto waar wij beiden op staan is mijn hele leven aan me voorbijgetrokken. Wat een chaos. Mijn foto's liggen nogal door elkaar namelijk. Heel emotioneel zoveel herinneringen tegelijk. Maar ik leef nog!

De enige die ik heb kunnen vinden is er een van een schoolreis naar Ameland. Zij is het meisje onderaan met grote bril en hand op het hoofd, ik het wegduikende meisje dat het V-teken maakt en het zelf erg leuk vindt en naast mij (met die immer zwoele blik) mijn andere 'beste' vriendin.

# Ik zoek mijn nette, donkere kleren uit en probeer onze huizen van vroeger voor de geest te halen. Allebei hadden we teveel broers en zusters voor zulke kleine arbeiderswoningen. Onze vaders werkten hard, onze moeders zongen in het kerkkoor. Zij vond dat ik veel meer mocht, maar zij was dan ook een van de oudsten en voor mij waren veel kooltjes al uit het vuur gehaald. We groeiden op, werden volwassen maar lieten elkaar niet los.

Straks wordt haar vader begraven. En natuurlijk ga ik met haar mee huilen al ben ik dat nu nog niet echt van plan. Tissues.

vrijdag 22 augustus 2003

# Make way! :-)

donderdag 21 augustus 2003

# Waarom doe ik dat nu elke keer weer?

Omdat ik op die tribune zo lekker zit, op de hoogste bank met een steuntje in mijn rug. Maar op die tribune zit ook altijd dat vervelende stel negatieve oude kereltjes commentaar te leveren op elke beweging die ze waarnemen op het veld. En ze zien al-les. En al-les gaat fout. En al-les kan beter.

Dat is heel erg grappig mits er geen kind van je de longen uit zijn lijf staat te voetballen en zijn stinkende best staat te doen. Dan worden die mannetje evil en kun je ze wel wat aandoen. Volgende keer doe ik het. Dan ga ik ergens anders zitten. :-)

# De door mij zeer gewaardeerde Ingmar Heytze schrijft columns voor een ICT bedrijf. Dawissiknie. Nu, zeg er eens wat van. Ik ben wel benieuwd naar de andere vijf, maar die zijn even niet te vinden.

# Mijn niet nader te omschrijven bui is gebaat bij wieden. Ik ga het kleine tuintje bij de voordeur wieden en ik ga de zielige bosjes die daar staan knippen met zo'n enorme heiningschaar.

Alles wat er in mijn buurt komt. Ja ik weet het. Altijd van je af.

woensdag 20 augustus 2003

# Eerst ging alleen de radiouitzending niet door en nu gaat het hele concert niet door. Hoe lang denken die Stones eigenlijk nog door te gaan?

Rest ons alleen nog de fijne registratie van een eerder concert op.... Monolog! :-)

# Bij de uitgang van de supermarkt stond een een soort ijskarretje in veel lichtblauw met wit van Digitenne met daarop twee beeldschermen vol digi. Ik denk "Gatverdamme, het gaat toch allemaal best lekker met die kabel, wat is dit nu weer voor noviteit waar ik me weer tegen mijn zin in moet verdiepen?" maar voel me toch geroepen een folder te vragen aan het meisje dat er op zijn zachtst gezegd ongeïnteresseerd en ongemotiveerd naast staat. Ik wacht nog even op wat uitleg, maar het meisje denkt ook 'zoek het zelf maar uit' dus ik draai me om en zet mijn loodzware boodschappenkar met daarin twee kratten vol levenstocht in beweging. Tegelijkertijd hoor ik een doffe knal.

Ik kijk om mij heen en schaam mij een beetje, ik weet ook niet waarom, maar die knal kwam toch echt bij mij uit de buurt. Het meisje heeft gelukkig niks gehoord en zichzelf niks aangedaan, want ze staat nog even wezenloos te kijken als daarnet. Mij gaat een licht op. Ik til de bovenste krat op en constateer dat de zak spekken in de onderste krat uit elkaar geknald is.

Alleen al voor de lol. Snoep van Frisia. Op www.delekkerstespek.nl.

# Ik heb vandaag al twee keer ergens gelezen dat de Australische roodrugspin (Latrodectus hasseltii) Europa binnendringt en is aangetroffen in België. België? Hasselti? Maar goed. Ik ga me niet laten verrassen en wil weten hoe hij eruit ziet. Dit is hem:

Overleeft kou. Is lastig te bestrijden. Houdt van stadse omgeving (hihi). Is nauw verwant aan de zwarte weduwe. Heeft een pijnlijke, dodelijke beet en kan in zijn eentje voor honderden nakomelingen zorgen.

Lieve Belgen... ik vraag niet vaak wat aan jullie, maar voor deze ene keer: pak ze!!!! Alsjeblieft?

# Vanavond The Stones live op tv! (Maar niet op de radio.)
De Stones zoals je ze nooit ziet. Op Monolog.

# Kees Stip - Op een eendagsvlieg

'Ach,' sprak een eendagsvlieg te Doorn,
'hoe heerlijk is het ochtendgloren
en hoe verrukkelijk het uur
waarop een laaiend zonnevuur
verstild ter kimme wordt gedreven!
Men moest twee dagen kunnen leven.'

dinsdag 19 augustus 2003

# We gaan feesten tot we erbij neervallen. Eindelijk, na al die jaren....

# Kom ik binnen bij die kapsalon waar je niet hoeft af te spreken en vraag of ik geknipt kan worden en doe er ook zo'n leuk paars vlechtje in zegt die kapster ja hoor neem plaats maar ik zie dat alle stoelen al bezet zijn en er zitten ook al vier mensen te wachten met groot grijsgehalte dus ik vraag hoe lang het kan duren zegt ze een half uur maar dat redt ze nooit met al die oude vrouwtjes die heel veel van die kleine krulspelden willen dus ik vraag of het goed is als ik over een half uurtje terug kom dan ga ik intussen even boodschappen doen en naar de retourette en toy storie kijken in de holle boom

zegt ze dat is goed maar als er iemand binnenkomt in die tussentijd is die eerst aan de beurt.

Nou lamaar dan... ik heb geen geduld voor die dingen.

maandag 18 augustus 2003

# Hardhouten bezuinigingspotlood van Jan-Peter Balkenende.

Dat is een van de te winnen prijzen. Gister was de trekking van de paradeloterij. Ik klik rond, maar de winnende nummers zijn staan nog niet online.

Vorige week kreeg mijn nichtje te horen dat ze haar ID-baan bij de kringloopwinkel kwijt is dankzij die fijne Balkenende. Die baan betekende erg veel voor haar. Ik durf niet na te denken over de gevolgen. Ik durf wel na te denken over een bestemming van dat potlood en dat voelt niet fijn, Jan-Peter. Ja ik ben kwaad.

zondag 17 augustus 2003

# Het jongetje werd drie en weet wat hij later worden wil. Ik voorspel een enorme opleving in de bouw.

- een Bob de Bouwer t-shirt
- een Bob de Bouwer video
- een Bob de Bouwer rugzak
- een Bob de Bouwer helm
- een Bob de Bouwer boek
- een Bob de Bouwer bouwpakket
- een Bob de Bouwer broodtrommel
- een Bob de Bouwer spaarpot
Het moet wel heel raar lopen wil hij later de verpleging ingaan...

Uit het trainingsprogramma:
- Bob le Bricoleur: installe les radiateurs dans la maison de Zoé
- Bob the Builder: fit radiators in Wendy's house
- Bob y sus Amigos: pon radiadores en casa de Wendy
- Bob Aggiostatutto: aggiusta i caloferi della casa de Wendy
- Bob der Baumeister: bring Heizkörper in Wendy's Haus an!

Probeer!

zaterdag 16 augustus 2003

# Hoe zeg ik dit netjes? Er zijn mensen die ik liever niet tegenkom. Ik poog ze te ontwijken en ga er liever met een boog omheen. Het zijn er niet veel en je moet het erg bont gemaakt hebben om die status te behalen. Als je me perse wilt raken, doe dat dan via mijn kinderen, dat werkt.

Het is hem gelukt. Het is gebeurd. Het is een vete.

Wanneer ik hem per ongeluk recht tegen het lijf loop slaat de schrik toe en mompelen we beiden een onverstaanbare 'groet'. Iets ontsnapt onze monden. Dan zoeken we beiden met neergeslagen blik snel een goed heenkomen in uiteenlopende richtingen. Zo ook gisteravond.

Hij fietste met zijn aanhang langs het terrasje waar wij zaten te wachten tot de film zou begon. Hij en ik: Grumbl en Grumbl. De rest van beide partijen zweeg, naar behoren. Zij zijn daar gewoon beter en consistenter in.

We zijn wat laat en we zoeken onze plaatsen in de donkere, volle zaal. Ik bedankt de mensen die voor ons op moeten staan en zeg op de plaats van bestemming "Goedenavond" tegen de persoon die ongeveer in het midden van de rij naast mijn lege stoel zit. "Goedenavond" klinkt het netjes terug en dan zien we het pas... Ik krijg spontaan een lachstuip en giechel overdreven: "Hé, da's nou toevallig."

Terwijl ik ga zitten wachten wij één seconde gespannen af. Direct na dat moment kiezen wij positie, leunen achterover en trekken de ijswand op. Zijn elleboog heeft de mijne niet geraakt. Een keer dacht ik zijn voet te voelen en ik hoorde elk lachje uit zijn mond even duidelijk als de reacties die mijn keel ontsnapten. De film duurt 134 minuten.

Het is Johnny Depp niet gelukt mij zijn aanwezigheid te doen vergeten, maar hij is wel erg leuk hoor, die Johnny. En de liefdevol en met regelmaat aangereikte Mentosjes van de begripvolle man aan mijn rechterzijde waren ook erg welkom.

vrijdag 15 augustus 2003

# Vanavond gaan we naar die piratenfilm met Johnny Depp. Ik MOET weten hoe hij dat doet, dat met die ogen en die dramatische make-up. En zo.

# Een soortgelijke schoonheid kwam knorrend op mij af. Ik dacht dat hij wel trek had in zo'n smakelijk, sportief gekleed, goed geconserveerd hapje, maar zijn baas zei dat het beestje op weg was naar het meertje achter mij en erg veel zin had om te zwemmen. Wat een desillusie.

donderdag 14 augustus 2003

# Over klein huiselijk leed (1) en achteraf enorm domestisch geluk (2).
(Het een heeft niets met het ander te maken, maar dat maakt niet uit.)


(1) We zitten ontspannen te babbelen, ieder op onze eigen bank (nee, dat was het nog niet). Plotseling wordt het oog van J. getrokken door een wezen dat ik in een fractie van een seconde ook herken en dat zich razendsnel uit de hoek van de kamer over de grond verplaatst richting mijn bank en mijn blote voeten. Ik zie enige twijfel op J's gezicht en hoor alleen een verschrikt en benauwd en steeds dunner wordend "Oooooooooooo....". Eigenlijk zou hij het liever niet zeggen en mij onwetend laten van zijn eerste waarneming van dit natuurverschijnsel, zo kenmerkend voor deze tijd van het jaar, maar ik heb het al begrepen en sta al op de trap richting bovenverdieping. Ik hoor enige zware klappen en flink stampen. Ik vermoed dat dat slecht psychologisch bedoeld is. Op mijn "Heb je um?" klinkt een eerlijk "Nee". Einde blote voeten 2003. Leve de harige hardhollende langpootspin.

(2) Mijn buurvrouw en goede kennis wordt via via uitgenodigd om aanwezig te zijn op het afscheidsfeestje dat de Stones dinsdagavond in Panama organiseren voor de crew, als afsluiting van hun europese tournee. Het is niet helemaal duidelijk of de oude stenen daar zelf ook bij aanwezig zullen zijn, maar dat vindt zij niet erg en ze houdt wel van een feestje. Het echtpaar dat haar vergezelt gaat de dansvloer op en zij besluit niet als muurbloempje achter te blijven en gaat ook dansen, min of meer alleen, opgaande in de meute. Zij let niet goed op, kijkt niet om zich heen, maar ziet na verloop van tijd de neuzen van de schoenen op zeer korte afstand van haar pumps (vermoed ik) niet wegdraaien, maar duidelijk haar richting op blijven bewegen. Die man danst met haar, dat is duidelijk. Zij kijkt op, recht in het grijnzende gezicht van.... MICK JAGGER!

woensdag 13 augustus 2003

# Mijn gedachten zijn bij de mensen (en ik hoeft niet ver te denken) die rond deze tijd de voetbaltrainingen gaan hervatten. Een nieuw seizoen op nieuwe kicksen. De amateurcompetitie start in het weekend van 6 september. Hopelijk zijn dan de kapotte hielen als gevolg van de enorme blaren weer een beetje geheeld.

# Happy Birthday to Alfred Hitchcock zegt het Google logo vandaag. Maar... de man is toch al ruim twintig jaar dood? Niet erg goochem.

dinsdag 12 augustus 2003

# Creatieve secretie in cerise en vogelschijtwit: let u op het schijnbaar achteloos geplaatste wuivende veertje op het dak, dat het kunstwerk het nodige raffinement meegeeft.

# R. wil voor de school weer begint nog twee plannen uitgewerkt zien. Het eerste is bungyjumpen. Geen probleem. Doodnormaal. Iedereen springt tegenwoordig toch bungy. Dat kan gegeregeld worden. Staat die kraan nog bij het IJ? Wanneer ga je, dan kom ik kijken.

Met plan twee heb ik meer moeite. Ze wil een keer golfen. Sjesus zeg. Hoe haalt ze het in haar hoofd? Je hebt het echt niet makkelijk als ouder van nu. Sommige dingen komen hard aan.

maandag 11 augustus 2003

# Ik heb De Nier weer gezien. Vroeger zong hij met lange uithalen als hij weer eens een slok teveel ophad. Ik dacht dat hij dood was. Hij stond altijd bij een van de weinige kruispunten die het dorp rijk is heel stilletjes te kijken, leunend op zijn rollator, sjekkie in zijn mondhoek. Een lang, uitgemergeld gezicht met waterige oogjes. Keurig gekleed in een broek met hoog water boven zwarte schoenen die hun pasvorm reeds lang geleden verloren hadden, overhemd, colbert en stropdas.
Oude bekenden riepen een groet naar hem in het voorbijgaan. Als hij opkeek uit zijn gepeins was hij soms net op tijd om terug te groeten.

Hij stond op de plek waar het pad dat toegang gaf tot de fietsenstalling het pad naar de hoofdingang van het bejaardenhuis kruiste. Heel stilletjes. Er gebeurt ook verrekte weinig daar.

# Berry Visser schrijft elke dag een nieuw gedicht in zijn dagboek (waarin je niet kunt bladeren, het ultieme dagboek dus). Mooi gedaan.

zondag 10 augustus 2003

# De Parade - het was druk bij de snoeptent

Er was veel hip volk, dat opvallend veel evenementbabies met zich meedroeg. Dat zijn die prachtige, bolle pakketjes die in een draagdoek bij voorkeur door de man worden meegenomen naar hippe bijeenkomsten voor volwassenen. Een fles rosé losjes in de hand maakt het plaatje compleet.

Wij hadden dat natuurlijk weer veel te laat in de gaten en bleven keer op keer ouderwets een biertje en een rode wijn bestellen tijdens onze koortsachtige zwerftocht over het terrein. De kraam met lease-evenementbabies konden we ook al niet vinden. Toen we eindelijk kaartjes hadden weten te bemachtigen voor een drietal totaal onbekende voorstellingen waar gelukkig nog plek was kwamen we een beetje tot rust.

Ik wil ook zo graag sprong eruit. We hadden plezier, zoals beloofd. We zouden als een gelukkiger mens na afloop weer buiten staan. Met dank aan Johnny. Ik stond vooraan, hij had mij in zijn troebel oog en als ik de foto's van andere optredens bekijk had het allemaal nog veel erger gekund.

zaterdag 9 augustus 2003

# Geestelijk ben ik ontzettend druk bezig met het in stand houden van mijn lichamelijke conditie, daadwerkelijk gebeurt er nog maar bedroevend weinig. Het dorpssportschooltje is gesloten in de vakantie en het joggen op eigen initiatief ligt behoorlijk op zijn reet. 'Te warm', 'nog een beetje last van dat ene essentiële loopspiertje' 'die enge hond is er vast weer' en meer van dat soort slappe hap. Maar het gaat veranderen (denk ik).

Het inschrijformulier met de gewenste sportschoolactiviteiten ligt klaar voor verzending en ik geloof dat ik me net heb aangemeld voor een zestal loopclinics, uit te breiden naar negentien. Negentien? Ja negentien. Dit alles gaat van start in september. De rest van de maand augustus mag ik dus nog doorbrengen als atleet in ruste, doch sterk geconcentreerd op wat komen gaat. En het is nog lang geen januari.

Er zijn twee mogelijkheden, je kunt beginnen met 6 clinics of je kunt je opgeven voor 19 loopclinics. In de 19 clinics kun je je voorbereiden op de Egmond Halve Marathon (11 januari 2004) of op de 3 of de 7 kilometer.

vrijdag 8 augustus 2003

# Sisi mét en zonder, evenals Spa en naar ik meen ook Taxi, maar deze variant kende ik nog niet.

# Opdracht: zoek een kleur tapijt voor op je kamer en plak daar een sticker op. Dan zoek ik er daar nog twee kleuren bij voor de overloop en de trap.

Ik heb nu al spijt van mijn royale gebaar en gulle gelegenheid tot inspraak. We zitten nog niet eens op de helft en ze kiezen nu al de verkeerde kleuren, ik zie het gebeuren. Mijn plan valt in duigen. Uhm, even nog een klein spelregeltje... je mag niet uit de eerste kolom kiezen. Eigenlijk alleen uit de onderste rij nu ik er nog eens goed naar kijk. Even opnieuw. We komen er wel uit...

donderdag 7 augustus 2003

# In de bibliotheek moet ik een boete betalen van 75 cent. Ik tel met engelengeduld al mijn kleine geld en kom tot 73 cent. Ik vraag vriendelijk aan de mevrouw achter de balie of ze daar genoegen mee neemt, maar nee... dat doet ze niet, dat kan zij niet accepteren. Ik schuif de hele reut weer terug in mijn knip en overhandig haar een biljet van 20 euro, maar nee... dat kan ze ook niet accepteren. Ik zeg dat ze het mij wel moeilijk maakt. Zij zegt dat het belachelijk is dat ik zo'n klein bedrag met zo'n groot biljet wil betalen en dat men zoiets vroeger ook niet deed met een biljet van 50 gulden...

Zoiets zeg je niet tegen mensen die de hele dag rustig proberen te blijven vanwege de hitte. Ik ben spakeloos en wil haar schuimbekkend over de toonbank sleuren, in een klein doosje proppen en opsturen naar Dr. Aap ter consultatie, maar ik doe het niet. Ik zeg vals dat dat vroeger nooit een probleem voor me was, maar dat ik volgende keer met alle liefde het bedrag volledig gepast bij haar op de toonbank kom vleien. Dan race ik naar huis om het van me af te schrijven. Heerlijk, zo'n weblog.

# Het belooft een hectische dag te worden. Ik ga op een stoel zitten kijken naar het ontdooien van de koelkast. Dat is te lang geleden. De deur van het vriesgedeelte sluit niet meer goed omdat de laden niet meer helemaal naar achter doorschuiven vanwege overtollige ijsafzetting. De grote brokken ijs die met donderd geweld tusen de roosters te pletter zullen vallen zal ik behoedzaam oppakken en op mijn rechteronderarm laten smelten, want die steekt als een gek.

Producten die ik tegenkwam tijdens de ontruiming van de koelkast waarvan ik niet meer wist dat ik ze had:
  • Bertolli Balsamico Dressing
  • Calvé Today Frisse Bieslooksaus
  • Heinz Sandwich Spread inclusief laagje waterig vocht.
  • De rest van de tijd zal ik doorbrengen met reminiceren. Vooral omdat ik dat een geweldig werkwoord vind en ik zal me op die stoel ongetwijfeld afvragen waarom ik die producten ooit kocht en wat ik toen beleefd, gezien, ervaren en gevoeld heb. En ik weet al twee liedjes waar het woord 'reminisce' in voorkomt, engelstalige liedjes dus. Ik kom de dag wel door.

    woensdag 6 augustus 2003

    # De kunst is te 'doen alsof' (locatie Noordelijke IJszee)

    # Er kan ingezet worden op baby Cornille. Heel veel geluk!

    # Even was ik bang dat ik hopeloos gefaald had als huisvrouw. Er lopen 's nacht vieze beesten door mijn badkamer.

    Maar de deskundigen zeggen dat ik er niet zoveel aan kan doen. Ik moet alleen een droge atmosfeer scheppen. No sweat. De perfecte huisvrouw. Gelukkig. Ik zei het toch.

    # Zo'n weblog heeft een enorme impact...
    dagjesmensen zoeken massaal verkoeling op Terschelling.

    En ik maar roepen dat het daar zo stil is.
    Stom, stom, stom.

    dinsdag 5 augustus 2003

    # Sterk staaltje zinvol geweld:

    Men mag mij 's nacht voortaan altijd wakker maken voor het lek prikken van grote opblaasbare Sarah's.

    # Voor iemand die om half twee ging slapen (na Perfect Strangers en een allerlaatst glas wijn) ben ik te vroeg wakker. Het is half zes en het enige dat ik hoor is het geruis van de plafondventilator en het gekraai van een haan. Dat laatste komt van ver, maar is juist hard genoeg om mij tot luisteren te dwingen. De pauzes tussen de uithalen worden steeds korter, het beest lijkt op hol te slaan. Ik hoop dat hij straks ontploft. Wij zouden hem dan ritueel kunnen verbranden tijdens de buurtbarbecue. Ik wil slapen.
    Het wil vooralsnog niet lukken en om 6.44 uur ben ik getuige van een zonsopgang onder begeleiding van een haan. Dood moet hij! Ik ga mijn bed uit en zie door het zolderraam dat mijn buurman gehinderd door bosschages een fiets achterop zijn auto (die nogal dicht naast onze auto staat geparkeerd) probeert te wroeten. Ik ga terug in bed.

    Om acht uur kom ik slaapdronken beneden. Mijn zoon vertelt dat hij vanochtend om kwart voor zes dacht dat er aan onze auto werd gerommeld. Slaapdronken gaf hij een grote, boze schreeuw uit zijn raam en zag vervolgens de kop van de buurman, die gehurkt bezig was een fiets op de imperial te plaatsen, verontwaardigd boven diens auto verschijnen. Plotseling vol begrip dook mijn zoon snel zijn bed weer in.

    Een goedemorgen allemaal.

    maandag 4 augustus 2003

    # Ik las. Op het strand, op terras, voor de tent, in de tent met een zaklamp, op de boot. Toen we terugkwamen wilde ik het vakantiegevoel even vasthouden. Ik stapte over alle kampeerspullen die uit de auto kwamen en nu midden in de kamer lagen (om uiteindelijk op zolder achter een luik te verdwijnen). Ik ging zitten in de oude, kapotte leunstoel in de tuin, las de laatste paar bladzijden Spijkerschrift van Kader Abdolah en pinkte een traantje weg.


    Terschelling 2003

    het ruime sop

    ground

    op het goede spoor

    broekje in de branding

    alleen op de wereld

    roergangster

    erg droog

    na elven stilte a.u.b.

    Pamela Anders

    mag het licht uit?

    niet zo erge wild horses

    die Möwe

    ik wil um houden