Vandaag

Actiereactie

A housewife's log

Bieslog

Ecritures

Exploring Els

Fusix

Merelroze

Misdruk

Vandenb

Vodb

Zlavanaph



Ik neem afscheid met een Ciau a tutti: het dagboek gaat een poosje dicht vanwege de vakantie, maar natuurlijk niet zonder een welgemeend So long!!! :-)

Zaterdag 4 augustus 2001

De hele week hebben we met z'n allen 'So Long' van Fischer Z lopen zingen, want dat was het enige dat we aan mp3 hebben kunnen vinden. Het werkte nogal aanstekelijk... we kwamen alleen steeds niet verder dan die twee woorden :-)

Dit was eigenlijk onze enige voorbereiding op het geweldige concert dat deze groep onder leiding van voorman Johnn Watts gisteravond in 'de Kade' gaf. Zij stonden in de jaren '80 bekend als new wave band met een zekere cult-status en joekels van hits als The Worker, Marlene en natuurlijk So Long :-)

Nu zijn ze opnieuw 'hip' en gaan weer het podium op. Ik heb een tijdje tussen 'echte' fans op 1 meter afstand van hun helden vertoefd: als je niet enhousiast bent dan word je het op die plek vanzelf (foto's zijn onderweg jongens) :-)

Ik heb erg, erg genoten moet ik zeggen. Wie er niet was, heeft wat gemist.

Vrijdag 3 augustus 2001

Het is rotweer. Gelukkig. Over een paar dagen ga ik op vakantie en dan ben ik nooit op mijn best. Het feit dat het rotweer is (gewoon eens een keer niet zo'n stralende dag, verder eigenlijk niks mis mee) maakt het toch makkelijker me te verheugen op de trip naar een zonnig eiland.

Veel mensen begrijpen dat niet.

Nicolaas Beets wél (lees het gedicht: "Wat geef ik om een werelddeel?"). Hij schreef dat in een tijd dat op reis gaan toch iets anders inhield dan een paar spullen in een koffer gooien en in een vliegtuig stappen. Hij had recht van spreken.

Ik ben gewoon een verwend nest, dat doet alsof ze geen zin heeft in een luxe vakantie, moeite heeft met verlaten van huis en haard en eenmaal veilig in den vreemde behoorlijk gaat genieten...

Donderdag 2 augustus 2001

Op het terras aan de sluis kwam een man min of meer ongevraagd bij ons zitten, duidelijk 'anders'. Jeroen. Hij drukte mij een plakboek in mijn handen waarin bezoekers van het Oerol festival iets persoonlijks voor hem hadden geschreven. Hij wilde graag dat ik het doorlas. Dat boek was alles voor hem, zijn leven. Hij wees waar ik moest kijken en op welke tekening ik moest letten. En passant, maar niet zonder trots liet hij de naam "Jan Wolkers blz.9 en 10" vallen: een haastig gekrabbeld gedicht en twee tekeningen. Jeroen las het voor, maar kende het uit zijn hoofd.



Het geweten van het landschap

De ruigte van de duinen
ondoordringbaar van duindoorns en distels
doet vermoeden
dat het bloed nog niet verzandt is

De echo van een schrieuw: Verdwijn!

De kraaien krijsen schor
hun herinnerings weg
zwermen koperwieken
zuidwaarts vluchten
mijden het dak

We hebben ons laten overtuigen dat er echt "schrieuw" en "herinnerings" stond en Jeroen vertelde ook dat Jan heel slappe handjes geeft. Maar de rest van Wolkers (werk, leven... gewoon... die kerel!) vonden Jeroen en ik he-le-maal goed!!!

Achter ons manoevreerde een megagrote bulkcarrier zich toch vrij soepel tussen de sluisdeuren en Jeroen schreeuwde plotseling keihard over het water: "dat wij ze *echt* wel gezien hadden, dat ze niet moesten denken dat ze stiekem die sluis in dachten te varen..." :-)

We hebben hem een stevige hand gegeven!

Woensdag 1 augustus 2001

De kermis is in het dorp en begint vandaag. Het stelt niet zoveel voor: een paar kraampjes en een hoop gebral. Ik hou er helemaal niet van.

Ik denk aan aan een heel speciale, zeer excentrieke, lieve vrouw - dol op tradities. Zij hechtte er veel waarde aan dat mijn kinderen op de laatste zondag mooi aangekleed met haar meegingen 'te kermis'. Een gebruik dat bestond uit zien en gezien worden, praatjes 'met' en 'over' en 'van wie?' met talloze oude bekenden.

Oma Jannie verwende ze en hield van ze met een liefde die de mijne benadert (en dat wil wat zeggen!) :-)

Ik heb moeite met tradities, maar nu begrijp ik haar maar al te goed. Ik mis haar. En ik ben niet de enige.

Schrijf mij:        cockie@cockie.org          home




Fischer Z




WAT GEEF IK OM EEN WERELDDEEL?

Wat geef ik om een werelddeel?
t Is mij te groot. t is mij te veel!
Dat ne land is mij genoeg,
Waar mij mijn lieve moeder, droeg.
Mijn vaderland, mijn vaderland,
U blijft mijn hart verpand!

Wat maal ik om de groote stad?
Ik ben ze moe, ik ben ze zat!
Mijn needrig huis, mijn lief gezin.
Daar leef ik en daar zweef ik in;
Mijn eigen haard, mijn eigen haard,
Gij zijt mij alles, waard!

Wat stoft men mij van geld of eer?
Ik heb veel beter, k heb veel meer!
Een goeden God, een vroolijk hart,
Een bron van troost in zorg en smart;
God zij geloofd, God zij geloofd,
k Heb wat geen mensch me ontrooft!

Nicolaas Beets