Zondag 11 april 2004

# Urbi et orbi met Cockie

Zelf zal ik een paar dagen in Friesland verblijven, dus het zal zeker wel lukken.

Zaterdag 10 april 2004

# Dit lijkt een hond met zes poten maar dat is het niet.

De hond rechts ging er keihard vandoor na een lange lange, verbeten strijd om het rode kratje met de hond pal naast hem. Toen het felbegeerde voorwerp eindelijk in zijn bezit was, racede hij er als een dolle mee over het strand zonder ook maar iets te zien behalve dan het rode kratje. Die ander er voor de vorm natuurlijk als een gek achteraan, maar ik had de indruk dat hij er net zo van liep te genieten als wij.

Vrijdag 9 april 2004

# We kregen een dubbelviltje van Grolsch met ruimte voor onze adresgegevens en mochten met het ingevulde biervilt twee glazen bier bestellen voor de prijs van één in een Grolschcafé. Er mocht maximaal één biervilt per persoon worden ingeleverd....

Wij blij. Konden we er ook eens een keertje uit.

Staan we helemaal klaar, paasbest, gepikt en gedreven bij de deur, maar draaien ons om op de drempel: waarheen te gaan voor die heerlijke verfrissing?

Deelnemende Grolsch-café's zijn te herkennen aan de actieposter op het raam, sms-en voor 35 cent per minuut of even kijken op grolsch.nl.

Ik ren snel als de wind nog even naar mijn computertje en vind in een mum van tijd de Café locator.

Wat denk je dattie zegt?

Toen hebben we die geinige dubbelvilt eerlijk doormidden gescheurd en lekker opgepeuzeld bij een bakkie troost.

# O mijn god, het is weer zover...

# Misverstanden uit mijn prille jeugd:

~ Als ik het woord bestseller las, dacht ik altijd dat de tweede s er niet hoorde. Het boek was zó goed dat het uitverkocht was en weer besteld moest worden: de besteller.

~ De stoere woudloper Davy Crockett (waar later nog een een liedje van is gemaakt) werd door mij aangeduid als Deevie Krokét toen ik het boek wilde lenen van mijn broer.

~ Toen mijn moeder zei dat ze de eieren ging laten schrikken liep ik wildenthousiast mee naar de keuken om dat te kunnen zien, maar eieren konden die emotie toen al heel goed verdringen...

Donderdag 8 april 2004

# Vandaag wacht mij een belangrijke taak. Ik heb een zeer waardevol vrachtje te vervoeren naar de veerboot. Eén mijner kinderen zal heel verantwoord werk gaan verrichten op een niet nader te noemen waddeneiland. (Uit privacyoveregingen moet ik helaas een beetje raadselachtig blijven en kan ik niet zo heel erg in detail treden.) Het gaat om een proefperiode tijdens het paasweekend en mocht dat goed uitpakken dan zal er een lange termijn vakantiewerk in de zomer uit voortvloeien. Mijn eerste reactie toen ik dat hoorde: "Ow wat goed!" En toen meteen daarna grappig als altijd: "Misschien moet je wel als paashaas..."

En inderdaad. "Denk je dat je in een paashaaspak past?" De vraag was na verloop van tijd wat lacherig aan de orde geweest tijdens de eerste telefonische kennismaking. U begrijpt, het ligt een een beetje gevoelig en ik hou er ook over op.

Ik denk dat het wel goed komt en dat er later tot diep in het najaar nog paaseieren gevonden zullen gaan worden op niet nader te noemen eiland. Een gebruik dat wellicht zal uitgroeien tot een nieuwe toeristische attractie. Kortom: ik heb er vertrouwen in. En dat moet ik proberen over te dragen.

Woensdag 7 april 2004

# Net gezien in Man Bijt Hond: achterkleinzoon maakt website voor zijn overgrootmoeder ter gelegenheid van haar 97ste verjaardag. (Let op haar zeer indrukwekkende werkhanden!)

Zelf had ze nog geen computer, maar ze mocht de laptop van haar kleinzoon even proberen. Ze dacht dat ze het wel snel onder de knie zou krijgen.

# In onderstaande discussie (die nog steeds voortduurt!) is nu al sprake van het begrip patser... Hihi.

Nou heb ik daar op mijn beurt zo'n vreselijk leuke link bij gevonden, die ik hier ga dumpen: dump!

Echt, je moet even kijken, het is gebarentaal en erg smakelijk in beeld gebracht. Zo kwam ik bijvoorbeeld het gebaar voor spruitje en takkenwijf tegen. Zoiets verzin je niet. Kijken! En doen! Maak er een quiz van met collega's! (Ik ben makkelijk te raden! ;)

Het gebarenarchief

# Groot alarm op de vroege ochtend. Uit mijn dakraam zie ik twee mannen in felgekleurde oranje pakken die met hun auto de straat afzetten ten behoeve van een wonderlijk voertuig. De wereld lijkt te vergaan aan het geluid te horen. Het is de Vreselijke Gele Takkenversnipperaar.

Die maakt dus Vreselijke Kleurloze Takkenherrie.

(Op het plaatje is toevalligerwijs ook mijn autootje te zien, dat het altijd zo goed doet in discussies over mooi of lelijk. Ach, weet je wat het is? De kift! :-))

Dinsdag 6 april 2004

# De stats beschouwende voel ik me een klein beetje opgelaten.

Wat moeten die mensen in Bahrein met mijn potje vet zou je denken? Bahrein, Bahrein.. waar ligt dat eigenlijk? Is het een golfstaatje? Wat is de hoofdstad? Hebben zij ook kleurcodes?

Zo ook een beetje door alle engelstalige bezoekers die via Eliane hier komen. Ja ik weet het. Cockie is een rare naam. Ik zou hem zelf nooit uitgezocht hebben, maar het waren mijn zuster die het wel aardig vonden. Eigenlijk heet ik Cornelia Maria. Maar zij beslisten dat mijn roepnaam Cockie moest zijn en niet Corrie zoals op mijn geboortekaartje staat.

Ik was een onverwacht nakomertje, maar wél door God gegeven!
Later heeft mijn moeder me eens verteld dat ze toch wel heel erg blij met me was. Dat was fijn om te horen.

# Ik ga naar de grote stad en roep naar boven of iemand nog wat nodig heeft.
Ja! Een potje vet! En hij meent het.
Ik heb een missie.
Ik ga kicksenvet kopen.
En ik heb een liedje in mijn hoofd.

Maandag 5 april 2004

# Je kan makkelijk controleren of je planten nog genoeg water hebben. Steek gewoon je hand in de grond. Voelt de grond nog vochtig aan, dan hebben de planten nog genoeg water. Is deze juist droog, onmiddellijk water geven!

Altijd handig om de woorden van Rob (Bloeit het heule jaar door!!!) nog even terug te lezen in zijn Tuinnieuwtjes op het internet. Ik hoorde het namelijk toen ik razendsnel langszapte bij Eigen Huis en Tuin en ik dacht hoor ik het nu goed? Een dijk van een noviteit!

# Ik hield mijn stuur met een hand vast en trok met de andere mijn capuchon wat meer over mijn hoofd. Het was koud, het regende, de zon brak door en ik zag sneeuwvlokjes dwarrelen. Kippenkermis. Naast mij denderde een stinkende vrachtwagencombinatie met een aanhanger vol armzalige kippen. Zij lieten alvast hun veertjes vliegen. De slachterij lag een paar honderd meter verderop.

Ik deed het tuinhek open en manouvreerde mijn fiets naar binnen. Het slaapkamerraam van mijn zoon stond open en hij schreeuwde keihard met zijn muziek mee. Toen hij mij zag draaide hij het volume lager en grijnsde voor het raam. Ik grijnsde terug.

Zondag 4 april 2004

# Urenlang dwaalden wij over de prairie. Uiteindelijk zagen we er een, in rust. Waarschijnlijk de leider en kopman van de enorme wilde kudde die nog door de Kerkstraat dendert op weg naar de eindeloze vlaktes van 't Twiske:

Tatanka! (=Sioux)   voorkant   achterkant

# Wat nog over is:

Opvallend weinig marsepeingebak.

Beetje gammel. Eigenlijk zou ik nu naar buiten moeten. De natuur in voor de broodnodige beweging en wat frisse lucht, maar ik sta nog niet te trappelen.
Eerst maar eens de hula-hoop oefeningen uitvoeren, die ik als huiswerk heb meegekregen na het bezoek aan mijn lijfarts. Een heel lastige beweging.

Schijnt erg goed te zijn...

Zaterdag 3 april 2004

# We vieren vandaag de verjaardag van twee zonen die eigenlijk ieder apart op 1 april en 5 april jarig zijn. Ik hou veel van mijn zonen en ze zijn allebei best goed gelukt al zeg ik het zelf.

In de doos bevindt zich opvallend veel marsepeingebak.

Vrijdag 2 april 2004

# Ik hou van duidelijkheid. Voor de ingang van de Aldi liep een heel grote man met aan zijn hand een klein plastic tasje. Echt een heel grote man. Op het tasje stond klein tasje. Op de rug van de man stond niks. Dat noem ik een gemiste kans.

De autoradio stond afgestemd op businessradio. Niet echt mijn zender, want ik snap niks van business. Iemand vroeg zich af hoe Heineken geopend was deze ochtend. Met een fliptop misschien? Een deskundige vertelde dat één zwaluw nog geen zomer maakte, maar dat we wel met zijn allen moesten uitkijken naar die ene zwaluw. Gaan we doen! Zeker en vast.

# Er is iets vreselijk mis gegaan tijdens het ter perse gaan van de sinaasappelen. Het sap liep regelrecht de mouw van mijn kamerjas in.

Mijn linkeronderarm is nu gedrenkt in fruitzuren en ik weet niet precies wat de gevolgen op de lange duur zullen zijn. Voorlopig plakkerig. Dermatologisch getest!

Donderdag 1 april 2004

# Want pie now! (The everyday happenings of Weebl and sometimes Weebl's friend Bob.)

# De kleurcode voor vandaag is blauw met paars en een verdwaald wit pluisje.

(Kleurcodes zullen ons gaan waarschuwen voor terroristische dreigingen. Alarmfase rood betekent opperste staat van paraatheid en bij groen is er geen vuiltje aan de lucht. De bedoeling van dit systeem is de burger waakzamer te maken. Nee het is geen grap.)






mail ~ archief ~ lijstje







Weblog Commenting by HaloScan.com