~ mail ~
~ inhoud ~
~ blogroll me ~
~ fav's ~

Aan Z
Actiereactie
Bareuh
Baviaan
Bieslog
Brijnsblog
Casaspider
Charlotte
Claver
Computerblondie
Cranium
De Nieuwe Lelie
Detslife
Ecritures
Elke dag RuSt
Elswhere
Faragon
Fusix
Juul
Lars
Lijn logt
Lostboyscout
Menno Nicolai
Merelroze
Micheline
Mijmer
Mijn kop thee
Misdruk
Mvrgr.nl
Naaoomieh
Neneh
Niemsz
Noomore
Orfelio
Prolific
Puck
Rene Hoornweg
Tekstenuitlog
Timmietv
Uniquehorn
UrenDagenNachten
Vandenb
Verwarring
Webkast
Willy Dobbe
Wodka-lime
Xantippe
Zijperspace

woensdag 30 april

# Ik heb gekocht op de vrijmarkt:

~ Het boekje Tafels, een leuke manier om te leren vermenigvuldigen: vul de uitkomst in, kijk onder het flapje of het goed is, en veeg het dan weer uit!

~ Het spel Kwispel, dat een vernieuwde versie van het door mij fel begeerde Pim-Pam-Pet is! Jawel!
Het meest was het mij om de draaischijf te doen en dit is een mooie verzonken draaischijf. Hij draait soepel en stopt na redelijke tijd. De originele Pim-Pam-Petschijf wilde er nog wel eens afschieten of te lang doordraaien.

Ow, ik weet zeker dat mijn kinderen van school dit leuk zullen gaan vinden!

~ En verder: een verse patat mét, en later nog een nasischijf en een zalmslaatje en tussendoor drie wijntjes.

Toen hadden we het wel weer gezien, een paar aardige mensen gesproken en wilden weer naar huis, maar eerst nog even langs de videotheek. Daar konden wij niet slagen. 't Klinkt idioot, maar het is echt waar. Doodleuk weer met lege handen de zaak uit. Nog een keer op onze schreden terug, maar nee... niks.

En nu weer lekker thuis.

# 09.13 uur: Ik zie een heel dun zonnetje dat door een strakke grijze lucht probeert te piepen. Hoera! Hoera!! Hoeraaaa-aaaah... hij is weer weg...

Gister fietsten we bij Schoorl richting Bergen langs een tuincentrum waar ik de naam niet meer van weet. Dit was niet zomaar een tuincentrum. Dit was een heel bijzonder tuincentrum. Wie de kans heeft, moet daar echt eens gaan kijken.

foto 1
foto 2
foto 3
foto 4
foto 5
foto 6

dinsdag 29 april

# Functioneel naakt met winterjas:

# Doiiink! Wat nu?

maandag 28 april

# Ik ben nog aan het bekomen van de acupunctuur, maar eerst even dit: we hadden stroomstoring. Gelukkig hadden de buren ook stroomstoring. Dat is altijd heel fijn om te weten. Het zou een paar uur gaan duren.

Je kan echt helemaal niks meer zonder stroom zeg. Van de buurvrouw kreeg ik Het zwijgen van Maria Zachea - van Judith Koelemeyer te leen.

Intussen doet alles het weer. Ook de server, na aansporen tot rebooten. Gelukkig.

# Dit zal het ongeveer gaan worden...

Nee, geen hippe piercing, maar het werk van de acupuncturist.

Twee weken geleden adviseerde iemand mij deze behandeling als remedie tegen mijn lamme vlerk. Deze blessure is eigenlijk alweer zo goed als over, en ik heb diep nagedacht of ik mijn afspraak van vanmiddag zou annuleren.

De eerste behandeling duurt TWEE uur. Maar ik ga toch. Ik ben nieuwsgierig hoe het werkt en wat het doet. Prik mij maar lek.

zondag 27 april

Mij is gevraagd, verzocht, gesmeekt, nog een keer gesmeekt (maar dan vanaf de knieën) of ik alsjeblieft weer eens een partijtje wilde tennissen.
Uiteindelijk ben ik omgekocht.
Ik hoop dat ik nog weet hoe het moet, want het is lang geleden en wel meteen een heel echte competitiewedstrijd. Inclusief koffie en taart en het mes op tafel.

Nu eerst even in alle rust en stilte 'de pakjes' onder uit de kast vissen en voor de zekerheid even passen...
Die rekken altijd erg mee. Toch?

zaterdag 26 april

# Alhier en aldaar live plaatjes van de weblogmeeting in Utrecht.
Veel plezier allemaal en gedraag je netjes.

Wij gaan naar Mannen met vaste lasten. Ook leuk!

# Geruststellende new-age klanken vulden het kleine zaaltje.

Wij lagen op onze matjes en concentreerden ons op de oefening die komen ging: the inner thigh lift.
Ik reikte naar mijn flesje water, want deze minimale onderbreking van het programma was uitermate geschikt voor een snelle slok, zonder iemand te storen.
Ik draaide de sluiting voorzichtig los. Het plastic ringetje klemde zich om het flesje maar de dop scheurde zich met een licht knakje los en kwam in beweging onder de druk van mijn vingers.

Op hetzelfde moment ontsnapte een niet te stelpen bronwatereruptie met een verrassende stuwing gelijk een ijslandse geiser in hoogseizoen, voorzien van de sproeikracht als die van een hogedrukreiniger.
Heel verfrissend voor gezicht, de rest van het lijf en het matje.

Het flesje had even daarvoor nog rustig onderin mijn rugzak gelegen, die ik op de fiets over een hobbelige weg vervoerde.

Saint Léger, bruisend bronwater met toegevoegd koolzuurgas. Van de Aldi.

Voor de hele familie.

U zijt gewaarschouwd.

vrijdag 25 april

# "Cockie, moet je NOU eens proeven...!!!"

Best lekker, zo'n hobby-shaker in da house.
De creatie heet: Cara Sposa.

# Ik wil zeggen: "Ga eens wat nuttigs doen!" O, wat wil ik dat graag.
Maar dat kun je beter niet doen, weet mijn moeder ook nog wel uit ervaring.
Dus zeg ik: "Ga je computer eens updaten..."
"Wat krijg ik dan allemaal?" zegt hij.
Zucht.

donderdag 24 april

# Een dag met een gouden randje, mede dankzij hem.
Ik leg de opdracht nog eens aan hem uit, en nog eens, maar dan snapt hij het en gaat glimlachend aan het werk.

Er moet eigenlijk geluid bij, want de vogeltjes fluiten en hij zit lekker te neuriën.

(Neuriën is een heel raar woord als je er lang bij stilstaat. Niet over nadenken. Gewoon doen.

Een mijner kinderen zei vroeger volgens mij meuriën. Ook raar.)

woensdag 23 april

# Hé, dat zie ik nu pas, mijn log bestaat twee jaar. Helemaal vergeten.

# Het ging goed.
Tót het moment, aan het einde van de ceremonie, waarop iemand fluisterde: "Ik keek af en toe uit mijn linkerooghoek naar je, en het ging best wel goed hè?"
Zulke dingen moet je tegen mij niet zeggen.

Kind wat zul je gemist worden.

# Stof tot nadenken. De radiocommercial voor Vencodrop:

Tuut tuut, boing boing, Kokki en Peppi en Katja Schuurman
Boing boing, tuut tuut, Kokki en Peppi en Katja Schuurman

Een klassieker kan altijd lekkerder!
???

dinsdag 22 april

# Mag ik even uw aandacht:

Hier (afzetting met venijnige punten, prikkeldraad boven metersdiep water met krokodillen) ben ik geheel ongeschonden en zonder kleerscheuren langsgeklommen om een foto van dit diepzeekruisertje te maken.

Maar nu nog terug, langs die enge vent...

# The hunt continues!

Lars adviseerde mij Spybot - Search & Destroy (Gebruik op eigen risico)
en ik heb nu ook Popupstopper (als aanvulling op het geheel) via spiderman Paul.

Vooral Spybot is een perfecte brother in arms. Het programma communiceert op een leuke manier en meldt bijvoorbeeld bij het vertoon van verenigbaarheidswaarschuwingen (!): Ad-aware maakt nu stennis, niks van aantrekken, gewoon doorgaan.

Yeah!

maandag 21 april

# We reden nietsvermoedend langs het kasteel van Brederode (verplichte link, vol geschiedenis).

Ik wist eerlijk gezegd niet, dat dat zo vlak bij huis lag.
Dat hadden we eerder moeten bedenken, want er was niet veel van over:
De ruïne van Brederode (mijn mooie foto).

# Adem in, adem uit.
We gaan fietsen.
Maar waar?
Ik denk de Beeckesteynroute.
Looking good.

# Weet iemand hoe ik dit ding uit mijn computertje krijg?

Het drijft me noten. Het heeft zich ergens genesteld en opent 'bars' met amerikaanse zoekdingen die gewoon gesloten moeten blijven en die vooral WEG moeten! En nee, ik wil mijn geluk niet proberen bij Casino Net. Pop-up, pop-up, rot up!!!

Ik heb echt al veel geprobeerd. Mijn computertje doet raar en loopt vast, evenals mijn nek en schouders. Elke serieuze tip wordt in behandeling genomen. Elke grappige tip ("Slaan. Met een hamer.") misschien ook wel.

Update: Bob zei: Adaware en Marloes zei dat ook. Dan moet het goed zijn. Uhm: "Weg met die spywaremeuk." Tot nu toe zijn er 82 objects recognized...

Dankjewel. Wat moet ik zonder jullie?

Update 2: De "passthrough" zit er nog en opent dus nog steeds elk scherm inclusief rotzooi.

zondag 20 april

Ondertussen in de keuken...

Ik heb mezelf weer overtroffen dit jaar.

zaterdag 19 april

# We gaan vanavond naar Swing. Ik verheug me op de warmte van de zigeunerjazz.

Eerst uit eten. Nootje naar mezelf: geen lekkere broodjes met kruidenboter nuttigen tijdens het wachten op wat komen gaat. Want dan lukt dat echt niet meer.

De eigenaresse van het restaurant waar we vanmiddag even binnenliepen om te reserveren was heel erg streng. Wij vroegen hoe laat we moesten afspreken bij haar om nog op tijd voor de film van 21.00 uur te zijn. Zij zei toen: "Dat ligt eraan. Wil je hap-snap en weer weg (met afkeurende mimiek) of even lekker rustig zitten?" Wij dachten allebei (bleek later): Hap-snap en weer weg, maar hebben voor de zekerheid toch maar voor heel rustig zitten gekozen.

# (Even terzijde: ik doe Pilates, maar eigenlijk en bij nader inzien op Google heel anders dan dit. Dit ziet er heel raar uit. Nou, ik doe dus Pilatus, maar dan anders.)

De Pilatesjuf vroeg heel belangstellend aan Wilma, die een chronische spierziekte heeft, of ze een 'goeie' dag had.
Wilma antwoordde blij en verrast: "Ja!".
En toen twee seconden later heel laconiek: "Maar wél met pillen hoor..."

Het moge duidelijk zijn dat de rest van de groep de he-le les om die pillen van Wilma heeft geroepen. Dat was in ieder geval goed voor stalen lachspieren.

Ach... u had erbij moeten zijn.

Nee... toch beter van niet.

vrijdag 18 april

# We zijn naar the most fascinating place in Amsterdam geweest. Ik heb genoten. Helaas had ik mijn camera vergeten (en wat eigenlijk nog erger was, ook mijn lipstick, ow bloot).

J. werd zowaar een beetje sentimenteel bij een stal met oude elpees en R. heeft sokken met aangebreide tenen gekocht. Ik had erg veel zin om het witbier-seizoen te openen, maar op de twee terrassen waar we geweest zijn, hadden ze dat nog niet en moesten we ons dus even behelpen met een paar gewone biertjes.

Eenmaal thuis lag daar de rouwkaart van A. in de bus, waar ik stilletjes een klein beetje bang voor was. Maar hetgeen steeds in mijn gedachten is stond er echt, zwart op wit.
Vanmorgen heb ik M. nog even gesproken. Ik heb haar ooit omschreven als een van de liefste mensen van deze wereld en het is echt zo.

# Deze dag voelt heel erg als zaterdag, maar het is gewoon goede vrijdag.
Dat betekent dat ik over zeventien minuten op een spinningfiets moet zitten om me het rambam te trappen. De juf heeft bedacht dat we dat in mei al om acht uur 's morgens moeten gaan doen. Dan haak ik af. Er zijn grenzen.

Maar nu moet ik racen op mijn gewone fiets, want ik kom altijd te laat. Hard racen op een echte fiets is best leuk eigenlijk. Woesj.

donderdag 17 april

Eens per half jaar probeert een aantal oud-collega's een praatavond te beleggen. Meestal vindt die plaats ten huize van onze peetmoeder R., de oudste van het stel. Die avondjes zijn een goeie traditie geworden, lief en leed wordt eerlijk gedeeld en de tijd vliegt. Meestal beginnen we in april een nieuwe bijeenkomst te plannen, die doorgaans vier keer verzet wordt omdat iedereen het druk heeft, maar we komen er altijd uit.

Gisteravond werd ik gebeld door M. van dat groepje. Ik hoorde meteen aan haar stem dat er iets goed fout was. Zij had een slecht bericht, een heel slecht bericht.

A. was al een paar dagen ziek en had veel pijn in haar rug. M. was op visite geweest en belde haar de dag erna, omdat ze erg met haar te doen had. Ze kreeg geen gehoor, vertrouwde het niet en ging even poolshoogte nemen. Ze vond A. dood in de kamer, onderaan de trap. Waarschijnlijk gevallen.

Ik kan het nog nauwelijks geloven. Ik zie het gebeurde voor me als een scène uit Six Feet Under, waar ik de hele nacht aan heb moeten denken. Het laat me niet los. Gisteravond heb ik het R. verteld en nu moet ik vriendin E. nog bellen, want zij was er gister niet.

De Razende Bol